Η ιστορική αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Ερμιονίδας!!! ....

Κύριε Δήμαρχε,

Σας ευχαριστώ θερμώς για τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάσσετε ανακηρύσσοντάς με Επίτιμο Δημότη σας. Οφείλω δε να προσθέσω -με δεδομένο ότι η ανακήρυξή μου αυτή αφορά όχι το πρόσωπό μου αλλά τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας -πως η άνω τιμή συνοδεύεται, αυτονοήτως, από το χρέος μου να διδάσκομαι κατά την άσκηση των καθηκόντων μου από τη λαμπρή ιστορία του Δήμου Ερμιονίδας, ιστορία αρρήκτως συνδεδεμένη με την πορεία του αγώνα της Εθνεγερσίας του 1821 και, κυρίως, με την συνταγματική θωράκιση του υπό διαμόρφωση Ελληνικού Κράτους. 

Την αλήθεια της διαπίστωσης αυτής τεκμηριώνει, αμαχήτως, το γεγονός ότι ο σημερινός εορτασμός είναι αφιερωμένος στην 190^η Επέτειο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1827.

I.Στο πλαίσιο της συνταγματικής μας ιστορίας το τμήμα εκείνο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, το οποίο συνήλθε το 1827 στην Ερμιόνη, έχει βαρύνουσα σημασία για τον εξής, πρωτίστως, λόγο: Σε αντίθεση προς την Α΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στην Πιάδα κοντά στην Αρχαία Επίδαυρο στις 20 Δεκεμβρίου 1821- καθώς και προς την Β΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Άστρος στις 29 Μαρτίου 1823- οι οποίες κατέληξαν, αντιστοίχως, στην ψήφιση των δύο πρώτων «προσωρινών» Συνταγμάτων της Επιδαύρου και του Άστρους, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση είχε δρομολογηθεί προκειμένου να καταλήξει στο πρώτο «οριστικό» Σύνταγμα της Ελλάδας, ήτοι στο μετέπειτα Σύνταγμα της Τροιζήνας. Σύνταγμα το οποίο ψηφίσθηκε, εν τέλει, την 1^η Μαΐου 1827.

α) Ήδη από την 18^η Απριλίου 1823, η Β΄ Εθνοσυνέλευση είχε προαναγγείλει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση. Και τούτου διότι τότε αποφασίσθηκε «να προσδιορισθή Εθνική Συνέλευσις εις ανάκρισιν του Πολιτεύματος μετά διετίαν». Κατ’ εφαρμογή της ως άνω απόφασης, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συγκλήθηκε για την 25^η Σεπτεμβρίου 1825.  Όμως, μετά από πολλές καθυστερήσεις εξαιτίας της κακής τροπής του Αγώνα της Εθνεγερσίας, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συνήλθε στις 6 Απριλίου 1826 στην Πιάδα.

β)Τον Αύγουστο του 1826 η Γ’ Εθνοσυνέλευση διασπάσθηκε, λόγω της ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ «αγγλόφιλων» και «γαλλόφιλων». Και η μεν «αγγλόφιλη» τάση του συνήλθε στην Αίγινα, ενώ η «γαλλόφιλη» -στην οποία προστέθηκε η νεοσύστατη «ρωσόφιλη» τάση- συνήλθε στην Ερμιόνη.

1.   Η αφορμή της διάσπασης ήταν η εξής: Οι Πληρεξούσιοι που συγκεντρώθηκαν στην Αίγινα υποστήριζαν ότι μόνον η Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης -την οποία είχε συγκροτήσει η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου προκειμένου, μεταξύ άλλων, «να συγκαλέση εις Εθνικήν Συνέλευσιν τους Πληρεξουσίους» (Ψήφισμα Ε΄ της 12.4.1826)- είχε το δικαίωμα όχι μόνο να προσδιορίσει τον τόπο της νέας Εθνοσυνέλευσης, αλλά και να προσκαλέσει εκείνους μόνο τους Πληρεξουσίους που είχαν συγκροτήσει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου «ως συνέχειαν εκείνης λογιζομένην». Οι Πληρεξούσιοι στην Ερμιόνη, αντιθέτως, υποστήριξαν ότι: «Η απόφασις της εν Επιδαύρω Εθνοσυνελεύσεως δεν εστηρίζετο ούτε εις το νόμιμο, ούτε εις το δίκαιον και ότι δια τούτον τον λόγον η Συνέλευσις έπρεπε να συγκροτηθή όπου η πλειοψηφία ήθελεν αποφασίσει, και υπό πληρεξουσίων εκ νέου εκλεγμένων». Τελικώς, μετά από πολλές διαμεσολαβητικές προσπάθειες του Άγγλου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στράφορντ Κάνιγκ -πρώτου εξαδέρφου του Τζωρτζ Κάνιγκ- αλλά και Ελλήνων πολιτικών και οπλαρχηγών αποφασίσθηκε από κοινού, στις 17.3.1827, η Εθνοσυνέλευση να συνέλθει στην Τροιζήνα. Αξίζει, συναφώς, να αναγνωσθεί η επιστολή του Γ. Καραϊσκάκη, με την οποία, επιδεικνύοντας ομοψυχία και συναίνεση, προέτρεψε να συνέλθει η Εθνοσυνέλευση σε τρίτο μέρος, προτείνοντας την Αίγινα ή την Σαλαμίνα. Γράφει, λοιπόν, ο μεγάλος Ρουμελιώτης στρατηγός: «Με απορίαν μας μεγάλην βλέπομεν την αναβολήν της συγκροτήσεως της Εθνοσυνελεύσεως, και ότι μέχρι τούδε λογοτριβείτε περί τόπου, γινόμενοι εις δύο κόμματα οι πληρεξούσιοι του Έθνους, οι μεν εις Αίγιναν οι δε εις Ερμιόνην. […] δυσαρεστούμε θα βλέποντες αυτά τα δύο κόμματα να διαφέρωνται πρώτον περί του τόπου. Ο τόπος, αδελφοί, δεν είναι οπού να εκτελή τα καλά και συμφέροντα του Έθνους, αλλά τα καλά και απαθή αισθήματα των υποκειμένων και η ομόνοια και αδελφοσύνη από τα οποία κρέμαται η σωτηρία όλων μας, και είμεθα όλοι αδελφοί και εν Έθνος. Ας λείψη το Πελοποννήσιοι, Νησιώται και Ρουμελιώται, αλλά όλοι να νομιζώμεθα εν ως και είμεθα» (βλ. Πρακτικά της 9^ης Προκαταρκτικής Συνεδρίασης της 31.1.1827 της Εθνοσυνέλευσης της Ερμιόνης). 

-. Διαβάστε τη συνέχεια >>>>>