Ρεπορτάζ μου από τα περασμένα χρόνια και είναι πολλά, πάρα πολλά …

 Κάθε ένα και μια γλυκόπικρη  θύμηση, ένα παράπονο κι’ ένα γιατί…

Έκθεση ζωγραφικής από το καλλιτεχνικό εργαστήρι "ENERGY ART" στην Ερμιόνη...

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ...

.

Η 6η έκθεση έργων - ζωγραφικής και αγιογραφίας με άρωμα γυναίκας - στην Ερμιόνη! ...

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ... 

Ενδεικτικά ρεπορτάζ μου με αναφορές στις δραστηριότητες του Ι.Λ.Μ.Ε. αφιερωμένα εξαιρετικά…

  … στους όψιμους ενδιαφερόμενους της  Ιστορίας, του Πολιτισμού και της Λαογραφίας της Ερμιόνης και οπωσδήποτε για το δικό τους φαίνεσθαι….

Από το έντυπο αρχείο μου, για να μαθαίνουν οι νεόκοποι…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Τους προσκόπους ξεναγεί στο Ι.Λ.Μ.Ε. η Ανθούλα Λαζαρίδου - Δουρούκου

Από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Η υφάντρα του χωριού".
Το μαλλί γνέθει στη ρόκα η κα Σκοπελίτη 

Τόσο ραγδαίες εξελίξεις στην αλιεία μέσα σε λίγα χρόνια μας γεμίζει θλίψη και απογοήτευση …

Ούτε στα όνειρά μας δεν θα μπορούσαμε να δούμε…

Αυτές τις σκέψεις κάνω διαβάζοντας το πιο κάτω ρεπορτάζ μου που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ» στις 2 Φεβριουαρίου 2006

ΚΛΙΚ ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει το δημοσιευμα σε όλο το εύρος ...

Στο ιστορικό ψαροχώρι της Κοιλάδας με βαριά αλιεία (δεν μιλάμε  για την Ερμιόνη   που απέχει μακριά…) στις μέρες μας οι εικόνες στο λιμάνι της μόνο θλιβερή ανάμνηση από τα παλιά  μέχρι και λίγα χρόνια πριν.

Το ίδιο και στα ναυπηγία της πολύ μεγάλων ξύλινων σκαφών διαφόρων τύπων αποτελούν θλιβερό παρελθόν!

Σκοπός δεν είναι να μακρύνω την αναφορά μου που μπορώ να γράψω πολλές – πολλές σελίδες, ακόμα και βιβλίο γι’ αυτό το θέμα, για την αλιεία στην Ερμιονίδα και τα νησιά Σπέτσες και Υδρα - πριν και σημερα - αλλά και για όλη την Ελλάδα. Και επιτρέψτε μου να  γνωρίζω, αφού όλη η ζωή μου ήταν στη θάλασσα από πολύ μικρό παιδί, ψαρεύοντας παντού μέχρι τα απομακρυσμένα νησιά των Κυκλάδων και του ανατολικού Αιγαίου, έως και τα Δωδεκάνησα... -> Πάτμο

Έγραψα αυτό τα μικρό κείμενο, μόνο για να συνοδεύσω και να παρουσιάσω το ρεπορτάζ μου στον έντυπο Τύπο…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Μάρτιος 2010 - Έπαρση της ελληνικής σημαίας στο Ι.Λ.Μ.Ε παραμονές της Εθνικής μας γιορτής...

Η Πρόεδρος του « Ιστορικού & Λαογραφικού Μουσείου Ερμιόνης (Ι.Λ.Μ.Ε.) κα Ήρα Φραγκούλη - Βελέ παραστατικά  μπροστά στους μαθητές του Δημοτικού σχολείου κάνει έπαρση της γαλανόλευκης.  

Στη συνέχεια έγινε συζήτηση και ενημέρωση στους μαθητές για την ιστορία της σημαίας μας και τους ποταμούς αίματος που έχει χυθεί από τους πρόγονούς μας για να την υπερασπιστούν στα πεδία των μαχών!!!

Ο διαχειριστής του blog  ήταν εκεί – όπως πάντα – και κατέγραψε το πολύ σημαντικό γεγονός για την ιστορία μας και για την πατριωτική και  πολιτική παιδεία των παιδιών μας…

Στις μέρες  μας, ίσως μου απαγορευόταν να απαθανατίσω αυτό το στιγμιότυπο ή στην καλύτερη περίπτωση να μου γύριζαν την πλάτη(!) αυτοί και ο περίγυρός  τους, που επιδιώκουν να παράγουν πολιτισμό και να αναδείξουν την Ιστορία και τη Λαογραφία της Ερμιόνης με τέτοιες συμπεριφορές...

Πόσο  μάλλον, με την ανύπαρκτη κοινωνική συνοχή  

που χαρακτηρίζει το Δήμο μας – και γι’ αυτό ας οψονται οι αίτιοι …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Άρθρο αφιερωμένο στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας...

Γράφει ο Γιάννης Μαργέτας 

Επικ, της μείζονος αντιπολίτευσης 

του Δήμου Ερμιονίδας 

Ο εορτασμός της ημέρας της γυναίκας ως ημέρας μνήμης για τους αγώνες των γυναικών για ισότητα, συμμετοχή στα κοινά, ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας έχει πάντα μια ιδιαίτερη αξία.

Είναι μια ημέρα που μας υπενθυμίζει τη σημασία της ισότητα και τον σεβασμό που αξίζει κάθε γυναίκα, μια ημέρα αναγνώρισης και τιμής στη συνεισφορά των γυναικών σε όλους τους τομείς της ζωής. 

Στο σύγχρονο κόσμο οι γυναίκες μέσα από τους πολλαπλούς ρόλους που βιώνουν εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις. 

Έτσι ο αγώνας για ισότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια είναι πάντα επίκαιρος.  

Ζητούμενο είναι η ενδυνάμωση των γυναικών στην πολιτική και την οικονομία.   

Σε ένα μέρος του κόσμου η γυναίκα έχει κατακτήσει τη θέση που της αξίζει.

Ωστόσο, όπως γνωρίζουμε, δεν έχουν την ίδια αντιμετώπιση όλες οι γυναίκες του κόσμου.

Ας ελπίσουμε πως κάποια μέρα, σε κάθε γωνιά της γης η γυναίκα θα αντιμετωπίζεται με το σεβασμό που  ταιριάζει σε μια εργαζόμενη γυναίκα, σύζυγο, μητέρα, σε ένα ανεξάρτητο και ελεύθερο μέλος της κοινωνίας, γιατί στις κοινωνίες που θέλουν να προχωρούν μπροστά, η πλήρης συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνία και στη δημόσια ζωή δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιοσύνης αλλά προϋπόθεση προόδου.

Φώτο από τις Επετειακές Εκδηλώσεις 7- 8 Μαρτίου για την “κατ΄επανάληψιν” Γ΄Εθνοσυνέλευση 1827, στην Ερμιόνη

Μπροστά στις προτομές των Ερμιονιτών οπλαρχηγών Μητσαίων  Γιάννη, Σταμάτη και του γιού του Αντώνη. 

Από αριστερά ο επικ. της μείζονος αντιπολίτευσης Γιάννης Μαργέτας στο μέσο ο απόγονος της οικογένειας  Παναγιώτης Μήτσας, και οι δ.σ. κ. Άννα Στρίγκου  - Φωστίνη και κ. Ιωσήφ Γανώσης.

Σε δυσθεώρητα ύψη η επισκεψιμότητα του blog….

Αυτό που βλέπω δεν το πιστεύουν τα μάτια μου …

Απρόσμενο, πρωταφανές!!...

Άραγε τι συνέβη;;;

Σας ενημερώνω για όσα δεν μπορείτε να δείτε εσείς, στα εσωτερικά του μηχανισμού του blog...

========================================================================================================

Μετά χάκερ εποχή 13 Ιανουαρίου 2019  έκτισα το blog από την αρχή, αφού διέγραψαν 20. 000 χιλ αναρτήσεις ...

Αποφράδα ημέρα για εμένα και τη δημοσιογραφία μου αλλά αναδύθηκα μέσα από τις στάχτες(!) που δημιούργησαν …

=================================================================================

Στον δρόμο για την αιμοκάθαρση, αντί για καλημέρα΄…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

 

Αφιέρωμα της Βιβής Σκούρτη στις γυναίκες των ψαράδων της Ερμιόνης με αφορμή τη «Γιορτή της γυναίκας» …

 

 Στις γυναίκες των ψαράδων μας

Στη θάλασσα χρεωστάμε τη ζωή μας, μια ζωή άρρηκτα δεμένη μαζί της. Η θάλασσα μάς έθρεψε, μάς πρόσφερε απλόχερα τα αγαθά της, μάς πόνεσε, μάς ενέπνευσε.

Ως οικογένειες ναυτικών ζήσαμε χαρές, αποχωρισμούς, επιστροφές, μοναξιά, νοσταλγία.>>>>

Ο Δήμος Ερμιονιδας με αυτές τις εικόνες υποδέχεται τη λουλουδιασμένη άνοιξη…

 Υλικά κατεδαφίσεων έτσι χύμα στην Ερμιόνη!!!   

 Λοφίσκοι από υλικά κατεδαφίσεων γιγαντώνονται, βόρεια από τον ιστορικό λόφο «Μαγγούλα» δίπλα στο δρόμο...

Κύριε δήμαρχε, αυτοί οι ανάλγητοι  αυθαιρετούντες  πολύ πιθανόν να είναι ψηφοφόροι σας, που υπερηφανεύεστε ότι σας τίμησαν με την ψήφο τους...

Ωστόσο κ. δήμαρχε στα 7 χρόνια της θητείας σας έχετε ορίσει κάποια σημεία στον Δήμο που οι πολίτες να μπορούν εναποθέτουν τα διάφορα υλικά κατεδαφίσεων και η δημοτική αρχή να τα διαχειρίζεται,  έτσι ώστε να πέφτουν και τα ανάλογα πρόστιμα όταν δεν συμμορφώνονται προς τις οδηγίες όταν αυθαιρετούν όπως στην περίπτωσή μας ;;;!! ...

Παρά ταύτα κ. δήμαρχε, πρέπει να αναλάβετε δράση να εκλείψουν αυτές οι απαράδεκτες εικόνες και συμπεριφορές αυτών των πολιτών… και μάλιστα, στην αρχή της τουριστικής περιόδου....

Αυτός ο δρόμος, είναι η δεύτερη είσοδος της Ερμιόνης από τη νότια πλευρά...

ΦΩΤΟ – ΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ       

Οργασμός επισκεψιμότητας στο blog χθες και συνεχίζεται σήμερα…

 

Η χθεσινή θεματογραφία ήταν αυτή που κίνησε το ενδιαφέρον των αναγνωστών και  ο μηχανισμός του blog κατέγραψε ένα πολύ ψηλό αριθμό από αυτό της καθημερινότητας…

Αυτό με  χαροποιεί και ταυτόχρονα μου δείχνει τις προτιμήσεις σας, ποια θέματα σας ενδιαφέρουν τα οποία θέλω και εγώ πρωτίστως να προβάλλω…

Αυτό έχει και ένα ακόμη καλό, να αποφεύγω όσο μπορώ  τις κακοτοπιές…  και να μην αναφέρομαι σε θέματα που αφορούν τη δημοτική αρχή και κατ’ επέκταση τον Δήμο και να με σέρνουν οι άρχοντές μας και οι παρατρεχάμενοι αυτών στα δικαστήρια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και οι συνδημότες μου   να στέκουν παγερά αδιάφοροι..

Τώρα γιορτάστε όπως θέλετε… την επέτειο της Γ’ Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη… και ό,τι άλλο πανηγυράκι…

Εμείς πάντως σαν blog πράξαμε το καθήκον μας όλη την εβδομάδα, αναρτώντας ως αφιέρωμα άρθρα και ρεπορτάζ μας με αναφορά στο ιστορικό γεγονός της Γ’ Εθνοσυνέλευσης στην ιδιαιτέρα μας πατρίδα… 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ιδιοκτήτης και διαχειριστής του  blog

Ο Γιάννης Μιχ. Σπετσιώτης άοκνος και με τη σκέψη του και την ψυχή του, συνεχίζει την ιστορική έρευνά του – πολύτιμη - ανιδιοτελή προσφορά στην κοινωνία μας …

 Θέλουμε και τη δική σας άποψη και τον προβληματισμό σας … για το σημαντικό του έργο!! …

=============================================================================================================

Έντυπες εφημερίδες την περίοδο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη - Τροιζήνα) – Ενέργειες για την έκδοση νέων

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Η ταυτόχρονη έκδοση, έντυπων και χειρόγραφων (ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια), εφημερίδων το 1821 με την έναρξη της Επανάστασης, είχε ως πρωταρχικό στόχο την έγκυρη ενημέρωση Ελλήνων και ξένων για τις πολεμικές εξελίξεις. Η πρωτοβουλία αυτή, έργο φωτισμένων διανοουμένων και ομάδων, ανέδειξε την αναγκαιότητα της διάδοσης των γεγονότων, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη και ενισχύοντας τον Αγώνα. Το 1827 οι έντυπες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν ήταν δύο:

α) «Ο φίλος του Νόμου», Ύδρα, 10 Μαρτίου 1824 - 27 Μαΐου 1827, με εκδότη τον Ιταλό νομικό Ιωσήφ Κιαππέ και

β) «Η Γενική εφημερίς της Ελλάδος», Ναύπλιο, Αίγινα, Πόρος, Οκτώβριος 1825 - Μάρτιος 1832, με πρώτο εκδότη, από το 1825 ως το 1827, τον Θεόκλητο Φαρμακίδη.

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε στις διεργασίες και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των εργασιών της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη 18 Ιανουαρίου -17 Μαρτίου 1827 και Τροιζήνα 19 Μαρτίου – 5 Μαΐου 1827, υπό την προεδρία του Γεωργίου Σισίνη) με στόχο την έκδοση εφημερίδας. Οι εκδοτικές κινήσεις καταγράφονται σε ορισμένα έγγραφα, σε επιστολές καθώς και στα πρακτικά της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας.

Στις 14 Μαρτίου 1827 ο Νικόλαος Αργέντης¹ ενημερώνει με επιστολή του τον Κόχραν ότι η Φιλελληνική Εταιρεία της Μασσαλίας τού απέστειλε τυπογραφικούς χαρακτήρες, χαρτί, κρασιά και πολεμοφόδια με το γαλλικό μπρίκι «La Jeune Emilie», που έχει κυβερνήτη τον Simon Gabriel. Θέτει, μάλιστα, το ερώτημα στον Κόχραν, αν επιθυμεί, να τα παραλάβει ή να τα κρατήσει, προσωρινά, στην αποθήκη του. Η επιστολή, γραμμένη στη γαλλική γλώσσα, θεωρούμε πως είναι ενδεικτική των προθέσεων του Κόχραν, για τη δημιουργία κάποιας έντυπης έκδοσης εφημερίδας ή βιβλίου από τον ίδιο ή άλλο πρόσωπο.

Στις 18 Μαρτίου 1827 ο Ιταλός Anton Maria Camella ενημερώνει με επιστολή του τον Ιω. Κωλέττη, που ήταν ήδη πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, για την πρόθεσή του να εκδώσει εφημερίδα, στην οποία θα μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους οι Φιλέλληνες. Αναφέρει ότι συζήτησε την ιδέα του με διάφορα πρόσωπα (Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Μεταξά, Φαρμακίδη κ.α) καθώς και με τον Δημήτριο Υψηλάντη. Ενημερώνει, επίσης, τον Κωλέττη για τις επαφές που είχε με τα προαναφερόμενα πρόσωπα και ζητά τη βοήθειά του και την προστασία του. Υστερόγραφο αυτής της επιστολής είναι η συστατική επιστολή του Theriano, Καθηγητή Παθολογίας στην Ιόνιο Ακαδημία.

Στις 25 Μαρτίου 1827 ο Ιωσήφ Ν. Κιαππέ (Joseph Chiappe), εκδότης της εφημερίδας «Ο φίλος του Νόμου», στέλνει στον Κόχραν δέκα αντίτυπα του δοκιμίου της εφημερίδας «Belle Grecque» και ζητά την υποστήριξή του, καθώς η εφημερίδα του μπορεί να είναι χρήσιμη στους Έλληνες αλλά να ενδιαφέρει και τους Φιλέλληνες. Κατά την ΛΓ΄ (33^η) Συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης την 27^η Απριλίου 1827 στην Τροιζήνα, διαβάστηκε αναφορά του Ιταλού φιλέλληνα διδασκάλου Αντωνίου Μαρία Κανέλλα, ο οποίος ζητούσε να του δοθεί άδεια να εκδίδει εφημερίδα στη γαλλική και ιταλική γλώσσα «ιδίοις εξόδοις». Ζητούσε, επίσης, να του παραχωρηθεί κατοικία για να αποθηκεύσει τα πιεστήρια και τα άλλα εργαλεία του τυπογραφείου. Έναντι αυτών ο Κανέλλα δεσμεύτηκε να προσφέρει το εισόδημα πέντε ετών από την εφημερίδα (πιθανώς τα κέρδη), για τη σύσταση του αλληλοδιδακτικού σχολείου. Η αναφορά αυτή στάλθηκε από την Εθνοσυνέλευση στην Αντικυβερνητική Επιτροπή, η οποία ήταν αρμόδια να απαντήσει στα όσα ο Κανέλλα ζητούσε με την επιστολή του.

Μετά το 1827 ξεκινά μια νέα εποχή για τις έντυπες εφημερίδες, η οποία χαρακτηρίζεται «από τη θέληση της εξουσίας να τις προσδιορίζει και να τις κατευθύνει» απέναντι στην απαίτηση των εκδοτών για ελευθερία και ανεξαρτησία. Στις 16 Φεβρουαρίου 1828, ο Κόχραν με επιστολή του προς τον εκδότη εφημερίδας, διέψευσε τις φήμες σχετικά με το ταξίδι του στην Αγγλία. Παράλληλα, διαβεβαίωσε τους αναγνώστες της εφημερίδας, ότι η πάταξη της πειρατείας αποτελούσε προτεραιότητα της Ελληνικής Κυβέρνησης. Υποστήριξε ότι δεδομένων των περιορισμένων μέσων της Ελλάδας, η οριστική επίλυση των προβλημάτων μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ειρηνοποιών δυνάμεων και ορθής τακτικής.

ΣΗΜ. Νικόλαος Αργέντης: καταγόμενος από τη μεγάλη οικογένεια των Αργεντών που ήλθε τον 14^ο αιώνα από την Ιταλία και εγκαταστάθηκε στη Χίο. Πολλά μέλη της διακρίθηκαν για την προσφορά τους στη Χώρα.

ΠΗΓΕΣ-ΒΙΒΛΙΑ

§  Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Επανέκδοσις της Βουλής των Ελλήνων, Αθήναι, 1971.

§  Γενικά αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.).

§  Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη.

§  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. 1975, τόμος ΙΒ΄, Αθήναι 1975.

§  «Πρακτικά από τις συνεδριάσεις της Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη – Τροιζήνα)».

Κίμων Μιλτιάδου - ο Αθηναίος στρατηγός και ναύαρχος-. ο μεγαλύτερος διώκτης των Περσών κατά τους αρχαίους χρόνους….

Στις μέρες μας πήγε στην Κύπρο «ως ελληνική πολεμική φρεγάτα»…

 https://el.wikipedia.org/wiki/

Το 450 π.Χ. ο Κίμων έπλευσε στην Κύπρο, με 200 τουλάχιστον συμμαχικές τριήρεις, για να εκδιώξει τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την Αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Στην Κύπρο πολιόρκησε το Μάριον και το Κίτιον^[8]. Εικάζεται πως το Μάριον κυριεύτηκε, όμως η πολιορκία του Κιτίου τραβούσε σε μάκρος, και επιπλέον οι αμυνόμενοι είχαν στις επάλξεις τους τοξότες, που προκαλούσαν φθορά στους πολιορκητές. Οι πολιορκητές υπέφεραν και από έλλειψη εφοδίων. Στο Κίτιον ο Κίμων άφησε την τελευταία του πνοή, είτε από τραύμα είτε από αρρώστια^[9][10] είτε από πείνα^[11]. Πριν πεθάνει έδωσε εντολή να λυθεί η πολιορκία και να επιστρέψουν στην Αθήνα, χωρίς να γνωστοποιήσουν τον θάνατό του: επί 30 ημέρες όλοι νόμιζαν ότι στρατηγούσε ο Κίμων. Κατά την επιστροφή, έγινε ναυμαχία και πεζομαχία στη Σαλαμίνα της Κύπρου, όπου οι Αθηναίοι νίκησαν (μεταθανάτια αμοιβή του Κίμωνα - από τη νίκη αυτή έμεινε η φράση «και νεκρός ενίκα»). Η σορός του επιστράφηκε στην πόλη των Αθηνών και τάφηκε με μεγάλες τιμές στις Μελίτιδες Πύλες.

Έτσι η ιστορία επαναλαμβάνεται και χρυσοστεφανώνεται…

Η αποστολή των υπερσύγχρονων φρεγατών  του Πολεμικού μας Ναυτικού «Κίμων» και «Ψαρά» στην Κύπρο ως Φρουροί της Ανατολικής Μεσογείου εν όψει των γεγονότων του πολέμου στη Μέση Ανατολή, είναι συγκυριακά ένας μεγαλειώδης ιστορικός συμβολισμός για την Ελλάδα μας και την ελληνική φυλή....

Έτσι η ιστορία επαναλαμβάνεται και χρυσοστεφανώνεται και περνάει στην αιωνιότητα.…

Έπρεπε η Ελληνική Κυβέρνηση παραβιάζοντας και ξεπερνώντας κάθε ελληνικό και Νατοϊκό πρωτόκολλο να έστελνε συμβολικά και την φρεγάτα «Θεμιστοκλής»  και χαλάλι τα έξοδα που θα πληρωνόντουσαν με τα χρήματα του ελληνικού λαού…

(έχει προθεσμία μέχρι στις 20 Μαρτίου 2026 που αποσύρεται λόγω παραλαβής της υπερσύγχρονης φρεγάτας"Μπελαρά") 

=======================================================================================================================

Παραθέτουμε με νόημα… για την περίπτωσή μας το γνωστό ποίημα -

του Διονύσιου Σολωμού.

"Η κατασροφή των Ψαρών από τους Τούρκους"

«Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, περπατώντας η Δόξα μονάχη, μελετά τα λαμπρά παλληκάρια και στεφάνι στην κόμη  φορεί, γενομένο από λίγα χορτάρια, που είχαν μείνει στην έρημη Γη»…   

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ   

Το τελευταίο αντίο στον Αντώνη Μούγιο…

Ο συμπολίτη μας που είχε προσφέρει και στα κοινά της ιδιαιτέρας του πατρίδας το Ηλιόκαστρο άλλα και σε άλλες ομαδικές δραστηριότητες έφυγε νέος από τη ζωή  μας.

Ευχόμαστε να έχει καλή ανάπαυση και αν όπως λέει η θρησκευτική παράδοση οι άνθρωποι συναντώνται στην άλλη ζωή, ίσως συναντήσει τον αγαπητό  μας Χρήστο Μπαλαμπάνη που και αυτός είχε υπηρετήσει τα κοινά του Δήμου μας με πολύ μάχιμη δράση  και τον θυμόμαστε συχνά όταν μνήμες αναδεύονται από μέσα μας …

Στους οικείους του εκλιπόντα εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας.

========================================================================================================================================================

Στην φώτο από ρεπορτάζ μου, εικονίζονται ο εκλιπών και ο αείμνηστος Χρ. Μπ. στην εκδήλωση για την αναβίωση του τρύγου στο Ηλιόκάστρο. 

Και οι δύο τους διοργανωτές. 

Ο πρώτος ως πρόεδρος της Κοινότητας και ο δεύτερος ως δημοτικός σύμβουλος.

ΣΤΑΜ. ΔΑΑΜΑΛΙΤΗΣ    

Η ιστορική αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Ερμιονίδας!!! ....

Κύριε Δήμαρχε,

Σας ευχαριστώ θερμώς για τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάσσετε ανακηρύσσοντάς με Επίτιμο Δημότη σας. Οφείλω δε να προσθέσω -με δεδομένο ότι η ανακήρυξή μου αυτή αφορά όχι το πρόσωπό μου αλλά τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας -πως η άνω τιμή συνοδεύεται, αυτονοήτως, από το χρέος μου να διδάσκομαι κατά την άσκηση των καθηκόντων μου από τη λαμπρή ιστορία του Δήμου Ερμιονίδας, ιστορία αρρήκτως συνδεδεμένη με την πορεία του αγώνα της Εθνεγερσίας του 1821 και, κυρίως, με την συνταγματική θωράκιση του υπό διαμόρφωση Ελληνικού Κράτους. 

Την αλήθεια της διαπίστωσης αυτής τεκμηριώνει, αμαχήτως, το γεγονός ότι ο σημερινός εορτασμός είναι αφιερωμένος στην 190^η Επέτειο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1827.

I.Στο πλαίσιο της συνταγματικής μας ιστορίας το τμήμα εκείνο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, το οποίο συνήλθε το 1827 στην Ερμιόνη, έχει βαρύνουσα σημασία για τον εξής, πρωτίστως, λόγο: Σε αντίθεση προς την Α΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στην Πιάδα κοντά στην Αρχαία Επίδαυρο στις 20 Δεκεμβρίου 1821- καθώς και προς την Β΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Άστρος στις 29 Μαρτίου 1823- οι οποίες κατέληξαν, αντιστοίχως, στην ψήφιση των δύο πρώτων «προσωρινών» Συνταγμάτων της Επιδαύρου και του Άστρους, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση είχε δρομολογηθεί προκειμένου να καταλήξει στο πρώτο «οριστικό» Σύνταγμα της Ελλάδας, ήτοι στο μετέπειτα Σύνταγμα της Τροιζήνας. Σύνταγμα το οποίο ψηφίσθηκε, εν τέλει, την 1^η Μαΐου 1827.

α) Ήδη από την 18^η Απριλίου 1823, η Β΄ Εθνοσυνέλευση είχε προαναγγείλει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση. Και τούτου διότι τότε αποφασίσθηκε «να προσδιορισθή Εθνική Συνέλευσις εις ανάκρισιν του Πολιτεύματος μετά διετίαν». Κατ’ εφαρμογή της ως άνω απόφασης, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συγκλήθηκε για την 25^η Σεπτεμβρίου 1825.  Όμως, μετά από πολλές καθυστερήσεις εξαιτίας της κακής τροπής του Αγώνα της Εθνεγερσίας, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συνήλθε στις 6 Απριλίου 1826 στην Πιάδα.

β)Τον Αύγουστο του 1826 η Γ’ Εθνοσυνέλευση διασπάσθηκε, λόγω της ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ «αγγλόφιλων» και «γαλλόφιλων». Και η μεν «αγγλόφιλη» τάση του συνήλθε στην Αίγινα, ενώ η «γαλλόφιλη» -στην οποία προστέθηκε η νεοσύστατη «ρωσόφιλη» τάση- συνήλθε στην Ερμιόνη.

1.   Η αφορμή της διάσπασης ήταν η εξής: Οι Πληρεξούσιοι που συγκεντρώθηκαν στην Αίγινα υποστήριζαν ότι μόνον η Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης -την οποία είχε συγκροτήσει η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου προκειμένου, μεταξύ άλλων, «να συγκαλέση εις Εθνικήν Συνέλευσιν τους Πληρεξουσίους» (Ψήφισμα Ε΄ της 12.4.1826)- είχε το δικαίωμα όχι μόνο να προσδιορίσει τον τόπο της νέας Εθνοσυνέλευσης, αλλά και να προσκαλέσει εκείνους μόνο τους Πληρεξουσίους που είχαν συγκροτήσει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου «ως συνέχειαν εκείνης λογιζομένην». Οι Πληρεξούσιοι στην Ερμιόνη, αντιθέτως, υποστήριξαν ότι: «Η απόφασις της εν Επιδαύρω Εθνοσυνελεύσεως δεν εστηρίζετο ούτε εις το νόμιμο, ούτε εις το δίκαιον και ότι δια τούτον τον λόγον η Συνέλευσις έπρεπε να συγκροτηθή όπου η πλειοψηφία ήθελεν αποφασίσει, και υπό πληρεξουσίων εκ νέου εκλεγμένων». Τελικώς, μετά από πολλές διαμεσολαβητικές προσπάθειες του Άγγλου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στράφορντ Κάνιγκ -πρώτου εξαδέρφου του Τζωρτζ Κάνιγκ- αλλά και Ελλήνων πολιτικών και οπλαρχηγών αποφασίσθηκε από κοινού, στις 17.3.1827, η Εθνοσυνέλευση να συνέλθει στην Τροιζήνα. Αξίζει, συναφώς, να αναγνωσθεί η επιστολή του Γ. Καραϊσκάκη, με την οποία, επιδεικνύοντας ομοψυχία και συναίνεση, προέτρεψε να συνέλθει η Εθνοσυνέλευση σε τρίτο μέρος, προτείνοντας την Αίγινα ή την Σαλαμίνα. Γράφει, λοιπόν, ο μεγάλος Ρουμελιώτης στρατηγός: «Με απορίαν μας μεγάλην βλέπομεν την αναβολήν της συγκροτήσεως της Εθνοσυνελεύσεως, και ότι μέχρι τούδε λογοτριβείτε περί τόπου, γινόμενοι εις δύο κόμματα οι πληρεξούσιοι του Έθνους, οι μεν εις Αίγιναν οι δε εις Ερμιόνην. […] δυσαρεστούμε θα βλέποντες αυτά τα δύο κόμματα να διαφέρωνται πρώτον περί του τόπου. Ο τόπος, αδελφοί, δεν είναι οπού να εκτελή τα καλά και συμφέροντα του Έθνους, αλλά τα καλά και απαθή αισθήματα των υποκειμένων και η ομόνοια και αδελφοσύνη από τα οποία κρέμαται η σωτηρία όλων μας, και είμεθα όλοι αδελφοί και εν Έθνος. Ας λείψη το Πελοποννήσιοι, Νησιώται και Ρουμελιώται, αλλά όλοι να νομιζώμεθα εν ως και είμεθα» (βλ. Πρακτικά της 9^ης Προκαταρκτικής Συνεδρίασης της 31.1.1827 της Εθνοσυνέλευσης της Ερμιόνης). 

-. Διαβάστε τη συνέχεια >>>>>