Ο Μυστικός Δείπνος (ιταλ. Il Cenacolo ή L'Ultima Cena) είναι τοιχογραφία του 15ου αιώνα, δημιουργημένη από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας, στην τραπεζαρία του μοναστηριού Σάντα Μαρία ντέλλε Γκράτσιε (Santa Maria delle Grazie - Παναγία της Χάριτος), αν και η δημιουργία του έγινε ως παραγγελία από τον δούκα Λουδοβίκο Σφόρτσα, που επιθυμούσε αρχικά το κτήριο να αποτελέσει το μαυσωλείο της οικογένειάς του. Αποτελεί, το μεγαλύτερο έργο του Λεονάρντο και τη μοναδική νωπογραφία του που μας έχει σωθεί.[1]
Συνθήκες κατασκευής
Ο Λεονάρντο εργαζόταν παρουσία θεατών με τους οποίους συζητούσε καθώς
ζωγράφιζε. Ένας αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως μ
ερικές φορές στεκόταν εκεί
από τα χαράματα μέχρι τη δύση του ηλίου, χωρίς να αφήνει καθόλου το πινέλο,
ξεχνώντας να φάει και να πιει, ζωγραφίζοντας ακατάπαυστα. Άλλες φορές πάλι
είχε δύο, τρεις ή τέσσερις μέρες να αγγίξει το πινέλο, αν και περνούσε πολλές
ώρες την ημέρα όρθιος μπροστά στο έργο του, με τα χέρια διπλωμένα, εξετάζοντας
και σχολιάζοντας τις φιγούρες. Επίσης τον είδα μεσημεριάτικα να αφήνει την
Κόρτε Βέκια, όπου εργαζόταν στο πήλινο άλογό του, και, σπρωγμένος από
ακαταμάχητο οίστρο, να έρχεται κατευθείαν στη Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε,
αγνοώντας το λιοπύρι, να ανεβαίνει στη σκαλωσιά, να παίρνει το πινέλο του,
να βάζει μια δυο πινελιές και μετά να φεύγει[2] Οι
αργοί ρυθμοί δημιουργίας του έργου, που εξόργισαν τον ηγούμενο της μονής,
οφείλονταν είτε στην μεθοδικότητα του καλλιτέχνη, είτε στις παράλληλη
ενασχόλησή του με άλλες παραγγελίες, είτε στην επιθυμία του να χρησιμοποιήσει
ως μοντέλα για την απεικόνιση των μαθητών του πρόσωπα πραγματικά και
γι' αυτό αξιοποιούσε αρκετό χρόνο στους δρόμους του Μιλάνου για να βρει
εκείνους, με τα πιο κατάλληλα χαρακτηριστικά.[3]
Το έργο ολοκληρώθηκε σε σημαντικό ποσοστό λόγω της πίεσης που άσκησε ο Λουντονίκο Σφόρτσα.[4]
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
.jpg)
.jpg)
