Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ -> γι' αυτά που έγραψες για εμένα Δήμαρχε ...

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ -> γι' αυτά που έγραψες για εμένα Δήμαρχε ...
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ στον κ. ΔΗΜΑΡΧΟ ->ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ...

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2021

Το μεγάλο παράπονο του εκλιπόντα συμπατριώτη μας και ευεργέτη Γιώργου Νοταρά -> ο επονομαζόμενος από τους ίδιους και γνωστούς "αλιβάνιστος" ...

Ως μνημόσυνο...

Το Παπαβασίλειο Ίδρυμα – «Στέγη Αγάπης» 

-Ένα ανενεργό γηροκομείο στην Ερμιόνη συνέχεια..

Δεν ανταποκρίνεται η Μητρόπολη Ύδρας με την τοπική Εκκλησία, για σεβασμό  στη μνήμη και στην επιθυμία των δωρητών, σύμφωνα με  τη Δημόσια Διαθήκη τους!

Το πολύ σοβαρό θέμα αφορά και τις κοινοτικές μας υποχρεώσεις ...


Ο συμπατριώτης μας Γιώργος Νοταράς ξόδεψε πολλά δικά του χρήματα με την άδεια του τότε μητροπολίτη Ύδρας για να το επισκευάσει γι' αυτό το σκοπό και στη συνέχεια, προχώρησε στην ίδρυση του Συλλόγου Φίλων Παπαβασίλειου Ιδρύματος "Στέγη Αγάπης".Τα μέλη του το αγκάλιασαν, οι συμπολίτες μας ενίσχυσαν με τη συνδρομή τους το σύλλογο γι' αυτό το σκοπό και το ίδρυμα λειτούργησε πιλοτικά αρχικά με τα μέλη του συλλόγου  και αμέσως μετά, με το διορισμό του Δ.Σ. του ιδρύματος,  μπήκε  λουκέτο μέχρι σήμερα.

Το πιο ανάλγητο - το λιγότερο - ήταν, πως όταν διορίστηκε Διοίκηση για τη λειτουργία του Ιδρύματος ως γηροκομείο, ο Γιώργος Νοταράς που είχε προσφέρει τα μέγιστα με χρήματα, προσωπική εργασία για την επισκευή του κτηρίου και άλλες πολλές υπηρεσίες για την προσωρινή λειτουργία του, δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στο Δ.Σ. και διορίστηκαν ως μέλη εκτός από ιερείς στη θέση του προέδρου και του αντιπροέδρου,  λαϊκοί  συμπολίτες μας που ήταν κοντά στους κόλπους της τοπικής Εκκλησίας. Μη μας ζητάτε   να σας πούμε  ονόματα...

Τελικά όπως φαίνεται, ο σκοπός της Ι. Μητρόπολης ήταν πως θα αποκτήσει το κτήριο κ.α. γιατί έτσι συμβαίνει με τους αντιπροσώπους του Θεού στη γη, αυτοί να μαζεύουν και να συσσωρεύουν την ύλη για τη διαιώνιση των επίγειων φθαρτών σε ό,τι υπηρετούν και εμάς, να μας συμβουλεύουν πως θα αποκτήσουμε την Ουράνιο Βασιλεία...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Επισκέψεις στο έντυπο δημοσιογραφικό μας αρχείο  και άλλων έγγραφων ντοκουμέντων 

Παραθέτουμε προς ενημέρωσή σας την πιο κάτω δημοσιογραφική αναφορά μας και άλλα έγγραφα ντοκουμέντα και σε περίπτωση που το θέμα σας ενδιαφέρει, εμείς εδώ είμαστε να ανοίξουμε το διάλογο για την συμπαράσταση μας στους αναξιοπαθούντες  μοναχικούς  γερόντους μας και κάθε άλλον συνάνθρωπο μας που έχει ανάγκη την βοήθειά μας ... 
Γιατί κανείς μας δεν γνωρίζει η ζώή τι μας επιφυλάσσει όσο κι' αν έχουμε μεριμνήσει γι' αυτήν και τα γεράματά μας ...

Αν όχι τώρα με αυτό τον υπάρχοντα ξεπεσμό της κοινωνίας μας, - θεσμικό, κοινωνικό και κυρίως οικονομικό τουλάχιστον για την όποια επιβίωσή μας Πότε;;;
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Για να διαβάσετε το δημοσίευμα - κάντε δεξή κλικ επάνω του  και στην κάρτα που θα βγεί κλικ στη θέση "άνοιγμα συνδέσμου σε νέο παράθυρο" και μετά μεγένθυση με το + και καλή ανάγνωση...




Ο αείμνηστος Ιατρός Απόστολος Παπαβασιλείου με την αείμνηστη σύζυγό του δασκάλα μας Αικατερίνη παραχώρησαν στην Μητρόπολη Ύδρας  το σπίτι τους και όλο τον άλλο μεγάλο χώρο που το περιβάλλει,  για να το λειτουργήσει "ως Οίκος Ευγηρίας ή Γηροκομείο και μόνο" σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη Δημόσια Διαθήκη του την οποία  παραθέτουμε.





Ο συμπατριώτης μας Γιώργος Νοταράς ξόδεψε πολλά δικά του χρήματα με την άδεια του τότε μητροπολίτη Ύδρας για να το επισκευάσει γι' αυτό το σκοπό και στη συνέχεια, προχώρησε στην ίδρυση του Συλλόγου Φίλων Παπαβασίλειου Ιδρύματος "Στέγη Αγάπης".
Τα μέλη του το αγκάλιασαν, οι συμπολίτες μας ενίσχυσαν με τη συνδρομή τους το σύλλογο γι' αυτό το σκοπό και το ίδρυμα υπολειτούργησε  αρχικά και αμέσως μετά  μπήκε  λουκέτο μέχρι σήμερα!!! ....

Με αυτά τα λίγα ενημερωτικά  καλούμε σε διάλογο τη Δημοτική και κοινοτική αρχή και όλους τους συμπολίτες , εάν και εσείς έχετε κάποιο προβληματισμό πάνω στο θέμα και μάλιστα, στις μέρες που ζούμε και βιώνουμε...
ΣΤΑΜ.  ΔΑΜ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: