Όπως καταγράφονται από τα στατιστικά του blog ...
Ωστόσο, «ο κυρίαρχος Λαός» και αυτή τη
φορά μπανιστήρι και δόξα το Θεό…
Ουδέν σχόλιο, καμία άποψη, τσιμουδιά! –
Κοινώς μούγγα…
Μπορούμε έτσι με τέτοια εθελοτυφλία και υποκρισία να
κοιταζόμαστε στα μάτια – κυρίως με τους αιρετούς και άλλους παραγοντίσκους;;;
ΟΧΙ λέω εγώ …
Μπορεί έτσι να προκόψει ένας Δήμος, μια κοινωνία;; -
- αναρωτιέμαι απογοητευμένος ...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
Προεκλογική περίοδος Σεπτέμβριος 2010…
Πόσο ευγενικός ήταν τότε! -
Αναλογίζομαι...
Σε εμένα και μόνο στο δικό μου blog,
εκμυστηρεύονταν τους προβληματισμούς και τους καημούς του…
Άραγε τι να άλλαξε από τότε που έγινε
δήμαρχος, όπως αναρωτήθηκε και ο Πρόεδρος του Δικαστήριού προσφάτως…
Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στις μερες
μας σκέπτομαι…
Κύριε δήμαρχε, μήπως και αυτές οι
επιστολές που μου στείλατε τότε, είναι ψεύτικες ή ανύπαρκτες;;.
Αλλά τότε δεν είχατε τον «δημοσιογράφο Π.Τ., ούτε το άλλο προσφιλές σας blog, ούτε αυτό της παράταξής σας....
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
====================================
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟ BLOG …
=================================================================
«[...] Είμαι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να συμβάλλω στο ξεκαθάρισμα αυτής της νοσηρής κατάστασης που αρκετά ανεχθήκαμε και πρώτος εγώ. Καλώ κάθε πολίτη να πράξει το ίδιο...»
Αυτά τα έλεγε και τα έγραφε δημόσια στις 11 Σεπτεμβρίου 2010
============================================================
Επιστολή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
213 00 ΚΡΑΝΙΔΙ Κρανίδι,11 Σεπτ. 2010
Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι του νέου Δήμου Ερμιονίδας,
Είναι καθήκον μου να σας ευχαριστήσω τόσο για την ξεκάθαρη υποστήριξή σας, όσο και για την ενθάρρυνσή σας, αλλά και τα καλά σας λόγια, στην προσπάθειά μου να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος Ερμιονίδας.
Η αγάπη σας και η προτίμησή σας και μάλιστα από όλο το πολιτικό φάσμα, με έκανε να νοιώσω στην πράξη αυτό που η έγκυρη δημοσκόπηση της εταιρείας RASS (Αύγουστος 2010), έδειξε, δηλαδή ότι οι πολίτες με εμπιστεύονται και με επέλεξαν πρώτο και πιο κατάλληλο ως Δήμαρχο Ερμιονίδας. Αυτό μερικοί σκόπιμα το αμφισβήτησαν και παραπλάνησαν τους πολίτες για δικό τους όφελος.
΄Όμως αυτή η ανόθευτη και ειλικρινής προτίμηση του ανώνυμου πολίτη ενόχλησε κάποια νοσηρά μυαλά και ξεκίνησαν παρασκηνιακό πόλεμο βάζοντας σε ενέργεια τα άθλια σχέδιά τους.
Οι διαχειριστές της ελπίδας, του πόνου και της ανάγκης των πολιτών, έστησαν τις παγίδες τους. Οι γνωστοί ταχυδακτυλουργοί της πολιτικής, που διασκεδάζουν επαρκώς την πιάτσα με τη γελοιότητά τους, έκαναν την εμφάνισή τους όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια παραμονές των εκλογών, με συνταγές καιροσκοπισμού και παλαιοκομματική πρακτική.
Το μόνο τους μέλημα πως θα φύγει από τη μέση ο Γεωργόπουλος που τους χαλάει
τα σχέδια. Δεν έχουν το θάρρος και την ντομπροσύνη να τον αντιμετωπίσουν στα
ίσια και παλικαρίσια, αλλά επιλέγουν άτιμες μεθόδους «μπροστά το φίλο και είσαι
ο καλύτερος» και πίσω από την πλάτη του φήμες, διαδόσεις, τρικλοποδιές και
διάφορες αθλιότητες.
Πολίτες του νέου Δήμου Ερμιονίδας,
Αηδιασμένος λέω φτάνει πια. Δεν πάει άλλο.
Καταγγέλλω ενώπιόν σας όλους αυτούς που με θεατό και πασίγνωστο πρόσωπο, αλλά και άλλους επιμελώς κρυπτόμενους στο παρασκήνιο, που νόμισαν ότι θα παγιδεύσουν το Γεωργόπουλο για να εφαρμόσουν ανενόχλητοι το σχέδιο αρπαγής –με καραμπόλες- της όποιας καρέκλας εξουσίας που εξυπηρετεί το συμφέρον τους.
Ε΄. λοιπόν ας το πάρουν απόφαση. Ο Γεωργόπουλος δεν ΠΡΟΔΙΔΕΙ την αγάπη των φίλων του και όλης της κοινωνίας που τον γνωρίζει.
Ο Γεωργόπουλος έβλεπε, βλέπει και θα συνεχίσει να βλέπει τους πολίτες στα μάτια χωρίς να ντρέπεται, γιατί ποτέ δεν τους είπε ψέματα.
Ο Γεωργόπουλος δεν έπαιξε, ούτε θα παίξει παιχνίδια εξουσίας γιατί ποτέ δεν είδε τη Δημαρχία ως απόλαυση εξουσίας, αλλά προσφοράς στον τόπο και τους πολίτες.
Αυτοί που ήθελαν να εξαφανίσουν πολιτικά το Γεωργόπουλο είναι μακριά νυχτωμένοι και καλά θα κάνουν να ρωτήσουν τους πολίτες που έχουν τη δύναμη να ανεβάζουν και να κατεβάζουν οποιονδήποτε και όχι τη ματαιοδοξία τους και την κακομοιριά τους.
Ο Γεωργόπουλος πήρε ψύχραιμα τις αποφάσεις του. Θυσιάζεται και αυτή τη φορά με πράξη ευθύνης όσο κόστος και να έχει αυτό. Απέσυρε την υποψηφιότητά του για να μη διχάσει την κοινωνία και όχι να ικανοποιήσει τους ελάχιστους παρασιτικούς τύπους που έτσι και αλλιώς η κοινωνία τους έχει στο περιθώριο, άσχετα αν κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν οι ίδιοι.
Ο Γεωργόπουλος δεν είναι το μόνο άφθαρτο στέλεχος της τοπικής μας κοινωνίας
που έχει τις προϋποθέσεις να διεκδικήσει ρόλο στα τοπικά μας πράγματα, αλλά
πλήθος ικανών συμπολιτών μας που επίσης θα μπορούσαν να πρωταγωνιστήσουν στην
πορεία αυτού του τόπου, αλλά ο βόρβορος και οι μηχανισμοί της τοπικής
παραεξουσίας τους αποτρέπουν να συμμετέχουν.
Άλλοι λοιπόν πρέπει διαρκώς να απολογούνται στους πολίτες για την ανεπάρκειά τους, για τα ψέματά τους, το δόλιο χαρακτήρα τους και την πολυπραγμοσύνη τους. Αυτή τη φορά έπεσαν εντελώς οι μάσκες και αποκαλύφθηκαν σκελετοί γεμάτοι από μούχλα και δυσοσμία, γαλβανισμένοι από κόμπλεξ και κακότητα. Το χειρότερο είναι ότι καμουφλάρονται και πλασάρονται ως στυλοβάτες της κοινωνίας που θέλουν τάχα να συμβάλλουν στην πρόοδό της ενώ είναι βέβαιο ότι τους ενδιαφέρει μόνο και μόνο το δικό τους προσωπικό συμφέρον. Κύριο γνώρισμά τους είναι η ανικανότητα και έχουν αναγάγει την κοροϊδία σε επιστήμη.
Φίλες και φίλοι,
Στις ερχόμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πράξτε κατά συνείδηση, επιλέξτε υποψηφίους χρήσιμους, ικανούς και φιλαλήθεις, που έχουν το μεράκι να δουλέψουν για τον τόπο.
Αναγνωρίστε και ΜΑΥΡΊΣΤΕ κάθε επαγγελματία της πολιτικής που τάχα ενδιαφέρεται για το καλό το δικό σας και του τόπου, ενώ στην πραγματικότητα ενδιαφέρεται για τον εαυτό του και όσους κρύβονται πίσω από αυτόν.
Μόλις δημοσιευτεί αυτή η επιστολή, θορυβημένοι οι πρωτομάστορες της λάσπης και της προπαγάνδας θα πιάσουν δουλειά. Θα προσπαθήσουν να σας παραπλανήσουν και να σας παγιδεύσουν. Εσείς όμως ξέρετε. Αγνοήστε τους. Δώστε τους την απάντηση στην κάλπη και μην ακούτε κανέναν. Εκεί ο καθένας είναι μόνος του με το καθήκον και καλείται να απαλλάξει τον τόπο από κάθε λαθρόβιο που ταλαιπωρεί την τοπική μας κοινωνία.
΄Όσο για μένα ας λένε, ας γράφουν και ας διαδίδουν ότι θέλουν. ΄Όποτε κρίνω απαραίτητο θα επανέλθω και πάλι, αν χρειαστεί και με ονόματα και τότε θα πάρουν εκκωφαντική απάντηση και θα ακουστούν πολλές αλήθειες.
Είμαι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να συμβάλλω στο ξεκαθάρισμα αυτής της νοσηρής κατάστασης που αρκετά ανεχθήκαμε και πρώτος εγώ. Καλώ κάθε πολίτη να πράξει το ίδιο.
Ωφελημένος τελικά θα βγει ο τόπος και οι πολίτες του σε μια εποχή που
αλλάζουν τα πάντα και χρειάζονται υψηλές ταχύτητες προόδου παντού και εμείς
ασχολούμαστε ακόμα με τα σκιάχτρα,
τα φαντάσματα και τα βαρίδια ανάπτυξης του τόπου μας, γι΄αυτό η επαρχία μας παραμένει ο φτωχός συγγενής του νομού μας.-
Με εκτίμηση
Γιάννης Γεωργόπουλος
====================================================================
Η αγανάκτηση του Γιάννη Γεωργόπουλου για σχετικό σχόλιό
μας στο blog
Ταξιδεύοντας και ψαρεύοντας από μικρό παιδί στο απέραντο γαλάζιο, οι πιο δυνατές μνήμες που με συνταράζουν είναι αυτές για 50 περίπου χρόνια στα Κυκλαδονήσια…
Η ζωή μου
ήταν ένα ταξίδι, αλλά τέτοιες εικόνες όπως στα νησιά του Νότιου Αιγαίου πουθενά
αλλού…
Διαβάστε το κείμενο που βρήκαμε στο διαδίκτυο και θα δείτε τα
καινά σημεία…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
====================================
Καλό ταξίδι στις απέραντες θάλασσας του ουρανού …
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το ταξίδι στην Αμοργό ....
Θα σε θυμάμαι για πάντα ...
Καλό ταξιδι καπετάν Γιάννη ....
Καλό ταξίδι στις απέραντες θάλασσες του ουρανού ....
Στον Καπετάν Γιάννη Σκοπελίτη και στο Αιγαίο που αγάπησε.....
Γιατί σε τούτη την ζωή υπάρχουν ξέρετε άνθρωποι που την ζουν σαν απλοί περαστικοί από αυτήν ...
Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που γίνονται ένα με τον τόπο τους σαν να τους γέννησε το ίδιο το κύμα.
Ένας από αυτούς ήταν ο καπετάν Γιάννης Σκοπελίτης.
Η ψυχή του άρρηκτα δεμένη με το Αιγαίο, ένας θαλασσόλυκος που γνώριζε τη γλώσσα των ανέμων, τις σιωπές των πελάγων ...
Τα αιώνια μυστικά των νησιών.
Για χρόνια οργώνοντας τα νερά του Αιγαίου έγινε ο ίδιος μια νοητή γέφυρα ανάμεσα σε βράχους και ανθρώπους, σε λιμάνια και προσδοκίες. Το καράβι του δεν μετέφερε μόνο επιβάτες· μετέφερε χαρές, νοσταλγίες, ανταμώματα και όνειρα. Κάθε ταξίδι ήταν ένα μικρό ποίημα γραμμένο πάνω στον αφρό της θάλασσας.
Το Αιγαίο τον αγκάλιασε σαν δικό του παιδί. Στις φουρτούνες τον δοκίμασε, στις γαλήνες τον αντάμειψε. Κι εκείνος το αγάπησε με πίστη και αφοσίωση, όπως αγαπά κανείς κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του. Έγινε κομμάτι του ορίζοντα, μια γνώριμη μορφή ανάμεσα στο μπλε του ουρανού και στο βαθύ χρώμα της θάλασσας.
Το καράβι του ... Ο Σκοπελίτης του πρέπει να μάθει να ζει χωρίς εκείνον .... Μα ακόμη κι αν το τιμόνι έμεινε ακίνητο, η ψυχή του θα ταξιδεύει για πάντα μαζί του ... Οι νησιώτες του Αιγαίου θα νιώθουν την ψυχή του καπετάν Γιάννη στο σφύριγμα του βοριά, στο φως που χρυσίζει τα νησιά το δειλινό, στο απόνερο ενός καραβιού που χαράζει τη γνώριμη ρότα. Εκεί, ανάμεσα στις Κυκλάδες, θα ζει η μνήμη του· ακοίμητος φρουρός των θαλασσινών δρόμων που τόσο αγάπησε.
Καπετάν Γιάννη, το Αιγαίο κρατά το όνομά σου στις αλμυρές του ανάσες. Και κάθε κύμα που σκάει στα βράχια μοιάζει να ψιθυρίζει ένα ευχαριστώ για την αγάπη, την προσφορά και την ψυχή που του χάρισες. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά· γίνονται θάλασσα, γίνονται άνεμος, γίνονται φως πάνω στο πέλαγος...... Καλό ταξίδι στο φως του Αιγαίου
