του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Στις 21 Αυγούστου 1866 ξέσπασε η Μεγάλη Κρητική Επανάσταση κατά
των Τούρκων που κράτησε τρία χρόνια (1866-1869), το «δεύτερο 21», όπως
ονομάστηκε. Ήταν η έκφραση
του πόθου των Κρητικών για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση
(ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα)
μέσα σ’ ένα ιδιαίτερα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον. Οι αποστολές εθελοντικών στρατευμάτων, όπλων και
άλλων εφοδίων που στέλνονταν από την Ελλάδα, είχαν εξαγριώσει τους Τούρκους, που απειλούσαν με έναν γενικευμένο
Ελληνοτουρκικό πόλεμο.
Με την έναρξη της Κρητικής Επανάστασης, ως
εθελοντής, έφτασε στην Κρήτη και ο δευτερότοκος γιος της κρανιδώτικης οικογένειας του Αναγνώστη
Βασιλείου, Ιωάννης, που ήταν
υπίατρος, με τους δύο μικρότερους αδελφούς του Ανδρέα και Κυριάκο. Έλαβε μέρος στις μάχες των Κυδωνιών, του
Σελίνου, των Σφακίων, των Λάκκων καθώς και στην πολιορκία της Κισσάμου πολεμώντας
με γενναιότητα και προσφέροντας με μεγάλη αυτοθυσία τις ιατρικές του υπηρεσίες στους στρατιώτες. Έπεσε στη
μάχη του Αστερακίου κοντά στο
χωριό Καμαργιώτη της επαρχίας Μυλοποτάμου στις 17 Ιανουαρίου 1867, ανήμερα του Αγίου Αντωνίου.
Όταν η μητέρα του, Σταμάτα, πληροφορήθηκε τον
θάνατο του γιου της ως άλλη
Σπαρτιάτισσα είπε: «Αν είναι να ελευθερωθή η Κρήτη και ως αυτός ας
πέσωσιν και οι δύο άλλοι
αδελφοί του (Ανδρέας και Κυριάκος) οίτινες μετ’ αυτού συνανεχώρησαν».
Η θυσία του Κρανιδιώτη υπίατρου Ιωάννη Αναγν.
Βασιλείου συγκίνησε ολόκληρη την Ελλάδα. Μάλιστα οι εφημερίδες των Αθηνών τον αποκάλεσαν
«Νεομάρτυρα της Πατρίδας»!
Με την ευκαιρία που μας δίνεται από τη σημερινή
ημέρα θέτω τα παρακάτω ερωτήματα: Ακούστηκε ποτέ στα σχολεία του Κρανιδίου και ολόκληρου του Δήμου
Ερμιονίδας κάτι γι’ αυτόν τον
συμπολίτη ήρωα;
Ενδιαφέρθηκε ποτέ ο Δήμος να προβάλει πρόσωπα
και γεγονότα της τοπικής μας ιστορίας;
Αναζήτησαν ποτέ οι Κοινότητες τα ονόματα των
τοπικών ηρώων, τα οποία επιβάλλεται να μνημονεύονται στις εθνικές γιορτές ή άλλων προσωπικοτήτων που
κατάγονται απ’ αυτές;
Λένε πως εμείς οι Έλληνες με μεγάλη ευκολία και θαυμασμό μιλάμε για τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας αλλά με μεγάλη δυσκολία αναγνωρίζουμε και αναφέρουμε ονόματα προσώπων, αν δεν τα έχουμε κακολογήσει ή δυσφημίσει, που διακρίθηκαν σε επιστημονικούς και επαγγελματικούς τομείς. Αναλογίζομαι πώς μεταφράζεται αυτό: Αδιαφορία ή αθλιότητα; Ζήλεια ή κακομοιριά;
ΣΗΜ.
1. Τη φωτογραφία του Ιωάννη Αναγνώστη Βασιλείου, η οποία παρουσιάζεται
για πρώτη φορά,
εντοπίσαμε στα Αρχεία της Ακαδημίας Αθηνών.
2. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε
στα βιβλία μας:
α) Ο καπετάν Αντώνης Στ. Μήτσας (1832 -1897),
Αθήνα 2020
β) Συμβολή στη Νεότερη Ιστορία της Ερμιονίδας (1828 - 1899), Αθήνα, 2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου