Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Κι’ άλλες θύμισες από τη σημερινή ημέρα που όπως λέει ο λαός «Περπατάει ο Σταυρός» ...

Με αφορμή το άρθρο του Γιάννη Σπετσιώτη και Τζένης Ντεστάκου για τη σημερινή ημέρα που γιορτάζει η Εκκλησία μας  την βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον βαπτιστή. 
Θυμήθηκα, πως μικρό παιδί ήμουν και εγώ αρχικά με την παρέα των παιδιών που συνοδεύαμε τον ιερέα των Ταξιαρχών αείμνηστο παπαΜιχάλη στον καθιερωμένο αγιασμό που γίνεται αυτή την ημέρα στον οικισμό   καθώς η ενορία της οικογένειάς μου ήταν αυτή των Ταξιαρχών. 
Στη συνέχεια όμως, έκανα μια από τις πρώτες παιδικές μου «επαναστάσεις»  επειδή κατάλαβα δεν με χώραγε...  η παρέα των παιδιών που ήσαν όλοι τους "ταξιαρχιώτες", ενώ εγώ ήμουν "μπιστιώτης "(από το Μπίστι). Έτσι,  πήγα στον εφημέριο της ενορίας  της Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίας) αείμνηστο παπαΔημήτρη Μπαρδάκο και του ζήτησα να βγω αυτή την ημέρα παρέα με τα δικά του παιδιά. Ο ιερέας με καλοδέχτηκε και έτσι έγινε. 
Στη Φωτο σαν σήμερα έξω από το παντοπωλείο του Μιχ. Φραγκούλη στην επάνω Ερμιόνη από αριστερά-  Νίκος Βογανάτσης μπροστά του ο μικρότερος αδερφός  του Μάκης (ασβός) . Δίπλα εγώ με την αγιαστούρα στα χέρια ο παπαΔημήτρης, ο Κοσμάς Γεωργίου (Κομπάκης) Άγγελος Μαρουλάς δίπλα του ο Οδυσσέας Βογανάτσης- Στην πόρτα του παντοπωλείου ο Μίχος Φρ.
Μετά από αυτό  επειδή μου άρεσε πολύ  η ψαλτική  ζήτησα από τον παπαΔημήτρη να μου μάθει την ψαλτική τέχνη και πέρασα σιγά – σιγά στο ψαλτήρι του άλλου αείμνηστου δεξιού ψάλτη Ανδρέα Κομμά. Για την ιστορία να σας πω, πως συνέχισα και με τον π. Παναγιώτη Δασκαλοθανάση μέχρι τα 13 μου χρόνια και σχεδόν ολοκληρώθηκα σαν ψάλτης. Μετά εγκατέλειψα λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων με τα ταξίδια μου ως ψαράς μακριά από την Ερμιόνη.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Κι’ άλλη ιστοριούλα προφανώς από τις λαϊκές μας παραδόσεις, που μου είχε διηγηθεί η μητέρα μου -την θυμάμαι πάντα-  με αφορμή τη σημερινή ημέρα.
Ο ιερέας κάποιου χωριού, μπαίνει σε ένα σπίτι με το Σταυρό και το βασιλικό στο χέρι να το αγιάσει με τους νοικοκυραίους αυτού. Η νοικοκυρά λέιπει και ρωτάει τον γιό της: «που΄ναι η μάνα σου ρε Γιάννη;» Το παιδι του απαντάει: «στον ποταμό και πλένει» Και ο παππάς: «βρε την καταραμένη σήμερα του Σταυρού να πλένει»… Και το παιδί: «μην την καταριέσαι παπά μου και κάτω από το μαξιλάρι έχει αφήσει χρήματα για το Σταυρό» 
Και ο παπάς, αλλάζει ψαλμό και λέει: «βρε την ευλογημένη πάντα του Σταυρού να πλένει»…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.



Δεν υπάρχουν σχόλια: