Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Η εκμετάλλευση του ψεύδους και η αλήθεια στη ζωή μας…

Το σημερινό μας σημείωμα οφείλεται στον προβληματισμό που μας δημιούργησαν  τα όσα ακούσαμε και βιώσαμε αυτές τις μέρες από τα Μ.Μ.Ε. 
Στα όσα αναφερθούμε πιο κάτω τα γράφουμε με τη σκέψη, ότι σήμερα ημέρα του Πάσχα νηστεύσαντες και μη,  πιστοί και άπιστοι, έχουν πάρει θέση γύρω από το πασχαλινό τραπέζι που ετοιμάζεται να παρουσιάσει πλούσια ή φτωχά εδέσματα της ημέρας.  Έτσι, πιστεύουμε, ότι δεν θα κατηγορηθούμε, για κολασμό των πιστών….

Και αρχίζουμε με  το Άγιος Φως της Αναστάσεως για το πόσα έξοδα κάνουμε σαν κράτος να το μεταφέρουμε από τον Πανάγιο Τάφο τη στιγμή που ο λαός  μας γενικά περνά πολύ δύσκολες ημέρες και υποφέρει τα πάνδεινα και σε δεύτερο προβληματισμό, εάν αυτό είναι θαύμα κατά τους εκκλησιαστικούς μας ταγούς ή τρικ σύμφωνα με τις έρευνες που έχουν δημοσιοποιηθεί  και έχουν αναπαραχθεί από συγγραφείς στις μέρες  μας όπως  ο κ. Καλλόπουλος  και λίγο πριν ο κ. Δήμου.

Και συνεχίζουμε με αυτό που βιώσαμε μέσα από την ηλεκτρονική ενημέρωση (και  μας άφησε άφωνους!!)  με τα γεγονότα κατά την περιφορά του Επιταφίου στην Αθήνα προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου Β΄, όταν  κατά την ενδιάμεσο στάση  της πομπής  μπροστά από την Βουλή των Ελλήνων το πλήθος που βρισκόταν σε απόσταση... αποκαλούσε τους επίσημους εκπροσώπους της κυβέρνησης και των πολιτειακών θεσμών  εκτός των άλλων – προδότες και δολοφόνους!! Και ο Αρχιεπίσκοπος  στη συνέχεια εκεί κάτω από το κτήριο της Βουλής των Ελλήνων, αναφέρθηκε στο μικρό μήνυμά του  για κατ’ επανάληψη προδομένο Έθνος  και Λαό, παρηγορώντας τους Έλληνες και πιστούς της Εκκλησίας πως υπάρχει ελπίδα και τελικά θα τον βρούμε τον χαμένο δρόμο μας!!! Κι' ακόμα, η συμβουλή του κ.κ. Ιερωνύμου να προσέχουμε τις επιλογές των εκπροσώπων μας, στις εκλογές που γίνονται γι' αυτό το σκοπό...

Και φυσικά, επειδή πολύς λόγος και πολλά ρεπορτάζ έγιναν από τα  περιβόητα μέσα Μ.Μ.Ε.  για το πασχαλινό τραπέζι, εμείς κρατήσαμε τη δήλωση ενός συμπολίτη μας μπροστά στο μικρόφωνο του δημοσιογράφου  συνεργείου της τηλεόρασης, που όταν ρωτήθηκε για το τι θα περιέχει το πασχαλινό τραπέζι της οικογενείας του, αυτός χωρίς κανένα κόμπλεξ ή παράπονο απάντησε έτσι απλά: «έχω μια ρέγκα  στην κατάψυξη και φασόλια γίγαντες»….

Με όλα αυτά καταλήγουμε στον προβληματισμό μας:Τι είναι προτιμότερο και αναγκαίο στη ζωή μας η διατήρηση του ψεύδους και η εκμετάλλευσή του από αυτούς μας κυβερνούν και μας εξουσιάζουν με τον ένα ή άλλο τρόπο με απώτερο σκοπό τον αθέμιτο πλουτισμό τους και ικανοποίηση της απληστίας τους εις βάρος των απλών πολιτών ή,  η αλήθεια του Κυρίου μας, για την οποία Σταυρώθηκε και με την Ανάστασή Του νίκησε τον θάνατο;;;
Γνώμη μας είναι, πως εάν και οι δύο επιλογές περιέχουν εκτός από καλά και κακά, η επιλογή της αλήθειας που ήταν και αυτή του Χριστού μας,  κάνει το λιγότερο κακό στη ζωή μας...
Χριστός Ανέστη
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

Κλικ στους συνδέσμους να δείτε τα σχετικά  βίντεο...
https://www.youtube.com/watch?v=xEohX3U09oo#t=507

https://www.youtube.com/watch?v=8xfIJLOjUTk#t=61



...«Θεϊκή σπορά οι Έλληνες! Η πατρίδα μας δεν θα πεθάνει ποτέ»!!!


Ο Έλληνας Ιπποκράτης Δάκογλου: 
Ο άνθρωπος που έσπασε τον κώδικα του Πυθαγόρα

 Είμαστε υπερήφανοι!! 


Ο Ιπποκράτης Δάκογλου είναι ένας από τους... γνωστότερους-άγνωστους επιστήμονες του σύγχρονου Ελληνισμού. Μπορεί να μην τον ξέρει το πανελλήνιο αλλά ήδη τον ευγνωμονούν τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι που έχουν πάρει από εκείνον μουσικό CD με την «αρμονία των ουρανίων σφαιρών», στο οποίο ακούγεται ο ήχος των μαθηματικών μηνυμάτων του Πυθαγόρα! 

Αυτό το παράδοξο μουσικομαθηματικό έργο που έφερε σε πέρας ο κ. Δάκογλου με τη βοήθεια του ιδρύματος του συνθέτη Ιάννη Ξενάκη άλλαξε τη ζωή πολλών συνανθρώπων μας προς το καλύτερο, βοηθώντας τους να ξεπεράσουν από αϋπνίες μέχρι κατάθλιψη και άλλα, σημαντικά προβλήματα!

Ο κ. Δάκογλου είναι ένας αεικίνητος άνθρωπος, που έχει συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής ανάμεσά μας, μελετώντας τον Πυθαγόρα και λύνοντας σύνθετα (και για πολλούς άλυτα) μαθηματικά προβλήματα, με την ευκολία και την άνεση ενός μικρού παιδιού που λύνει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Ανήκει σ' αυτή την ειδική κατηγορία των Ελλήνων που έζησαν στην Κωνσταντινούπολη και βίωσαν το μεγαλείο της Βασιλεύουσας, αποθηκεύοντας για πάντα στον «σκληρό δίσκο» με τις αναμνήσεις τους την αυτοκρατορική αύρα ενός αλησμόνητου πολιτισμικού οικοδομήματος. Σπούδασε με στερήσεις, δυσκολίες και πείσμα. Η τύχη τον ευνόησε όποτε ακριβώς χρειάστηκε τη βοήθειά της. Εργάστηκε σκληρά. Καθ' όλη τη διάρκεια του ενήλικου βίου του συγκέντρωνε βιβλία, αναφορές και κείμενα για τον Πυθαγόρα – ένα πρόσωπο της αρχαιότητας που ετάχθη από την Ιστορία να κινείται ανάμεσα στη σφαίρα του μύθου και της πραγματικότητας.

Ο κ. Δάκογλου έχει υπογράψει μια σειρά έργων που αναφέρονται στην αποκωδικοποίηση της πυθαγόρειας διδασκαλίας και πολλές φορές έχει έλξει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. Όταν αναφέρεται στους αριθμούς σε υποχρεώνει να πιστέψεις ότι πρόκειται για αληθινές οντότητες! Με χαρακτήρα, συνήθειες, προτιμήσεις και μοτίβα συμπεριφοράς, τα οποία τα υπαγορεύει η ίδια η φύση τους. Επίσης, ένα από τα προσφιλή του θέματα προς συζήτηση είναι ο «αιθέρας», η μυστηριώδης ουσία που συνέχει το σύμπαν. Ο κ. Δάκογλου ισχυρίζεται ότι στα έργα του παραθέτει όλες τις αποδείξεις για την ύπαρξη του αιθέρα.

Ο διάλογος μαζί του είναι μια ευχάριστη εμπειρία – αν και πάντοτε ο συνομιλητής του μένει με την εντύπωση ότι τα λόγια του κ. Δάκογλου είναι σαν την κορυφή παγόβουνου: όσα φαίνονται, όσα θέλει να αποκαλύψει είναι πολύ λιγότερα απ' όσα έχει γνωρίζει αυτός ο αινιγματικός και καλοσυνάτος άνθρωπος με το παιδικό χαμόγελο και τη νεανική αισιοδοξία. 

Ερ.: Ποιες είναι οι πρώτες αναμνήσεις σας από τη ζωή;
Απ.: Οι πρώτες εικόνες μου από αυτό τον κόσμο ελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη Γεννήθηκα εκεί. Στα χαρτιά γεννήθηκα 15 Ιουλίου 1917. Τυπικά είμαι 98 ετών. Όμως ανακάλυψα κάτι που το ήξερα, επειδή μου το είχαν πει οι γονείς μου. Ότι δεν ισχύει η «επίσημη» ηλικία μου. Έχω ήδη μπει στα 100! Έχω στα χέρια μου πιστοποιητικό γεννήσεως από τη Θεσσαλονίκη. Όταν ήρθαμε από την Πόλη στη Θεσσαλονίκη, ο πατέρας μου μας έγραψε στο εκεί ληξιαρχείο.
Έχω πιστοποιητικό γεννήσεως και βαφτίσεως 31/12/1915! Είμαι αρκετά... ηλικιωμένος αλλά ευτυχώς οι συνέπειες της ηλικία μου είναι μόνον σωματικές όχι πνευματικές. Ο πατέρας μου δούλευε σε μια βρετανική εταιρεία τηλεγραφητής. Η εταιρεία μετεγκαταστάθηκε από την Πόλη στην Ελλάδα. Πρώτα στη Θεσσαλονίκη κι ύστερα Αθήνα.
Πήγαινα σε γαλλικό σχολείο, το οποίο διοικείτο από Ιησουΐτες. Την Α' Τάξη την έβγαλα στην Πόλη, 7 ετών. Άρα, όπως συνάγεται και από τα οικογενειακά αρχεία που σώζονται, ήρθαμε στην Ελλάδα, ξαναγυρίσαμε στην Πόλη και ξαναφύγαμε.
Ερ.: Τι έχετε συγκρατήσει πιο έντονα στην μνήμη σας από την περίοδο που ζήσατε στην Βασιλεύουσα;

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Γιώργος Νοταράς - επισημάνσεις και κριτικές, ευχές για να αποτραπεί η «Σταύρωση» και στο Δήμο μας!!


Στο blog του "Ο Αλιβάνιστος"...


ΕΠΙ ΤΟΝ ΤΥΠOΝ ΤΩΝ HΛΩΝ

Σε ότι αφορά την Ερμιόνη.

Κ, Δήμαρχε η ιστορία θα κρίνει την προσφοράς σας στην κοινωνία  αντικειμενικά, εγώ υποκειμενικά σκεπτόμενος απογοητεύτηκα γιατί είχα την ελπίδα ότι όπως τον ασθενή, προκειμένου να τον εξετάσετε, δεν τον υποβάλετε στο ερώτημα της κομματικής ταυτότητας,  αλλά πιστός στον όρκο του Ιπποκράτη, όχι μόνον τον εξετάζατε αλλά και τον θεραπεύατε. Έτσι ήλπιζα ότι και ως Δήμαρχος, με δημοκρατικές διαδικασίες θα επιλέγατε αξιοκρατικά τους συνεργάτες σας. Για αυτό  εκφράζω την απογοήτευση μου για το ότι υπήρξατε κομματικός δήμαρχος, αφού  όλες οι επιτροπές στην κυριολεξία συγκροτήθηκαν με κριτήριο την κομματική ταυτότητα. Θεωρώ επίσης ότι οι ηγέτες δεν παραιτούνται μελλοντικά αλλά άμεσα, ούτε αποποιούνται την ευθύνη λέγοντας ότι στη Δημοκρατία ο λαός υπαγορεύει τη βούληση του. Αυτό συμβαίνει Άπαξ στις εκλογές, άλλως γράφει ο Θουκυδίδης  για τον Περικλή <Κατείχε το πλήθος ….και ουκ ήγετο μάλλον υπ’ αυτού ή ούτος ήγε>. Αυτό το κακό παράδειγμα υιοθέτησαν και οι συνεργάτες σας και αυτομόλησαν πριν η δημοτική αρχή εκτίσει την  θητεία της ως όφειλαν, αποποιηθήκαν δε των αρχών της Πατριωτικής παράταξης σας, προσχωρώντας σε άλλους συνδυασμούς και ιδέες που προφανώς ανακάλυψαν εκ των υστερών, ότι τους εκφράζουν.  
 K, Δήμαρχε κατά τον χρόνο της αυτοκριτικής σας, διαβάστε τα κείμενα που αναρτήσατε στην προσωπική σας ιστοσελίδα και αυτών που επιτρέψατε να την χρησιμοποιούν ως εργαλείο αντιπαράθεσης και θα διαπιστώσετε ότι δεν υπήρξατε Δήμαρχος όλων των δημοτών, διότι η αντιπολίτευση που αντιμάχεστε αντί να συνεργάζεστε, εκπροσωπεί σχεδόν το 49 % των δημοτών σας.         
Κ, Λάμπρου, απαλλαγμένος από τα βαρίδια της Πατριωτικής Παράταξης, με πρώτον τον αρχηγό σου, προσπαθείς να μας πείσεις ότι προέρχεσαι από παρθενογένεση και ότι οι καλές σου προθέσεις και ιδέες, δεν ευδοκίμησαν λόγω της πληθωρικής παρουσίας του δημάρχου, που σκοπίμως σε κρατούσε στη σκιά του. Και ευκαιρίας δοθείσης, λόγω της πρόωρης παραιτήσεως του  προχώρησες στην αποκαθήλωση του, με το γνωστό ΠΑΡΩΝ, για να πάρεις τη θέση του !!! Επομένως ως δημότης πως είναι δυνατόν να πειστώ ότι  θα αποστασιοποιηθείς των αρχών που ακόμα και σήμερα υπηρετείς;  Θα υπηρετούσες τον δήμο μας αν ακολουθούσες τον κ, Δήμαρχο, ο οποίος υπήρξε ο πολίτικός σου μέντορας και που αναντιρρήτως ακολουθούσες, επί τετραετίες τις προς τον Δήμο ενέργειες του.                                                                                 
Κ, Σφυρή, είχατε την ευκαιρία καθ΄ όλη την διάρκεια των τρεισήμισι ετών της παρουσίας σας ως αρχηγού της αντιπολιτεύσεως, όχι μόνο να αλλάξετε σελίδα, αλλά να ανοίγατε ένα νέο βιβλίο, με τι αρχές που διακηρύσσεται σήμερα, γιατί τα παιδιά δεν τα αποκτήσατε τώρα για να σκέπτεστε το μέλλον τους, τα είχατε και το καλοκαίρι του 2010 που στα Μανδρακια της Ερμιόνης μας διαβεβαιώνατε ότι είχατε αποθεματικό 2.700.000 € δια την εκτέλεση έργων. Και στην ερώτηση μου:   
- Κ, Σφυρή τώρα με την λειτουργία του Καλλικράτιου δήμου, τα χρήματα αυτά θα διατεθούν για έργα, εις όλα τα κοινοτικά διαμερίσματα;  
 - Βεβαίως!!! Ήταν η απάντηση σας με απόλυτη πειστικότητα. Όμως κατά την παράδοση της Δημαρχίας στον αντικαταστατή σας, εμφανίσατε διαχειριστικό υπόλοιπο 700,000 χ.€ και η δικαιολογία σας μέσω διαδικτύου, ήταν ότι το υπόλοιπο αυτό, ήταν το καλοκαίρι του 2010;
Κ, Σφυρή, η ερώτηση μου ήταν σαφής εάν τα χρήματα αυτά θα διατεθούν για έργα στον καλλικράτιο Δήμο, γιατί αυτόν αφορούσε το περιεχόμενο της ομιλίας σας. Δεν σας ρώτησα για τον Δήμο Κρανιδίου που ούτος ή άλλως  την 1η Ιανουαρίου του 2011 θα ενοποιείτο με τον Δήμο Ερμιόνης. 
Κ, Σφυρή, δεν αντιληφθήκατε ότι η Πατρίδα μας, πέραν της οικονομικής κρίσης, διέρχεται και κρίση αξιών και είναι δέσμια μιας παρωχημένης νοοτροπίας, την οποίαν σύμφωνα με τις ανακοινώσεις σας, τη γνωρίζεται και προτίθεστε να την αλλάξετε; Δεν νομίζεται ότι ζημιώσατε όλους εκείνους που σας ψηφίσαν, με την προσδοκία ότι έστω και από την θέση της αντιπολίτευσης, θα προσφέρατε την στήριξη σας στην συμπολίτευση, αντί της καθολικής άρνησης που είναι η μητέρα του διχασμού!!!   
Κ, Σφυρή, ανήκατε στην επιτροπή της Λιμενικής αρχής, θεωρείται ότι η απώλεια της διαχείρισης της προβλήτας στο Μετόχι, δεν σας βαρύνει;  Στα θέματα που απασχόλησαν την Ερμιόνη, όπως η γλίστρα στα Μανδράκια, η καταπάτηση δημοτικού οικοπέδου στον Άγιο Γεράσιμο, ο Άγιος Νικόδημος, η αποκατάσταση των πεσόντων στην αντίσταση 1941-44, δεν σας αφορούν;Η μήπως η παλαιοκομματική αντίληψης των πελατειακών σχέσεων, σας ενδιέφερε περισσότερο του μέλλοντος των παιδιών μας!!!       
Αποφύγατε επιμελώς να παρευρεθείτε σε εκδηλώσεις του δήμου, όπου μέρος του ακροατηρίου, ήσαν δημότες προσκείμενοι στην παράταξη σας,  που τιμούσαν εθελουσίως και καλόπιστα την συμπολίτευση. 
Κ, Σφυρή, για ποιο λόγω να σας εμπιστευτώ, για να επιβεβαιώσω το δις εξ αμαρτείν; - η παράταξη σας έχει άξια μέλη, για να σας αντικαταστήσουν.                                   
Κύριε Κούστα η θέση του αντιδημάρχου του Δήμου μας, δεν σας επέτρεπε να υλοποιήσετε την προς την ιδιαιτέρα σας πατρίδα αγάπη, ώστε τώρα να υπόσχεστε κάτω υπό τον νέον συνδυασμό, που εκτίμησε την προσφορά της απουσίας σας και σας συμπεριέλαβε στους συνδυασμούς του, να πράξετε; .
Μήπως κ, Κούστα θα θέλατε να σας τιμήσουμε, για να επαναλάβετε για άλλη μια φόρα από την θέση του προέδρου της κοινότητας Ερμιόνης, ότι ο ξεσηκωμός σύσσωμου του Ελληνικού λαού το 1821 ήταν ταξική επανάσταση;;!!!
Μήπως και η άρνηση σας να αναγνωρίσετε την Εθνική Αντίσταση και να αποκαταστήσετε αυτούς που δηλώνετε ότι αγαπάτε ως συμπατριώτες μας, οφείλετε στο ότι και η Εθνική Αντίσταση ήταν ταξική; 
Κύριε Κούστα ευρισκόσαστε σε καλοκαιρινές διακοπές όταν τον Αύγουστο του 2012 μ.Χ. ο ασεβής Αμπελάς γκρέμιζε ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους στον Ιερό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών; Είσαστε εσείς Αντιδήμαρχος επί της καθαριότητας, όταν τοποθετήσατε τους κάδους καθαριότητας στο χώρο υποδοχής των επισκεπτών, στην προβλήτα του λιμένος της Ερμιόνης και επιμόνως δεν τους απομακρύνατε παρά της συνεχείς επικλήσεις μας, για να έρθει ένας απλός Δημότης να τους απομακρύνει και να σας αντικαταστήσει στα καθήκοντα σας, καθαρίζοντας  την πόλη, μετά πολλών επαίνων!!! 
Κύριε Κούστα ποτέ δεν έγιναν γνωστές οι θέσεις σας, για το ανενεργό Γηροκομείο, τη γλίστρα, τη προβλήτα στο Μετόχι, όμως βέβαιο είναι ότι υπογράψατε και σεις, μαζί με τους άλλους την στασιμότητα των εξελίξεων στην Ερμιόνη.

Ερμιονίτες η επιλογή των αρίστων, για τις θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινοτικών διαμερισμάτων, είναι ευθύνη δική μας, και θα είναι καθοριστική για τη χριστή ή μη διαχείριση του δήμου μας, για τα επόμενα πέντε χρονιά!!!  

Σας εύχομαι καλή Ανάσταση και συμβολικά σπάστε όσα ποιο πολλά κόκκινα αυγά μπορείτε (Απαρχαιωμένες νοοτροπίες)  για να αποτραπεί στο μέλλον άλλη Σταύρωση του Δήμου μας!!!

[...] Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον άνθρωπο είναι, φαντάζομαι, η έλλειψη πίστης σ' ένα ιδανικό ανώτερο από το εγώ του!!.

[...]Αν δεν πιστεύει κανείς σ ' ένα πράγμα ανώτερο από τον εαυτό του, δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος!!

Η Ευτυχία - του Νίκου Καζαντζάκη

Στις αρχές του 1957 η δημοσιογράφος Γιολάντα Τερέντσιο επισκέφθηκε το ζεύγος Καζαντζάκη στο σπίτι τους στην πόλη Αντίμπ. Περιγράφει το χώρο, δίνει ένα σύντομο πορτρέτο του συγγραφέα και καταγράφει τη συζήτηση που είχε μαζί του. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα:Ζουν ήσυχα, ερημικά, οι δυο Έλληνες στο γραφικό μικρό σπίτι της οδού του Μπα-Καστελέ. Απ ' τα παράθυρά τους βλέπουν το λιμάνι της Αντίμπ και τη γαλανή Μεσόγειο. Η πρόσχαρη φιλοξενία της οικοδέσποινας αγκαλιάζει τον επισκέπτη μόλις δρασκελίσει το κατώφλι. Λίγα σκαλιά οδηγούν στο γραφείο του συγγραφέα. Ψηλός, ίσιος, ασκητικός, μ ' ένα καλό χαμόγελο, απλώνει το μπράτσο και σφίγγοντας το χέρι ρωτάει άπληστα, με την ιδιαίτερη προφορά του: «Τι νέα μας φέρνετε απ ' την Ελλάδα;».
Ευτυχώς, μια σειρά από δημοσιογραφικές έρευνες μ ' έχουν φέρει τελευταία σ ' επαφή με την έξω από την Αθήνα Ελλάδα κι έτσι του διηγούμαι τι είδα και τι άκουσα στα χωριά και τις πόλεις, από τ' άγρια βράχια της Μάνης ως την κορφή του Βίτσι. Πως γίνονται και μεγάλα έργα, αλλά πως η φτώχεια μένει πάντοτε φτώχεια και πως η εγκατάλειψη στα χωριά είναι τόση ώστε οι άνθρωποι στη Βόρειο Ελλάδα μου είπαν πως ζούνε «πίσω από τον ήλιο».
Πίσω από τον ήλιο, μουρμουρίζει ο Καζαντζάκης και σημειώνει την απλή αυτή φράση, που βγήκε απ' τα χείλια του λαού που τόσο βαθιά αγαπάει.
Γ.Τ.: Πέστε μου τώρα και για σας, είσαστε ευχαριστημένος;
Ν.Κ.: Είμαι ευτυχισμένος - αν κι είναι ντροπή να αισθάνεται κανείς ευτυχισμένος μια ώρα τέτοια. Αν δεν ήταν μπροστά η Ελένη, θα σας έλεγα πως αυτή η γυναίκα είναι η αιτία της ευτυχίας μου. Πραγματικά, δεν είχα ποτέ μου τολμήσει να φαντασθώ τέτοια κατανόηση από άνθρωπο. Αλλ ' αν εξακολουθήσω, θα θυμώσει. Είμαι ευτυχισμένος γιατί μπορώ να δουλεύω, γιατί δεν έχω καμία φιλοδοξία, κανένα μίσος, γιατί έχω την καρδιά μου καθαρή. Όταν δουλεύει κανείς πνευματικά δεν αρρωσταίνει, δεν γερνάει - αυτό είναι το μυστικό: να μην παρατήσει κανείς τη δουλειά του, γιατί τότε αλίμονο. Πέντε λεπτά μετά τον θάνατό σου, το μυαλό σου να δουλεύει ακόμα. Του Γκαίτε, είμαι σίγουρος, ότι δούλευε και μετά τον θάνατό του, γι ' αυτό όταν ο Έκερμαν ξεσκέπασε το σώμα του, ήταν σαν του εφήβου, είχε πειθαρχήσει στα βάσανά του.
Γ.Τ.: Αν μπορούσατε να ξαναγεννηθείτε, θα το θέλατε;
Ν.Κ.: Δεν θα ήθελα να πεθάνω ποτέ· μ ' ενδιαφέρει η ζωή, ο άνθρωπος - όχι οι άνθρωποι όλοι μαζί.
Γ.Τ.: Πιστεύετε στην ποιοτική εξέλιξη της ανθρωπότητας;
Ν.Κ.: Ένας Αρμένης ποιητής είπε κάποτε: «Ο πιθηκάνθρωπος ξεκίνησε να γίνει άνθρωπος, αλλά δεν έφτασε ακόμα.».
Γ.Τ.: Υπάρχει ελπίδα για τους ανθρώπους να ζήσουν κάποτε ευτυχισμένοι;
Ν.Κ.: Με στοίχημα, σε χίλια χρόνια!. Ένας χωρικός πήρε έναν κόρακα, για να εξακριβώσει αν αλήθεια ζη εκατό χρόνια, μα ο χωρικός πέθανε πρώτος! Έτσι κι εγώ, και χίλια χρόνια αν ζήσω, δεν θα προφτάσω να δω τους ανθρώπους ευτυχισμένους.
Γ.Τ.: Ποια είναι τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ευτυχία τους;
Ν.Κ.: Αυτό είναι πολύ δύσκολο ν ' απαντήσει κανείς, αυτό είναι η μεγάλη μου αγωνία. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον άνθρωπο είναι, φαντάζομαι, η έλλειψη πίστης σ' ένα ιδανικό ανώτερο από το εγώ του.
Αν δεν πιστεύει κανείς σ ' ένα πράγμα ανώτερο από τον εαυτό του, δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος.
Γ.Τ.: Νομίζετε πως μπορεί ν ' αποφευχθεί ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;
Ν.Κ.: Δεν νομίζω πως θα τον γλιτώσουμε. (Σημ.αποστολ. Ήταν το 1957 σε έξαρση η εποχή του ψυχρού πολέμου και του πυρηνικού ανταγωνισμού των τότε μεγάλων δυνάμεων - ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης)
(Μην λέτε τέτοια πράγματα! φωνάζει η κυρία Καζαντζάκη. Ο,τι και να βάλουμε στο μυαλό μας, ό,τι και να πούμε, τα πράγματα θα έρθουν αλλιώτικα).
Ν.Κ.: Ο πόλεμος θα σταματήσει όταν ο πιθηκάνθρωπος γίνει άνθρωπος! Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα είναι η διάσταση που υπάρχει ανάμεσα διανοητικού και ηθικού ανθρώπου. Ο διανοητικός άνθρωπος έχει φθάσει στο μαγικό, στο υπεράνθρωπο, ενώ ηθικά είναι ανάπηρος. Όταν αρμονισθούν αυτά τα δύο, τότε θ ' αποκτήσει κι η ανθρωπότητα το ισοζύγιο και θα γίνει ευτυχισμένη. Ο σημερινός άνθρωπος μου θυμίζει τον θηριοδαμαστή που μπήκε στο κλουβί των θηρίων νομίζοντας πως η τίγρη ήταν γυμνασμένη.
Γ.Τ.: Ο πνευματικός άνθρωπος μπορεί ν ' ανήκει σ ' ένα κόμμα ή πρέπει να μένει πάντοτε ανεξάρτητος, για να είναι ελεύθερος να κρίνει; Όπως είπε ο Σαρτρ, κάποτε, ότι ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να πολεμάει την αδικία όπου και να την βρίσκει.
Ν.Κ.: Είναι δύσκολο για τον πνευματικό άνθρωπο να μείνει μόνος του. Μόνος του είναι αδύνατος, αν ενωθεί όμως με τους άλλους χαλάει. Το πρόβλημα είναι: πώς είναι δυνατόν να ενωθούν οι τίμιοι άνθρωποι; Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να καταδικάζει την αδικία όπου την βρίσκει και κάνοντας αυτό που κάνω απαντώ στο ερώτημά σας: γράφω για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια που ποδοπατιέται παντού τόσο εύκολα. Αν ενωθώ με τους άλλους θα χάσω την ελευθερία μου. Η ψυχολογία της μάζας είναι αλλιώτικη, μιλάω για τους διανοούμενους σαν μάζα, όχι για τις λαϊκές μάζες, που τις σέβομαι και που έχουν την δική τους δουλειά. Ενας πνευματικός άνθρωπος μόνος του μπορεί να δουλέψει καλύτερα: ο ελεύθερος άνθρωπος παλεύει για την ελευθερία. Δέκα ελεύθεροι άνθρωποι, ενωμένοι, χάνουν την ελευθερία τους. Εκείνο που χρειάζεται είναι ν' ακολουθήσεις τον δρόμο σου ως την άκρη.
Η αξία του δρόμου είναι να μη σταματήσεις ποτέ!
Γ.Τ.: Ποιο είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο;
Ν.Κ.: Για μένα ο χρόνος. Όπως είπε ο αισθητικός Μπέρναρντ Μπέρενσον, που αποτραβήχτηκε στη Φλωρεντία κι είναι ενενήντα χρονών, μου έρχεται να κατέβω στο δρόμο και ν' απλώσω το χέρι μου στους διαβάτες και να τους πω: «Δώστε μου λίγο από το χρόνο που χάνετε.».
Γ.Τ.: Κι εγώ που σας έφαγα τόσην ώρα απ ' τον πολύτιμο χρόνο σας;; 
Ν.Κ.: Ε, δεν πειράζει, άπλωσα κι εγώ το χέρι μου και κάτι μάζεψα!!
Πηγή διαδίκτυο...



...«όποιου του μέλλει Ανάσταση, το Γολγοθά ανεβαίνει!»

Οι ευχές του blog  δια του διαχειριστή του…


Οι δικές μας ευχές για την Ανάσταση του Χριστού μας είναι βασισμένες 
στη χριστιανική ρήση του ποιητή - 
«όποιου του μέλλει Ανάσταση, το Γολγοθά ανεβαίνει!» 
που αναφέρει και στο πιο κάτω κείμενο που έχουμε αναρτήσει από το  βιβλίο του
 ο Γιάννης Σπετσιώτης. 
Το blog και ο διαχειριστής του, θα βιώσει και φέτος όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες με το πιο δυνατό αίσθημα, το χαρμόσυνο γεγονός της Ανάστασης του Κυρίου, γιατί όλο το χρόνο ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά, επειδή κάποιοι... ορισμένοι, ντόπιοι... «Ιουδαίοι», προσπαθούν να μας σπιλώσουν και να μας συκοφαντήσουν, (πάγια τακτική τους άλλωστε) μάταια όμως, γιατί η αλήθεια και μάλιστα η αποδεδειγμένη δεν σπιλώνεται... Δεν συκοφαντείται! Απλώς, διώκεται προσωρινά, ανεβαίνει το δικό της «Γολγοθά», αλλά στη συνέχεια τελικά, Ανασταίνεται...
«Χρόνια Πολλά»
 με οδηγό πάντα τα αληθινά αγωνιστικά  αισθήματα, 
για  ειλικρινείς κοινωνικές σχέσεις...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Από τον επίλογο του βιβλίου του Γιάννη Σπετσιώτη 

 «Ω γλυκύ μου έαρ!»

«Η Μεγάλη Παρασκευή  στην Ερμιόνη χθες και σήμερα»

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΡΟΑΓΓΕΛΜΑ

«Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε της αυγής 

το δροσάτο, ύστερο αστέρι…» Δ. Σολωμός

Λίγες ώρες απομένουν για να ξημερώσει η καινούργια μέρα που δεν θα θυμίζει σε τίποτα την προηγούμενη. Χαρμόσυνες πρωινές καμπανοκρουσίες θα αναγγείλουν την Πρώτη Ανάσταση, όπως ο λαός ονομάζει την κάθοδο του Ιησού στον Άδη. Το «μέγα σφόδρα λίθο» που μ’ αυτόν σφραγίστηκε ο τάφος του Ιησού θα τον δούμε «αποκεκυλισμένο». Συντρίμμια θα είναι οι σιδερένιοι μοχλοί και διαλυμένα τα κλειδιά των χάλκινων πυλών του Άδη, για τα οποία μίλησε ο προφήτης Ησαΐας και ο Ψαλμωδός. Ο Θεός «θα καταλύσει την εξουσία του», θα απελευθερώσει τους δεσμώτες του και θα φέρει την ελπίδα και το φως της ζωής.
Τις μωβ βιολέτες, τις πασχαλιές και την πένθιμη φτέρη θα αντικαταστήσουν οι ανθοί της νεραντζιάς και της πορτοκαλιάς, τα τριαντάφυλλα και τα γιασεμιά. Στις εισόδους του ναού οι κορδέλες θα έχουν αναστάσιμους χρωματισμούς. Με κόκκινα και άσπρα χρώματα θα ντυθεί η Αγία Τράπεζα. Στον ιστό του Ταξιαρχιού θα κυματίζει η ελληνική σημαία και η σημαία της Ανάστασης του Ιησού, προμήνυμα και της δικής μας ανάστασης…
Στην εκκλησία θα αρχίσει το γιορτινό «επιστέγασμα» των κατανυκτικών ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας.
Θυμάμαι τον παπα-Μιχάλη το πρωινό του Μεγάλου Σαββάτου, όταν «έμπαινα» στο ιερό, ντυμένο στα ολόλευκα, τ΄ανοιξιάτικα άμφιά του, που θα φορούσε στο εξής κάθε Κυριακή και μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη. Φάνταζαν όμορφα κι εντυπωσιακά στα παιδικά μου μάτια! Ήταν στολισμένα με τετράγωνα σε τρία διαφορετικά μεγέθη που διακρίνονταν πάνω στο ύφασμα, όπως ακριβώς τα υδατογραφήματα πάνω στο χαρτί. Στεκόταν ορθός, στ’ αριστερά, δίπλα από την αγία Πρόθεση, τυλίγοντας «επιμελώς» σε ολόλευκα, παραλληλόγραμμα χαρτάκια τα υψώματα, που είχε βγάλει με «χειρουργική ακρίβεια» από τα πρόσφορα, «τα προσκόμιδα», όπως τα λέμε. Τα είχαν φέρει οι πιστοί πρωί πρωί, πριν ακόμα χτυπήσουν οι καμπάνες, τυλιγμένα σε λινές, κεντητές πετσέτες για να τα «διαβάσει» και να τους δώσει στη συνέχεια, μετά τη θεία κοινωνία, το ύψωμα μαζί και το αντίδωρο.
Αξεπέραστος στην οργάνωση της λειτουργικής ζωής, ο αλησμόνητος ιερέας! Έδινε με την ψαλμωδία του, τα άμφια που φορούσε, ακόμα και με τον ιδιαίτερο τρόπο που χτυπούσε τις καμπάνες, το βαθύ νόημα και τη… βαρύτητα της Ημέρας!
Οι ψάλτες με «ταλαιπωρημένους λαιμούς» από τις καθημερινές πολύωρες ακολουθίες έψελναν τους πρώτους αναστάσιμους ύμνους σε χαμηλές βάσεις. Η φωνή τους κουρασμένη, κάποιες φορές βραχνή. Προσπαθούσαν να τη μαλακώσουν με καραμέλες ευκάλυπτου ή τις πράσινες, του λαιμού, όπως τις λέγαμε στην Ερμιόνη.
«Ανάστα ο Θεός κρίνον την γην!», αναφωνούσε ο ιερέας διατρέχοντας με γρήγορο βηματισμό το κεντρικό κλίτος του ναού και σκορπίζοντας δεξιά και αριστερά κλωνάρια με λεμονανθούς που ευωδίαζαν. Οι πιστοί, σε κλίμα χαράς και συγκίνησης, με υψωμένα χέρια τ’ άρπαζαν στον αέρα, ενώ οι ψάλτες επαναλάμβαναν πανηγυρικά το νικητήριο παιάνα!
Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, έπαιρναν την αγία μετάδοση πολλά παιδιά που συνοδεύονταν από τους γονείς τους φορώντας καμαρωτά τα λευκά, ολοκαίνουργια παπούτσια, δώρο της «νουνάς». Ακόμα μεταλάμβαναν ασθενείς και ηλικιωμένα άτομα, που αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν τη μεταμεσονύχτια ακολουθία της Λαμπρής.
Μετά την εκκλησία, οι Ερμιονίτες κατέβαιναν στα μαγαζιά στο Λιμάνι και στις μικρές πλατείες του Ταξιάρχη και της Παναγίας, για να κάνουν τα τελευταία ψώνια τους, κυρίως φαγώσιμα.
O χρόνος που απέμενε για το χαροποιό γεγονός φάνταζε ατελείωτος σε μικρούς και μεγάλους. Οι ώρες κυλούσαν αργά, βασανιστικά, γεμίζοντάς τους με ανυπομονησία και λαχτάρα. τις δυσκόλευαν ακόμα περισσότερο οι έντονες και γαργαλιστικές μυρουδιές από τις κουζίνες «που είχαν πάρει φωτιά» κι «έσπαζαν τις μύτες». Oι περισσότεροι αντιστέκονταν στους «γευστικούς πειρασμούς», όσο προ-κλητικοί κι αν ήταν, γιατί αυτή η μέρα «απαιτεί να περιμένουν...».
Επιθυμούσαν να ακούσουν πρώτα το ελπιδοφόρο σάλπισμα του ουρανού που σε λίγο θα ηχούσε! Να πληροφορηθούν το θαύμα της Ανάστασης και να το δουν ανταμωμένο με την άνοιξη που εκείνη την ώρα είχε το γενικό πρόσταγμα πάνω στη φύση που αναγεννιόταν! Να γεμίσουν το νου και την καρδιά τους από οιστρήλατους λόγους και ήχους φωτισμένων υμνωδών και μελωδών! Να προετοιμάσουν την ψυχή τους, με τις εικόνες των λέξεων, των χρωμάτων, των αρωμάτων, των ήχων που μυστηριακά δρώντας τη συγκλόνιζαν, να ζήσει την Ανάσταση Εκείνου αλλά και την προσωπική της ανάσταση! Στη νύχτα που ερχόταν ήθελαν να βρουν τη δική τους σωτηρία, να ζήσουν τη δική τους κάθαρση, γνωρίζοντας ότι «όποιου του μέλλει ανάσταση, το Γολγοθά ανεβαίνει!».20
-Πόσο γρήγορα άλλαξαν όλα τούτη τη μέρα! σκέφτομαι…

«Είθε το πανηγύρι,
οι κρότοι τα τρίγωνα, οι μπόμπες,
οι (σ)τρακα(σ)τρούκες, τα φούσια,
τα κλειδιά με το μπαρούτι και τα γαλλιφώτα
που θα ακολουθήσουν,
να αναγγείλουν μια μονιμότερη ανάσταση
και άνοιξη για τους ανθρώπους!»

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

«Η Αγάπη του Χριστού και η ταπείνωση!!»…

 ...οι άρχοντες ως αρχόμενοι!!
και οι αρχόμενοι ως άρχοντες, αλλά με σεβασμό στους άρχοντες...



Βαρυσήμαντο το μήνυμα του 

 Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας της Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου Β΄
πριν λίγο   στην τελετή της περιφοράς του Επιταφίου

Στα βαθιά μηνύματα που περιείχε η μικρή ομιλία του   αναφέρθηκε εκτός των άλλων: ...  «Ο Χριστός είπε  - δεν  ήρθα να διακονηθώ άλλα να διακονήσω -  Αυτός που θέλει να γίνει πρώτος πρέπει να  γίνει ελάχιστος. Να είναι έσχατος, να είναι δούλος αν θέλει  να γίνει άρχοντας. Οι αρχόμενοι ως άρχοντες  και  με σεβασμό στους άρχοντες»!!....

Αυτά τα λίγα λόγια του Αρχιεπισκόπου μας  με τόσο βάρος και βάθος παρακαλούμε οι φιλόδοξοι  πολιτικοί και οι δημοτικοί μας άρχοντες, οι υποψήφιοι και το εκλογικό σώμα,  να τα έχουν ως γνώμονα στις προσεχείς εκλογές. Να τα περάσουν στη συνείδησή τους, γιατί έτσι μόνο θα μπορέσουμε να βρούμε το δρόμο μας προς τη Δημοκρατία και ό,τι αυτή  περιλαμβάνει με βασικές αρχές τον αλληλοσεβασμό, την αξιοκρατία, την κοινωνική συμμετοχή και την αλληλεγγύη…

Καλή Ανάσταση
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Μ. Παρασκευή 3 Μαΐου 2013 οι ύμνοι μοιρολόγια προς Εκείνον και η περιφορά του Επιταφίου του πέριξ της Ι.Μ. Αγίων Αναργυρών στην Ερμιόνη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Σάββατο 4 Μαΐου 2013
Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ 
στην Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων
Και ενώ η λουλουδιασμένη  φύση πέριξ της μονής όπως και ο  μυρωδάτος αύλιος χώρος της μαζί με την Μητέρα Του θρηνούσαν την «Γλυκύ έαρ... - το γλυκύτατο τέκνο Της που έδυσε το κάλλος Του»μέσα στο καθολικό ο ιερέας, οι ψάλτες, οι μοναχές της μονής και οι πιστοί,  έψελναν και τους  άλλους πανέμορφους ύμνους (μοιρολόγια) του Επιταφίου θρήνου...

Πολλοί ήσαν και σήμερα οι πιστοί που προσήλθαν στο μοναστήρι της Ερμιονίδας,
να παρακολουθήσουν την ακολουθία των εγκωμίων και την περιφορά του Επιταφίου
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.



Διαβάζονται περισσότερο σήμερα στο blog αναφορές για το βιβλίο του Γιάννη Σπετσιώτη «Ω γλυκύ μου έαρ!»

«Όνειρο ζωής και αντιχάρισμα στη γενέθλια γη της Ερμιόνης»


...Κι όσο γυρίζουμε σελίδες προβάλλουν πανέμορφοι ανθοστολισμένοι Επιτάφιοι...

Επανακυκλοφόρησε
Το βιβλίο του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη «Ω γλυκύ μου έαρ!» στο οποίο περιγράφεται η ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής στην Ερμιόνη μέσα από διηγήσεις και βιώματα που άντεξαν στο χρόνο. Η δεύτερη έκδοση του βιβλίου περιέχει νέα στοιχεία της παράδοσης του τόπου και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. 
«Ω  γλυκύ μου έαρ!»
Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Εισαγωγή – Επιμέλεια: Τζένη Ντεστάκου

Γράφει η Αθηνά Αναγνωστοπούλου

Όνειρο ζωής και αντιχάρισμα στη γενέθλια γη της Ερμιόνης αποτελεί το πλήρες και εύληπτο λογοτεχνικό βιβλίο «Ω γλυκύ μου Έαρ!» του καταξιωμένου συγγραφέα Γιάννη Σπετσιώτη που κυκλοφόρησε πρόσφατα.
Ο απέριττος διάκοσμος του εξώφυλλου με την «Αποκαθήλωση» του El Greco τραβάει σα μαγνήτης το βλέμμα και αποκαλύπτει a priori το περιεχόμενο του βιβλίου.
Με γραφή θελκτική, απλή, ειλικρινή, αυθόρμητη, απροσποίητη, χωρίς ίχνος ακαμψίας μιλάει περισσότερο στην καρδιά παρά στη σκέψη. Ζωντανεύει στιγμές που πέρασαν αλλά δεν ξεχάστηκαν, γεμάτες εόρτια ευφροσύνη, ιερή συγκίνηση και μυσταγωγία.
Είναι μια καταγραφή – έκπληξη της Μ. Παρασκευής, με χρονική αφετηρία τη γραφική Ερμιόνη των παιδικών του χρόνων.
Πρόκειται για ευλαβικό προσκύνημα χρέους, αναπόλησης και νοσταλγίας στην εκκλησιαστική «ενορία» του συγγραφέα με πρωταγωνιστή τον «ίδιο» αλλά και πολλά επιλεγμένα «υπαρκτά» πρόσωπα από το θεόφρονα λαό της Ερμιόνης.
Περισπούδαστες εκκλησιαστικές φράσεις και αναφορές ποικίλουν και πυκνώνουν εντυπωσιακά το λόγο φθάνοντας ως το βαθύτερο πυρήνα του Δράματος της ζοφερής και πολυδάκρυτης Ημέρας της Μ. Παρασκευής.

Ο Αντιδήμαρχος Ερμιονίδος Στ. Κούστας επί προσωπικού προς τον Β. Γκάτσο ή «εξ αναργύρων»… αν προτιμάτε!!!

Φώτο αρχείου μας... 
Δηλώνει ότι δεν πρόκειται να ασχοληθεί πλέον μαζί του και μόνο σε μια περίπτωση θα το αθετήσει αυτό…
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τίτλος
Πως η εμπάθεια και η εντεταλμένη αποστολή και υπηρεσία, σε κάνουν να αγνοείς την δύναμη των εγγράφων και το αυταπόδεικτο!
Αποσπάσματα
[…]Με κατηγορεί ότι εξυμνώ τον Δήμαρχο Δημήτρη Καμιζή. Ντροπή μέγιστη στο πρόσωπο του δημάρχου μας. Οι αναφορές μου στο πρόσωπο του Δημήτρη Καμιζή είναι η ελάχιστη έκφραση ευχαριστιών για την επί 3,5 χρόνια αρμονική συνεργασία που είχαμε, για όλη την βοήθεια που μου έδωσε σαν πολύ εμπειρότερος από εμένα στην Διοίκηση και σε τελευταία ανάλυση είναι ένα «ευχαριστώ», που πρέπει στα πλαίσια της ευγένειας και της πολιτικής ηθικής, να απευθύνουμε όλοι σε ένα Δήμαρχο που αποχωρεί οικειοθελώς και νικητής από την θέση του Δημάρχου μετά από το πολιτικό σκεπτικό που έγκαιρα έχει δημοσιοποιήσει. Και η στάση του Δημήτρη Καμιζή στο θέμα αυτό έχει μοναδικό ήθος και μεγαλοπρέπεια και σπανίζει…
[…] Όσο για το θέμα των απορριμμάτων είναι παντελώς ανενημέρωτος, ή κάνει τον ανενημέρωτο. Μια φορά στα 3,5 χρόνια βρεθήκαμε στο «πόδι» που λένε, με ρώτησε κάποια πράγματα, του εξήγησα και την άλλη μέρα άλλαξε η θέση του απέναντι στην Δημοτική Αρχή και σε μένα. Φαίνεται όμως πως οι σειρήνες που τον ελέγχουν δεν του επέτρεψαν άλλη επαφή μαζί μου, γιατί 3,5 χρόνια έγραφε.... έγραφε και δεν επεδίωξε ούτε μια συνάντηση ενημέρωσης. Ίσως η συνάντηση αυτή να βοηθούσε και εμένα και τον Δήμο, γιατί ο κ. Βασίλης Γκάτσος θα μπορούσε να μας μετέφερε την πολιτική προστασίας του περιβάλλοντος από την ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ στην Ελευσίνα που εργάστηκε τόσα χρόνια και μάλιστα σε σημαντικές θέσεις…. 
[…] Δεν πρόκειται να ασχοληθώ πλέον με τον κ. Βασίλη Γκάτσο. Μόνο σε μια περίπτωση θα το αθετήσω αυτό. Αν τολμήσει κάποτε να θέσει τον εαυτό του στην δημόσια κρίση, είτε για Δήμαρχος, είτε για Δημοτικός Σύμβουλος, μιας και έχει το προτέρημα να έχει γνώμη και λόγο επί παντός επιστητού. Αυτό θα είχε πολύ ενδιαφέρον και τότε θα τα πούμε. 
Μέχρι τότε λοιπόν εγώ, όποτε κρίνω ότι μπορώ βιολογικά και έχω διάθεση ανιδιοτελούς προσφοράς στον τόπο μας και στην Ερμιόνη μας, θα τολμώ να κάνω αυτό που ποτέ μέχρι σήμερα δεν τόλμησε ο κ. Βασίλης Γκάτσος. Θα θέτω τον εαυτό μου στην κρίση του λαού και από την οποιαδήποτε θέση θα προσφέρω αυτό που μπορώ κλείνοντας τα αυτιά μου και αγνοώντας αυτά που γράφει και λέει ο κ. Βασίλης Γκάτσος καθ' υπαγόρευση άλλων κρυψίνων και κακόβουλων..... 

[…] όλοι γνωρίζουν δεν είμαι δεμένος με καρέκλες, γιατί δεν το έχω ανάγκη και μπορώ να προσφέρω τα μέγιστα και από την πιο «ταπεινή» θέση, αν και για μένα δεν υπάρχουν ταπεινές θέσεις, αλλά μόνο θέσεις προσφοράς και υπηρεσίας. Και αυτό ως φαίνεται το φοβούνται πολλοί και το εκφράζει ο κ. Βασίλης Γκάτσος που είναι δεμένος μαζί τους και τους εξυμνεί αδιαλείπτως. 
Για να διαβάσετε όλο το κείμενο της αναφοράς του αντιδημάρχου 
κλικ στη συνέχεια...

Άνθρωποι που συνάντησαν το Θεό στην έρημο του Σινά!! - Αρχιμανδρίτης π. Παύλος Μπουγιούρας εκ Κρανιδίου...

Αφιέρωμα σ' αυτούς που φυλάνε σαν αετοί... 
τα προπύργια της Ορθοδοξίας μας! 

Αναδημοσιεύσεις από το έντυπο αρχείο μας. 
Δημοσιεύθηκε στην καθημερινή εφημερίδα
 "ΑΡΓΟΛΙΔΑ" την Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2006