Ποίημα που Στέλιου Σπεράτζα απήγγειλα στην επέτειο της 25 Μαρτίου το 1957 στο μνημείο των Ηρώων στην Ερμιόνη ως μαθητής της Στ΄τάξης του Δημοτικού σχολείου…

Μετά από 69 χρόνια το θυμάμαι ακόμα και χωρίς καμία πρόβα το βιντεοσκόπησα μπροστά στη γαλανόλευκη σημαία μας, που κυματίζει στη βεράντα του σπιτιού μου …  

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Εικόνες στη γειτονιά μας εν όψει του εορτασμού της Εθνικής μας γιορτής...

  Η γαλανόλευκη ελληνική σημαία κυματίζει υπερήφανα  με τη βοήθεια του βόρειου ανέμου που πνέει στην περιοχή...

Μακάρι σε όλες τις γειτονιές της Ερμιόνης να κυματίζει τέτοιες μέρες η σημαία μας!! – Τόσο δύσκολο είναι;;; …

Με αφορμή το πιο κάτω άρθρο του Γιάννη Σπετσιώτη για το Θερμήσι και το κάστρο - αναδημοσιεύω δικό μου ρεπορτάζ για να φρεσκάρω τη μνήμη αυτών που τους αφορά …

Αφιέρωμα του blog... 

> Το ιστορικό κάστρο της Θερμησίας, - στην αναλγησία και την αδιαφορία των δημοτικών μας αρχόντων…

Α μέρος >>>  ΚΛΙΚ ΕΔΩ 

Β μέρος>>> ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

Ο Γιάννης Μιχ. Σπετσιώτης ερευνώντας στο διάβα του χρόνου -> την ιστορία, τους θρύλους και τις παραδόσειςτης Ερμιονίδας...

 

Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις 

και τα Δημοτικά Τραγούδια

Δύο παλαιότατες μαρτυρίες που αναφέρονται στο βιβλίο «Acta et Diplomata Craeca medii aevi sacra et profama collectaediderunt»των Franciscus Miklosich και Josephus Muller με θέμα τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Βενετών και Τούρκων για την καλοτυχία του κάστρου, εμπλουτίζουν τα πενιχρά στοιχεία της ιστορίας της Θερμησίας εκείνων των χρόνων και μαρτυρούν την παραχώρηση του κάστρου από τους Τούρκους στους Βενετούς.¹

Στην πρώτη, με ημερομηνία 17 Μαρτίου 1480, σελ. 3, σημειώνεται: «Του… σουλτάν Μουχαμέτ προς τους ευγενεστάτους άρχωντας και προβεδούρα του Ναυπλίου και της Μωνεμβασία… όταν επηήσαμεν συμφονίαν μετά την εκλαμπροτάτην αυθεντίαν της Βενετήας ή από τον δεσπότην του Μωρέως και εις τον καιρόν τις μάχης ενάρθησαν πάλην εκ της αυθεντίας μου, όλα να στρέφονται προς ημάς. εστέρχθηγουν και από τα δύο μέρη η τιαύτη συμφωνία. Νυν δε τα κάστρι τα λεγώμενα Θερμίς και Βάτηκα και Αμπερτόκαστρο ήταν πρότα εις την εξουσίαν τις αυθεντίας μου, και εις τον καιρόν τις μάχις επάρθησαν αφημών.  καθώς ήνε γνόριμων και φανερόν εις τους πάντες και «ουδέν αντιστράφησαν προς την αυθεντίαν μου, το ληπόν οι χρεοφειλέτε και οι χαρατζάρι της αυθεντίας μου φεύγουν και έρχοντε και κατοικούν εις τα ιρημένα κάστρι και ευγένουσιν και ζημιόνουν τον τόπον μου. επηδίκαι φάλεα της αγάπης μας διαλαμβάνουσιν, ότι να στρέφουντε τα ιριμένα κάστρι προς την αυθεντίαν μου και επιδί ουδέν αντιστράφηκαν να χαλαστούσιν, να ένε χαλαζμένα παντελός δια να μιδέν φεύγουν οι άνθρωποι της αυθεντίας μου…».

Στη δεύτερη επιστολή, με ημερομηνία 30 Απριλίου 1481, σελ. 308, αναφέρεται: «Σουλτάν Μουχαμέτ… Περί δε του Θερμιτζίου και της αλυκής αυτού και Καστριτζίου άπερ εν τοις ημετέροις κατά στίχοις εγράφησαν και εις τρόπον τιμαρίον εδόθησαν τοις ημετέροις δούλοις, ούτω γαρ απεφήναντο και οι εκείσε επιστήμονες άνθρωποι, ότι υπό την εμήν και αυτοίς  εξουσίαν ήλθον, ότε επήρα τον Μορέαν, και έως του νυν τα περίχωρα αυτών οι ημέτεροι νέμονται δούλοι, αλλά δια την ημών αγάπην και καθαράν φιλίαν και διότι προσεχώς εισί τοις υμετέροις τόποις, έστωσαν τη αυθεντία των Βενετών, αυτά δηλονότι τα ειρημένα κάστρη, έστω δε και τόπος αυτοίς περί αυτά, όσον αναγκαίως χρήζουσι τους δε περί αυτά τόπους, ους οι ημέτεροι νέμονται δούλοι νεμέσθωσαν άνευ λόγου τινός και οχλήσεως της αφ’ υμών».

Επίσης στο βιβλίο του Ματθαίου Κιγάλα με τίτλο «Νέα σύνοψις διαφόρων ιστοριών…», διαβάζουμε: «Τότε, το 1537, παρεδόθη εις τους Τούρκους το Θερμίση, σελ. 462».  Ίσως, στους χρόνους εκείνους, να υπήρχε κάποιος μικρός οικισμός που παραδόθηκε κατά την Α΄ Τουρκική κυριαρχία (1540-1686).² Αργότερα ο Μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος³ στο βιβλίο του «Γεωγραφία Παλαιά και Νέα», σημειώνει: «Φλιούς πόλις παραθαλασσία (της Αργολίδος) κοινώς λεγομένη Θερμήσι, σελ. 427».⁴ Αλλά και ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας Δωρόθεος στο «Βιβλίον ιστορικόν» αναφέρει ότι «το 1537 παρεδόθη και το Θερμήσι. Πρόκειται πιθανώς περί του Φλιούντος κατά το Ναύπλιον παρεδόθη εις τον Κασίμπασιάν».⁵ 

Θεωρούμε, πως οι δύο ιεράρχες για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ίσως, συγχέουν το Θερμήσι με την αρχαία πόλη Φλιούς που βρισκόταν στην περιοχή της Νεμέας και αποτελούσε μαζί με τις όμορες πόλεις το Άργος, την Κόρινθο, την Σικυώνα, την Επίδαυρο και την Τροιζήνα την εξάπολη της Πελοποννήσου. Είναι, επίσης, πιθανόν κάποια περιοχή γύρω από τον Φλιούντα να ονομάζεται Θερμήσι. 

Ο Αντώνιος Μηλιαράκης⁶ στα μέσα του 19^ου αιώνα κάνει λόγο για το «κώμιον» Θερμήσι που κατοικείται από Βαλτετσιώτες ποιμένες και γεωργούς και μερικούς Καστριώτες, συνολικά εκατόν δέκα τέσσερα άτομα, που ασχολούνται και με την «ελαιοφυτείαν». 

Εκεί βρίσκεται η περίφημη αλυκή της Θερμησίας, μία από τις μεγαλύτερες του ελληνικού κράτους,⁷  που η ύπαρξή της συνδέθηκε με την ιστορία και τη λαογραφία του κάστρου.

Σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, μετά την ψήφιση του νόμου Β΄ΤΜΘ/1895, ιδρύθηκε στο Θερμήσι Γραμματοσχολείο που καταργήθηκε, ωστόσο, τον επόμενο χρόνο «ένεκεν ελλείψεως μαθητών». Το σχετικό με την κατάργηση του Σχολείου ΦΕΚ 107/21 Σεπτεμβρίου 1896, στηρίχθηκε στην ΣΤ΄ πράξη της 5^ης Σεπτεμβρίου 1896 του Εποπτικού Συμβουλίου Αργολίδος προς το Υπουργείο Παιδείας που ανέφερε ότι: «Καταργείται το Γραμματοσχολείο Θερμησίου διότι, πλην ελαχίστων παραχειμαζόντων οι οποίοι διαμένουν, δεν υπάρχουν ενταύθα άλλοι κάτοικοι». Σύμφωνα με τα στατιστικά αποτελέσματα της απογραφής του Οκτωβρίου 1896 το Θερμήσι είχε τότε διακόσιους εξήντα τρεις κατοίκους (εκατόν πενήντα τρεις άνδρες και εκατόν δέκα γυναίκες).⁸

Το μεσαιωνικό-ενετικό κάστρο του Θερμησίου ή της Θερμησίας, αν και μικρότερο σε σχέση με άλλα παρόμοια κάστρα της Ελλάδας, έχει πλούσιο παρελθόν. Το κατέγραψαν ο αείμνηστος Λίνος Μπενάκης⁹ που ασχολήθηκε πρώτος με την ιστορία του και στη συνέχεια ο Γιάννης Ησαΐας.¹⁰

Αξιόλογα, όμως, είναι και τα λαογραφικά στοιχεία, οι παραδόσεις και τα τραγούδια που σχετίζονται τόσο με τοπικά όσο και με γενικότερα στοιχεία που διασώζονται για τα κάστρα. Την παρακάτω παράδοση με τον τίτλο «Παράδοσις περί του φρουρίου της Θερμησίας» βρήκαμε στο περιοδικό «Λαογραφία» καταγεγραμμένη από τον Νικόλαο Γ. Πολίτη.¹¹ Τη μεταφέρουμε στη σημερινή μας γλώσσα. «Οι αλυκές της Θερμησίας (χωριού) της Ερμιονίδας ήσαν θαυμαστές από την εποχή της βενετοκρατίας όπως βλέπουμε στις εκθέσεις των Βενετών που προνοούσαν και ενδιαφέρονταν για την Πελοπόννησο. Υπερασπιζόταν (τις αλυκές) ένα βενετικό φρούριο κτισμένο πάνω σε απότομο βράχο που απέχει από τη θάλασσα περίπου μισή ώρα. Με το φρούριο αυτό συνδέεται μια παράδοση που την άκουσα από τους κατοίκους της περιοχής το 1878 όταν πέρασα από την Ερμιονίδα και μου τη διηγήθηκε ο Γεώργιος Π. Φωτόπουλος. Σύμφωνα με εκείνη την παράδοση μέσα στο φρούριο που για πολλά χρόνια πολιορκούσαν οι Τούρκοι κατοικούσε μια νέα και όμορφη βασιλοπούλα. Το κάστρο όμως ήταν δυσπόρθητο και οι Τούρκοι δεν μπορούσαν με κανένα τρόπο να το κυριεύσουν. Ο βεζίρης τους τότε αφού εγκαταστάθηκε στον απέναντι λόφο κατόρθωσε με δόλο να μπει μέσα στο κάστρο. Ένας δερβίσης του μεταμορφώθηκε σε μοναχό, εξαπάτησε τους φρουρούς και μπήκε μέσα στο κάστρο. Τότε η βασιλοπούλα για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων γκρεμίστηκε από τις επάλξεις του φρουρίου και τότε ο λόφος αυτός ονομάστηκε «η ράχη του βεζίρη».

Είναι προφανές ότι και στη διήγηση αυτή έχουμε μια παραλλαγή της παράδοσης «Περί του κάστρου της Ωριάς (Η ωραία του κάστρου, Το Ωραιόκαστρο). Τα δημοτικά τραγούδια που «αφηγούνται» τέτοιου είδους γεγονότα ονομάζονται παραλογές. Ακολουθούν στίχοι δημοτικών τραγουδιών με βάση την παράδοση που αναφέραμε:

Καλογεράκι εγίνη, ράσα φόρεσε,

πάγει στην πόρτα, κλαίει, πέφτει, προσκυνάει,

κλαίει και γονατίζει και παρακαλάει:

-      Άνοιξ’ άνοιξε πόρτα, πόρτα της Ωριάς,

πόρτα της μαυρομάτας της Βασίλισσας.

Κι η κόρη σαν τον είδε, έπεσε στο γιαλό.

Και αλλού:

Η πόρτα μισανοίγει, γέμισε η αυλή.

Άλλοι στ’ άσπρα χυθήκαν κι άλλοι στα φλουριά.

Κι αυτός μέσα στην κόρην, πούναι στα γυαλιά,

κι η κόρη σαν τον είδε, πέσε στο γιαλό.¹²

 =======================================================================================================================

ΦΩΤΟ: «Εκδρομή φίλων στο κάστρο του Θερμησιού με τα …μέσα της εποχής, 10 Μαΐου 1936». Μιχ. Παπαβασιλείου, Μιχ. Σπετσιώτης, Γ. Μαρμαρινός, Απ. Φραγκούλης, Στ. Μαρμαρινός. 

Από το προσωπικό αρχείο του αγαπητού φίλου και συμμαθητή Λευτέρη Μαρμαρινού. 

Τον ευχαριστώ θερμά!

ΣΗΜ. >>>>>>>>>>>

Έβαλε ο Θεός σημάδι... τη Φυσιολατρική Ομάδα Ερμιιονίδας!!

 Το τελευταίο αντίο στον Άγγελο Ν. Φοίβα

Μετά τον Δαμιανό Νάκο αποχαιρετούμε με θλίψη ένα άλλο μέλος της Φ. Ο. Ε. τον Άγγελο  Φοίβα.

Πάντα ένας απροσδόκητος Θάνατος και μάλιστα σε νέους ανθρώπους πάντα συνταράζει τους ανθρώπους. 

Αυτό συνέβη και αυτή τη φορά στην τοπική μας κοινωνία, με το φευγιό του Άγγελου ένας άνθρωπος πράος, επικοινωνιακός και χαμογελαστός.

Εγώ προσωπικά έθρεφα ειλικρινή συμπάθεια στο πρόσωπό του καθότι ήταν και ο κουρέας μου με ιδιαίτερη περιποίηση και πάντα ευγενικός..

Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα βαθιά  συλλυπητήριά  μας και εσύ  Άγγελε αναπαύσου εν ειρήνη και βρες την αιώνια γαλήνη σου. 

Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 3μ.μ. από τον Ι.Ν Κοιμήσεως Θεοτόκου στην Ερμιόνη 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ως μνημόσυνο στον Γιώργο Νοταρά γιατί τα γραπτά μένουν…

Προφητικό άρθρο του - γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται και στο Δήμο μας – 2 ημέρες μετά το ρημαδιό που άφησε πίσω ο χάκερ με την παρέα του… στο blog!

Μιλάμε για τη μαύρη ήμερα – 13 Ιανουαρίου 2019 που 20.000 αναρτήσεις διαγράφηκαν από το αρχείο του blog και μετά από το τρομερό σοκ που έπαθα – το θυμάμαι και ανατριχιάζω! – άρχισα να το κτίζω ξανά πετραδάκι - πετραδάκι... και στις μέρες μας  καταγράφεται απίστευτος αριθμόςπολλών   χιλιάδων  επισκέψεις αναγνωστών από όλο τον κόσμο!! …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

=============================================================================================================================================================

 

 Οι ΥΠΕΡ - εκτιμημένοι της γης που δεν τους γέννησε ...

Γράφει ο Γιώργος Νοταράς στο blog του «Ο Αλιβάνιστος»

http://oalivanistos.blogspot.com/

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

Η αλήθεια πέρασε από Ιερά εξέταση από τροχούς από την πυρά μα πάντα έλαμψε και η λάμψη της διέλυσε το σκότος της μισαλλοδοξίας του ανόητου εγωισμού και του δογματισμού!!! 

Όμως  τίποτε από όλα αυτά δεν πρόσβαλε περισσότερο από τα προσωνύμια (Αρχόντισσα Ερμιόνη) από στόματα υποκριτών ξένων προς μια  πατρίδα, που έδειξε ανοχή μέχρι σημείου ενοχής από συμπόνια, σε ανθρώπους που αντί ευγνωμοσύνης την πότισαν χολή.

Όμως στο δικαστήριο του μέλλοντος θα προσκομίσει ένα καθοριστικό ελαφρυντικό ότι αυτή δεν τους γέννησε, αλλά τους περιέθαλψε σαν στοργική μητέρα τους μεγάλωσε και από υπερβολή τους  ΥΠΕΡ-εκτίμησε.

Κ,  Δαμαλίτη η θυσία του αρχείου σου ανεξάρτητα του όποιου αποτελέσματος, είναι η επιβραβεύσει της ακατανίκητης πίστης σου στην ελεύθερη διατύπωση των απόψεών σου και σε όποιους αρέσει.

Γεώργιος  Νοταράς

Εκδόθηκε και κυκλοφορεί από την "Εταιρεία Μελετών Ερμιονιδας" το 38 τεύχος του ερμιονίτικου περιοδικού «Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα»! ...

...Κάθε έκδοσή του αισθανόμαστε ότι ένα ΦΩΣ αχνοφέγγει(!) 

στο σκοτεινό τούνελ…

Μη ξεχνάτε, τις ταλαιπωρίες που πέρασε το περιοδικό μας και η ομάδα έκδοσής του, από τις καταγγελίες του δημάρχου του τέως Δήμου Ερμιόνης (η υπογραφή του…) για να σταματήσει την κυκλοφορία του….

Άλλη μια «νίκη» του ανίκητου δήμαρχου. όπως αυτοαποκαλείται… -> Αυτός είναι ο πολιτισμός του ….

Ωστόσο, έκτοτε συνεχίζεται η κυκλοφορία του -> ΖΕΙ και βασιλεύει... προσφέροντας με την αρθρογραφία των συντακτών και άλλων αρθρογράφων του πολύτιμη ενημέρωση με θέματα πολιτιστικού, ιστορικού, κοινωνικού και άλλου περιεχομένου…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

 

Εξώφυλλο

Πίνακας ζωγραφικής της Ερμιονίτησσας

Νίας  Παγώνη

Οπισθόφυλλο

«Στο Αλατωρυχείο της Θερμησίας»

-> Φωτο Βιβής Σκούρτης

Ιστορία δεν είναι μόνο αυτή που τιμάει ένα Λαό, αλλά και αυτή που τον υποτιμά…

Προεκλογική περίοδος Μάιος 2014 & Μάιος 2019 στο Δήμο Ερμιονιδας .....

=========================================

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

Αυτοί που θέλουν εναγωνίως να το παίζουν εσαεί «παράγοντες» και να διαφεντεύουν το Δήμο μας...

Τελικά αυτοί που αποκαλούσαν «Ψυχούλα» και με πολλά άλλα τιμητικά τον Δήμαρχο Δ. Σφυρή, (αείμνηστος) τώρα με τη ξύλινη γλώσσα του ΠΑΣΟΚ αλλά και με ειδικό συντάκτη... τον αποκαλούν περίπου σαν «τέρας»¨…

 Κοιτάξτε που από αυτή την ιστορία θα βγει ζημιωμένος, ο υποψήφιος δήμαρχος και σύντροφός τους Τάσος Λάμπρου....

- σ.σ. Δημοτικές εκλογές Μάιος 2014 & Μάιος 2019

ΥΓ. Τελικα ο λογος  μου - όπως πάντα - ήταν προφητικός!!... 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------.

Ακούστε τον σύντροφο - τέως Ερμιόνης στο βίντεο από το 12 λεπτό...

-> Είναι «ρήτορας»... έχει «γλαφυρό λόγο...

– >«Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν’ έλα»...

 ...Είναι να τραβάμε τα μαλλιά μας... 

"Σφυρή προχώρα εδώ είμαι εγώ"...

...Πάει το χάσαμε το παιδί...

...Και το χειροκρότημα από ανθρώπους των "γραμμάτων"

 πήγαινε σύννεφο...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

 

Φαίνεται το θέμα δεν πουλάει... για τη δημοτική αρχή …

  ...Αλλά οι κάτοικοι της περιοχής τι κάνουν;;; …

Ο επικ. της μείζονος αντιπολίτευσης Γιάννης Μαργέτας σε ρόλο ρεπόρτερ...περιγράφει πάλι την κατάσταση στην εν λόγω περιοχή, δίνοντας και εικόνες ...

Κάποιοι όμως δεν ιδρώνουν...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

========================================================================================================================================================

  e- mail στο blog...  

              

Περιοχή “Βρυσούλας” στο Κάτω Κρανίδι. 

Επικινδυνότητα οδικού Δίκτυο! 

1^η Λογοδοσία Δημοτικής Αρχής Δήμου Ερμιονίδας 2026. Θέμα που έθεσε και εισηγήθηκε ο Γιάννης Μαργέτας.

“Η πηγή της Βρυσούλας, κάλυπτε τις υδρευτικές ανάγκες στο Κάτω Κρανίδι για πολλά χρόνια. 

Σήμερα η εικόνα που παρουσιάζει όλη η ιστορική περιοχή με τα ιστορικά καλντερίμια και τον παρακείμενο βράχο Γκούρι Βιτόριζε είναι τουλάχιστον απογοητευτική. 

Το οδικό δίκτυο στο Δήμο μας όπως όλοι γνωρίζουμε και κυρίως βιώνουμε έχει σοβαρότατα προβλήματα. 

Κάποια σημεία του ωστόσο είναι άκρως επικίνδυνα και δεν γίνεται να περιμένουν να έλθει η σειρά τους. 

Ένα από αυτά είναι ο δρόμος της βρυσούλας που ξεκινά από το κάτω Κρανίδι, από τα παλιά λιοτρίβια Φωστίνη και Λαύκα και βγαίνει στον Περιφερειακό δρόμο Κρανιδίου, απέναντι από τον βράχο Γκούρι Βιτόριζε. 

Ένας δρόμος που εξυπηρετεί πολλούς κατοίκους και μαθητές αφού είναι πλησίον του Γενικού Λυκείου Κρανιδίου. Επιχειρώντας να τον διασχίσεις ξεκινώντας από την πλευρά του Γκούρι Βιτόρεζε, σε απόσταση 100 περίπου μέτρων το οδόστρωμα στον μισό περίπου δρόμο είναι εντελώς κατεστραμμένο και γκρεμισμένο με εμφανή τα σημάδια υποχώρησης και του υπόλοιπου δρόμου με υπαρκτό κίνδυνο για ολική κατάρρευση κάθε λεπτό.

Συνεχίζοντας είναι αμφίβολο αν το οδόστρωμα είναι σταθερό, αφού φαίνονται σημεία υποχώρησης του εδάφους, που όμως κρύβονται από την πυκνή αυτή την περίοδο βλάστηση. 

Οι τεράστιες λακκούβες και τα σπασμένα τσιμέντα διαδέχονται το ένα το άλλο. Εκεί όμως που ο κίνδυνος είναι περισσότερο από υπαρκτός είναι στην τελευταία στροφή πριν την πόλη του Κρανιδίου, γύρω στα 100 μέτρα από τον οικισμό. Ο ανυποψίαστος οδηγός βλέπει μία λακκούβα με δύο κολωνάκια εντός αυτής. 

Αν κάποιος όμως σταματήσει να δει τι ακριβώς συμβαίνει διαπιστώνει ότι κυριολεκτικά ο δρόμος κρέμεται σε μία κλωστή. Το υπόστρωμα έχει υποχωρήσει ολοσχερώς και ο δρόμος στέκεται στον αέρα. Αν κάποιος οδηγός δεν αξιολογήσει σωστά τον κίνδυνο και θεωρήσει ότι απλά είναι μια παραπάνω λακκούβα από τις τόσες που υπάρχουν και δεν πάει στο αντίθετο ρεύμα για να διέλθει από το σημείο αλλά συνεχίσει στο ρεύμα του, ο δρόμος είναι αδύνατον να αντέξει το φορτίο αυτοκινήτου και επιβατών και η υποχώρηση του δρόμου στον γκρεμό  που γειτνιάζει στο σημείο θα είναι ακαριαία. 

Πιστεύουμε ότι η προτεραιότητα που πρέπει να δώσει ο Δήμος Ερμιονίδας δεν είναι απλώς επείγουσα είναι στα όρια του συναγερμού και αμέσως πρέπει να ενισχύσει τη σήμανση έτσι ώστε μέρα-νύχτα ο ανυποψίαστος οδηγός να προστατεύεται στοιχειωδώς. 

Επιπλέον, πάνω από μία εβδομάδα τρέχει διαρκώς νερό επί του εν λόγω δρόμου με μεγάλη ένταση, από σπασμένη προφανώς σωλήνα επιτείνοντας την επικινδυνότητα. 

Οι αρνητικές εκπλήξεις δεν έχουν τελειωμό αφού λίγα μέτρα πιο κάτω σε φρεάτιο της ΔΕΥΑΕΡ με στόμιο τουλάχιστον 2χ3 μέτρων, δίπλα ακριβώς στον Περιφερειακό δρόμο, για άγνωστο λόγο η σιδεριά με το γεωύφασμα που το κάλυπτε είναι πεταμένη παραδίπλα αφήνοντας το εντελώς ακάλυπτο με σοβαρούς κινδύνους για τους διερχόμενους. 

Όπως μας ενημέρωσαν οι περίοικοι και αυτό είναι τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο μήνα.”

Κρανίδι 12 Μαρτίου 2026

Γιάννης Μαργέτας

 

Απόδραση -> Πάμε να βρούμε μια γωνιά χωρίς συνθήματα..

Τέτοιες μέρες στο φουρτουνιασμένο νότιο  Αιγαίο άλλοτε ...

 Τώρα Φωνές, συνθήματα, κατεστημένο

κι εγώ να φύγουμε σε περιμένω... 

Εδώ >>> https://www.youtube.com/watch?v=5BzCc5cqO10

Πολύ μας κούρασε αυτή η πόλη,

φωνές, συνθήματα και "ζήτω όλοι",

κι εγώ που ξέρω μοναχά να σ' αγαπώ

δεν βρίσκω τρόπο ό,τι νιώθω να σ'το πω.
....

Πάμε να βρούμε μια γωνιά χωρίς συνθήματα,

χρόνια η δική μας η γενιά έχει προβλήματα.

Προτού μας βρει η παγωνιά και πριν χαθούμε,

πάμε να βρούμε μια γωνιά ν' αγαπηθούμε.

....

Φωνές, συνθήματα, κατεστημένο

κι εγώ να φύγουμε σε περιμένω.

Προτού η αγάπη μας παγώσει στο χιονιά,

πάμε να βρούμε τη δική μας τη γωνιά.

«Η νόσος του φαίνεσθαι» στις μέρες μας …

Επίκαιροι προβληματισμοί με αφορμές που μας δίνονται…

«Δεν θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα, σε ξένα αναστηλώματα δεμένο, θέλω να είμαι ένα δεντράκι, ένα χαμόδεντρο, μα όσο ανεβαίνω, μόνος να ανεβαίνω»…

Από το τετράδιο ποιημάτων του Δημοτικού σχολείου

Σαν Σήμερα το 1996 απεβίωσε ο Νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης…

Ήταν ακριβώς μια όμοια ημέρα σαν τη σημερινή από πλευρά καιρικών συνθηκών με θυελλώδης βοριάδες στο Αιγαίο και στην Ερμούπολη της Σύρου σε ένα καφενείο στην κεντρική πλατεία πίνοντας τσάι – θυμάμαι, διάβασα σε μια εφημερίδα την είδηση του θανάτου του ποιητή συνοδεία αφιερώματος. Ανάμεσα σ’ αυτό και το πιο πάνω κείμενο με τη συγκλονιστική δήλωση του!!

Μού άρεσε  πολύ, το αντέγραψα και το πέρασα στο σημειωματάριο μου μαζί με πολλά άλλα... που διατηρούσα στο αλιευτικό μας σκάφος..

Όταν δημιούργησα το  blog το καρφίτσωσα μετάξυ άλλων μηνυμάτων μόνιμα στην δεξιά στήλη, για να δείχνει τις αρχές και τα πιστεύω μου …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Μαύρα και άραχνα(!) τα βλέπω και στο Δημοτκό Λιμενικό Ταμείο Ερμιονίδας -(Δ.Λ.Τ.ΕΡ)....

 Ωστόσο για  την δημοτική αρχή αυτό που προέχει είναι, να καλύπτονται οι θέσεις με δικά μας παιδιά…

====================================================================================================================================================

e-mail  στο blog.... 

Τοποθέτηση Γιάννη Μαργέτα επί του προϋπολογισμού 2026 του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Δήμου Ερμιονίδας

 

Ελλειμματικός είναι ο Προϋπολογισμός του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Ερμιονίδας κατά 1.456.86,00 ευρώ , αφού τα Έσοδα για το 2026 προϋπολογίζονται σε 620.885,00 ευρώ και τα έξοδα σε 2.077.75,00 ευρώ. 

Βέβαια το εν λόγω έλλειμμα  καλύπτεται από το ύψος των χρηματικών διαθεσίμων της 31ης Δεκεμβρίου 2025. Αναλώνεται όμως σχεδόν όλο το υπάρχων απόθεμα, το οποίο έπρεπε να διαμοιραστεί μέχρι το 2029.

 Επισημαίνουμε ότι το σύνολο των εσόδων για το 2026 ανέρχεται στο ποσό των 620.884,00 ευρώ, ενώ οι διαμορφωθείσες πιστώσεις για το 2025 ανήλθαν στο ποσό των 769.140,80 ευρώ, δηλαδή προβλέπονται λιγότερα έσοδα για το 2026, 148.256,14 ευρώ. 

Επισημαίνουμε για άλλη μία φορά, ότι όλα τα έργα που περιλαμβάνονται στο Τεχνικό Πρόγραμμα που ενσωματώνεται στον εν λόγω προϋπολογισμό, είναι από ίδιους πόρους. Δεν υπάρχει ούτε μία ένταξη σε οποιοδήποτε χρηματοδοτικό πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, Τομεακών Προγραμμάτων Υπουργείων ή Ευρωπαϊκών προγραμμάτων. 

Το πρόβλημα είναι ότι τον ίδιο δρόμο έχετε επιλέξει και για τα επόμενα χρόνια, δηλαδή για το 2027το 2028 και το 2029, για τα οποία βάσει του νέου τρόπου σύνταξης των προϋπολογισμών (Π.Δ 54 2018), πρέπει από τώρα να σχεδιάσετε και να προγραμματίσετε από ποιους πόρους θα χρηματοδοτηθούν τα έργα της τριετίας. 

Έτσι παραμείνατε στη μηδενική διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων και για τα χρόνια αυτά και  σας αρκούν μόνο τα ίδια έσοδα του Λιμενικού ταμείου. 

Παρά τις επιφυλάξεις μας ψηφίζουμε τον προϋπολογισμό που παρουσιάζετε, γιατί τα έργα που εμπεριέχονται στο Τεχνικό Πρόγραμμα δεν γίνεται να περιμένουν άλλο, πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει η υλοποίησή τους.

Κρανίδι 17 Μαρτίου 2026

Γιάννης Μαργέτας

Ρεπορτάζ μου πριν 22 χρόνια στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ» και η αξιολόγηση δική σας …

 Συγκινητική συνάντηση της δασκάλας των προκατοχικών χρόνων  στην Ερμιόνη Σοφίας Βαρελά με τους μαθητές της, τον Μάιο του 2004 στην καφετέρια «Ερωδιός» στα Μαντράκια …

Δεν με ενημέρωσε κανείς  για τον ερχομό της κι΄ όμως ήμουν εκεί,  κατέγραψα το σημαντικό γεγονός και με ένα κλικ στο φωτογραφικό μου φακό, πέρασα πρόσωπα - που  σήμερα δεν ζουν, στην αιωνιότητα…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Για να διαβάσετε το δημοσίευμα - ΚΛΙΚ ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει σε όλο το εύρος...

ΚΛΙΚ ΕΔΩ με τον ίδιο τρόπο να διαβάσετε τη δεύτερη σελίδα...

Το τελευταίο αντίο στον Δαμιανό Β. Νάκο …

Ο απροσδόκητος θάνατος του συμπολίτη μας Δαμιανού, τάραξε τη ζωή της τοπικής μας κοινωνίας, αφού εγκατάλειψε πρόωρα με το φευγιό του τα γήινα …

Γνωστός για τη φυσιολατρία του, με το  ορειβατικό σακίδιο στην πλάτη και με τα μπαστούνια του, είχε σκαρφαλώσει με άλλους συμπολίτες μας  πολλές ορεινές περιοχές και  εκτός Ερμιονίδας.

Του άρεσε η ενασχόλησή του με τα κοινά σε όποιο πόστο μπορούσε να προσφέρει.

Όμως η μοίρα του επιφύλασσε ένα κακό και απρόσμενο τέλος, γεμίζοντας θλίψη την οικογένειά του, συγγενείς και φίλους.

Ευχόμαστε καλό και γαλήνιο να είναι το τελευταίο του ταξίδι και στους οικείους του άπλετη παρηγοριά…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ