«Ερμιονίδα μας αρέσει, δεν μας αρέσει»

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2021

27 Ιουλίου 2008 άνοιξε τις πόρτες της η έκθεση έργων εικαστικής τέχνης της νάιφ ζωγράφου Ανθούλας Λαζαρίδου - Δουρούκου -> ο θυλικός Θεόφιλος όπως την αποκαλούσαν οι κριτικοί τέχνης…

Αυτή τη φορά η  Ανθούλα εκθέτει τα έργα της στα αγαπημένα της «Μαντράκια»  εκεί που είναι και το σπίτι της.

Η νότια πλευρά της Ερμιόνης με τη γραφικότητα και τη  μαγεία  που εκπέμπει, δεν μπορούσε και δεν μπορεί, να μη μαγνητίσει και εμπνεύσει τους καλλιτέχνες μας,  για έργα εικαστικών τεχνών απείρου κάλλους και ιστορίας....

Μερικοί  από αυτούς τους καλλιτέχνες, - > Παντελής Μήτσου, +/ ο διάσημος σκιτσογράφος των Τάιμς του Λονδίνου  Μπιλ Πάπας, +/ ο Κώστας Γκάτσος, +/ ο Ιάσωνας Φίελντ, Αικατερίνη Παπαμιχαήλ - Ρήγα  κ.α.....  

Φυσικά και η Ανθούλα + που πολλά έργα της είναι αφιερωμένα σε εικόνες από προσλαμβάνουσες  παραστάσεις, με τις παραδόσεις μας τα παλιά χρόνια στα «Μαντράκια»...


Το ρεπορτάζ μας στην καθημερινή εφημερίδα "ΑΡΓΟΛΙΔΑ"





 

Ανθούλα Λαζαρίδου – Δουρούκου η ακάματη καλλιτέχνης …

Έχω ξαναγράψει πως  το σπίτι της στα «Μαντράκια» το επισκεπτόμουν συχνά. Είχαμε αναπτύξει φιλική σχέση τόσο με αυτήν, όσο και με τον σύζυγό της που ήταν δάσκαλός μου στο Δημοτικό σχολείο. Την έβλεπα να δουλεύει ακούραστα. Σε μια από τις επισκέψεις μου εκεί, τη βρήκα στην κουζίνα να παρασκευάζει μια σπανακόπιτα. Εγώ με το δάσκαλο είχαμε πιάσει τη συζήτηση στο καθιστικό και αυτή συμμετείχε στην κουβέντα δουλεύοντας παράλληλα στην κουζίνα.  Όταν τελείωσε με την σπανακόπιτα, βάζει το ταψί στο φούρνο να ψηθεί, σκουπίζει τα χέρια της στην μπροστέλα από τις ζύμες και άλλα και μας λέει. - Εσείς συνεχίστε την κουβέντα σας και εγώ θα πάω να τελειώσω κάτι στο ατελιέ και έρχομαι.


Σε μια άλλη επίσκεψή μου τα τελευταία χρόνια, μου χάρισε αυτή τη ζωγραφική λέγοντας μου, αυτό είναι για σένα, να σου θυμίζει τα ταξίδια σου στη θάλασσα.

Αυτή ήταν η Ανθούλα. Κυρία σε όλες τις κοινωνικές  γραμμές και συμπεριφορές. Γι’ αυτό τέτοιοι άνθρωποι με τέτοιο έργο και κοινωνική προσφορά, δεν ξεχνιούνται ποτέ… Αιωνία της η μνήμη!

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

ΥΓ. Θα θυμάμαι ιστορίες με την Ανθούλα και θα γράφω ως μνημόσυνο, γιατί οι άνθρωποι ξεχνιούνται όταν τους ξεχνάμε..


Δεν υπάρχουν σχόλια: