Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Η Βιβή Σκούρτη στη σελίδα μας στο facebook με ποιητική διάθεση κι' όχι μόνο... στην αντίδραση του πρώην Ερμιόνης!!! ...

Διαβάστε την αντίδραση του πρώην στο blog του - >
 εδώ >>>ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ:''ΑΠΑΞΙΩ...''
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τι να πούμε πλέον τα έχουμε χαμένα! 
Κατάντια!!! -Αυτό μόνο 

Ο Σταμάτης Δαμαλίτης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.



Ποιος θα μας ενημερώσει  αν υπάρχει δημότης  που έχει επώνυμο "Ηλιόκαστρο" -στο Ηλιόκαστρο!! ...  Δημοτικέ Σύμβουλε  Δήμου Ερμιονίδας...
STAMDAMD.BLOGSPOT.COM

Δείτε περισσότερες αντιδράσεις


Σχόλια
η εικόνα προφίλ της Παρασκευή ΣκούρτηΠαρασκευή Σκούρτη Ο καημένος, ο ξεπεσμένος δερβίσης, ο μετρ της πρόκλησης, ο επενδύων στον κιτρινισμό, στις απειλές, στη λασπολογία. 
Τι κρίμα, δεν μπορεί να μιλήσει εξαιτίας «ΤΗΣ ΤΡΙΧΡΟΝΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΛΟΓΩ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ», διαφορετικά μες τα μεσάνυχτα θα μελετούσε λεξικά ύβρεων, χυδαιολογημάτων και.. θα έγραφε. 

Τι νόημα έχει όμως να πεις τον σατανικό, σατανικό; Τον κυνικό, κυνικό; Τον άνομο, άνομο; τον άθλιο, άθλιο; Τον «μπετονιέρα», «μπετονιέρα»; Τον αγράμματο, αγράμματο; 

Φυσικά έχει σε εντεταλμένη υπηρεσία «ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ», ευνοημένους ( γι αυτό και τους τραβά το μαγουλάκι) από τον ΑΛΛΟΤΕ κραταιό πρασινοδικτάτορα και πρασινοφρουρό, που δεν υπογράφουν τα κείμενά τους και που μας υποδεικνύουν τα «δήθεν» φραστικά λάθη μας, οι φιλόλογοι-φιλολογίζοντες της κακιάς ώρας. 

Που κότσια για τον έντιμο διάλογο, τον ανοιχτό, τον ενυπόγραφο. Πώς όμως να πετάξουν τις μάσκες; Λες και οι αναγνώστες τρώνε κουτόχορτο.

Στα πλαίσια της χθεσινής ημέρας, διεθνούς ημέρας ποίησης, ξαναβάζουμε το ωραίο ποιηματάκι. Έλα να ευθυμήσουμε.



Ο «ΤΕΩΣ»

Αποκλεισμένος. Χωρίς διέξοδο.
Αρχίζει τη «διαλεκτική» του
με άναρθρες λέξεις, αλυχτά 
σαν ετεροχρονισμένη μπάντα. 
Η μνήμη μυρμηγκοφωλιά.
Ουδείς νοσταλγός της εποχής του!
Η βίαιη γλώσσα κολλά στα μαρμάρινα χείλη.
Το αίμα άσπρο στάλα-στάλα πέφτει στον χλοοτάπητα*.
Το σώμα της αρκούδας πεσμένο από τις ξυραφιές στο χλοοτάπητα πονά.
Η Ηλιαία απεφάνθη!
Ελάλησε ο πετεινός: «πέντε οι μήνες» η για να ξεπλυθεί αρχαία σκουριά.
Πέντε και τα μαχαίρια.
Κοάζουν τα βατράχια όλη νύχτα κάτω απ’ το μύλο.
Παραμονεύει το κοράκι.
Κάτι … μου μυρίζει!

*Του γηπέδου, περί ου ο λόγος .....

Δεν υπάρχουν σχόλια: