Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

...Οι δυό τους εναρμονίζουν τους παλμούς της καρδιάς τους με τον κώδικα των Σαμουράι...

«Ύμνος» για το Κρανίδι και τους Κρανιδιώτες το μυθιστόρημα του Θοδωρή Καραβά «ΨΥΧΗ ΒΑΘΕΙΑ»
Το βιβλίο του >>> ΕΔΩ...που σηκώνει το 
Κρανίδι και την Ερμιονίδα
 "στον έβδομο ουρανό"! ... 
Διηγήματα & Κείμενα του  Θοδωρή Καραβά! 
- Ο άνθρωπος! που αγάπησε το Κρανίδι και την Ερμιονίδα 
στα τρυφερά και εφηβικά του χρόνια!... 
Εμείς τον αγαπήσαμε;; ...
-----------------------------------------
Οι δύο Σαμουράι...

Στα παρασκήνια του εθνικού θεάτρου του Τόκιο, ασταμάτητο πήγαινε, έλα ανθρώπων, ηθοποιών, κομπάρσων,  ιθυνόντων τού μεγάλου θεάτρου, θαυμαστών  και άλλων. 
Η παράσταση  47  Ρόνιν  μόλις  είχε τελειώσει, ο πρωταγωνιστής  του  σύγχρονου  Καμπούκι Μπάικο  ξεβάφεται μπροστά στο καθρέφτη, η πόρτα από το καμαρίνι του παραμένει ανοιχτή, κάθε λίγο κάποιος  θεατής περνάει στη θέα του  ηθοποιού, <<αρχηγού>> των Σαμουράι, κοντοστέκεται, ευλαβικά υποκλίνεται στο μεγάλο ηθοποιό, κάτι ψελλίζει θαυμαστικά δείχνοντας το σεβασμό του  και  απομακρύνεται σεμνά, Έλληνας  λάτρης τού θεάτρου τρέχοντας  μπαίνει, χαιρετάει χειροκροτώντας, τιμώντας τον  Μπάικο έτσι, όπως τα μάτια του πέφτουν  στον  αρχηγό των 47 Ρόνιν Σαμουράι >>> ΕΔΩ.. ξαφνιάζεται, στη  μούτα  του βλέπει την εικόνα του μεγαλοφυούς ποδοσφαιριστή  απ’ το Ροζάριο της Αργεντινής  Λιονέλ Μέσι ζωγραφισμένη έντονα, τα μάτια του κλείνει και σε δευτερόλεπτα τα ξανανοίγει, η έκπληξη του μεγαλώνει, στο πρόσωπο του ηθοποιού τώρα χαραγμένη η εικόνα του ευλογημένου δημοσιογράφου απ’ την Ερμιόνη Σταμάτη Δαμαλίτη, τού ανθρώπου της υπέροχης ιδιοφυίας που συνδέει τη ζωή με τη τέχνη, και την βαθιά ανθρωπιά με την αρμονία πάντα στα όρια του μέτρου, της  ύψιστης  αισθητικής  ειλικρίνειας  μιας  αχτίδας πρωινής, γελαστής στο φώς λουσμένη .μερικά βήματα ο νεαρός Έλληνας  κάνει, εκστασιασμένος απ’ τη ζωγραφική πού είδε, παραμιλάει, η ώρα των όμορφων αερικών, των σπουδαίων πνευμάτων είναι απόψε.
Ο Μέσι ξετυλίγει το θείο ταλέντο του, δείχνοντας απλά, καθάρια, το πρώτο αρμονικό, τέλειο σκίρτημα του φτερωτού αγγέλου, μόνη φιλοδοξία του ,να πείσει ότι ο τελικός θρίαμβος του φωτεινού αγγέλου των φτωχών είναι, ο Δαμαλίτης ακολουθεί πάλι το  δικό του νεανικό ταξίδι, πάνω στο αγέρι και στου νερού το ρέμα, άνθρωπος της δουλειάς, της άλμης, στη μέση της νύχτας ακούει των αχό των κυμάτων την ώρα πού η σελήνη  λαμπερά φέγγει.
Κινείται λοιπόν σ’ ένα πλαίσιο λιτό με λόγο ανθρώπινο, δίκαιο,  μεταδίδοντας στους συνανθρώπους του χαρά και πηγαία συγκίνηση.
Στο πρόσωπο  του Μπάικο ,του αρχηγού των 47 Ρόνιν Σαμουράι ο Έλληνας διακρίνει πλέον τον εκθαμβωτικό λυρισμό, το ανοιξιάτικο φωτοπλημμυρισμένο τοπίο, το μεγαλείο της ποίησης και κυρίως  της ουσίας του παιχνιδιού του εκτυφλωτικού παιδιού  απ’ το Ροζάριο Λιονέλ Μέσι, σκεπτόμενος ύστερα αναγνωρίζει  το φλοίσβο της πνευματικής παρουσίας  του Ερμιονίτη Σταμάτη Δαμαλίτη, την ολότελα ξεχωριστή έκφραση του, ο Έλληνας τη χαρακτηρίζει  με τη λέξη μαγκιά, γιατί αναλύοντας την, ανακαλύπτει ότι ο δημοσιoγράφος απ’ την Ερμιονίδα αντλεί τη δημιουργία απ’ τη γη  του, δηλαδή  εκεί πού υπάρχει θέση για το μόχθο, τη ζήλια, τη χαρά, το πόνο, τη πίκρα, την ελπίδα.
Στο μυαλό του μετά συμπεραίνει, ότι ο Μέσι και ο Δαμαλίτης κηρύττουν την αληθινή γνώση και τη τίμια καλή πράξη, δηλαδή εναρμονίζουν τους παλμούς  της καρδιάς τους  με το κώδικα των Σαμουράι, ο ένας με τις χρυσαφένιες εξωγήινες χορευτικές Φιγούρες ταγκό  στους χώρους των γηπέδων ευφραίνοντας καρδιές και ψυχές,  και  ο άλλος με ένα ταλέντο πολυεδρικό, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, σκηνοθέτης, κ ταυτόχρονα <<εστέτ>> δοσμένος ολοκληρωτικά στη λατρεία της ελληνικής παιδείας   και  με τη φλόγα της αλήθειας  βηματίζει τελετουργικά ιερόπρεπα, κάθε κίνηση του ένας ολάκερος συμβολικός, ευλαβικός   διάλογος ευπρέπειας είναι.

                       Θοδωρής Καραβάς  

Δεν υπάρχουν σχόλια: