Μέσα από τη μπόχα(!) του κοινωνικου δικτύου (facebook) -> το
άρωμα ....
Εμείς δεν έχουμε άποψη, γιατί ούτε παρακολουθούμε...
επειδή, δεν μας ενδιαφέρει...
ΣΤΑΜ.ΔΑΜ.
================================================================================================================
Η μεγαλύτερη ανοησία που διαβασα εδώ
μεσα για όσους δεν ενθουσιαστήκαμε με τον Ακύλα είναι ότι δήθεν είμαστε
παλιομοδίτες κουλτουριάρηδες που μισούμε κάθε τί νέο και προοδευτικό. Μέχρι και
ότι ανήκουμε στην κατηγορία που προσκυνάει κάστανα και παντόφλες ακούσαμε!
Για να εξηγιόμαστε: Είμαι σε μια ηλικία,
που δεν κρύβω λόγια και δεν επιδιώκω την αποδοχή ούτε μ' ενδιαφέρει να είμαι
αρεστός. Η ποιότητα δεν είναι κάτι υποκειμενικό. Δεν είναι μου αρέσει -δεν μου
αρέσει. Στίς μύγες αρέσουν τα σκατά, στις μέλισσες το μέλι. Όσο και να
παλαίψουν οι μέλισσες να πείσουν τις μύγες ότι το μέλι είναι καλύτερο απ τα
σκατά θα αποτύχουν οικτρά.
Η αναγνώριση της ποιότητας απαιτεί μια
ανάλογη μόρφωση μουσική και αισθητική, που το Ελληνικό κράτος φρόντισε να μην
έχει ο μέσος πολίτης. Δυστυχώς κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ευρώπη για
λόγους που δεν είναι της παρούσης και απαιτούν πολύ συζήτηση.
Η αποδόμηση της αρμονίας και της
αισθητικής είναι δεδομένη τάση της εποχής ακόμα και στην κλασική μουσική. Το
"μοντέρνο"και το παλιό δεν είναι παρά προφάσεις. Για παράδειγμα ο
Μπάχ είναι "παλιός"ενώ ο Schoenberg είναι σύγχρονος. Τί θα ακούγατε
πιό ευχάριστα? Η απαξίωση της αρμονίας είτε στην κλασική είτε στην pop είναι
τάση, είναι μέθοδος είναι σκοπός απ όπου κι αν προέρχεται.
Δεν τα έχω με "το παιδί" που είναι ανυποψίαστο για όλα αυτά ούτε καταλαβαίνει γιατί τον προωθούν. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν κερδίσει ή όχι. Ελάχιστες απ τίς άλλες συμμετοχές είναι πραγματικά καλύτερες κι έχουν μουσική ποιότητα, όπως της Κροατίας και της Πολωνίας, που φοβάμαι ότι θα πατώσουν.
Η νίκη και η πρωτιά δεν θα είναι έπαθλο
και τιμή αλλά επιβράβευση της κοινωνικής και αισθητικής δυστοπίας της εποχής
μας.
Ο Ακύλας δεν είναι καλός ή κακός. Είναι σύμπτωμα της εποχής μας, όπως είναι ο βήχας προάγγελος της γρίπης. Το παιδί κάνει αυτό που ξέρει, όσο καλύτερα μπορεί στο πλαίσιο της αισθητικής που προωθεί το σύστημα και μπράβο του.
Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και είναι πολύ βαθύτερο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
