Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Λόγια τρυφερά, λόγια αγάπης, στον Σωτήρη Γ. Παπαηλιού από τη δασκάλα του Βιβή Σκούρτη στο τελευταίο του ταξίδι!!...



Στο Σωτήρη


 «…άμε δάκρυ μου, άμε.
Πάρε το δρόμο τ’ ουρανού.
Για σένα η αγρύπνια ετούτη»

Δανείζομαι τους στίχους ετούτους για να αποχαιρετίσω από μακριά ένα διαμάντι της τάξης μου, τον Σωτήρη Γ. Παπαηλιού.
Στο διάβασμα του μαντάτου της απροσδόκητης φυγής σου, ήρθαν στο νου μου εικόνες παλιές από τα μαθητικά σου χρόνια.
Το  μικρό παιχνιδιάρικο, γελαστό προσωπάκι σου,  η ομορφιά και η φιλική συμπεριφορά που γέμιζε η ύπαρξή σου τις παιδικές συντροφιές και αργότερα τη γειτονιά και τον εργασιακό σου χώρο.
Συγκλονίστηκε ο μικρός μας τόπος στο άκουσμα του χαμού σου.
«Ο Σωτήρης άφησε την τελευταία του πνοή στο δρόμο» ∙ στον ίδιο εκείνο δρόμο τον πολυταξιδεμένο από εσένα.
Θρηνεί η πόλη μας για το θάνατο σου. Έσβησε το «άστρο» σου στα 39 χρόνια!
Έχασες τη ζωή σου, άφησες  το νεανικό αίμα σου στους δρόμους που διάβαινες για το μεροκάματο, για να στηρίξεις την οικογένεια, για να ζήσεις μια ζωή με αξιοπρέπεια.  Σε αποχαιρετούν με συγκίνηση σήμερα φίλοι, συμμαθητές, γείτονες, συγγενείς.
Η απώλεια για τη μάνα και την αδελφή σου μεγάλη. Έφυγε ο γιόκας της για ταξίδι μακρινό. Πώς και ποιος να την παρηγορήσει; Πώς να της πει ότι δεν θα σου λέει πια. « Σωτήρη, πρόσεχε»;
Η Αγγέλλω έχει έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον πόνο και τον θάνατο κι άλλες φορές. Έχει δοκιμαστεί στη ζωή της από απώλειες αγαπημένων προσώπων, τους έχει πενθήσει, τους έχει αντιμετωπίσει με υπομονή, καρτερικότητα και δουλειά, αλλά τούτο εδώ είναι ασήκωτο.
Το κατευόδιο από τη δασκάλα σου με μια φωτογραφία δουλειάς, χαράς, ζωής.
                   Βιβή Σκούρτη

Δεν υπάρχουν σχόλια: