Κύριε δήμαρχε επιτρέψτε μου να παρατηρήσω και να ρωτήσω το εξής: Έχετε κάνει έρευνα στην αγορά εάν συμφέρει να αγοράσει ο Δήμος μας καινούργιους υπολογιστές από το κόστος της επισκευής;;;
Διότι απ’ ότι γνωρίζουμε, τα ηλεκτρονικά είδη λόγω της πληθώρας
τους στην αγορά, έχουν γίνει σαν τα χριστουγεννιάτικα και τα πρωτοχρονιάτικα παιχνίδια....
Εκτός, να υπάρχει άλλος λόγος, η επιλογή της επισκευής και την ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ
ΑΝΑΘΕΣΗ που συνηθίζετε…
ΣΤΑΜ, ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Αθανάσιος Διάκος:
205 χρόνια από την ηρωική του θυσία στην Αλαμάνα
Η αφορμή
Αφορμή για τη σύντομη
παρουσίαση της ζωής του ήρωα Αθανασίου Διάκου στάθηκαν δύο γεγονότα:
Η συμπλήρωση 205
χρόνων από τον μαρτυρικό θάνατό του (23 Απριλίου 1821) αλλά και ο εξαιρετικός
πίνακας που φιλοτέχνησε ο εκλεκτός καλλιτέχνης και φίλος, Δημήτρης Καπόγιαννης.
Το έργο αυτό, που
πλέον κοσμεί το Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης, μας καλεί να ξαναδούμε την πορεία
του εθνομάρτυρα μέσα από τους θρύλους που τον συνοδεύουν και την ιστορία.
Η οικογένειά του
Ο Νίκος Μασαβέτας, με καταγωγή από τη
Μουσονίτσα, με τη σύζυγό του Χρυσούλα Καφούρου, εγκαταστάθηκαν στην Αρτοτίνα
της Δωρίδας (Φωκίδα) και απόκτησαν πέντε παιδιά: τη Σοφία, την Καλομοίρα, τον
Αποστόλη, τον Κώστα και τον μικρότερο όλων, τον Θανάση. Σε ηλικία μόλις 10 ετών
ο Θανάσης αρρώστησε βαριά από πνευμονία. Όταν τα γιατρικά της εποχής απέτυχαν
και κινδύνευε η ζωή του, η μητέρα του τον έταξε στο Μοναστήρι του
Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου, που βρισκόταν περίπου δύο χιλιόμετρα έξω από την
Αρτοτίνα. Το θαύμα δεν άργησε να γίνει και μέσα σε τρεις ημέρες ο Θανάσης ανάρρωσε.
Με τον νέο χρόνο (1799) ο εντεκάχρονος πια Θανάσης φόρεσε το ράσο και το
καλογεροσκούφι και ξεκίνησε τη νέα του ζωή στο φτωχικό μοναστήρι, εκπληρώνοντας
το τάμα της μητέρας του.
Η ζωή του στο Μοναστήρι
Στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη ο νεαρός
Θανάσης έμαθε τα πρώτα του γράμματα κοντά στον μοναχό Αβέρκιο. Λέγεται,
μάλιστα, πως ήταν ιδιαίτερα καλλίφωνος και διακρινόταν στην ψαλμωδία. Χρόνια
είχε να ακουστεί τέτοια φωνή, έλεγαν οι παλαιότεροι καλόγεροι. Στο Μοναστήρι,
σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς νόμους, έλαβε το όνομα Άνθιμος. Μετά από πέντε
χρόνια παραμονής, χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Δεσπότη Ανανία.
Ο Διάκος στα λημέρια των κλεφτών
Σε μια γιορτή στο Μοναστήρι ο μοναχός
Άνθιμος γνώρισε τον Τσάμη Καλόγερο, φημισμένο πρωτοκλέφτη. Θαύμασε την
παλικαροσύνη του και όταν του δόθηκε η ευκαιρία τον αναζήτησε στα λημέρια του
στα Βαρδούσια όρη. Μετά από σύντομη κουβέντα «ο Άνθιμος» τάχθηκε ως κλέφτης
στον νταϊφά του και πήρε ξανά το κοσμικό του όνομα. «Αθανάσιο Διάκο, έτσι
θέλω να με φωνάζετε», δήλωσε στους συναγωνιστές του
κρατώντας το αξίωμά του ως το νέο του επώνυμο. Πέρασε, επίσης, και
από τον νταϊφά του Σκαλτσοδήμου ο Διάκος αλλά μια παρεξήγηση, που πιθανότατα
αφορούσε γυναίκα, τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη Δωρίδα και να βρεθεί στην
αυλή του Αλή Πασά στα Γιάννενα. Εκεί γνωρίζεται με σημαντικούς καπεταναίους,
τον Καραϊσκάκη τους Τζαβελαίους και άλλους και συνδέεται φιλικά με τον Οδυσσέα
Ανδρούτσο.
Στο αρματολίκι του Ανδρούτσου
Το 1817 εγκαθίσταται στη Λιβαδειά στο
αρματολίκι του Ανδρούτσου, που τον έκανε αμέσως πρωτοπαλίκαρό του. Εκείνη την
περίοδο αρραβωνιάστηκε τη Ρωξάνη (Ρόζα) Φίλωνα. Μετά την αποχώρηση του
Ανδρούτσου, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου του 1820, ο Διάκος διορίστηκε
καπετάνιος της Λιβαδειάς, όπως αναφέρεται στο διασωθέν «χαρτί του διορισμού
του». Παράλληλα ανέλαβε και το αρματολίκι της Αταλάντης. Ο ίδιος δεν επιδίωκε
τα αξιώματα, του ήταν, όμως, απαραίτητα για την οργάνωση της Επανάστασης που
πλησίαζε.
Η έναρξη της Επανάστασης
Στις αρχές του Μάρτη του 1821 ο καπετάν
Θανάσης Διάκος συναντά μυστικά στο Μοναστήρι του Οσίου Λουκά τον Επίσκοπο
Σαλώνων Ησαΐα, με σκοπό να συζητήσουν για τον ξεσηκωμό. Αφού οι δύο άνδρες
συμφώνησαν σε όλα, ο Ησαΐας έφυγε για τα Σάλωνα και ο Θανάσης Διάκος με τα
παλικάρια του για τη Λιβαδειά.
Στις 27 του Μάρτη, οι δύο άντρες
ξανασυναντιούνται στο Μοναστήρι του Οσίου Λουκά, που γεμάτο από καλόγερους και
παλληκάρια του Διάκου, μεταμορφώνεται στην Αγία Λαύρα της Ρούμελης και ο
Σαλώνων Ησαΐας αναδεικνύεται στον Παλαιών Πατρών της Στερεάς Ελλάδας. Η
επανάσταση στη Ρούμελη κηρύσσεται επίσημα και ο Διάκος επικεφαλής αγωνιστών, τη
νύχτα της 28ης Μαρτίου, κινείται προς τη Λιβαδειά. Μετά την
αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τους Τούρκους, η πόλη και το κάστρο της
περνούν στα χέρια των Ελλήνων.
Η μάχη της Αλαμάνας
Η κατάσταση, ωστόσο, μεταβλήθηκε υπέρ
των Τούρκων, όταν έφτασαν στο Λιανοκλάδι οι δύο πασάδες, ο Κιοσέ Μεχμέντ και ο
Ομέρ Βρυώνης, με πανίσχυρη στρατιά οκτώ χιλιάδων (8.000) ανδρών. Η μάχη της
Αλαμάνας της 23ης Απριλίου έληξε με νίκη των Τούρκων. Στην
κρίσιμη φάση της ο Διάκος σαν άλλος Λεωνίδας, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη θέση
του. Με απαράμιλλη ανδρεία και έχοντας στο πλευρό του μια χούφτα παλληκάρια,
συνέχισε να μάχεται ακόμα και τραυματισμένος, μέχρι που έπεσε αιχμάλωτος στα χέρια
των εχθρών. Η θυσία των διακοσίων (200) περίπου Ελλήνων, που έπεσαν στο πεδίο
της μάχης, παραλληλίστηκε με εκείνη των τριακόσιων (300) Σπαρτιατών του
Λεωνίδα.
Η ηρωική του θυσία
Αιχμάλωτος πια ο Διάκος, ανήμερα του Άη Γιώργη, σύρθηκε στη Λαμία «έμπροσθεν των ηγεμόνων», που αδίσταχτα του ζήτησαν να αλλαξοπιστήσει τάζοντάς του δώρα, αξιώματα και τιμές. Εκείνος περήφανα απάντησε: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω». Η καταδίκη του ήταν θάνατος με ανασκολοπισμό! Και όταν εκτέλεσαν το έργο τους «εβλασφήμουν αυτόν», τον χλεύαζαν και τον χτυπούσαν με τον βούρδουλά τους. Με ξεψυχισμένη φωνή ζήτησε λίγο νερό, όπως Εκείνος είπε «Διψώ» και εντός ολίγου «αφήκε το πνεύμα του». Οι συμπτώσεις συγκλονίζουν. Και οι δύο ήταν μόλις τριάντα τριών χρόνων. Και οι δύο υπέστησαν τον πλέον ατιμωτικό θάνατο στον ανθό της ηλικίας τους, την εποχή που «ανθίζουν τα κλαριά και βγάνει η γη χορτάρι».
Την
επόμενη ημέρα στην είδηση του μαρτυρικού θανάτου του Διάκου προστέθηκε η είδηση
της θυσίας του Δεσπότη Σαλώνων Ησαΐα, του πρώτου
ιεράρχη που έπεσε στο πεδίο της
μάχης κατά τη διάρκεια του Αγώνα, προκαλώντας συγκίνηση και
βαρύτατο πένθος στους χριστιανούς.
Την πολεμική δράση του Διάκου, τον
πατριωτισμό, την ανδρεία και τέλος τον μαρτυρικό του θάνατο η λαϊκή μούσα τα
έκανε τραγούδι πλέκοντας ένα στεφάνι δόξας που μένει αμάραντο στο πέρασμα των
αιώνων.
Του Διάκου το τραγούδι
Τρία πουλάκια κάθονταν ψηλά στη Χαλκομάτα
τονα τηράει τη Λιβαδειά και τ’ άλλο το Ζητούνι.
Το τρίτο το καλύτερο
μοιρολογάει και λέει:
Σκυλιά κι αν με σουβλίσατε ένας Γραικός εχάθη,
ας ειν ο Δυσσέας καλά κι ο καπετάν Νικήτας,
που θα σας σβήσουν την Τουρκιά
κι όλο σας το ντοβλέτι.
Το πορτρέτο του ήρωα
Αν και καμιά αυθεντική εικόνα του Διάκου
δεν διασώθηκε, η μορφή του έμεινε ζωντανή χάρη στην περιγραφή του εξαδέλφου και
συμπολεμιστή του, Γεράντωνου (Αντώνη Κοντουσόπουλου). Ο Διάκος είχε ανάστημα
μέτριο, γύρω στο 1,70 μ. Το πρόσωπό του ήταν λευκό με ροδαλή χροιά ενώ τα
καστανόμαυρα μάτια του είχαν ένα ιδιαίτερο, ελαφρώς λοξό βλέμμα. Τα μακριά
μαλλιά, τα φρύδια και το κατσαρό του μουστάκι ήταν κατάμαυρα. Φορούσε το μικρό
του φέσι, χωρίς δίπλες, ελαφρώς στραβά, χρυσό κεντητό γιλέκο, φουστανέλα
ολόλευκη, κάλτσες γονατιστές και πλεχτά τσαρούχια. Όλα επάνω του, η κορμοστασιά
και το περπάτημά του, εξέπεμπαν περηφάνια.
Πίσω, ωστόσο, από την παλικαρίσια
εμφάνιση κρυβόταν ένας άνθρωπος ταπεινός και δίκαιος. Πρόσχαρος και
φιλότιμος μιλούσε με γλυκύτητα στους στρατιώτες του. Γι’ αυτό κι
εκείνοι τον λάτρευαν και τον υπάκουαν με όλη τη δύναμη της ψυχής του.
Ο Διάκος στο Θέατρο Σκιων: Μια παιδική
ανάμνηση
Ανασύροντας μνήμες από τα παιδικά μου
χρόνια στην Ερμιόνη, θυμάμαι, πως η πιο αγαπημένη παράσταση του «φιλοθεάμονος
κοινού», κάθε ηλικίας, ήταν πάντα «Η μάχη της Αλαμάνας και ο θάνατος του
Αθανασίου Διάκου». Είτε στην αίθουσα του «Τροκαντερό», όπου έπαιζαν οι
επαγγελματίες Καραγκιοζοπαίχτες, είτε στις αυλές των σπιτιών, όπου εμείς, τα
παιδιά, στήναμε τις δικές μας «παραστάσεις», το κοινό ήταν πάντα εκεί,
καθηλωμένο. Και καθώς η επιβλητική φιγούρα του Διάκου πρόβαλλε στον φωτισμένο
μπερντέ, «αιχμαλώτιζε» τα βλέμματα όλων μας...
Ένα νέο όμορφο παλληκάρι με τα μαλλιά
του να πέφτουν ελεύθερα στους ώμους και την ολόλευκη πολύπτυχη φουστανέλα του
να ανεμίζει! Στο προτεταμένο του χέρι κρατούσε πάντα όρθιο το γιαταγάνι,
έτοιμος για τη μάχη. Όσο εξελισσόταν η παράσταση, η συγκίνηση του κόσμου
κορυφωνόταν. Στις τελευταίες σκηνές επικρατούσε «άκρα σιωπή». Τη στιγμή που ο
ήρωας άφηνε την τελευταία του πνοή, μια άλλη φιγούρα εμφανιζόταν: η Ελλάδα, με
τη μορφή αγγέλου, πλησίαζε για να δαφνοστεφανώσει τον Εθνομάρτυρα. Ταυτόχρονα ο
Εθνικός Ύμνος πλημμύριζε τον χώρο και όλοι, μικροί και μεγάλοι, ξεσπούσαν σε
χειροκροτήματα, ενώ τα φώτα χαμήλωναν αργά, σφραγίζοντας το τέλος της
παράστασης.
Μια απρόοπτη στιγμή στο
«Τροκαντερό»
Το φινάλε της παράστασης ήταν πάντα
ευρηματικό, όμως μια χρονιά στο «Τροκαντερό» έμεινε αξέχαστη.
Καραγκιοζοπαίχτης ήταν ο Σωτήρης
Σπαθάρης, ο πατέρας του Ευγένιου. Ο κυρ - Σωτήρης, έτσι τον ξέραμε, είχε
αδυναμία στο κρασί, το οποίο φαίνεται ότι τον …ενέπνεε. Εκείνο το βράδυ, ενώ
γινόταν η μάχη της Αλαμάνας και το κοινό ήταν καθηλωμένο, ακούστηκε μια
βροντερή φωνή.
- Βρε
τον κερατά! Ακόμα και σήμερα που παίζει πατριωτικό έργο, μεθυσμένος έχει έρθει!
Ήταν ο Βαγγέλης, ένας σωματώδης εργάτης του λιμανιού, που αντιλήφθηκε από τις
ατάκες και το κέφι του Σπαθάρη πως το κρασάκι είχε κάνει πάλι το …θαύμα του!
Ιστορικά Τεκμήρια
Για τη σύνταξη του αφιερώματος στον
Αθανάσιο Διάκο αντλήθηκαν στοιχεία από τα παρακάτω τεκμήρια.
- «Αθανάσιος
Διάκος», Λόγος πανηγυρικός εκφωνηθείς την 26η Μαρτίου
1894…υπό Χ.Α. Ηλιοπούλου, Εν Αθήναις, 1895.
- «Ο
Αθανάσιος Διάκος», τραγωδία εις τρεις πράξεις, Εν Αθήναις, 1859.
- «Βίοι
παράλληλοι», υπό Αναστασίου Ν. Γούδα, τόμος Η΄, Ήρωες της
Στεριάς, Εν Αθήναις, 1876.
- «Τα
προεόρτια του Ελληνικού Αγώνος - ο Αθανάσιος Διάκος», υπό Παναγιώτη
Συνοδινού, Πάτραι, 1862.
- «Ανάλεκτα», Έκδοση της
Κεντρικής Επιστασίας για την ανέγερση του κενοταφίου του ήρωα Αθανασίου Διάκου,
τευχ. Α, Αθήνησι, 1876.
- «Ο
Θανάσης Διάκος στην Τέχνη», της Ευθυμίας Παπασπύρου,
(ΙΕΕΕ), Αθήνα.
- «Ο
ήρωας της Αλαμάνας», του Τάκη Λάππα, εκδ. Πεδίου, Αθήνα,
2021.
Μνημεία και Τέχνη
Η θυσία του Αθανασίου Διάκου παραμένει
ζωντανή μέχρι σήμερα μέσα από την τέχνη και τον δημόσιο χώρο.
Έχουν στηθεί μνημείο στην Αλαμάνα,
ανδριάντας και προτομές στη Λαμία αλλά και στο Πολεμικό Μουσείο.
Μεγάλοι δημιουργοί, όπως
ο Μόραλης, ο Θεόφιλος και ο Σπαθάρης,τον αποθανάτισαν στους πίνακές
τους και μοναδικά γλυπτά στο Μουσείο Φαλτάιτς και λιθογραφίες στην Αμερικανική
Σχολή Κλασικών Σπουδών, απεικονίζουν τη μορφή του.
Επίσης στην Πλάκα, επί της οδού Επιμενίδου 5, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου, πλησίον του μνημείου του Λυσιστράτους. Στην είσοδο του ναού μια εντοιχισμένη πλάκα θυμίζει στους περαστικούς, ότι, σύμφωνα με την παράδοση, εκεί διακόνησε ο Αθανάσιος Διάκος, χωρίς, ωστόσο, να αναγράφεται χρονολογία.
Μού στείλανε αυτή την ανάρτηση και ζητάνε εξηγήσεις από εμένα γιατί στο ρεπορτάζ μου δεν αναφέρθηκα στην παρουσία του κ. δημάχου σ’ αυτή την εκδήλωση, όπως έμμεσα... πλην σαφώς(!) αναφέρεται το όνομά του στην ομαδική ανάρτηση που έκανε μαζί με αιρετούς συνεργάτες του, αφού όντως ήταν εκεί όπως αναφέρονται και δικαιολογημένα εκφράζουν τη δικη τους άποψη….
Κύριε δήμαρχε παραβρεθήκατε στην εκδήλωση και δεν σας είδα ή
σκόπιμα απέκρυψα την παρουσία σας ;;;
Κι’ ακόμα κ. δήμαρχε, επειδή διαβάζουμε στην αναρτημένη πρόσκληση της εκδήλωσης ότι ο Δήμος μας ήταν Συνδιοργανωτής, ζητάμε σαν δημότες να μας πείτε, με τι τρόπο και προσφορά ο Δήμος συμμετείχε;;;
Για το Θ.Ο.Ε. που ήταν Συνδιοργανωτής, εκτός των άλλων γνωρίζουμε,πως το Δ. Σ. παραχώρησε τη θεατρική
αίθουσα για την εκδήλωση, γι’ αυτό και ο ποιητής δώρισε αρκετά βιβλία της ποιητικής συλλογής,τα οποία όπως πληροφορηθήκαμε ο Θ.Ο.Ε. τα πούλησε όλα προς 10 ευρώ το ένα, για ενίσχυση
του ταμείου του και πολύ καλά έκανε …
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Το σχόλιο του blog -> παρ' όλίγο στον πάτο ...
Άραγε ο Δήμαρχος Ερμιονιδας και η Αντιδήμαρχος Αλληλεγγύης, τι έχουν να απαντήσουν στους πολίτες;; …
=============================================================================================================================
e-mail στο blog
Όταν η αυτοκριτική και ο αναστοχασμός έχουν πάει περίπατο…
Το Υπουργείο Εσωτερικών
δημιούργησε τον «Κόμβο Παρακολούθησης Επιδόσεων Τοπικής Αυτοδιοίκησης», με
σκοπό την ενίσχυση της διαφάνειας και της δημόσιας λογοδοσίας των Δήμων. Τα
στοιχεία που δημοσιεύτηκαν αναφέρονται στο έτος 2024.
Ας δούμε, λοιπόν, έναν
από τους πιο κρίσιμους τομείς στη λειτουργία ενός σύγχρονου Δήμου που είναι η
Κοινωνική Προστασία. Ο Δήμος Ερμιονίδας βρίσκεται στην κατώτερη ομάδα των Δήμων
και ποιο συγκεκριμένα είναι στη θέση 210 ανάμεσα σε 287 Δήμους που αξιολογήθηκαν.
Εξαιρετικά αρνητικό
είναι ότι στο δείκτη ελάχιστης οργάνωσης δομών κοινωνικής προστασίας, ο
Δήμος Ερμιονίδας έχει βαθμολογία μηδέν, όταν ο δείκτης αυτός μετρά το ελάχιστο
επίπεδο οργάνωσης των διαθέσιμων δομών κοινωνικής προστασίας, δηλαδή την ύπαρξη
κανονισμού λειτουργίας των υπηρεσιών όπως π.χ τα κοινωνικά συσσίτια και η
Βοήθεια στο σπίτι. Να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος των Δήμων στο εν λόγω κριτήριο
είναι 36,66%.
Άραγε ο Δήμαρχος
Ερμιονίδας και η Αντιδήμαρχος Αλληλεγγύης τι έχουν να απαντήσουν στους πολίτες;
Υπάρχει κανονισμός λειτουργίας για την «Αλληλεγγύη» και τη «Βοήθεια στο σπίτι»
και το Υπουργείο Εσωτερικών αδικεί το Δήμο Ερμιονίδας, βαθμολογώντας τον με
μηδέν στη συγκεκριμένη επίδοση, ή η «Αλληλεγγύη» και η «Βοήθεια στο σπίτι»
λειτουργούν χωρίς κανονισμό λειτουργίας, οπότε το συμπέρασμα που προκύπτει
είναι ότι λειτουργούν αυθαίρετα;
Κρανίδι 21 Απριλίου 2026
Γιάννης Μαργέτας
Βίντεο από την εκδήλωση αφιερωμένη στον Γ. Στρατήγη, (1859 – 1338) έναν σημαντικό εκπρόσωπό της Νεοελληνικής λογοτεχνίας!
Στο βίντεο ακούγονται σημαντικές ιστορικές και άλλες αναφορές….
Επειδή συμπολίτες με ρωτάνε,
- «που βρίσκονται αυτές οι μηνήσεις που σου έχει κάνει ο κ. δήμαρχος;;;»…
===================================================================================
Ανάρτηση αφιερωμένη εξαιρετικά στον Δήμαρχο Ερμιονιδας
Γιάννη Γεωργόπουλο…
...Εν όψει των συναντήσεων μας που θα έχουμε στις δικαστικές αίθουσες Ναυπλίου στις 29 Μαΐου, 4 Ιουνίου και 9 Ιουνίου τρέχοντος έτους, μετά από μηνύσεις που έχει υποβάλλει εις βάρος μου!!!
Ακόμα και αγωγή αποζημίωσης…
Και δεν τελειώνουμε με αυτές(!) έχουμε και συνέχεια ...
Και όλα αυτά, διότι δεν συμμορφώθηκα στο προσβλητικό και ταπεινωτικό για εμένα εξώδικό του...
=======================================================================================
Με ένα κλικ στο φωτογραφικό φακό μου και
περνούν στην αιωνιότητα πρόσωπα και πράγματα …
Φώτο από τα ρεπορτάζ μου των μεγάλων και ιστορικών εκδηλώσεων εδώ στην Ερμιόνη, με την απονομή των «Βραβείων Πολιτισμού Μαριάννας Βαρδινογιάννη» -2018 - 2019, - του "Ερμιονικού Συνδέσμου" - και της Δημοτικής Κοινότητας Ερμιόνης ...
Φώτο 1) Με τη βασιλική οικογένεια ...
Ο πρώην Πρόεδροςτης Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος με τη Βασιλική οικογένεια
==========================================================================================================================
.jpg)
-------------------------------
Ένα άλλο στιγμιότυπο που απαθανάτισε ο φακός μου!
ΦΩΤΟ7) Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη - Μαριάννα Βαρδινογιάνννη Δυο πολύ μεγάλες
προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας από την Ερμιόνη σε θερμή συνάντηση στην
εκδήλωση του «Ερμιονικού Συνδέσμου» - Ιανουάριος 2019 στον Πειραιά…
======================================================================================================================
ΦΩΤΟ από το ρεπορτάζ μου
ΕΡΜΙΌΝΗ -> Με
λαμπρότητα, συγκίνηση και έξαρση εθνικής συνείδησης και υπερηφάνειας, με τις
επιβαλλόμενες τιμές, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ερμιονίτη
Αγωνιστή Αντώνη Σταμάτη Μήτσα…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Με βρήκαν στο δρόμο έξω από την Ερμιόνη που πεζοπορούσα και μου είπαν έμπα στο αυτοκίνητο…
Κι’ όπως ήμουν ντυμένος… τόσο απλά πήγα και έκανα το ρεπορτάζ …
Χωρίς καμία πρόσκληση, χωρίς καμία ενημέρωση από τους διοργανωτές, κάποιοι… που με είδαν εκεί ενοχλήθηκαν…
Πόσο μάλλον να ήταν και ο αρχηγός τους …
Με ρωτούν αν είμαι δημοσιογράφος…
--Όχι τους απαντώ, δεν
είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος, αλλά 27 χρόνια δημοσιογραφώ στον έντυπο και
τον ηλεκτρονικόΤύπο και το αρχείο μου αριθμεί δεκάδες χιλιάδες δημοσιεύματα,
όλης της δημοσιογραφικής γκάμας …χωρίς καμία αμοιβή ή άλλο συμφέρον!
Προσπαθώ να ενημερώσω
τους συμπολίτες μου και να επικοινωνήσω μαζί τους για τις κοινές μας
υποθέσεις, τα προβλήματα, τα συμφέροντα του Δήμου μας κι’ όχι μόνο …
Με τη δημοσιογραφία
μου δεν επιδιώκω να αλιεύσω επαίνους...και να γίνω αρεστός, πόσο μάλλον να
συμφωνούν οι συμπολίτες πάντα μαζί μου για όλα τα θέματα και τις
απόψεις μου κι’ αλίμονο εάν συνέβαινε αυτό …
Στο δρόμο για
την αιμοκάθαρση!
- > με αφορμές που
μου δίνονται..
Αντί για καλημέρα
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Ας ακούσουμε τον Πλάτωνα λοιπόν και ας ξεσηκωθούμε!
==========================================================================================
Ο ΠΛΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ: ''ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΚΑΝΤΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ''?
Τα λόγια των αρχαίων μας σοφών είναι
διαχρονικά. Οι συμβουλές και οι παροτρύνσεις τους αντηχούν στην αιωνιότητα για
να καθοδηγούν εμάς, τους απογόνους τους, όπως και τους Έλληνες που θα
διαδεχθούν τη δική μας γενιά, στην οδό της Πολιτικής Αρετής, της Ελευθερίας και
του Μεγαλείου.
Δυστυχώς, το σάπιο και κατοχικό εκπαιδευτικό μας
σύστημα φρόντισε να μη διδαχθούμε ποτέ τους φιλοσόφους μας, από το φόβο μην
εμπνευστούμε από τα λόγια τους και ξεσηκωθούμε απέναντι στους τυράννους μας. Το
ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα που αναλώνει τις ώρες διδασκαλίας σε γνώσεις
σχολαστικές, θεοκρατικές, στείρες και αποβλακωτικές και το οποίο τώρα, με τις
μεταρρυθμίσεις της Διαμαντοπούλου, ολοκληρώνεται ως σκοταδιστικός μηχανισμός.
(Αλλά αυτά είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση). Στο θέμα μας:
Ξεφυλλίζοντας τους
«Νόμους» του Πλάτωνα, έπεσα επάνω στο ακόλουθο απόσπασμα που είναι σαν να
γράφτηκε σήμερα. Το παραθέτω:
«Ακόμα κι όταν η πατρίδα κινδυνεύει να σκλαβωθεί ή να πέσει στα χέρια ανάξιων κυβερνητών, είναι προτιμότερο να επαναστατήσεις παρά να την εγκαταλείψεις και να καταφύγεις στην εξορία. Είναι προτιμότερο να υποφέρουμε όλες αυτές τις ταλαιπωρίες παρά να δεχτούμε αλλαγή του πολιτεύματός μας με κάποιο άλλο που θα κάνει τους ανθρώπους χειρότερους». (Πλάτων, «Νόμοι», ΣΤ΄, 770e)
Τι μας συμβουλεύει ο Πλάτων; (ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Πλάτων, όχι ο
Μαρξ ή κάποιος άλλος «γνωστός επαναστάτης».). Περιγράφοντας μια κατάσταση όμοια
με αυτή που βιώνουμε τώρα, παροτρύνει τους Έλληνες να ξεσηκωθούν παρά να
φύγουν. Ευθέως μιλά για Επανάσταση αρνούμενος σε κάθε περίπτωση τη μετανάστευση.
Και επισημαίνει ότι είναι προτιμότερο να υποφέρουμε τις ταλαιπωρίες των
πολιτικών αγώνων και των συγκρούσεων παρά να δεχθούμε την αλλαγή του
πολιτεύματός μας.
Ήδη
έχουμε κάνει την αρχή με τις μεγαλειώδεις μας διαδηλώσεις, ας ολοκληρώσουμε
ό,τι ξεκινήσαμε και ας απελευθερώσουμε την πατρίδα μας, δηλαδή τους εαυτούς μας
-γιατί πατρίδα είναι οι άνθρωποι-, από τους ανάξιους κυβερνήτες που μας
ξεπουλούν και υποδουλώνουν!
Υ.Γ. Κάποτε άκουσα σε μια παρέα «αριστερών» ότι ο Πλάτων ήταν. «ολιγαρχικός». Όπως αντιλαμβάνεστε εκείνοι οι «αριστεροί» δεν είχαν διαβάσει ποτέ Πλάτωνα.
Στέφανος Μυτιληναίος
Σήμερα - Σάββατο το βράδυ το θέατρο «ΑΡΤΙΚι» γέμισε από πολίτες που αφουγκράζονται τα βαθιά συναισθήματα του ποιητικού λόγου και μάλιστα από εραστές της ποίησης όπως ο κ. Ν. Φ. ψάχνοντάς να βρουν διεξόδους από τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής! …
Ο ποιητής κ. Νίκος Φωτιάδης….
Ο κ. Ίωνας Ξυπολιάς, ως συντονιστής της
εκδήλωσης…
Η κ. Δήμητρα Μπεχλικούδη Δρ.
Φιλολογίας – εισηγήτρια, με ένα λόγο πολύ γλαφυρό μας ταξίδεψε νοερά στις
εσωτερικές ανησυχίες του ποιητή …
Και ο γνωστός στην Ερμιόνιδα Δημήτρης
Σίδερης, Πρόεδρος του Θ. Ο. Ερμιονίδας...
Στην εκδήλωση παραβρέθηκν, οι αντιδήμαρχοι,
Γιάννης Τσαμαδός και Βίκη Πραχαλιά...
ο κ. Γιάννης Μαργέτας επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης,
ορισμένοι δ.σ. της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης...
και πολλοί φίλοι του κ. Νίκου
Φωτιάδη...
Ήταν μια εκδήλωση που αισθανθήκαμε πως βγήκαμε από τη μιζέρια και τον στρουθοκαμηλισμό... που μας κατατρέχει σαν λαό εδώ στο Δήμο μας και κρίμα, που δεν παραβρεθήκαν περισσότεροί ντόπιοι πολίτες...
Φαίνεται, πως εντυπωσιάζονται μόνο από βεγγαλικά και πανηγυράκια… - «Άρτον και θεάματα».. και αυτά τους προσφέρονται …
=====================================================================================================================
Στην εκδήλωση διαβάστηκε μήνυμα του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Βουλευτού Αργολίδας Γιάννη Ανδριανού, ο οποίος για λόγους άλλων ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν μπόρεσε να παραβρεθεί.
ΣΗΜ. - Το ρεπορτάζ θα οργανωθεί περεταίρω και θα ολοκληρωθεί στη συνέχεια …
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Αφιερωμένο στον ερχομό της άνοιξης - που τελικά μας ήρθε ...
- με την ευχή να ανοίξει και η ψυχή μας...
Από το προσωπικό μου αρχείο - πριν χάκερ εποχή! >>> 13 Ιανουαρίου 2019 - απφράδα ημέρα για το blog και για εμένα ...
=================================================================================================================================================
12 Ιουνίου 2014
.jpg)
Μακάρι να ήξερα γιατί τόσα πολλά χρόνια
δεν ήρθαν τα χελιδόνια να μείνουν στις δυο καλά προφυλαγμένες από τις
καιρικές συνθήκες φωλιές που είχαν κτίσει στο σπίτι μας…
Ο αείμνηστος πατέρας της Ρωσίδας
συζύγου μου ο Αλεξέι νοικοκύρης και χρυσοχέρης σε όλα, είχε
φροντίσει να φτιάξει ένα πατάρι κάτω από τη φωλιά τους για τις φυσικές
τους ανάγκες και να μην λερώνουν το δάπεδο της βεράντας…
Τόσο αυτός όσο και η σύζυγός μου Ναταλί πίστευαν σύμφωνα με
τη ρωσική παράδοση, πως είναι καλό σημάδι για τους νοικοκυραίους του
σπιτιού, όταν τα χελιδόνια επιλέγουν το δικό τους σπίτι να φτιάξουν τη φωλιά
τους.
Φέτος, τα καινούργια χελιδόνια μετά από πολλά χρόνια, ήρθαν, βρήκαν την παλιά φωλιά καταστραμμένη και ωστόσο, άρχιζαν πάλι να την κτίζουν, με αυτό το μοναδικό τρόπο που αυτά γνωρίζουν και η φύση τα έχει προικίσει…
Η Ναταλί τα είδε και επανέλαβε πάλι το πιστεύω της:
«Αυτό είναι γούρι, θα μας φέρει τύχη» - είπε ...
Δυστυχώς, για λόγους που δεν γνωρίζουμε το μέρος της φωλιάς που κτίζανε κατέρρευσε και τα χελιδόνια εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Θα θέλαμε πολύ να ξέραμε, πως εξέλαβαν αυτό το γεγονός...
Ακόμα, δεν ξέρουμε, εάν στην πρώτη περίπτωση μάς περίμενε κάποια τύχη, την οποία χάσαμε από τη δεύτερη...
Ωστόσο, τα χελιδόνια καθημερινώς γυρίζουν
στη γειτονιά μας και αρκετές φορές τα βλέπουμε να στέκονται ομαδικά για
να ξεκουραστούν πάνω στα ηλεκτρικά σύρματα της ΔΕΗ ή στα
καλώδια του Ο.Τ.Ε. όπως πριν λίγο, που τα συνέλαβε ο φωτογραφικός
φακός μας.
Ποιος ξέρει, ίσως και αυτό σημαίνει κάποια
καλή τύχη για εμάς…
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
======================================================================================================================
Και τι θα μας θυμίζει
αυτό το τραγούδι,
από την πολυτάραχη ζωή μας...
Τα καινούρια χελιδόνια
- 1994
Κλικ εδώ
>>> https://www.youtube.com/watch?v=jUMRa_YRaX4
Στίχοι: Νίκος
Ελληναίος
Μουσική:
1. Βίκυ
Λέανδρος
Τα καινούρια χελιδόνια,
μου το είπαν πως την άνοιξη θα ‘ρθεις!...
Τα καινούρια χελιδόνια, ήρθαν πιο νωρίς, γι’ αυτό εσύ αργείς!!!
Μιαν άνοιξη θα
‘ρθεις,
κι αν τόσα χρόνια
φύγαν,
θα ζήσουμε μαζί ως το
φθινόπωρο!...
Την άνοιξη θα
‘ρθεις,
σαν χελιδόνια να με
βρεις...
Γιατί αργείς;... >>>>>
