«Ερμιονίδα μας αρέσει, δεν μας αρέσει»

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2020

«Πάμε λάσπη Μαντράκια μπαρ»... – ήταν γραφτό σ’ αυτιά μας να τα ακούσουμε κι’ αυτό....

Επιλογές από το προσωπικό μας αρχείο - αυτό που δεν διέγραψε ο χάκερ σας ...

20 Αυγούστου 2013

Φώτο διαδικτύου

....Άντρας  είσαι, βράζει το αίμα σου! - και λυγάς...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ένας φίλος φανατικός «φεϊσμπούκας», μου έλεγε χθες, σε επίσκεψή του στους λεγόμενους χώρους κοινωνικής δικτύωσης κυρίως για νέους, πως την Κυριακή το πρωί διάβασε  εκεί ανάρτηση, που είχε καταγραφεί από το αυτόματο σύστημα στις 5 ώρα το πρωί  και είχε γίνει από νέους, θαμώνες γνωστού μπαρ της νότιας παραλίας της Ερμιόνης,  με τις φωτογραφίες τους από το χώρο διασκέδασης,  που εκτός των άλλων ανέφεραν και τα εξής: «Είμαστε Μαντράκια – Λάσπη μπαρ»


Ομολογώ πως έψαξα σε όλα τα ελληνικά λεξικά και αυτόν τον όρο με την ερμηνεία του δεν τον βρήκα. Έτσι, κατέφυγα σε ένα φίλο,  λάτρης θα έλεγα αυτών των χώρων, που ο τρόπος που κάθεται στο σκαμπό, που κρατάει το ποτήρι με το ποτό του, πως το μυρίζει προτού να τραβήξει μια μικρή γουλιά, με έχει εντυπωσιάσει!  Ακόμα και το αγαπημένο του ποτό, του το στέλνουν κάποιοι φίλοι του, κατ’ ευθείαν από την Καραϊβική... 

Έτσι υπό αυτές τις συνθήκες, ο φίλος μου κλασικός  τύπος της πιάτσας...  ήμουν βέβαιος πως θα ήξερε το νόημα αυτής της φράσης, αφού  οι γλωσσολόγοι δεν την έχουν ανακαλύψει ακόμα! Τον ρώτησα  και αμέσως μου έδωσε την εξήγηση. - Η φράση «πάμε λάσπη» στην αργκό γλώσσα που χρησιμοποιούν σήμερα οι νέοι μας (και πρέπει να ήμαστε «υπερήφανοι»  γι’ αυτό...) σημαίνει, πως ήμαστε ελεύθεροι, ανεξάρτητοι, κάνουμε ό,τι θέλουμε και μπορούμε και να διασκεδάζουμε με το σημερινό τρόπο διασκέδασης, να γινόμαστε «λιώμα»... όχι μόνο μετά τα μεσάνυχτα, αλλά μέχρι που να ανατείλει ο ήλιος της νέας ημέρας και βάλλε!!!

Και εμείς να προσθέσουμε  για λόγους δημοσιογραφικής αδείας 

«αρκεί το χαρτζιλίκι να πέφτει από τους γέρους(!) 

και όλα τ’ άλλα τα ρυθμίζουμε εμείς»...

Να δούμε πότε θα σταματήσουμε εμείς οι μεγάλοι να στρουθοκαμηλίζουμε και να κάνουμε και κάποιες εκδηλώσεις (γενέθλια μικρών παιδιών! κ.α....) σ' αυτούς τους χώρους...  – με επιμονή και δυναμικά και όχι για τα μάτια- αντί να πολεμούμε σθεναρά αυτή τη μάστιγα που μαστίζει τους νέους μας, τα παιδιά μας και έχει πολλά πλοκάμια που κάνουν πολλές μεταστάσεις,  στο πνεύμα τους και στην ψυχή τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

ΣΤΑΜ.  ΔΑΜ.  



Δεν υπάρχουν σχόλια: