Αυτές τις σκέψεις κάνω διαβάζοντας το πιο κάτω ρεπορτάζ μου που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ» στις 2 Φεβριουαρίου 2006
ΚΛΙΚ ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει το δημοσιευμα σε όλο το εύρος ...
Στο ιστορικό ψαροχώρι της Κοιλάδας με βαριά αλιεία (δεν
μιλάμε για την Ερμιόνη που
απέχει μακριά…) στις μέρες μας οι εικόνες στο λιμάνι της μόνο θλιβερή ανάμνηση από
τα παλιά μέχρι και λίγα χρόνια πριν.
Το ίδιο και στα ναυπηγία της πολύ μεγάλων ξύλινων σκαφών
διαφόρων τύπων αποτελούν θλιβερό παρελθόν!
Σκοπός δεν είναι να μακρύνω την αναφορά μου που μπορώ να
γράψω πολλές – πολλές σελίδες, ακόμα και βιβλίο γι’ αυτό το θέμα, για την αλιεία
στην Ερμιονίδα και τα νησιά Σπέτσες και Υδρα - πριν και σημερα - αλλά και για όλη την Ελλάδα. Και
επιτρέψτε μου να γνωρίζω, αφού όλη η ζωή
μου ήτα στη θάλασσα από πολύ μικρό παιδί ψαρεύοντας παντού μέχρι τα απομακρυσμένα νησιά των Κυκλάδων και του ανατολικού Αιγαίου.
Έγραψα αυτό τα μικρό
κείμενο, μόνο για να συνοδεύσω και να παρουσιάσω το ρεπορτάζ μου στον έντυπο Τύπο…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
