Η Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ. συνεχίζει τις διοργανώσεις φεστιβάλ και εκτός Αθηνών με πρωτεργάτες τον πρόεδρο Efstathios Arvanitis και την αεικίνητη αντιπρόεδρο της Ένωσης μας Eva Vasilopoulou !!
Δημοσίευσε εδώ:>>> ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΧΟΡΩΔΙΩΝ (Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ.-P.E.DI.HO.)
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 1ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Πορτοχελίου >>>>>>
Και εμείς «ο κυρίαρχος Λαός» - στην περίπτωσή μας ο Δήμος, τι κάνουμε;;;
Θα παραμείνουμε «ως ναρκωμένοι» - βουβοί και αμίλητοι(!) μπροστά σ’ αυτή την κατάντια και τον ξεπεσμο;;; ...
- Θα περιμένουμε να λήξη η θητεία τους;;; ...
Τι λέει ο Δημοτικός Κώδικας γι' αυτές τις περιπτώσεις;;;
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
e- mail στο blog…
Στο περιθώριο οι πολίτες στο Δήμο Ερμιονίδας
Με μία χειρόγραφη ανακοίνωση που έχει
αναρτηθεί επί του Πολυκέντρου Ανακύκλωσης στην παραλία της Ερμιόνης οι πολίτες
του Δήμου Ερμιονίδας ενημερώνονται ότι «Από 13 -07-2026 το μηχάνημα ανακύκλωσης
θα παραμείνει εκτός λειτουργίας μέχρι νεοτέρας».
Καμία επίσημη ανακοίνωση και ενημέρωση από τη Δημοτική Αρχή....
Υπάρχει κάποια μηχανική βλάβη;:...
Υπάρχει γενικότερο πρόβλημα;: ...
Οι παράνομες συνδέσεις στο δίκτυο αποχέτευσης τώρα πρέπει να σταματήσουν.Το πρόβλημα συνεχίζεται και ήδη έχει οξυνθεί, σήμερα το θέμα απασχόλησε τα πανελλήνια Ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε, πήρε τεράστια δημοσιότητα από νέες καταγγελίες.
Ένα είναι το σίγουρο ότι είναι απαράδεκτο και εγκληματικό κάποιοι να συνδέουν παράνομα στο δίκτυο αποχέτευσης στο ΠΟΡΤΟΧΈΛΙ χωρίς να λειτουργεί η Αποχέτευση και όλοι εμείς οι Δημότες να επιβαρύνομαστε μέσα από την Δημοτική επιχείρηση.....
=========================================================
Σ.Σ - Ο κ. Λάμπρου αποφάσισε εκ των υστέρων -> τώρα να σταματήσουν οι παράνομες συνδέσεις...
Είναι τρομέρο! - Αν τους παρακολουθείς από κοντά, σου'ρχεται να τρελαθείς ...
Και μη μας ρωτάτε ποιοι δημοτικοί παράγοντες κλείνουν το μάτι στους παρανομούντες με απώτερο σκοπό…
Και να’ ταν μόνο αυτό….
«Αν χρησιμοποιούσαμε εμείς αυτές τις πρακτικές και λογικές, θα εκλεγόμαστε Πρόεδροι των Η.Π.Α. και θα γλυτώνανε οι Λαοί και τους πολέμους»…
Τι να πεις πλέον με αυτούς τους ανθρώπους...
είναι απίθανοι και απρόβλεπτοι …
Κύριε Μαργέτα, αν είχε ξεχειλίσει η αγανάκτηση των Πορτοχελιωτών όπως αναφέρεστε, θα έβλεπες αυτά τα αρχοντόπουλα και τις αρχοντοπούλες να τρέχανε να κρυφτούνε…
Τι είναι αυτά που λέμε τώρα … βολεύονται όλοι τους με τον ένα ή άλλο τρόπο…
Και εμείς λέμε πως ενημερώνουμε τους δημότες…
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ... – με τη ναυαρχίδα …
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
=================================================================================================
2 ημ. ·
Μαζί με τα φρεάτια ξεχείλισε και η αγανάκτηση.
Στο Πόρτο Χέλι,το πρόβλημα και η δυσφήμιση συνεχίζονται και μέσα στο κατακαλόκαιρο.
.jpg)
Αγαπημένε μου Σταμάτη, υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταγράφουν απλώς την ιστορία· γίνονται μέρος της. Εσύ είσαι ένας από αυτούς.
Σε ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για την αναδημοσίευση αυτού του
αφιερώματος, αλλά κυρίως για τη διαχρονική σου φιλία, την αγάπη σου για τον
πολιτισμό και την ακούραστη παρουσία σου δίπλα σε κάθε προσπάθεια που
αναδεικνύει την Ερμιονίδα.
Τα λόγια σου με τιμούν ιδιαίτερα. Αν κάτι έχω καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια,
είναι γιατί πίστεψα ότι ο πολιτισμός είναι έργο συλλογικό και ότι οι μεγάλες
διαδρομές χτίζονται με κόπο, συνέπεια και ανθρώπους που στέκονται ο ένας δίπλα
στον άλλον.
Σε ευχαριστώ που όλα αυτά τα χρόνια καταγράφεις με ευαισθησία τις
πολιτιστικές στιγμές του τόπου μας και που, παρά τις δυσκολίες που
αντιμετώπισες, συνεχίζεις να δίνεις το «παρών» με την ίδια αγάπη και
αξιοπρέπεια.
Εύχομαι να είσαι πάντα υγιής, δυνατός και δημιουργικός, ώστε να συνεχίσεις
να φωτίζεις με την πένα και τον φακό σου τις όμορφες στιγμές της Ερμιονίδας.
Με αδελφική αγάπη και βαθιά εκτίμηση,
Ευστάθιος Αρβανίτης
Με αφορμή το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε Συλλογικός Φορέας για
πρόσφατο γεγονός στην Ερμιονίδα, σκεπτόμαστε, πόσο ηθική ζημιά μπορεί να κάνει
στην ανθρώπινη κοινωνία η ωραιοποιημένη και στρογγυλεμένη ενημέρωση – σε ορισμένες
περιπτώσεις....
Ωστόσο, εμείς βαδίζουμε στα αχνάρια του ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ Εμμ. Ρέπουλη...
Ο Δημοσιογράφος – λέω εγώ,
στο καθήκον του για την ενημέρωση του Λαού και της ιστορίας του, δεν έχει το δικαίωμα να ωραιοποιεί
και να στρογγυλεύει τα γεγονότα για να μη πικράνει πρόσωπα και πράγματα και να
γίνεται αρεστός στους συμπολίτες του. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να το κάνει
αυτό κατ’ ελάχιστο… αλλά όχι πάντα και κατά κανόνα(!) για να αλιεύει επαίνους ...
Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα με θέσεις και απόψεις του Ε. Ρ. που νομίζω, ταιριάζουν στις απόψεις μου...
[…]Ιστορία δεν σημαίνει απλή αναγραφή γεγονότων. Αυτή λέγεται απλή
χρονογραφία, επιβλαβέστατη δε, όταν επιχειρεί όχι να αφηγείται μόνο και να
εξηγεί τα πράγματα, αλλά και να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα, φόβο μήπως
πικράνην την Εθνικήν φιλοτιμίαν …
…Η αληθή ιστορία
εκθέτει τα γεγονότα δια να τα μελετά και να φέρει διδακτικά συμπεράσματα. Είναι
η ψυχολογική ανατομία των αιτιών, των θριάμβων και των συμφορών. Και ποτέ δεν
διδάσκεται ένας Λαός από τας εθνικάς περιπετείας, αν δεν μαθαίνει ειλικρινώς
και τας αιτίας αυτών. Τοιουτοτρόπως, μόνον ημπορεί να γνωρίσει και τον εαυτό
του.. ΕΜΜ.ΡΕΠΟΥΛΉΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ
>>>Τάδε έφη και έγραψε ο Κρανιδιώτης Εμμανουήλ Ρέπουλης....
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Για να ανοίξουν οι ορίζοντες και τα μάτια της ψυχής και του πνεύματός σας ταξιδέψτε...
...και, ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες και η εξέλιξή σας...
-> Διαφορετικά δεν...
=================================================================
Η Οικουμενικότητα του Μίκη Θεοδωράκη μια βραδιά στο Παρίσι!!
50 χρόνια πριν στα σκαλοπάτια της εκκλησίας στο λόφο της Μονμάρτρης ...
Η Βασιλική της Σακρέ-Κερ (Γαλλικά) αναφέρεται
και ως Βασιλική της Ιερής Καρδιάς πιο απλά -> (φωτο)...
.jpg)
32 χρονών τότε και ελεύθερο πουλί…. – όπως συνηθίζουμε να λέμε – δεν είχε αποκορυφωθεί η περιπετειώδης ζωή μου. Έτσι, στο ταξίδι αναψυχής μου - και ό,τι ήθελε προκύψει..- με μια κιθάρα και τη βαλίτσα με τα απαραίτητα μετά από ένα ονειρικό πέρασμα από την Ελβετία, βόρεια Ιταλία, Ιταλική και Γαλλική Ριβιέρα βρεθήκαμε στο Παρίσι για 5 μέρες.
Ένα βράδυ ήταν στο πρόγραμμα της εκδρομής να επισκεφθούμε τον περίφημο λόφο της Μονμάρτρης, ενώ άλλη ημέρα είχαμε δει παράσταση στα μεγάλα Θεατρικά – Καμπαρέ Moulin Rouge και Lido).
Στον λόφο της Μονμάρτρης ήταν βράδυ που τον επισκεφτήκαμε και απ’ ό,τι θυμάμαι συνηθίζουν να προβάλλουν τα έργα τους καλλιτέχνες – ζωγράφοι και άλλοι. Υπάρχουν πολύ ωραία καταστήματα εστίασης, τουριστικών ειδών κ.α. Όμως θυμάμαι ακόμα, που μου είπε η αρχηγός του γκρουπ και η ξεναγός να πάρω και την κιθάρα μαζί μου. Ήμουν για πρώτη φορά στο Παρίσι και στον χώρο που αναφέρομαι και δεν ήξερα γιατί μου το είπαν αυτό. Νόμιζα, πως θα πηγαίναμε σε κάποια γαλλική ταβέρνα να τρώγαμε και εκεί, θα τραγουδούσαμε συνοδεία της κιθάρας μου, όπως είχε γίνει στη Νίκαια και στο Σαν Τροπέζ.
Αφού τέλειωσε η ξενάγησή μας στο λόφο της Μ. και φάγαμε σε κάποιο εστιατόριο μας οδήγησαν στα σκαλοπάτια μιας εκκλησίας όπως δείχνει η Φωτο που σας δίνω.
Εκεί, ο αμφιθεατρικός χώρος των σκαλοπατιών ήταν ασφυκτικά γεμάτος (εικόνα πανηγυριού…) με ερασιτέχνες μουσικούς με τα όργανα και τις παρέες τους απ’ όλο τον κόσμο που είχαν επισκεφθεί το Παρίσι ως τουρίστες. Τότε κατάλαβα γιατί μου είπαν να πάρω την κιθάρα μαζί μου. Βρήκαμε θέσεις και καθίσαμε στα σκαλοπάτια και ενώ γινόταν χαμός στο χώρο από μουσικές και τραγούδια από τις πατρίδες του καθενός, αρχίσαμε και εμείς. Με την εισαγωγή και τα πρώτα ακόρντα στην κιθάρα μου με το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «Στρώσε το στρώμα σου για δυο...» σε όλο αυτό το χώρο σταματήσανε τα όργανά τους, επικράτησε σιγή και ακολουθούσαν μαζί μας τη μελωδία και με τις παλάμες των χεριών τους κρατούσαν τον ρυθμό!...
Είπαμε πολλά τραγούδια του Μίκη εκεί αυτή τη βραδιά και θα μου μείνει αξέχαστη, καθώς και η οικουμενικότητα του εκλιπόντα όπως εκφράστηκε σ' αυτό το χώρο, με συνοδεύει νοσταλγικά από τότε! …
ΥΓ. Οι ιστορίες με τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ατελείωτες εκείνα τα χρόνια με τις παρέες, αλλά από σεβασμό στη μνήμη του ας μείνουμε εδώ.
Αιωνία σου η Μνήμη αγαπημένε μας!
STAM.DAM.D.
Γιατί οι νεκροί παθαίνουν τελειωτικά... όταν τους ξεχνάμε ...
Από το προσωπικό μου αρχείο - Ιούλιος 2018
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Ερμιονίδα: - Το τελευταίο αντίο στον
.jpg)
Σε λαϊκό προσκύνημα -
από την πληθώρα των παρευρισκομένων-
η σορός του και ένα «τρυφερό φιλί ή χάιδι» στο μέτωπό
του... με
ένα ψέλλισμα ...καλό σου ταξίδι!
.jpg)
.jpg)
Πληθώρα κόσμου απ’ όλη την Ερμιονίδα (πάρα τις μεσημεριανές υψηλές θερμοκρασίες) παραβρέθηκε μέσα και έξω από τον μητροπολιτικά Ι.Ν. Τιμίου Προδρόμου στο Κρανίδι για να παρακολουθήσει την εξόδιο ακολουθία και να πει μέσα του και με λόγια παρηγοριάς, το τελευταίο αντίο και καλό κατευόδιο στον καλλιτεχνικό δ/ντη (επί 28 χρόνια) μαέστρο, δάσκαλο μουσικής και τραγουδιού στην Ερμιονίδα κι'όχι μόνο,Τάκη Μανιάτη..
.jpg)
Τα μέλη του Μ.Σ.
Ερμιόνης και της χορωδίας του παρόντες σ' αυτόν
τον τελευταίο αποχαιρετισμό για ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό!
Ένα ταξίδι που δυστυχώς, γρήγορα ή αργά, κάνουμε όλοι μας, αφήνοντας πίσω τον μάταιο τούτου κόσμο και εν γένει την ματαιότητα...
Μετά το τέλος της εξόδιου ακολουθίας επικήδειους χαιρετισμούς εκφώνησαν με τη σειρά, ο π.σ. Τάσος Τζανής ως μέλος της οργανωτικής επιτροπής του εορτασμού των 30 χρόνων του Μ. Σ. Ερμιόνης και της χορωδίας του, ο δ.σ. Γιάννης Γεωργόπουλος ως φίλος του εκλιπόντος, ο ανεξ. δ.σ. Γιάννης Δημαράκης ως πρώτος πρόεδρος του Μ.Σ.Ε. και ο πρώην Δήμαρχος Ερμιονίδας Δ. Καμιζής για τη στενή συνεργασία που είχανε με τον εκλιπόντα στην τελευταία του δημαρχική θητεία, που είχε ως αποτέλεσμα μεγάλες επιτυχίες για το Δήμο και το μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης. Ανακοίνωση του Θ.Ο.Ε. διάβασε εκπρόσωπός του...
|
H επικήδειος ομιλία του κ. Καμιζή
ήταν άκρως συναισθηματική και κατά τον πρόλογό
της ποιητική, με γνωστό στίχο μεγάλου μας ποιητή... ...Συγκίνησε τις καρδιές των
παρευρισκομένων και «φτερούγισαν» |
|
Ο πρώην καλλιτεχνικός δ/ντης της
Φιλαρμονικής ορχήστρας του Δήμου Ερμιονίδας |
Φώτο - Ρεπορτάζ
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Γιατί «τα αγαθά κόποις κτώνται»…
=============================================================
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
29 Ιουλίου 2019
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον αείμνηστο σεμνό μεγάλο δημιουργό μουσικοσυνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή
Καλλιτεχνική οργάνωση & Δ/ νση Ευστάθιος Αρβανίτης
Κατακλείστηκε από κόσμο ο ειδυλλιακός αύλιος χώρος της εκκλησίας του Αγίου
Γερασίμου στο Κρόθι, (το καλύτερο μπαλκόνι...) όπου κάθε χρόνο τέτοιες μέρες
διοργανώνονται παρόμοιες εκδηλώσεις από τον Μ.Σ.Ε.
… γιατί κάποιοι δημοτικοί άρχοντες με προκάλεσαν και μου έθιξαν με τα λόγια τους και τη συμπεριφορά τους, το αίσθημα περί ευθύνης για τις κοινές μας υποχρεώσεις και τα συμφέροντα του Δήμου μας!! ...
Δεν με αφήνει να ηρεμίσω στον ύπνο μου και στον ξύπνιο μου, αυτό που άκουσα το Σάββατο 11 του μηνός στην εκδήλωση του 1ου Χορωδιακού Φεστιβάλ Πορτοχελίου->
«Δεν βάλλαμε
πολλά καθίσματα στο χώρο της εκδήλωσης, για να δουλέψουν και τα καταστήματα
εστίασης» …
Λες και με μια βραδιά θα λύνανε το πρόβλημα τους οι καταστηματάρχες αυτού του κλάδου μέσα στη δίνη και την οδύνη που περνάει το επάγγελμα τους…
Όμως, η φήμη ότι ένα πολύ σημαντικό πολιτιστικό γεγονός συνέβη στην πόλη τους, που μπορεί να γίνει θεσμός και αφορά το Χορωδιακό Πνεύμα και ό,τι άλλο δημιουργούν οι συναντήσεις τέτοιων κοινωνικών ομάδων, με ό, τι κομίζουν στο χώρο της τέχνης, του πολιτισμού κι’ όχι μόνο... είναι αυτό, που με μια πολύ καλή προβολή... θα τους πρσέφερε πολλά - πολλά περισσότερα …
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Και να πως συνδέονται τα γεγονότα στο Δήμο μας...
Γιατί τα λεγόμενα ρεπορτάζ ερασιτέχνη
ή επαγγελματία δημοσιογράφου,
είναι η ίδια η ιστορία του
κάθε τόπου....
Αναδημοσιεύω ρεπορτάζ μου που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ» στις 2 Αυγούστου 2005 με θέμα ο Τουρισμός στο Πορτοχέλι και ευρύτερα στην Ερμιονίδα, με εκτενή συνέντευξη που μου παραχώρησε, ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης, ο κ. Νίκος Παπαδίας ...
Κι’ αν αυτά συνέβαιναν το 2005 που η οικονομία μας ακόμα ήταν ανθηρή, μπορούμε να φανταστούμε, πόσο δύσκολα περνάνε αυτοί οι επαγγελματίες σήμερα.
Δεν μπορώ να τα γράψω πιο καθαρά …
Ενώ ο τότε πρόεδρος της Τοπικής κοινότητας Νίκος Λούμης εξέφρασε τα δικά του παράπονα για τα πάρκα του Πορτοχελίου που η τότε δημοτική αρχή του Καποδιστριακού Δήμου Κρανιδίου τα είχε εγκαταλείψει και φαντάζανε σαν οικόπεδα… - όπως μου είπε...
Κι‘ εγώ λέω, δεν ξέρω αν τώρα ο κ. Λούμης (εύχομαι να είναι καλά)
είναι ευχαριστημένος, που τα πάρκα έχουν γεμίζει τραπεζοκαθίσματα και
αλλά πολλά... σύμφωνα με την αισθητική… του καθενός…
Να πως συνδέονται τα
θέματα και τα γεγονότα αναλογίζομαι προβληματισμένος....
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Μνήμες από εκείνα τα χρόνια, με αφορμή τις εικόνες που είδα το Σάββατο 11 του μηνός 2026 στο Πορτοχέλι…
=======================================================================
27/2/2011
Άλλαξαν όψη το κεντρικό πάρκο με το σιντριβάνι και το μνημείο των Ηρώων στην παραλία.
Γεμάτος ενθουσιασμό και υπερηφάνεια ο Δήμαρχος Δημήτρης Καμιζής βλέποντας αυτήν την εικόνα της δουλειάς που γινόταν από τους εθελοντές και με το ζήλο που εργαζόντουσαν θα πει:
«Η πόλις που οι πολίτες της είναι μπροστά από αυτήν, δεν χρειάζεται δήμαρχο!!...»
Από τις 10.00 ώρα το πρωί σήμερα στο Πορτοχέλι προσήλθαν οι πρώτοι εθελοντές και συνεχώς προσέρχονταν και άλλοι.
Η εικόνα που δημιουργήθηκε στους χώρους που είχε προγραμματιστεί να φροντίσουμε από τους εθελοντές μικρούς και μεγάλους ήταν πρωτόγνωρη και συγκινητική.
Ο καθένας με τη συμπεριφορά και την εργασία του έδειχνε το καλό παράδειγμα στους άλλους και χωρίς κανένας να συντονίζει τις εργασίες, δημιουργήθηκε μια αρμονία στη δράση και στις κινήσεις μας αξιοζήλευτη!
Το βάψιμο των μεταλλικών κιγκλιδωμάτων το είχα αναλάβει εγώ …
Η κόρη του Μάκη Κατσαϊτη στη Φώτο ήταν βοηθός μου...
Υπάρχουν
σήμερα – δεν το πρόσεξα- ή εξαρμόσθηκαν γιατί
δεν βολέβανε στη σημερινή χρήση του πάρκου;;;….
Παρασυρμένος από την απρόσμενη εικόνα που έβλεπαν τα μάτια μου, η μνήμη μου με ταξίδεψε στα παλιά, όταν οι ανθρώπινες κοινωνίες ήταν πιο ενωμένες και στο αποτέλεσμα κάθε συλλογικής προσπάθειας,οι πρόγονοί μας συνήθιζαν να λένε τη λαϊκή ρήση «ευλογημένα χέρια, καταραμένα στόματα»
Στις 3.30 ώρα απογευματινή καθίσαμε για λίγο να καμαρώσουμε το έργο μας, που ήταν μια εικόνα πολύ διαφορετική στους χώρους που φροντίσαμε και νοικοκυρέψαμε από αυτή της προηγούμενης και αυτό που αισθανθήκαμε ήταν και αμοιβή μας!!
Πρέπει να σας πούμε, πως για εμάς ήταν μια πολύ μεγάλη άυλη αμοιβή…
Τώρα το λόγο μπορούν να τον πάρουν, «τα
καταραμένα στόματα…»
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
