Μια ακόμα σημαντική έρευνα για θέματα Θρησκεύματος και Παιδείας στις συνεδριάσεις της Γ’ Εθνοσυνέλευσης - από τους εκπαιδευτικούς Γιάννη Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη και Τζένη Δ. Ντεστάκου…

  

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο 21^ο τεύχος του περιοδικού «Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα»

¨Όταν γιορτάσαμε την επέτειο για τα 190 χρόνια από την Γ΄Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όλους τους εκπροσώπους της πολιτικής, πολιτειακής ζωής και εξέχουσες προσωπικότητες της χώρας…

Επιλογές από το προσωπικό μου αρχείο – με επιλεγμένες εικόνες -> κάθε μια με τη  σημασία της και την ιστορία της …

 -> 17 Μαρτίου 2017

=====================================================================================================================================================================

«Ως διάττοντας αστέρας» 
η επίσκεψη της Α.Ε. ΠτΔ κ. Προκόπιου Παυλόπουλου 
στον εορτασμό των επετειακών εκδηλώσεων για 
τα 190 χρόνια από την Γ΄ Εθνοσυνέλευση «Κατ’ επανάληψιν» 
εδώ στην Ερμιόνη…

...Με την σεμνή του παρουσία και την εκτενή ομιλία του (από στήθους!) τη γεμάτη πατριωτικά μηνύματα και σχετικά με το ιστορικό της έναρξης της Γ' Εθνοσυνέλευσης, τις αποφάσεις που πάρθηκαν και έθεσαν τις βάσεις για το πιο θα είναι το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και το Σύνταγμα της χώρας για τη λειτουργία του Έθνους μας - μέχρι και σήμερα, εκτός των άλλων αναφορών του ... εντυπωσίασε τους παρευρισκόμενους που τον χειροκρότησαν θερμά - και όπως ήρθε, έφυγε… 

«Ενώπιον Θεού… και ανθρώπων…» --------------------------------------------------------------------------------------------------

Σας δίνουμε μερικές εικόνες και ακολουθεί στη συνέχεια 

εκτενές ρεπορτάζ 

. Ο ΠτΔ κατά τη Δοξολογία  χοροστατούντος  του μητροπολίτη Ύδρας κ.κ. Εφραίμ  στον ιστορικό Ι.Ν. Ταξιαρχών όπου ορκίστηκαν οι πληρεξούσιοι - στρατιωτικοί και πολιτικοί- του Έθνους, λίγο πριν αρχίσουν τις εργασίες της Γ΄Εθνοσυνέλευσης Ο  Ερμιονίτης καθηγητής φιλολογίας Γιάννης Ησαΐας εκφωνεί  με ιδιαίτερο πατριωτικό παλμό τον πανηγυρικό της ημέρας.  Πίσω  του η χορωδία του Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης με τον μαέστρο της Τάκη Μανιάτη  όπου έψαλλαν εκκλησιαστικούς  ύμνους κ.α.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Επίσκεψη του Π.τ.Δ. στο Βουλευτικό οίκημα Ερμιόνης Ιστορικό& Λαογραφικό Μουσείο στις μέρες μας (Ι.Λ.Μ.Ε) Εδώ ψηφίστηκε και αποφασίστηκε κατά την έναρξη της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων, πως το πολίτευμα του υπό ίδρυση Έθνους - Κράτους, θα είναι Κοινοβουλευτικό!   Αποκαλυπτήρια από τον κ. Πρόεδρο μαρμάρινης αναμνηστικής πλάκας. Στη συνέχεια ξενάγηση στην κυρίως αίθουσα του ιστορικού μουσείου, από την πρόεδρο του Ι.Λ.Μ.Ε. Τίνα Αντωνοπούλου

Ο  ΠτΔ αποχωρεί από το ΙΛ.Μ.Ε. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Στο μνημείο των πεσόντων επιμνημόσυνη δέηση - κατάθεση στεφάνου από τον ΠτΔ

Κατά την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου Στο Δημοτικό Κατάστημα Ερμιόνης (το ιστορικό Δημοτικό Σχολείο και κατόπιν δημαρχείο),   Ανακηρύχθηκε η Α.Ε.  ΠτΔ κ Π. Παυλόπουλος ως Επίτιμος Δημότης Ερμιόνης  από τον Δήμαρχο Δ. Σφυρή. Στη φωτο ο κ. Πρόεδρος στο βήμα στην ιστορική ομιλία του - επί ώρα από στήθους... πρός έκπληξη των πολιτών που την παρακολουθούσαν ...

Αποχωρεί από το Δημοτικό Κατάστημα

Στη συνέχεια παρατέθηκε δεξίωση στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης (Σχολείο Συγγρού) και περίπου ώρα 13.50 μ.μ. ακούσαμε το ελικόπτερο να αποχωρεί με τον ΠτΔ  μεταφέροντάς τον στο Προεδρικό Μέγαρο στην Αθήνα για να συνεχίσει τα βαριά καθήκοντά του.  

Ελπίζουμε ο ΠτΔ να έφυγε με τις καλύτερες των εντυπώσεων, τόσο από την μυθική και ιστορική (από την εποχή του Ομήρου) πόλη της Ερμιόνης, όπως αναφέρθηκε εκτός των άλλων... στην ομιλία του, όσο και για την άψογη και φιλόξενη υποδοχή που του επιφύλαξε ο Δήμος Ερμιονίδας με τη  σημερινή Δημοτική Κοινότητα Ερμιόνης και κυρίως, της Οργανωτικής Επιτροπής,  με ψυχή αυτής, τον Αντιπρόεδρο του "Ερμιονικού Συνδέσμου" τον Ερμιονίτη Αντιπτέραρχο ε.α. Γιώργο Φασιλή, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τις εφαρμογές του πρωτοκόλλου και φιλοξενίας του Ανώτατου άρχοντα της χώρας, όπως και άλλων ψηλών προσωπικοτήτων του πολιτικού και πολιτειακού μας βίου! 

Πολύ περισσότερο, προφανώς, με την αγαστή συνεργασία του προέδρου του Ε.Σ. και (ε.τ.) Σχολικού Συμβούλου Ειδικής Αγωγής  Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη, που η σεμνότητά του  τού επιβάλλει, να βρίσκεται συνήθως, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας...

Φώτο - Ρεπορτάζ 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

====================================================================================================================

Η ιστορική αντιφώνηση του ΠτΔ κ. Προκόπη Παυλόπουλου

Κύριε Δήμαρχε,

Σας ευχαριστώ θερμώς για τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάσσετε ανακηρύσσοντάς με Επίτιμο Δημότη σας. Οφείλω δε να προσθέσω -με δεδομένο ότι η ανακήρυξή μου αυτή αφορά όχι το πρόσωπό μου αλλά τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας -πως η άνω τιμή συνοδεύεται, αυτονοήτως, από το χρέος μου να διδάσκομαι κατά την άσκηση των καθηκόντων μου από τη λαμπρή ιστορία του Δήμου Ερμιονίδας, ιστορία αρρήκτως συνδεδεμένη με την πορεία του αγώνα της Εθνεγερσίας του 1821 και, κυρίως, με την συνταγματική θωράκιση του υπό διαμόρφωση Ελληνικού Κράτους. Την αλήθεια της διαπίστωσης αυτής τεκμηριώνει, αμαχήτως, το γεγονός ότι ο σημερινός εορτασμός είναι αφιερωμένος στην 190^η Επέτειο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1827.

I.Στο πλαίσιο της συνταγματικής μας ιστορίας το τμήμα εκείνο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, το οποίο συνήλθε το 1827 στην Ερμιόνη, έχει βαρύνουσα σημασία για τον εξής, πρωτίστως, λόγο: Σε αντίθεση προς την Α΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στην Πιάδα κοντά στην Αρχαία Επίδαυρο στις 20 Δεκεμβρίου 1821- καθώς και προς την Β΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Άστρος στις 29 Μαρτίου 1823- οι οποίες κατέληξαν, αντιστοίχως, στην ψήφιση των δύο πρώτων «προσωρινών» Συνταγμάτων της Επιδαύρου και του Άστρους, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση είχε δρομολογηθεί προκειμένου να καταλήξει στο πρώτο «οριστικό» Σύνταγμα της Ελλάδας, ήτοι στο μετέπειτα Σύνταγμα της Τροιζήνας. Σύνταγμα το οποίο ψηφίσθηκε, εν τέλει, την 1^η Μαΐου 1827.

α) Ήδη από την 18^η Απριλίου 1823, η Β΄ Εθνοσυνέλευση είχε προαναγγείλει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση. Και τούτου διότι τότε αποφασίσθηκε «να προσδιορισθή Εθνική Συνέλευσις εις ανάκρισιν του Πολιτεύματος μετά διετίαν». Κατ’ εφαρμογή της ως άνω απόφασης, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συγκλήθηκε για την 25^η Σεπτεμβρίου 1825.  Όμως, μετά από πολλές καθυστερήσεις εξαιτίας της κακής τροπής του Αγώνα της Εθνεγερσίας, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση συνήλθε στις 6 Απριλίου 1826 στην Πιάδα.

β)Τον Αύγουστο του 1826 η Γ’ Εθνοσυνέλευση διασπάσθηκε, λόγω της ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ «αγγλόφιλων» και «γαλλόφιλων». Και η μεν «αγγλόφιλη» τάση του συνήλθε στην Αίγινα, ενώ η «γαλλόφιλη» -στην οποία προστέθηκε η νεοσύστατη «ρωσόφιλη» τάση- συνήλθε στην Ερμιόνη.

1.   Η αφορμή της διάσπασης ήταν η εξής: Οι Πληρεξούσιοι που συγκεντρώθηκαν στην Αίγινα υποστήριζαν ότι μόνον η Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης -την οποία είχε συγκροτήσει η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου προκειμένου, μεταξύ άλλων, «να συγκαλέση εις Εθνικήν Συνέλευσιν τους Πληρεξουσίους» (Ψήφισμα Ε΄ της 12.4.1826)- είχε το δικαίωμα όχι μόνο να προσδιορίσει τον τόπο της νέας Εθνοσυνέλευσης, αλλά και να προσκαλέσει εκείνους μόνο τους Πληρεξουσίους που είχαν συγκροτήσει την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου «ως συνέχειαν εκείνης λογιζομένην». Οι Πληρεξούσιοι στην Ερμιόνη, αντιθέτως, υποστήριξαν ότι: «Η απόφασις της εν Επιδαύρω Εθνοσυνελεύσεως δεν εστηρίζετο ούτε εις το νόμιμο, ούτε εις το δίκαιον και ότι δια τούτον τον λόγον η Συνέλευσις έπρεπε να συγκροτηθή όπου η πλειοψηφία ήθελεν αποφασίσει, και υπό πληρεξουσίων εκ νέου εκλεγμένων». Τελικώς, μετά από πολλές διαμεσολαβητικές προσπάθειες του Άγγλου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στράφορντ Κάνιγκ -πρώτου εξαδέρφου του Τζωρτζ Κάνιγκ- αλλά και Ελλήνων πολιτικών και οπλαρχηγών αποφασίσθηκε από κοινού, στις 17.3.1827, η Εθνοσυνέλευση να συνέλθει στην Τροιζήνα. Αξίζει, συναφώς, να αναγνωσθεί η επιστολή του Γ. Καραϊσκάκη, με την οποία, επιδεικνύοντας ομοψυχία και συναίνεση, προέτρεψε να συνέλθει η Εθνοσυνέλευση σε τρίτο μέρος, προτείνοντας την Αίγινα ή την Σαλαμίνα. Γράφει, λοιπόν, ο μεγάλος Ρουμελιώτης στρατηγός: «Με απορίαν μας μεγάλην βλέπομεν την αναβολήν της συγκροτήσεως της Εθνοσυνελεύσεως, και ότι μέχρι τούδε λογοτριβείτε περί τόπου, γινόμενοι εις δύο κόμματα οι πληρεξούσιοι του Έθνους, οι μεν εις Αίγιναν οι δε εις Ερμιόνην. […] δυσαρεστούμε θα βλέποντες αυτά τα δύο κόμματα να διαφέρωνται πρώτον περί του τόπου. Ο τόπος, αδελφοί, δεν είναι οπού να εκτελή τα καλά και συμφέροντα του Έθνους, αλλά τα καλά και απαθή αισθήματα των υποκειμένων και η ομόνοια και αδελφοσύνη από τα οποία κρέμαται η σωτηρία όλων μας, και είμεθα όλοι αδελφοί και εν Έθνος. Ας λείψη το Πελοποννήσιοι, Νησιώται και Ρουμελιώται, αλλά όλοι να νομιζώμεθα εν ως και είμεθα» (βλ. Πρακτικά της 9^ης Προκαταρκτικής Συνεδρίασης της 31.1.1827 της Εθνοσυνέλευσης της Ερμιόνης).

2.   Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης πραγματοποίησε δέκα προκαταρκτικές συνεδριάσεις, από 18 Ιανουαρίου του 1827 ως τις 10 Φεβρουαρίου, και δεκαεπτά τακτικές, που άρχισαν στις 11 Φεβρουαρίου και τέλειωσαν στις 17 Μαρτίου του ίδιου χρόνου. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η από 11.2.1827 Διακήρυξη της 1^ης τακτικής Συνεδρίασης της Εθνοσυνέλευσης, την οποίαν υπογράφει ο Πρόεδρός της Γ. Σισίνης. Και τούτο διότι ανιχνεύεται σε αυτή «μια απήχησις των ημερών» (όπως θα έλεγε και ο μεγάλος Αλεξανδρινός) των Ηθικών Νικομαχείων και των Πολιτικών του Αριστοτέλους: «Χωρίς αρετής δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν αι Πολιτείαι. Αλλ’ η αρετή γεννάται από την καλήν Νομοθεσίαν. Και επειδή δι’ αυτής οι πολίται γινόμενοι ενάρετοι τείνουσιν εις τον προς ον όρον της Πολιτικής Κοινωνίας, είτουν εις την ευδαιμονίαν των, η Συνέλευσις αύτη επαναλαβούσα τας εργασίας της έχει κύριον σκοπόν να τελειοποιήση καθ’ όσον δύναται το Πολίτευμα του Έθνους […]». Περαιτέρω, αξίζει να επισημανθεί ότι κατά τις εργασίες της 13^ης Συνεδρίασης της Εθνοσυνέλευσης αποφασίσθηκε η βάση του Ελληνικού πολιτεύματος να είναι Κοινοβουλευτική.

3.   Ωστόσο, τις εργασίες της Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη επισκίασε και απασχόλησε η πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών. Για τα γεγονότα της πολιορκίας φρόντισε η εδρεύουσα στην Αίγινα Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδας, με πρόεδρο τον Ανδρέα Ζαΐμη, να ενημερώνει τους Πληρεξουσίους στην Ερμιόνη, συνοδεύοντας τις επιστολές της με την αλληλογραφία που είχε με τους πολιορκημένους και παρακινώντας τους να προτρέψουν τους οπλαρχηγούς στην Ερμιόνη να εκστρατεύσουν στην Αθήνα (βλ. Πρακτικά της τελευταίας Προκαταρκτικής Συνεδρίασης της 10.2.1827). Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η από 7.2.1827 επιστολή της Εθνοσυνέλευσης προς τους πολιορκημένους της Ακρόπολης των Αθηνών. Και τούτο διότι η επιστολή αυτή σκοπό είχε, μεταξύ άλλων, να αναδείξει την αδιάκοπη πορεία της συνέχειας του Ελληνικού Έθνους. Στην επιστολή αυτή αναφέρονται τα εξής: «Η Συνέλευσις, άμα επαναλαβούσα τας εργασίας της, ευθύς έστρεψεν την προσοχήν της εις την διάσωσιν του φρουρίου των Αθηνών, το οποίο Σεις υπερασπίζεσθε. Η θέσις αύτη είναι και θεωρείται ο προμαχών της Ελλάδος ένδοξος δια τας αρετάς των αθανάτων προγόνων μας, δοξάζεται τώρα και πάλιν, και κάμνει νέαν εποχήν δια της γενναίας και ηρωικής υπεράσπισεώς Σας. Και Σεις, ενώνοντες τα αίματά Σας με τη στάκτην των Θεμιστοκλέων, των Κιμώνων, των Μιλτιάδων, των Αλκιβιαδών, των Αριστειδών, των Περικλέων, παραδίδετε τα όνοματά Σας εις την αθανασίαν, εις τον θαυμασμόν των αιώνων και εις τας ευλογίας των γενεών. Και ενώ η Πατρίς θεωρεί ευγνωμόνως τους αγώνας Σας, η Συνέλευσις φροντίζει δια την σωτηρίαν και υπεράσπισιν και ασφάλειάν Σας και του Φρουρίου» (βλ. Πρακτικά της Α΄ τακτικής Συνεδρίασης της Γ΄ Εθνικής Συνέλευσης στις 11.2.1827). Συγκλονιστική είναι και η από 17.2.1827 επιστολή των αγωνιστών του φρουρίου της Ακρόπολης: «Με μεγάλην οικονομίαν και στενοχωρίαν υποφέραμε έως την σήμερον, Μητέρα, αδέλφια, υστερηθήκαμεν από όλα, μόνο ένα σιτάρι ξηρόν μας έμεινε. Ούτε μύλος γερός μας έμεινε να αλέσωμεν ούτε ξύλα να ψήσωμεν, όσα σπίτια και καλύβες οπού είχαμε και εκαθόμαστε μέσα, και αυτά τα χαλάσαμεν και τα εκάψαμεν δια το ψωμί. Τώρα αδέλφια εμείναμεν όλοι εις τα ανοικτά λαβωμένοι και άρρωστοι και επίλοιποι. Οι άρρωστοι αποθαίνουν αδίκως με το να μη έχουν τα αναγκαία τους, σχεδόν τίποτε, τόσον και λαβωμένοι δεν έχουν ούτε αλοιφή ούτε ξαντό ούτε δεσίματα, αλλά βρωμίζουν και αποθαίνουν. Το λοιπόν αδελφοί, ημείς οι ολίγοι γεροί οπού μείναμεν εις τι να παραστεκόμαστε; Εις τους αρρώστους; Εις τους πληγωμένους; Ή εις το τουφέκι; […] χανόμεθα αδέλφια» (βλ. Πρακτικά 8^ης Συνεδρίασης στις 24.2.1827). Τελικώς, σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της Εθνοσυνέλευσης της Ερμιόνης, λήφθηκε η απόφαση, στην 2^η Συνεδρίαση της 14.2.1827, για την αποστολή εκστρατευτικού σώματος 4.500 ανδρών στην Αθήνα υπό την ηγεσία του Ιωάννη Θ. Κολοκοτρώνη, προκειμένου να συνδράμει τους πολιορκημένους.

4.   Στις κρίσιμες αυτές στιγμές οι εργασίες της Γ’ Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη ολοκληρώθηκαν στις 17 Μαρτίου 1827 και οι Πληρεξούσιοι, με πνεύμα πραγματικής εθνικής συμφιλίωσης, συνήλθαν στην Τροιζήνα, όπου την 1^η Μαΐου 1827 ψηφίσθηκε το οριστικό «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος». Η αισιοδοξία που άρχισε να ξαναγεννιέται μετά τα τραγικά γεγονότα της πολιορκίας της Ακρόπολης των Αθηνών και τις διχαστικές τάσεις, οι οποίες είχαν επικρατήσει το προηγούμενο διάστημα, πέρασε στους στίχους που τραγουδιούνταν σε όλη την επαναστατημένη Ελλάδα «Στην Αιγίνη δε θα γίνει./ Στην Ερμιόνη δεν τελειώνει./ Στο Δαμαλά (Τροιζήνα) πάει καλά./ Εκεί θα τελειωθεί/και η Ελλάδα θα σωθεί» (Ιωάννου Ηρ. Μάλλωση, Η εν Ερμιόνη Γ’ Εθνοσυνέλευσις, Αθήναι 1930, σ.18).

II.Το Σύνταγμα της Τροιζήνας κατά γενική ομολογία-και ανεξάρτητα από τις μετέπειτα «περιπέτειες» της εφαρμογής του λόγω αρνητικής συγκυρίας που διαμορφώθηκε- θεωρείται ως ένα από τα αρτιότερα, κυρίως από πλευράς θεσμικών χαρακτηριστικών, Συντάγματα της Ελλάδας. Παραλλήλως, ήταν το Σύνταγμα αυτό που άνοιξε τον δρόμο για την εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους. Και τούτο διότι το Σύνταγμα της Τροιζήνας προέβλεπε- δίχως όμως να προσδιορίζει τον τρόπο εκλογής του, παραπέμποντας απλώς σε ειδικό εκτελεστικό νόμο- ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, με ενισχυμένες εξουσίες, μονοπρόσωπο όργανο, τον «Κυβερνήτη», του οποίου η θητεία οριζόταν επταετής. Από τις μεγάλες καινοτομίες τους Συντάγματος της Τροιζήνας επισημαίνονται, ενδεικτικώς, οι ακόλουθες:

α) Πρώτον, η καθιέρωση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας, μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 5, και μάλιστα με πρωτοποριακή διατύπωση, της οποίας τα βασικά χαρακτηριστικά διατηρούνται ακόμη και στο ισχύον σήμερα Σύνταγμα του 1975.

β) Δεύτερον, η θέσπιση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, υπό όρους που απέτρεπαν την «παντοδυναμία» οιασδήποτε εξ αυτών, και κυρίως της εκτελεστικής, δηλαδή του Κυβερνήτη.

1.   Θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί βασίμως ότι στο σημείο τούτο το Σύνταγμα της Τροιζήνας, εμφανώς επηρεασμένο από το Αμερικανικό Σύνταγμα του 1787, υιοθετούσε την θεμελιώδη αρχή της Λειτουργίας του Πολιτεύματος μέσω των εγγυήσεων κατάλληλων «θεσμικών αντιβάρων» («checks andbalances»).

2.   Προς την ίδια κατεύθυνση πρέπει να επισημανθεί ότι το Σύνταγμα της Τροιζήνας, καθιερώνοντας τον κανόνα πως κάθε βουλευτής είχε «το δικαίωμα να ζητή και να λαμβάνη τας αναγκαίας πληροφορίας από τας γραμματείας περί παντός πράγματος συζητουμένου εις την Βουλή», έθετε τις πρώιμες βάσεις του κοινοβουλευτικού ελέγχου και, εν τέλει, της κοινοβουλευτικής ευθύνης των μελών της εκτελεστικής εξουσίας.

3.   Τέλος, η εντυπωσιακά επαρκής για τα δεδομένα της εποχής, κατοχύρωση των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τα οποία θωράκιζε έτι περαιτέρω η για πρώτη φορά καθιέρωση της αρχής της απαγόρευσης της αναδρομικότητας του νόμου. Κατά τα λοιπά -και πιο συγκεκριμένα- το Σύνταγμα της Τροιζήνας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις εγγυήσεις της αρχής της ισότητας, υφ’ όλες τις σύγχρονες εκφάνσεις με έμφαση σε εκείνη της αναλογικής ισότητας, της ελευθερίας του τύπου, της ελευθερίας της εκπαίδευσης και του απαραβίαστου της ιδιοκτησίας. Αξίζει εδώ να τονισθεί ότι το Σύνταγμα της Τροιζήνας, αναγνωρίζοντας με εντυπωσιακή οξυδέρκεια την κοινωνική πτυχή του δικαιώματος στην ιδιοκτησία, θέσπισε, επίσης πρώτη φορά, διατάξεις περί απαλλοτρίωσης.

Κύριε Δήμαρχε,

Με αυτές τις σκέψεις σας ευχαριστώ εκ νέου για την μεγάλη τιμή που μου επιδαψιλεύετε ανακηρύσσοντάς με επίτιμο Δημότη σας. Κυρίως όμως σας ευχαριστώ γιατί, μέσω αυτής της τιμής και των αντίστοιχων μηνυμάτων των πληρεξουσίων της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης οι οποίοι συνήλθαν στην Ερμιόνη, μου δίνετε την ευκαιρία να αναδείξω, για μιαν ακόμη φορά, το δικό μου χρέος, σε συνάρτηση βεβαίως και με το χρέος που αναλογεί σε όλες τις δημοκρατικές Πολιτικές Δυνάμεις της Χώρας μας. Και το χρέος τούτο συμπυκνώνεται στα εξής:

Πριν απ’ όλα η Ιστορία του Έθνους μας και του Λαού μας έχει καταδείξει ότι τα μεγάλα και σημαντικά τα έχουμε επιτύχει ενωμένοι, ενώ κάθε διχασμός επέφερε επώδυνα πλήγματα ακόμη και στον Εθνικό μας Κορμό. Έτσι και τώρα έχουμε χρέος, βεβαίως με σεβασμό στην ιδεολογική και πολιτική ιδιαιτερότητα καθεμιάς των δημοκρατικών Πολιτικών Δυνάμεων, να πορευθούμε ενωμένοι για να αντιμετωπίσουμε την βαθιά κρίση που μαστίζει τον Τόπο μας και τον Λαό μας.

Την πορεία μας αυτή προσδιορίζει η αταλάντευτη προσήλωσή μας στον ευρωπαϊκό μας δρόμο, δοθέντος ότι ο δρόμος αυτός μας οδηγεί ασφαλώς στην υπεράσπιση της Πατρίδας αλλά και του όλου Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος, άρα και του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού ιδεώδους, του οποίου οι ρίζες είναι, κατά γενική πλέον ομολογία, ελληνικές. 

Και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θέλω, καταλήγοντας, να τονίσω τούτο: Ο καλλίτερος τρόπος για να τιμήσουμε τα 60 χρόνια από την αφετηρία της Ευρωπαϊκής ένωσης, ιδίως με την ευκαιρία της εμβληματικής Συνόδου Κορυφής της Ρώμης, την 25^η Μαρτίου, είναι να θωρακίσουμε την ενότητα της. 

Και δεν αρκεί να μείνουμε σε διακηρύξεις. Γιατί ταχύτητες στην ενότητα δεν υπάρχουν. Τούτη την κρίσιμη ώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από πραγματική βούληση και γενναίες αποφάσεις υπεράσπισης του μέλλοντός της. 

Σ’ αυτόν τον δρόμο και προς αυτή την κατεύθυνση η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει. Και θα πρωτοστατήσει.

==============================================================================================================

Άρθρο του Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη στο περιοδικό "Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα" τεύχος 20 ....

Ο Ερμιονίτης συμπολίτης μας, άκρως γλαφυρός (όπως πάντα άλλωστε...) και γεμάτος πατριωτικά αισθήματα, με αυτό το άρθρο του μας ταξιδεύει νοερά σε εκείνους τους χρόνους, με ένα τρόπο πολύ συγκινητικό…

 - Τον ευχαριστούμε…

Μάρτιος 2011 -> Εκδήλωση τιμής και μνήμης σε πέντε αξιόλογες αρχιερατικές μορφές του Αγώνα! ....

Από το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης.

Φώτο - Ρεπορτάζ
Σταμάτης  Δαμαλίτης

Το Σάββατο 26 του μηνός το Ι.Λ.Μ.Ε. στην μεγάλη αίθουσα του ιστορικού τμήματος του μουσείου όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στα πλαίσια του εορτασμού της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων Ιανουάριος – Μάρτιος 1827 εδώ στην Ερμιόνη, με  μια σεμνή εκδήλωση τίμησε πέντε αξιόλογες αρχιερατικές μορφές του Αγώνα που η ιδιαίτερη πατρίδα μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει ως πληρεξούσιους του Έθνους στις πρώτες εργασίες της Εθνοσυνέλευσης.

Οι πέντε αυτοί αρχιερείς που λάμπρυναν με την προσωπικότητά τους και το έργο τους τον τόπο μας και τίμησαν με την παρουσία τους την ιδιαίτερη πατρίδα μας είναι:

Οι Μητροπολίτες Τριπόλεως Δανιήλ, Κορίνθου Κύριλλος, Κυνουρίας Διονύσιος και οι Επίσκοποι Ανδρούσης Ιωσήφ και Βρεσθένης Θεοδώρητος.

Για τη ζωή και το έργο τους στον Αγώνα της Επανάστασης μας μίλησε ο Ερμιονίτης Αρχιμανδρίτης Ιερέας και Κήρυκας Θείου Λόγου π. Δημήτριος Βλάσσης, ο οποίος με ένα λόγο γλαφυρό και γεμάτο σεβασμό ξετύλιξε όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς τους και τη μεγάλη τους προσφορά στον Αγώνα.

Προηγουμένως η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. κ. Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ με δύο λόγια προλόγισε την εκδήλωση και παρουσίασε κρυφές πτυχές της προσωπικότητας του ομιλητή ιερέως 

ενώ τον επίλογο της εκδήλωσης έκανε ο αντιπρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. Γιάννης Δημαράκης.

Επίσης, το λόγο στη συνέχεια πήρε ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Δημήτρης Καμιζής για να μας πει εκτός των άλλων, για τις αντιθέσεις που παρουσιάζει η ιστορία μας σύμφωνα με τα υποκειμενικά στοιχεία που χρησιμοποιεί στο διάβα των χρόνων ο κάθε ιστορικός.

Γι’ αυτό το λόγο πρότεινε στην πρόεδρο του ΙΛΜΕ να συνεργαστεί με τον συμπατριώτη μας ιστορικό κ. Λίνο Μπενάκη για μια έρευνα και συγκέντρωση όλων των ιστορικών στοιχείων στα πλαίσια του νέου ενιαίου Δήμου Ερμιονίδας.

Παραθέτουμε αυτούσια όλη την ομιλία του π. Δημητρίου Βλάσση

Ἀντί προλόγου >>>

Ένα χελιδόνι μέσα στο σπίτι μας, αναστάτωσε το μέσα μας!! -> άραγε, τι μήνυμα μας έφερε - τύχης ή ατυχίας...

Ό,τι και να σημαίνει η τυχαία επίσκεψή του, εμείς το ελευθερώσαμε για να πάει να βρει το ταίρι του! 

-> Κι’ όπως ήρθε, έφυγε…

Ευχόμαστε αυτό το γεγονός να φέρει ΥΓΕΙΑ  και ΤΥΧΗ στην οικογένειά μας …

Φώτο - Σταμ. Δαμ.

"Η Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδας" συνεχίζει τις δράσεις της, - εκεί που έχει ταχθεί …

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ

Το Α2 του Δημοτικού Σχολείου της Ερμιόνης την Παρασκευή 27/02/2026 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη μας και με τη συνοδεία των διδασκαλισσών τους -Αλίκη Πάζιου, Μαρία Τζουραμάνη & Νικολέττα Παπαθανασίου- καλωσόρισαν τον ερχομό των χελιδονιών, κατασκεύασαν το ομοίωμα του με πλουμιστές κορδέλες & κουδουνάκια, τραγούδησαν τα κάλαντα της άνοιξης, έπαιξαν και με τις παιδικές τους φωνές, χελιδόνισαν στους δρόμους καθώς επέστρεφαν στο σχολείο τους, χτίζοντας γέφυρα μεταξύ του αρχαίου και του νέου Ελληνικού Πολιτισμού.

Μέσα από τις συνεργασίες και με ένα πλούσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα γεμάτο δράση, γνώση, χαρά, ζωντανεύει η λαϊκή μας παράδοση και με αυτόν τον τρόπο περνάει στην επόμενη γενιά, στα παιδιά μας!

Το Δ.Σ της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ

Αφιερωμένος στη Σημαία μας ο εορτασμός της 3ης Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη το 1827 --> από το Ι.Λ.Μ.Ε. τον Μάρτιο του 2010

(Από το προσωπικό μου αρχείο...)

Εκδήλωση - ομιλία από το Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης 

την Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

 

Φώτο - ρεπορτάζ 

Σταμάτης Δαμαλίτης

 

Το Ι.Λ.Μ.Ε. όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες τιμά την μνήμη της 3ης Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων στην Ερμιόνη (Φεβρουάριος – Μάρτιος 1827) και την επέτειο της Εθνικής παλιγγενεσίας 1821. 

Φέτος (2010) αυτός ο εορτασμός, ήταν αφιερωμένος στη Σημαία μας, με εκδήλωση- ομιλία. 

Η κ. Αργυρώ Ζαρουχλιώτου δικηγόρος ανέπτυξε το θέμα: 

«Σημαίες ελευθερίας: Από τα μπαϊράκια και τις παντιέρες… στην κυανόλευκο»

Μεταξύ των πολιτών που παραβρέθηκαν στον χώρο του Ιστορικού Μουσείου ήσαν οι ιερείς π. Ι. Αμπελάς και π. Δ. Αμπελάς, από τη δημοτική αρχή η αντιδήμαρχος κα Θ. Σκλαβούνου – Λαμπάτου , ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ.Ι. Κρητσωτάκης, οι δ.σ.  Γ. Μήτσου, Χρ. Τσίρνα και Ανδρ. Κρητικός. 

Τον «Ερμιονικό Σύνδεσμο» εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος και  εν αποστρατεία  αντιπτέραρχος Π.Α. κ. Γ. Φασιλής, ενώ τον Μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης ο κ. Χρ. Δάγκλης.

Την εκδήλωση προλόγισε το μέλος του Δ.Σ. κ. Ι. Δημαράκης και αμέσως μετά πήρε το λόγο η ομιλήτρια για να μας πει μεταξύ άλλων: «[…] το θέμα μας απόψε είναι η ιστορική εξέλιξη της σημαίας, ως διακριτικού συμβόλου, με έμφαση στις ποικίλες μορφές που έλαβε η ελληνική σημαία, ώσπου να οριστικοποιηθεί στο γαλανόλευκο συνδυασμό που ανα τον κόσμο θυμίζει Ελλάδα. Ιδιαίτερα δε, θα σταθούμε στις «σημαίες ελευθερίας», εκείνες δηλαδή τις σημαίες που εμφανίστηκαν πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα για την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.

[…] Στην αρχαιότητα αντί υφασμάτινης σημαίας χρησιμοποιήθηκαν ως διακριτικά σύμβολα απεικονίσεις θεοτήτων ή ζωόμορφων παραστάσεων οι οποίες κοσμούσαν ασπίδες ή ακόντια. Οι Έλληνες στόλιζαν τις ασπίδες τους με όμοια σύμβολα, που ονόμαζαν επίσημα για να αναγνωρίζονται στη μάχη.

Σε αυτά οι πολεμιστές έδιναν όρκο πίστης στην πατρίδα, με πιο γνωστό το «ΤΑΝ ή ΕΠΙ ΤΑΣ» των Σπαρτιατών.

[…] Οι σημαίες στο στρατό ξηράς φαίνεται πως εμφανίσθηκαν επί Μ. Αλεξάνδρου ενώ οι σημαίες στη θάλασσα υπήρχαν ήδη από την Μυκηναϊκή εποχή.»

Κατόπιν η ομιλήτρια αναφέρθηκε συνοπτικά για τις σημαίες της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής εποχής, για να μας πει πως μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης οι σημαίες των περασμένων χρόνων περιήλθαν στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας, χρησιμεύοντας σε λατρευτικές τελετές και λιτανείες.

Στα χρόνια της σκλαβιάς και στα πρώτα επαναστατικά κινήματα, ο κάθε αρχηγός επινοούσε και ύψωνε την δική του σημαία.

Στη συνέχεια με την προβολή διαφανειών προβλήθηκαν πολλές από τις σημαίες των επαναστατικών και μετέπειτα χρόνων και η ομιλήτρια έκανε αναλυτική αναφορά για την ιστορία τους , τα χρώματα τους τα σύμβολά που απεικονίζονταν πάνω σ’ αυτές και κάθε έννοια που συμβόλιζαν.

Προς το τέλος η ομιλήτρια θα μας πει πως η γαλανόλευκη στη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα καθιερώθηκε, μόλις το 1978 με το Νόμο 851, ο οποίος εισήχθη στην Ελληνική έννομη τάξη με τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. 

Και έκλεισε την ομιλία της η κα Ζαρουχλιώτου με τα εξής: « Οι Έλληνες που η ιστορία τους ξεκινά στις απαρχές του κόσμου και που πάντοτε αγωνίστηκαν για την ελευθερία τους, τιμούν τη γαλανόλευκη την 27η Οκτωβρίου, - όχι απλώς ως εθνικό έμβλημα, αλλά ως ζωντανό σύμβολο, άξιο να εμπνεύσει το δέος και να δικαιολογήσει ακόμη και τη θυσία, πραγματώνοντας την ομηρική ρήση «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρις.»

Κατόπιν το λόγο πήρε η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. κα. Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ για να μας ενημερώσει εκτός των άλλων, πως το Μουσείο φέτος απόκτησε δύο πολύτιμα κειμήλια. Το ένα είναι ένα γνήσιο έγγραφο που έχει την υπογραφή του Κολοκοτρώνη με το οποίο ο Γέρος του Μοριά συνιστά για την περίθαλψη ενός Γάλλου τραυματία. 

Αυτό έχει σημασία για εμάς είπε η κ. πρόεδρος γιατί αναφέρεται στο έγγραφο ο τόπος, η ημερομηνία και η χρονολογία: -Εν Ερμιόνη 23 Δεκεμβρίου 1826 -. Που σημαίνει, πως τουλάχιστον από τότε μέχρι τις μέρες της 3ης Εθνοσυνέλευσης Φεβρουάριο – Μάρτιο 1827 ο Κολοκοτρώνης βρισκόταν στην περιοχή μας. Αυτό το χειρόγραφο είχε δημοπρατηθεί σε δημοπρασία παλαιών εγγράφων, το εντόπισε ο κ. Λίνος Μπενάκης, αναγνώρισε την αξία του και το απέκτησε το Μουσείο με ενέργειες και προσφορά συμπολιτών μας.

Το δεύτερο απόκτημα είναι ένα κοντάρι πολεμικής σημαίας το οποίο τα χρόνια της επανάστασης χρησιμοποιούταν και ως όπλο από τους Ερμιονίτες αγωνιστές του 21, διότι και στο πάνω μέρος και στο κάτω, είναι αιχμηρό. Αυτό ήταν οικογενειακό κειμήλιο της κ. Ηρώ Λαζαρίδου που της το είχε δώσει ο παππούς της και Δήμαρχος Ερμιόνης στις αρχές του περασμένου αιώνα Κωνσταντίνος Γκολεμάς και η κα Λαζαρίδου με τη σειρά της το δώρισε στο Μουσείο.

Κλείνοντας την ενημέρωσή της η πρόεδρος μάς είπε ακόμα, πως στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «γαλανόλευκη η θωριά σου…» την πόρτα του Ι.Λ.Μ.Ε. πέρασαν περισσότεροι από 300 μαθητές με τους δασκάλους τους από όλα τα σχολεία της Ερμιονίδας. 
Και με αυτή την ενημέρωση η εκδήλωση έφτασε στο τέλος της
=======================================================================================================================================================

Υστερόγραφο: Το αρχείο μου βρίθει από πολλά τέτοια ιστορικά ρεπορτάζ... 

Ωστόσο, επειδή τα χρόνια πέρασαν... ο διαχειριστής του  blog ζητάει νέο ή νέους συμπολίτες μας να τους το παραδώσει. για να διατηρήσουν το ιστορικό  περιεχόμενό του,  νωπό στη μνήμη των επόμενων γενεών και ανάλογα να το χρησιμοποιήσουν…