Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ...

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Έτσι χτυπούσαν οι καμπάνες!...




του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη




Θυμάμαι, από τα τέλη της δεκαετίας του σαράντα μέχρι και τη δεκαετία του εβδομήντα, το καμπαναριό των «Ταξιαρχών» με τις τέσσερις καμπάνες του, διαφορετικού μεγέθους και ήχου η καθεμιά.

Η μικρότερη, στη νότια πλευρά του καμπαναριού, είχε ήχο οξύ και διαπεραστικό. Η δεύτερη, λίγο μεγαλύτερη, κρεμόταν στη βορινή πλευρά, στο ίδιο ύψος με την προηγούμενη, με ήχο γλυκύτερο αλλά κάπως στεγνό, χωρίς καλό απόηχο. Η «μεσαία» ήταν κρεμασμένη στο ψηλότερο σημείο του καμπαναριού. Ο ήχος της ήταν βραχνός, «αισθησιακός» θα έλεγα. Το ιδιαίτερο άκουσμά της, οφειλόταν στο «γλωσσίδι», που ήταν παραμορφωμένο από τα συνεχή χτυπήματα. Στο κάτω μέρος του καμπαναριού, η μεγάλη, είχε ήχο δυνατό, επιβλητικό, επίσημο.
Τα σχοινιά που τις χτυπούσαν έφταναν μέχρι κάτω, το έδαφος και συχνά τα έδεναν στα κάγκελα της δυτικής εισόδου του Ναού ή στις κολώνες του καμπαναριού.
Ανάλογα με την ημέρα οι καμπάνες χτυπούσαν η κάθε μια1 ξεχωριστά,  οι δύο μεγαλύτερες μόνο ή και όλες μαζί. Συγκεκριμένα: 
Για να διαβάσετε τη συνέχεια του άρθρου κάντε κλικ >>> ΕΔΩ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: