του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Στις 4 Σεπτεμβρίου η εκκλησία μας τιμά τη
μνήμη της Αγίας Ερμιόνης, κόρης του Αγίου Φιλίππου. Ο πατέρας της ήταν ένας από
τους επτά διακόνους που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί, με υπόδειξη των
Αποστόλων, για να στηρίξουν το έργο τους. Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο
διάκονος Φίλιππος, που ζούσε στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, είχε τέσσερις
θυγατέρες, οι οποίες είχαν όλες το προφητικό χάρισμα. Μία απ’ αυτές, η Ερμιόνη,
ξεπερνώντας τα εμπόδια της εποχής, κατάφερε να σπουδάσει την επιστήμη της
ιατρικής. Πρόσφερε τις υπηρεσίες της ως ανάργυρη γιατρός, θεραπεύοντας τους
ασθενείς χωρίς ποτέ να δέχεται χρήματα.
Κάποια στιγμή, η
Ερμιόνη πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει το σπίτι και τα αγαπημένα
της πρόσωπα. Με μοναδική σύντροφο την αδελφή της, Ευτυχία, ξεκίνησε ένα
περιπετειώδες ταξίδι, γεμάτο κινδύνους και ταλαιπωρίες, με προορισμό τη Μικρά
Ασία. Σκοπός της ήταν να συναντήσει τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Αν και
δεν πρόλαβε να τον συναντήσει, εγκαταστάθηκε στην Έφεσο, όπου και ξεκίνησε το
σπουδαίο έργο της. Μόλις οι κάτοικοι της περιοχής έμαθαν για την παρουσία της,
άρχισαν να συρρέουν κοντά της για να θεραπευτούν. Η Ερμιόνη ανακούφιζε
αφιλοκερδώς τον πόνο και τις σωματικές ασθένειες των πασχόντων. Στη συνέχεια,
έβρισκε την ευκαιρία να τους μιλήσει για το κοσμοσωτήριο μήνυμα του
Χριστιανισμού. Για την προσφορά και την προσωπικότητά της, οι πιστοί τη
χαρακτήρισαν δίκαια ως το «Ρόδο της Εφέσου».
Στην Έφεσο, η Ερμιόνη μαζί με την αδελφή
της ίδρυσαν το «Ευτυχίας πανδοχείον», ένα ίδρυμα που περιελάμβανε πτωχοκομείο,
πανδοχείο, ιατρείο και γηροκομείο. Εκεί, γεμάτη αγάπη και καλοσύνη, δεχόταν
δωρεάν όλους τους πάσχοντες, τους θεράπευε και τους μιλούσε για τον
Χριστό. Η δράση της, ωστόσο, προκάλεσε αντιδράσεις. Όταν ο Ρωμαίος
αυτοκράτορας Αδριανός, κατά τη διάρκεια περιοδείας του, επισκέφθηκε την Έφεσο,
κάποιοι κατηγόρησαν την Ερμιόνη ότι είναι χριστιανή και ότι προσηλυτίζει τον
κόσμο. Ο Αδριανός εξοργίστηκε και έδωσε εντολή για την άμεση σύλληψή
της. Όταν η Ερμιόνη βρέθηκε μπροστά του, τον αντιμετώπισε χωρίς φόβο. Με
εκπληκτικό θάρρος ομολόγησε την πίστη της στον Χριστό και αρνήθηκε να
προσκυνήσει τα είδωλα. Γεμάτος οργή, ο αυτοκράτορας διέταξε να την
υποβάλουν σε οδυνηρά βασανιστήρια. Η χάρη του Θεού, όμως, την
προστάτευε και η Αγία δεν ένιωθε πόνο. Τότε, ο Αδριανός ζήτησε τον
αποκεφαλισμό της. Οι δήμιοι Θεότιμος και Θεόδουλος ανέλαβαν να τη μεταφέρουν
έξω από την πόλη, για να εκτελέσουν την απόφαση του αυτοκράτορα.
Η Ερμιόνη τούς παρακάλεσε να της
επιτρέψουν να προσευχηθεί, πριν εκτελέσουν τη φρικτή τους πράξη. Εκείνοι, όμως,
βιάζονταν και αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν την τελευταία επιθυμία της
μελλοθάνατης Αγίας. Κινήθηκαν αμέσως εναντίον της και σήκωσαν τα σπαθιά τους
για να την αποκεφαλίσουν. Ξαφνικά τα χέρια τους «ξεράθηκαν και
παρέλυσαν», με αποτέλεσμα τα όπλα τους να πέσουν στο έδαφος. Η θεία
δύναμη τούς είχε καταστήσει εντελώς ανίκανους να της κάνουν κακό. Η Αγία
Ερμιόνη στη συνέχεια θεράπευσε τα παράλυτα χέρια τους. Η αποκατάσταση της
υγείας τους και το μεγάλο αυτό θαύμα έκαναν τους δύο δήμιους να πιστέψουν ολόψυχα
στον Χριστό.
Σύμφωνα με μία εκδοχή, η Αγία και οι
δήμιοι αποκεφαλίστηκαν τελικά μαζί. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι οι δήμιοι,
φοβούμενοι να επιστρέψουν στην πόλη, ζήτησαν από την Αγία να προσευχηθεί για
αυτούς, επιθυμώντας να παραδώσουν τις ψυχές τους καθαρές στον Θεό. Η Ερμιόνη
προσευχήθηκε θερμά και τότε οι δύο άνδρες ένιωσαν μια γλυκιά νύστα. Έπεσαν στο
έδαφος και κοιμήθηκαν έναν ήρεμο, παντοτινό ύπνο. Το ίδιο συνέβη και με την
Αγία Ερμιόνη. Μόλις ολοκλήρωσε την προσευχή της, ξάπλωσε και παρέδωσε ειρηνικά
το πνεύμα της στον Δημιουργό, το 117 μ.Χ.
Την επόμενη ημέρα, τα λείψανά τους
μεταφέρθηκαν στην Έφεσο, όπου και ενταφιάστηκαν με τιμές σε έναν ήσυχο και
ευπρεπή τόπο. Μια συγκινητική απεικόνιση αυτού του μαρτυρίου διασώζεται μέχρι
σήμερα σε μια σπάνια μικρογραφία στο περίφημο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄.
Η μάρτυρας εικονίζεται με κομμένο το κεφάλι, σε οριζόντια θέση. Στέκεται
μετέωρη πάνω από το έδαφος, χωρίς να το αγγίζει, αποδίδοντας έτσι με μοναδικό
τρόπο τη μεταθανάτια κίνηση. Στο κέντρο της παράστασης, ο δήμιος φαίνεται να
επιστρέφει το ξίφος στη θήκη του. Το σκηνικό συμπληρώνουν βουνά, σχεδιασμένα με
τον κλασικό βαθμιδωτό τρόπο, πλούσια φυτική βλάστηση και το περιστύλιο ενός
αρχαίου ναού. Αν και η σκηνή είναι δραματική, εκείνο που κυριαρχεί τελικά στο
έργο είναι η έκφραση θριάμβου του χριστιανικού αγώνα.
Ανήμερα της εορτής της, στις 4
Σεπτεμβρίου 1966, στον λόφο των Μύλων, έναν τόπο γεμάτο από τις ακριβές
παιδικές μας αναμνήσεις, ο μακαριστός συμπολίτης μας Μητροπολίτης Σάμου και
Ικαρίας Παντελεήμων Μπαρδάκος, έθεσε τον θεμέλιο λίθο για την ανοικοδόμηση του
ναού της. Μέσα σε τρία μόλις χρόνια, το έργο ολοκληρώθηκε. Ένα πανέμορφο,
ολόλευκο εκκλησάκι υψώθηκε στον λόφο, αποτελώντας έκτοτε πραγματικό στολίδι για
την περιοχή και την πόλη μας. Λίγο αργότερα και σε μικρή απόσταση από εκεί,
προς τα δυτικά του ίδιου λόφου, ο Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης οικοδόμησε
τον περικαλλή ναό του Αγίου Νικοδήμου.
Έτσι, σύμφωνα και με τον υμνολογικό λόγο της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, «Όρος το ποτέ ζοφώδες και καπνώδες, νυν τίμιον και άγιον εστί».
Ο λόφος των Μύλων αποτελεί πλέον έναν
αληθινό πνευματικό φάρο. Εκεί όπου στην αρχαιότητα, στο ψηλότερο σημείο του
λόφου του Πρωνός, δέσποζε ο ναός της Ήρας, σήμερα ο τόπος ελκύει ντόπιους και
ξένους επισκέπτες με τα μοσχοβολήματα της Πίστης και της Φύσης.
Το σημείο προσφέρει γοητευτικές εικόνες
αλλά και έντονα συναισθήματα μέσα από συγκινητικές «συμπτώσεις». Κοιτάζοντας
από ψηλά προς τα νοτιοδυτικά, εκεί όπου τα νερά του Ερμιονικού κόλπου συναντούν
τη στεριά, μπορεί κανείς να διακρίνει το Μοναστήρι των επίσης ιατρών Αγίων
Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού.
Μαζί με την Αγία Ερμιόνη, η μνήμη μας
στρέφεται και σε δύο ακόμη σπουδαίες ανάργυρες και θαυματουργούς ιατρούς, τις
αδελφές Ζηναΐδα και Φιλονίλλα. Με καταγωγή από την Ταρσό της Κιλικίας, οι δύο
αυτές Αγίες τιμώνται στις 11 Οκτωβρίου.
Τον Αύγουστο του 2006, σε μια ξεχωριστή
εκδήλωση του Ερμιονικού Συνδέσμου στον λόφο των Μύλων έξω ακριβώς από τον ναό
της Αγίας Ερμιόνης, ξεδιπλώσαμε τον βίο της και εκθέσαμε την εικόνα της μαζί με
τις Αγίες Ζηναΐδα και Φιλονίλλα.
Για την ιδιαίτερη αυτή περίσταση, ο Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης, ο νέος υμνογράφος της Εκκλησίας μας, είχε συνθέσει ένα πανέμορφο Μεγαλυνάριο.
Ήταν μια στιγμή βαθιάς κατάνυξης, καθώς
ψάλλαμε τους στίχους του την ώρα που ο ήλιος βυθιζόταν στον ορίζοντα και το απογευματινό
αγέρι έμοιαζε να ψιθυρίζει μύθους, ιστορίες αρχαίων θεών και μνήμες
ανθρώπων: «Δεύτε ευφημήσωμεν ευλαβώς ιατρούς παρθένους Ερμιόνην την
θαυμαστήν, συν τη Ζηναΐδα και Φιλονίλλη ύμνοις, τας
συνεορτάζουσας, εν θείοις δώμασιν».
Τέλος, μια θαυμάσια και ιδιαίτερης αξίας εικόνα της Αγίας Ερμιόνης φυλάσσεται και εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Ιστορίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αποτελώντας διαχρονικό σύμβολο για την επιστήμη και την προσφορά της.
===============================================================
Σημείωση του blog:Διαβάστε ακόμα ρεπορτάζ μου Σαν Σήμερα παραμονή της Αγίας Ερμιόνης στο λόφο των Μύλων το 2023
ΚΛΙΚΕΔΏ >>>https://stamdamd.blogspot.com/2023/09/






.jpg)
.jpg)
.jpg)















.jpg)