Κάθε μέρα που περνάει «αγκαλιά με αυτήν»… τώρα στο γέρμα μου ισχυροποιείται η σχέση μου μαζί της, με ένα δυνατό συναίσθημα που με κάνει να την αισθάνομαι ως δεύτερη μάνα μου!
- Αφού όλη τη ζωή μου την πέρασα ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο της αλλά και τη ζοφερή και αγριεμένη της παραλλαγή με φουρτούνες και μποφόρια, πότε ψαρεύοντας (!) και άλλες φορές ταξιδεύοντας…
====================================================================================
Από την ποιητική
συλλογή του Ερμιονίτη δικηγόρου -ποιητή
Πέτρου
Λακούτση «Θαλασσογραφίες».
ΕΡΜΙΟΝΙΚΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ Σ’
ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ
Μικρό κοχύλι στην κάψα του
καλοκαιριού, κοντά στ’ ακροθαλάσσι που ξέφυγες με βιάση στ’ απύθμενου
βυθού το πικροχείλι,εκεί που ήσουν μια χαρούλα ανοίγεις τα φτερά σου και
πετάς και πας σε άλλους κόσμους και αλητεύεις σαν τη λιγνή μεταξένια
πεταλούδα σε σχήμα ασημοκόλλητης καρδιάς. (σελ. 20)
==================================================================================
Στην άλλη πλευρά με
κατακλύζουν διαφορετικά συναισθήματα, αναλογιζόμενος, ότι 28 συναπτά έτη με την
αδιάλειπτη δημοσιογραφία μου στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο,
πρόβαλλα ανιδιοτελώς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πολλά πρόσωπα και πράγματα
της ιδιαιτέρας μας πατρίδας...
Για τα καλά που ήταν
τα περισσότερα, δεν εισέπραξα ούτε ένα ευχαριστώ…
Πάντοτε, οι ισχνές
εξαιρέσεις υπάρχουν...
Για τα κακά που
δημιουργούν αιρετοί και άλλοι παράγοντες με τις αυμπεριφορες τους στη διαχείριση των κοινών μας υποθέσεων, εισέπραξα και εισπράττω
μηνύσεις, διαβολές, προσβολές και άλλα πολλά..
Θεριό ο άνθρωπος
σκέπτομαι, με βαθύ, προβληματισμό…
¨Όμως, τελικά για όλους
μας κάποτε, κτυπάει μια καμπάνα…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
