Άρθρο του Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη στο περιοδικό "Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα" τεύχος 20 ....

Ο Ερμιονίτης συμπολίτης μας, άκρως γλαφυρός (όπως πάντα άλλωστε...) και γεμάτος πατριωτικά αισθήματα, με αυτό το άρθρο του μας ταξιδεύει νοερά σε εκείνους τους χρόνους, με ένα τρόπο πολύ συγκινητικό…

 - Τον ευχαριστούμε…

Μάρτιος 2011 -> Εκδήλωση τιμής και μνήμης σε πέντε αξιόλογες αρχιερατικές μορφές του Αγώνα! ....

Από το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης.

Φώτο - Ρεπορτάζ
Σταμάτης  Δαμαλίτης

Το Σάββατο 26 του μηνός το Ι.Λ.Μ.Ε. στην μεγάλη αίθουσα του ιστορικού τμήματος του μουσείου όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στα πλαίσια του εορτασμού της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων Ιανουάριος – Μάρτιος 1827 εδώ στην Ερμιόνη, με  μια σεμνή εκδήλωση τίμησε πέντε αξιόλογες αρχιερατικές μορφές του Αγώνα που η ιδιαίτερη πατρίδα μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει ως πληρεξούσιους του Έθνους στις πρώτες εργασίες της Εθνοσυνέλευσης.

Οι πέντε αυτοί αρχιερείς που λάμπρυναν με την προσωπικότητά τους και το έργο τους τον τόπο μας και τίμησαν με την παρουσία τους την ιδιαίτερη πατρίδα μας είναι:

Οι Μητροπολίτες Τριπόλεως Δανιήλ, Κορίνθου Κύριλλος, Κυνουρίας Διονύσιος και οι Επίσκοποι Ανδρούσης Ιωσήφ και Βρεσθένης Θεοδώρητος.

Για τη ζωή και το έργο τους στον Αγώνα της Επανάστασης μας μίλησε ο Ερμιονίτης Αρχιμανδρίτης Ιερέας και Κήρυκας Θείου Λόγου π. Δημήτριος Βλάσσης, ο οποίος με ένα λόγο γλαφυρό και γεμάτο σεβασμό ξετύλιξε όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς τους και τη μεγάλη τους προσφορά στον Αγώνα.

Προηγουμένως η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. κ. Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ με δύο λόγια προλόγισε την εκδήλωση και παρουσίασε κρυφές πτυχές της προσωπικότητας του ομιλητή ιερέως 

ενώ τον επίλογο της εκδήλωσης έκανε ο αντιπρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. Γιάννης Δημαράκης.

Επίσης, το λόγο στη συνέχεια πήρε ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Δημήτρης Καμιζής για να μας πει εκτός των άλλων, για τις αντιθέσεις που παρουσιάζει η ιστορία μας σύμφωνα με τα υποκειμενικά στοιχεία που χρησιμοποιεί στο διάβα των χρόνων ο κάθε ιστορικός.

Γι’ αυτό το λόγο πρότεινε στην πρόεδρο του ΙΛΜΕ να συνεργαστεί με τον συμπατριώτη μας ιστορικό κ. Λίνο Μπενάκη για μια έρευνα και συγκέντρωση όλων των ιστορικών στοιχείων στα πλαίσια του νέου ενιαίου Δήμου Ερμιονίδας.

Παραθέτουμε αυτούσια όλη την ομιλία του π. Δημητρίου Βλάσση

Ἀντί προλόγου >>>

Ένα χελιδόνι μέσα στο σπίτι μας, αναστάτωσε το μέσα μας!! -> άραγε, τι μήνυμα μας έφερε - τύχης ή ατυχίας...

Ό,τι και να σημαίνει η τυχαία επίσκεψή του, εμείς το ελευθερώσαμε για να πάει να βρει το ταίρι του! 

-> Κι’ όπως ήρθε, έφυγε…

Ευχόμαστε αυτό το γεγονός να φέρει ΥΓΕΙΑ  και ΤΥΧΗ στην οικογένειά μας …

Φώτο - Σταμ. Δαμ.

"Η Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδας" συνεχίζει τις δράσεις της, - εκεί που έχει ταχθεί …

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ

Το Α2 του Δημοτικού Σχολείου της Ερμιόνης την Παρασκευή 27/02/2026 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη μας και με τη συνοδεία των διδασκαλισσών τους -Αλίκη Πάζιου, Μαρία Τζουραμάνη & Νικολέττα Παπαθανασίου- καλωσόρισαν τον ερχομό των χελιδονιών, κατασκεύασαν το ομοίωμα του με πλουμιστές κορδέλες & κουδουνάκια, τραγούδησαν τα κάλαντα της άνοιξης, έπαιξαν και με τις παιδικές τους φωνές, χελιδόνισαν στους δρόμους καθώς επέστρεφαν στο σχολείο τους, χτίζοντας γέφυρα μεταξύ του αρχαίου και του νέου Ελληνικού Πολιτισμού.

Μέσα από τις συνεργασίες και με ένα πλούσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα γεμάτο δράση, γνώση, χαρά, ζωντανεύει η λαϊκή μας παράδοση και με αυτόν τον τρόπο περνάει στην επόμενη γενιά, στα παιδιά μας!

Το Δ.Σ της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ

Αφιερωμένος στη Σημαία μας ο εορτασμός της 3ης Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη το 1827 --> από το Ι.Λ.Μ.Ε. τον Μάρτιο του 2010

(Από το προσωπικό μου αρχείο...)

Εκδήλωση - ομιλία από το Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης 

την Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

 

Φώτο - ρεπορτάζ 

Σταμάτης Δαμαλίτης

 

Το Ι.Λ.Μ.Ε. όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες τιμά την μνήμη της 3ης Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων στην Ερμιόνη (Φεβρουάριος – Μάρτιος 1827) και την επέτειο της Εθνικής παλιγγενεσίας 1821. 

Φέτος (2010) αυτός ο εορτασμός, ήταν αφιερωμένος στη Σημαία μας, με εκδήλωση- ομιλία. 

Η κ. Αργυρώ Ζαρουχλιώτου δικηγόρος ανέπτυξε το θέμα: 

«Σημαίες ελευθερίας: Από τα μπαϊράκια και τις παντιέρες… στην κυανόλευκο»

Μεταξύ των πολιτών που παραβρέθηκαν στον χώρο του Ιστορικού Μουσείου ήσαν οι ιερείς π. Ι. Αμπελάς και π. Δ. Αμπελάς, από τη δημοτική αρχή η αντιδήμαρχος κα Θ. Σκλαβούνου – Λαμπάτου , ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ.Ι. Κρητσωτάκης, οι δ.σ.  Γ. Μήτσου, Χρ. Τσίρνα και Ανδρ. Κρητικός. 

Τον «Ερμιονικό Σύνδεσμο» εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος και  εν αποστρατεία  αντιπτέραρχος Π.Α. κ. Γ. Φασιλής, ενώ τον Μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης ο κ. Χρ. Δάγκλης.

Την εκδήλωση προλόγισε το μέλος του Δ.Σ. κ. Ι. Δημαράκης και αμέσως μετά πήρε το λόγο η ομιλήτρια για να μας πει μεταξύ άλλων: «[…] το θέμα μας απόψε είναι η ιστορική εξέλιξη της σημαίας, ως διακριτικού συμβόλου, με έμφαση στις ποικίλες μορφές που έλαβε η ελληνική σημαία, ώσπου να οριστικοποιηθεί στο γαλανόλευκο συνδυασμό που ανα τον κόσμο θυμίζει Ελλάδα. Ιδιαίτερα δε, θα σταθούμε στις «σημαίες ελευθερίας», εκείνες δηλαδή τις σημαίες που εμφανίστηκαν πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα για την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.

[…] Στην αρχαιότητα αντί υφασμάτινης σημαίας χρησιμοποιήθηκαν ως διακριτικά σύμβολα απεικονίσεις θεοτήτων ή ζωόμορφων παραστάσεων οι οποίες κοσμούσαν ασπίδες ή ακόντια. Οι Έλληνες στόλιζαν τις ασπίδες τους με όμοια σύμβολα, που ονόμαζαν επίσημα για να αναγνωρίζονται στη μάχη.

Σε αυτά οι πολεμιστές έδιναν όρκο πίστης στην πατρίδα, με πιο γνωστό το «ΤΑΝ ή ΕΠΙ ΤΑΣ» των Σπαρτιατών.

[…] Οι σημαίες στο στρατό ξηράς φαίνεται πως εμφανίσθηκαν επί Μ. Αλεξάνδρου ενώ οι σημαίες στη θάλασσα υπήρχαν ήδη από την Μυκηναϊκή εποχή.»

Κατόπιν η ομιλήτρια αναφέρθηκε συνοπτικά για τις σημαίες της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής εποχής, για να μας πει πως μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης οι σημαίες των περασμένων χρόνων περιήλθαν στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας, χρησιμεύοντας σε λατρευτικές τελετές και λιτανείες.

Στα χρόνια της σκλαβιάς και στα πρώτα επαναστατικά κινήματα, ο κάθε αρχηγός επινοούσε και ύψωνε την δική του σημαία.

Στη συνέχεια με την προβολή διαφανειών προβλήθηκαν πολλές από τις σημαίες των επαναστατικών και μετέπειτα χρόνων και η ομιλήτρια έκανε αναλυτική αναφορά για την ιστορία τους , τα χρώματα τους τα σύμβολά που απεικονίζονταν πάνω σ’ αυτές και κάθε έννοια που συμβόλιζαν.

Προς το τέλος η ομιλήτρια θα μας πει πως η γαλανόλευκη στη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα καθιερώθηκε, μόλις το 1978 με το Νόμο 851, ο οποίος εισήχθη στην Ελληνική έννομη τάξη με τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. 

Και έκλεισε την ομιλία της η κα Ζαρουχλιώτου με τα εξής: « Οι Έλληνες που η ιστορία τους ξεκινά στις απαρχές του κόσμου και που πάντοτε αγωνίστηκαν για την ελευθερία τους, τιμούν τη γαλανόλευκη την 27η Οκτωβρίου, - όχι απλώς ως εθνικό έμβλημα, αλλά ως ζωντανό σύμβολο, άξιο να εμπνεύσει το δέος και να δικαιολογήσει ακόμη και τη θυσία, πραγματώνοντας την ομηρική ρήση «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρις.»

Κατόπιν το λόγο πήρε η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. κα. Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ για να μας ενημερώσει εκτός των άλλων, πως το Μουσείο φέτος απόκτησε δύο πολύτιμα κειμήλια. Το ένα είναι ένα γνήσιο έγγραφο που έχει την υπογραφή του Κολοκοτρώνη με το οποίο ο Γέρος του Μοριά συνιστά για την περίθαλψη ενός Γάλλου τραυματία. 

Αυτό έχει σημασία για εμάς είπε η κ. πρόεδρος γιατί αναφέρεται στο έγγραφο ο τόπος, η ημερομηνία και η χρονολογία: -Εν Ερμιόνη 23 Δεκεμβρίου 1826 -. Που σημαίνει, πως τουλάχιστον από τότε μέχρι τις μέρες της 3ης Εθνοσυνέλευσης Φεβρουάριο – Μάρτιο 1827 ο Κολοκοτρώνης βρισκόταν στην περιοχή μας. Αυτό το χειρόγραφο είχε δημοπρατηθεί σε δημοπρασία παλαιών εγγράφων, το εντόπισε ο κ. Λίνος Μπενάκης, αναγνώρισε την αξία του και το απέκτησε το Μουσείο με ενέργειες και προσφορά συμπολιτών μας.

Το δεύτερο απόκτημα είναι ένα κοντάρι πολεμικής σημαίας το οποίο τα χρόνια της επανάστασης χρησιμοποιούταν και ως όπλο από τους Ερμιονίτες αγωνιστές του 21, διότι και στο πάνω μέρος και στο κάτω, είναι αιχμηρό. Αυτό ήταν οικογενειακό κειμήλιο της κ. Ηρώ Λαζαρίδου που της το είχε δώσει ο παππούς της και Δήμαρχος Ερμιόνης στις αρχές του περασμένου αιώνα Κωνσταντίνος Γκολεμάς και η κα Λαζαρίδου με τη σειρά της το δώρισε στο Μουσείο.

Κλείνοντας την ενημέρωσή της η πρόεδρος μάς είπε ακόμα, πως στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «γαλανόλευκη η θωριά σου…» την πόρτα του Ι.Λ.Μ.Ε. πέρασαν περισσότεροι από 300 μαθητές με τους δασκάλους τους από όλα τα σχολεία της Ερμιονίδας. 
Και με αυτή την ενημέρωση η εκδήλωση έφτασε στο τέλος της
=======================================================================================================================================================

Υστερόγραφο: Το αρχείο μου βρίθει από πολλά τέτοια ιστορικά ρεπορτάζ... 

Ωστόσο, επειδή τα χρόνια πέρασαν... ο διαχειριστής του  blog ζητάει νέο ή νέους συμπολίτες μας να τους το παραδώσει. για να διατηρήσουν το ιστορικό  περιεχόμενό του,  νωπό στη μνήμη των επόμενων γενεών και ανάλογα να το χρησιμοποιήσουν…

Παραδείγματα πατριωτισμού και ήθους, που δεν συγκινούν κανέναν πολίτικο «σωτήρα» σήμερα!!!

Φώτο: Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια

στο Ναύπλιο .

Ποιον ΠΑΤΡΙΩΤΗ σκότωσαν οι κοτζαμπάσηδες και δολοφόνοι… του Μοριά στα χρόνια της παλιγγενεσίας του Ελληνικού έθνους.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

«…εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Ιωάννης Καποδίστριας πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, προς την Δ´ Εθνοσυνέλευση.

Επανεκδόθηκε βελτιωμένο και κυκλοφορεί το βιβλίο για τους Φιλέλληνες στην Γ΄Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης...

  ...Μια ακόμα  άοκνη  ερευνητική και συγγραφική εργασία των συμπολιτών μας Γιάννη Μ. Σπετσιώτη και Τζένης Δ. Ντεστάκου με μεγάλη ανιδιοτελή προσφορά στον Δήμο μας,   προς μίμηση και παραδειγματισμό …

Την παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του εν λόγω βιβλίου στο blog  θα την διαβάσετε εδώ ->>> https://stamdamd.blogspot.com/

========================================================================================================================================================== 

«ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ Γ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ»

Με αφορμή τις ημέρες μνήμης για τη Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη (1827),  επανακυκλοφορεί βελτιωμένη η Β΄ έκδοση του πονήματος «ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ Γ΄ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΎΣΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ». 

Το βιβλίο αποτελεί μια προσπάθεια απόδοσης τιμής στους συντελεστές των ιστορικών γεγονότων που διεξήχθησαν στον τόπο μας.

Όσοι επιθυμούν, μπορούν αναζητήσουν το βιβλίο (και σε ηλεκτρονική μορφή) στη Βιβλιοθήκη Κρανιδίου και στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη.

Γιάννης Σπετσιώτης - Τζένη Ντεστάκου

Αν ζούσε στις μέρες μας ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης…

Στο τραγούδι γνωστό στο λαό - «Το περιγιάλι το κρυφό»…που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης από το ποίημα του Σεφέρη «η Άρνηση»  στη τρίτη στροφή λέει οι ποιητής: «Με τι καρδιά με τη πνοή τι πόθους και τι πάθος πήραμε τη ζωή μας∙ -> λάθος κι' αλλάξαμε ζωή…»

Μέσα στον καθημερινό προβληματισμό μου για την ολισθηρή ατραπό που διαβαίνει η κοινωνία μας και όλα τα δεινά και τραγικά που ακούμε καθημερινά να γίνονται, έκανα και αυτή τη σκέψη και τη μοιράζομαι μαζί σας για ανταλλαγή απόψεων…

Σκέπτομαι λοιπόν και συνομιλώ... με το μέσα μου, αν τότε που έγραψε το ποίημα ο Σεφέρης  έβλεπε λάθος δρόμο στη ζωή μας, - δηλαδή σε παλαιότερες γενιές και από τη δική μας… αν ζούσε σήμερα  τι θα έγραφε ο ποιητής;;;

Ωστόσο, διαβάζω στο διαδίκτυο σε μια σημαντική ανάλυση πως -> Το ποίημα <<Άρνηση>> είναι από τη συλλογή του Γ. Σεφέρη, <<Στροφή>>, που κυκλοφόρησε το 1931. 

Πρόκειται για ένα λυρικό, συμβολικό ποίημα. Καθώς είναι γεμάτο σύμβολα μπορεί να ερμηνευτεί με περισσότερους από έναν τρόπους....

Άρα, κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς τι θέλει να μας  πει ο ποιητής...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Όταν τέτοιες μνήμες των μαθητικών μας χρόνων, αναδύονται απρόσμενα από μέσα μας...

Αναρτήθηκε για πρώτη φορά στο blog τον Μάρτιο του  2009...

25η Μαρτίου 1957 στην Ερμιόνη

Φίλοι μου αναγνώστες. Πολλές φορές αισθάνομαι την ανάγκη να γυρίσω την σκέψη μου πίσω στα παλιά και να «ξετυλίξω το κουβάρι του παρελθόντος...» Σαν κινηματογραφική ταινία λοιπόν ξεδιπλώνονται μπροστά μου θύμισες από τα παιδικά μου χρόνια τα οποία βέβαια δε συγκρίνονται με τα σημερινά, χρόνια του άκρατου καταναλωτισμού και της πληθώρας των αγαθών, αλλά που οι γονείς μας αν και αμόρφωτοι οι περισσότεροι, είχαν μια έμφυτη φιλοσοφία και αντίληψη για τις δυσκολίες της ζωής και τα προβλήματα και την ανέχεια, τα προσεγγίζανε διαφορετικά από τους σημερινούς γονείς.
Θεωρώ πως τα κατάφεραν εν τέλει καλύτερα από μάς...

Ήταν λοιπόν παραμονές της 25ης Μαρτίου 1957 και ήμουν μαθητής της ΣΤ΄ Δημοτικού σχολείου Ερμιόνης. Από τον δάσκαλό μας τον αείμνηστο Μιχαήλ Παπαβασιλείου είχα επιλεγεί με το συμμαθητή μου Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη να απαγγείλουμε τα ποιήματα εν όψει της Εθνικής εορτής. Ο Γιάννης στον Ι.Ν. των Ταξιαρχών, που αυτά τα χρόνια η απαγγελία των ποιημάτων και η ομιλία του πανηγυρικού της εθνικής επετείου γίνονταν από τον άμβωνα του ναού και εγώ στο μνημείο των Πεσόντων Ηρώων.
Ήταν όμως επιβεβλημένο από τη σχολική κοινότητα αυτούς τους χρόνους, οι μαθητές που θα απήγγειλαν ποιήματα στους πιο πάνω χώρους να ήταν ντυμένοι με τις παραδοσιακές στολές των αγωνιστών της επανάστασης.

Έτσι αρκετές μέρες πριν την Εθνική εορτή, περπατώντας επισκέφθηκα όλα τα στανοτόπια και τις καλύβες των Αρκάδων κτηνοτρόφων προς αναζήτηση αυτής της στολής. Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις επισκέψεις που κρατούσαν αρκετές μέρες. Αυτή τη στιγμή που γράφω έρχεται στη μνήμη μου η εικόνα την ώρα που γριές γυναίκες ανοίγανε τα σεντούκια τους όπου φύλαγαν σαν ιερά κειμήλια διάφορα μέρη της στολής των ανδρών τους. Θυμάμαι στα Δημαρακέϊκα κοντά στο «Καταφύκι», μου έδωσαν μια φουστανέλα πολύπτυχη και ένα σελάχι παρά πολύ μεγάλο. Άλλη ημέρα σε άλλο στανοτόπι βρήκα τσαρούχια και πουκαμίσα. Αλλού βρήκα φέσι φουντωτό και γιλέκο, αλλού κάλτσες με κορδόνια, μέχρι που συμπληρώθηκε η στολή. Ωστόσο κάποια θέλανε πλύσιμο. Το σελάχι το βερνίκωσε η αείμνηστη μητέρα μου επιμελήθηκε και τα άλλα μερή της ενδυμασίας  και την ημέρα της γιορτής όλα ήσαν έτοιμα.

Αυτή η αναφορά μου σκοπό έχει να γυρίσουμε πίσω σ’ αυτά τα χρόνια, να τα συγκρίνουμε με τα σημερινά χρόνια της ακατάσχετης κατανάλωσης, η οποία τελικά μας οδήγησε σ’ αυτό το οικονομικό και ηθικό αδιέξοδο. Είναι ίσως μια ευκαιρία για τους νέους μας να μάθουν, σε τι συνθήκες μεγάλωσαν οι γονείς τους και οι παππουδες τους, να τις συγκρίνουν με αυτές που μεγαλώνουν αυτοί σήμερα και που τελικά δεν αισθάνονται και ευτυχισμένοι. Ωστόσο, βέβαια, πάλι σε μας επιστρέφει η ευθύνη που πάρα πολλές φορές λέγαμε: "Δε θέλω τα παιδιά μου να περάσουν αυτά που πέρασα εγώ!!"

........................................................................................................................................

«Ευαγγελίζου γη»

του Στ. Σπεράτζα

« Καν σάλπισμα, που πέρασε απ’ ανατολή σε δύση, καν μια κραυγή, καν μια στριγκιά φωνή με είχε ξυπνήσει, απ’ τον όρθρο το βαθύ».

« Σήκω μου φώναξε. Ξανά με τ’ άρματα ζωσμένα, βγήκαν και παν κοπαδιαστές οι σκιές του εικοσιένα και ο κόσμος ακλουθεί»

«Κι’ έτρεξα μες στο ημίφωτο του λόγγου. Κρύφιο μέρος. Στη συνοδεία, που στάθηκε, τώρα μιλεί ένας γέρος, που άμφια χρυσά φορεί»

Και λέει: « Ψηλά το λάβαρο που δίνω σας κρατείστε. Παιδιά είστε των προγόνων σας. Για την Ελλάδα ορμήστε, που χρόνους καρτερεί»

«Κι’ οι σκιές, στο κάμπο να, όρμησαν σαν χείμαρρος που αφρίζει. Κι’ αυτόν με τ’ άμφια τα χρυσά τον είδα να δακρύζει και να τις ευλογεί»

«Κι’ άκουσα το Μαρτιάτικο πουλί να τραγουδάει. –« Χαρείτε μιαν Ανάσταση τα ελεύθερα πελάη κι’ ευαγγελίζου γη»
...............................................................................................

σ.σ. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία είναι του αείμνηστου Στέφου Αλεξανδρίδη

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

25η Μαρτίου 2014 στην Ερμιόνη ...

 

Από το πρωσωπικό μου αρχείο, - αυτό που δεν διέγραψε ο χάκερ σας …

Εκδήλωση με ομιλία «Το ξεκίνημα της Επανάστασης του ’21 στην Ερμιονίδα, μέσα από τις γραπτές μαρτυρίες και λαϊκές παραδόσεις»

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης που διοργάνωσε το Ι. Λ. Μ. Ε. στις 25 Μαρτίου 2014  με ομιλητή τον  Ερμιονίτη παιδαγωγό Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη, στο πλαίσιο της ανάδειξης πτυχών της τοπικής Ιστορίας  και Παράδοσης  και του εορτασμού των 193 χρόνων από την επανάσταση και των 187 χρόνων από την Γ΄Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη.

 Την εκδήλωση παρακολούθησε πολύς κόσμος που είχε κατακλύσει ασφυκτικά την νεοανακαινισθείσα αίθουσα  και η τοπική μας ιστορία πλαισιωμένη με μύθους και παραδόσεις αιώνων γεφυρώθηκε συγκινητικά θα  λέγαμε, από τη χορωδία μαθητών του Γυμνασίου Ερμιόνης, υπό τη δ/νση του καθηγητή Μουσικής κ.  Θάνου Θεοδορώπουλου, που τραγούδησαν ύμνους και τραγούδια συμβατά με την εορταστική - επετειακή εκδήλωση.

Η έναρξη της εορταστικής βραδιάς έγινε με τον ύμνο προς την Παναγία «Τη Υπερμάχω Στρατηγό….» που απέδωσε η χορωδία των μαθητών και στη συνέχεια η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. κα  Ήρα Φραγκούλη – Βελέ προλόγισε την εκδήλωση  παρουσιάζοντας  στη συνέχεια με λίγα λόγια τον ομιλητή... 

Η ομιλία του  κ. Σπετσιώτη με ένα λόγο μεστό και συνάμα γλαφυρό, ήταν βασισμένη σε έρευνα ιστορικών στοιχείων αλλά και αυτά των μύθων των θρύλων και των παραδόσεών μας. 

Ο ομιλητής μας ταξίδεψε νοερά σε εκείνους τους χρόνους, που οι πρόγονοί μας παρ’ ότι ραγιάδες... με μπροστάρηδες φωτεινούς ανθρώπους και ηρωικές φυσιογνωμίες γεμάτες αυταπάρνηση (όπως ο Κρανιδιώτης ήρωας της Επανάστασης Παπαρσένης Κρέστας Αφοι Μητσαίοι από την Ερμιόνη και πολλοί άλλοι) μπροστά στο υψηλό ιδανικό της ελεύθερης πατρίδας και της ανθρώπινης Ελευθερίας, ορκίστηκαν εκεί στο βράχο – σύμβολο... της Βιτόριας ή της Βικτώριας στο Κρανίδι «Ελευθερία ή Θάνατος»!!  

ΝΕΟ ΡΕΚΟΡ!!! -> ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ – ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΣΤΟ BLOG …

Από τα επίσημα στατιστικά του blog...

Ερευνούν το αρχείο με τα περιεχόμενα σημαντικών θεμάτων και έχουμε αυτό το αποτέλεσμα…

Εύχομαι να είμαστε καλά, να ανεβούμε λίγο ψηλότερα ->  σαν Δήμος, σαν κοινωνία και σαν Λαός…

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς ο  ιδιοκτήτης και διαχειριστής του blog ...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Αναδημοσίευση για να μην ξεχνιούνται ευγενικές προσπάθειες συμπολιτών μας για την ανάδειξη και την ιστορία του τόπου που μας γέννησε...

 Αφιέρωμα στον Ερμιονίτη Λευτέρη Γ. Μαρμαρινό - πρωτοπόρο της έντυπης ενημέρωσης στην Ερμιονίδα από το 1962....

Μια απρόσμενη συνάντηση με τον Λευτέρη Μ. εκεί στο πατρογονικό του σπίτι στην Ερμιόνη όπου είχε τηλεφωνικά οριστεί, στην συζήτηση που είχαμε, σαν κινηματογραφική ταινία ξετυλίχτηκαν συγκινητικές θύμισες από τα παιδικά και νεανικά μας χρόνια. 

Στο τέλος της συνάντησή μας μου επιφύλασσε μια πολύ ευχάριστη και συνάμα τιμητική έκπληξη,  να μου εμπιστευτεί το δημοσιογραφικό του αρχείο έχοντας   ξεχωριστή αφιέρωση σε έμενα. 

- Αυτά, είναι δικά σου μου είπε και μπορείς να τα κάνεις ό,τι θέλεις.  

Το δημοσιογραφικό αρχείο  του Λευτέρη χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο που το ονομάζει - « Τα πρώτα φτερουγίσματα» (1962 -1967) ο αναγνώστης μπορεί  να διαβάσει, πως, σε ηλικία 18 χρονών ανέπτυξε συνεργασία  με τον πρώτο εκδότη εφημερίδας και δημοσιογράφο  στην Αργολίδα αείμνηστο Κυριάκο Καλκάνη. Η αφορμή της  γνωριμίας του Λευτέρη με τον εκδότη, ήταν ένα δημοσίευμα στην εβδομαδιαία εφημερίδα του  «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ» με έδρα το Ναύπλιο. Το ιστορικό μαζί με το δημοσίευμα το αναφέρει ο Λ .Γ.Μ. στην πρώτη σελίδα αυτού του τόμου και στη συνέχεια ακολουθούν όλα τα άρθρα του, ρεπορτάζ, ειδήσεις και άλλα πολλά που δημοσιεύτηκαν εκεί, στην πεντάχρονη συνεργασία του, που είχε με τον εκδότη της εφημερίδας.

Το δεύτερο μέρος αποτελείται από το αρχείο της δικής του εφημερίδας "ΕΡΜΙΟΝΙΚΗ ΗΧΩ" στην οποία, όλη η επαρχία, διάβαζε ενδιαφέροντα θέματα για τις ιδιαίτερές τους πατρίδες...

Ενδεικτικά παραθέτουμε, κάποια από αυτά.

Ο Λευτέρης με  την μεταπολίτευση ενώ σιγόκαιγε μέσα του το μεράκι για τη δημοσιογραφία, μαζί με τον εξάδελφό του   Κώστα Στ. Μαρμαρινό και ομάδα  συμπολιτών, εκδώσανε την τοπική εφημερίδα «ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ» Αυτή η συνεργασία δεν κράτησε πολύ, έτσι αποχώρισε και έκδωσε δική του εφημερίδα, με την επωνυμία «ΕΡΜΙΟΝΙΚΗ ΗΧΩ» - Χρονική περίοδος Φεβρουάριος  1976 έως το τελευταίο φύλλο τον Δεκέμβριο του 1983. 

Στο μέσο αυτής της περιόδου βρήκε την καλή του – την κρητική εκ Χανίων Δέσποινα Τσάπελη έφτιαξαν οικογένεια και έχουν δυο αξιαγάπητα παιδιά και πολλά χρόνια τώρα κατοικεί στα Χανιά – Κρήτης.  Όμως,  πρόσφατα έχασε τη σύζυγό του.

Ωστόσο, ο Λευτέρης όλα αυτά τα χρόνια που λείπει από κοντά μας  επισκέπτεται την ιδιαιτέρα του πατρίδα τακτικά. Γιατί μπορεί η ζωή και τα γραμμένα – όπως λέει ο Λαός – να τον πήγαν μακριά από την πατρίδα, αλλά η ψυχή και η σκέψη του στην Ερμιόνη βρίσκεται. 

Βλέπετε, είναι αυτό το μαγικό φίλτρο της γης που μας γέννησε, που σαν μαγνήτης μας γυρίζει πίσω, - έστω και νοερά, τις περισσότερες  φορές,  στον τόπο που πρωτανοίξαμε τα ματιά μας και είδαμε εικόνες από πρόσωπα και πράγματα που μας περιέβαλαν… 

Ρεπορτάζ - παρουσίαση 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ