Έφυγε από τη ζωή ο συμπολίτης και συγγενής μου Αντώνης Τζιέρης, αφήνοντας πίσω του τα δύο παιδιά του και τη σύζυγό του Γαρυφαλιά κόρη του αδερφού μου Μιχάλη.
Γιατί έτσι συμβαίνει στη ζωή μας, όταν η
μοίρα αποφασίζει για το τέλος της!
Η μάστιγα της
επάρατης νόσου συνεχίζει χωρίς έλεος να μοιράζει πόνους φριχτούς στους
ανθρώπους. Η Ελπίδα όμως, παραμένει.
Ο Αντώνης στη ζωή του ήταν άνθρωπος βιοπαλαιστής με πολλές δεξιότητες.
Η ζωή τού
γέλαγε μερικές φορές, δυστυχώς όμως, τελικά ήταν άτυχος.
Ίσως, αυτή η τρομερή
νόσος να είναι κληρονομική καθώς η αείμνηστη μητέρα του πέθανε νέα από την ίδια ασθένεια.
Όπως και να’ χει, έτσι
είναι η ζωή μας και δεν μπορούμε να την αλλάξουμε’ Όμως, πολλές φορές είναι
άχαρη.
Στην οικογένειά του
εύχομαι δύναμη και κουράγιο, για να αντέξουν τον πόνο και τη θλίψη τους.
Αντώνη, σε
αποχαιρετώ από τα βάθη της ψυχής μου, και εύχομαι, με ούριο άνεμο να είναι το τελευταίο
σου ταξίδι.
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
