Λογοτεχνία, μουσική και κοινωνική προσφορά στο Άργος

«Ποτέ δεν είναι αργά στη ζωής σου να βρεις το σωστό δρόμο που από τη φύση είσαι προικισμένος να περπατήσεις»…

ΣΤΑΜ.ΔΑΜ. 

===============================================================================

Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» και η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών διοργανώνουν το Σάββατο 16 Μαΐου 2026, στις 19:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του «Δαναού» στο Άργος, την παρουσίαση του βιβλίου του Αργείου λογοτέχνη Γιώργου Ν. Μουσταΐρα, με τίτλο «Στιγμές στο Άπειρο του χρόνου».

Πρόκειται για ένα έργο που ξεδιπλώνεται μέσα από 29 γραφές, αναδεικνύοντας τη λογοτεχνική πορεία και τη δημιουργική ματιά του συγγραφέα, ο οποίος είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και εκλεγμένος στα όργανα της Εταιρίας.

Την εκδήλωση θα χαιρετίσουν ο Παναγιώτης Δ. Παπανικολάου, Πρόεδρος του «Δαναού» και ο Κώστας Καρούσος, Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ποιητής και εικαστικός.

Τον συντονισμό της βραδιάς θα έχει η Νάντια Δανιήλ, ποιήτρια και εκπαιδευτικός, 

ενώ για το βιβλίο θα μιλήσει η λογοτέχνις Κατερίνα Γραμματικού. 

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Κλέλια Ρένεση.

Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί μουσικά με την κομπανία του Θεόφιλου Μετασίδη, κλείνοντας με εορταστικό τρόπο τον κύκλο εκδηλώσεων του «Δαναού» για τη χρονιά 2025-2026.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο κοινωνικός χαρακτήρας της βραδιάς, καθώς τα καθαρά έσοδα από την πώληση των βιβλίων θα διατεθούν για τις ανάγκες του Συλλόγου Καρκινοπαθών και Φίλων Αργολίδας «Η Αλληλεγγύη».

Στο Πάνθεο της ιστορίας η μεγάλη εκδήλωση που έγινε χθες στην Παλαιά Βουλή, από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτων..

 

Σαν Αρχάγγελος ο Εμμανουήλ Ρέπουλης «ιπτάμενος  με ανοιχτές τις φτερούγες του» στον ίδιο χώρο που είχε γράψει ιστορία με τη δεινή ρητορική του, συγκίνησε τους παρευρισκόμενους  με τα μηνύματά του που ακούστηκαν από τους ομιλητές...

Εκτενέστατο ρεπορτάζ μας, είναι υπό επεξεργασία…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ο δ.σ, Τάσος Λάμπρου εκ των υστέρών μαζί με το Αργολικό Πρακτορείο και 9 ακόμη... ->>> Αχ. κ. Τάσο μας ...

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ 

αυτό το ρεπορταζ μου ...

Άνοιξε ο Φάκελος του Μύλου (μούφα) στο Κρόθι-Ερμιόνης - η μεγαλύτερη απάτη του 20ου -21ου αιώνα ...

Κλικ στο σύνδεσμο να διαβάσετε όλο το εκτενές ρεπορτάζ μου  - εδώ>>>https://stamdamd.blogspot.com/2023/04/

===============================================================

Εσείς δ.σ. κ. Τ. Λάμπρου, γιατι κάνατε τόσα χρόνια να θέσετε τα ερωτήματα;;; ...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

=====================================================================================================

Ο χρήστης Τάσος Λάμπρου είναι με το χρήστη Αργολικό Πρακτορείο και 

9 ακόμη στην πόλη Ερμιόνη Αργολίδας, Περιφέρεια Πελοποννήσου.

1 ημ. ·

Μετά από 6 ολόκληρα χρόνια της παρούσης Δημοτικής αρχής ο Μύλος στο ΚΡΟΘΙ Ερμιόνης ακόμα δεν λειτουργεί.

Θέμα για 2 η Λογοδοσία της Δημοτικής αρχής έτους 2026

Την Πέμπτη 14 Μαϊου 2026 στις 7.00μμ έχουμε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Ερμιονίδας - 2 η Λογοδοσία της Δημοτικής αρχής για το έτος 2026.

Από την πλευρά μου κατέθεσα το εξής Θέμα: Σχετικά με την σημερινή υφιστάμενη κατάσταση που επικρατεί στο " Μύλο της Ερμιόνης" που βρίσκεται στην θέση "ΚΡΟΘΙ"που έπρεπε να λειτουργεί ως Δημοτικό αναψυκτήριο σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δημοτικού μας συμβουλίου.

Υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα που καλείται η Δημοτική αρχή να απαντήσει. >>>>

ΑΠΟΦΆΣΙΣΕ ο κ.Δήμαρχος – για εμάς… με απευθείας ανάθεση για την προμήθεια τροφών για τα αδέσποτα ζώα - του χρηματικου ποσού 9.980 ευρώ …

Μα καλά, δεν πουλάνε άλλοι στο Δήμο μας τέτοιες τροφές;;; ...

Σαν Σήμερα 13 Μαΐου 1924 ταξιδεύει για τα επέκεινα ο Εμμανουήλ Ρέπουλης στην ιδιαιτέρα του πατρίδα το Κρανίδι. (Μέρα Μαγιού μας μίσεψε)...

 «Γιατί τα Κρανίδια του καθενός που μας φέρνουν στη ζωή, δικαιούνται και να μας παίρνουν...»

Μέσα στην πληθώρα κόσμου, εκπροσώπων της κυβέρνησης και της πολιτείας, ξεχώριζαν οι γυναίκες του Κρανιδίου φορώντας   τις χρυσοποίκιλτες  πιέτες τους, τον μοιρολογούσαν  στην αρβανίτικη γλώσσα: 

>> «Μανώλη Ζου-μου- ρου (αγαπημένε – λατρεμένε) Κι’ από τους χρόνους τους παλιούς θα βρεις εκεί που πας, ανθρώπους πονεμένους που κάνανε στον τόπο τους καλό...»

Από το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Κώστα Αθάνατου της εφημερίδας «Ελεύθερο Βήμα» και το βιβλίο «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ – ΚΕΙΜΕΝΑ (Επιστολές – Άρθρα – Ομιλίες) που έκδωσε ο Δήμος Κρανιδίου με Δήμαρχο τον Δημήτρη Καμιζή.

 Για τη μεταφορά στο blog

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ως μνημόσυνο στον μεγάλο Πολιτικό Άνδρα της Ερμιονιδας - τον Κρανιδιώτη Εμμανουήλ Ρέπουλη! - συνέχεια ...

 Ρεπορτάζ μου από τα χρόνια πού πάντα ήμουν εκεί στα μικρά και μεγάλα γεγονότα της Ερμιονιδας…

Από το προσωπικό μου αρχείο - 14 Μαΐου 2014

============================================================================================================================

Με μια σεμνή τελετή σήμερα η επιμνημόσυνος δέηση στον τάφο του Εμμανουήλ Ρέπουλη στο νεκροταφείο της ιδιαιτέρας του πατρίδας το Κρανίδι.

102 χρόνια πριν  από την ημέρα του θανάτου του

- 13 Μαΐου 1924

Για την προσωπικότητα του μεγάλου  πολιτικού ανδρός έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, όπως επίσης και στις πιο κάτω αναφορές μας.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία της, σύσσωμη η τοπική Εκκλησία με τους εκπροσώπους της, η δημοτική αρχή με τον Δήμαρχο Ερμιονίδας Δ. Καμιζή όπου ήταν  και διοργανωτής αυτής της εκδήλωσης και  λίγοι πολίτες (φώτο)

Αυτό ήταν η αφορμή για τον κ. δήμαρχο (μετά το τρισάγιο που εψάλλει από τους ιερείς μας) με την έναρξη της ομιλίας του με αναφορά στη ζωή και την προσφορά του Εμμ. Ρέπουλη στον πολιτικό βίο της Ελλάδας μας σε πολύ δύσκολους καιρούς, να αρχίσει ως εξής λέγοντας με νόημα: «Ευχαριστώ όλους εσάς που τιμήσατε με την παρουσία σας  την πρόσκλησή μας. Αισθάνομαι ότι είσαστε πολλοί, περίμενα λιγότερους»….

Λίγο πριν, είχε καταθέσει στο μνήμα του μικρό στεφάνι φτιαγμένο από αγριολούλουδα της γης, που γέννησε τον τιμώμενο αείμνηστο συμπατριώτη μας... 

Με τις αναφορές των ομιλητών σ’ αυτή την μεγάλη προσωπικότητα που είχαμε την τύχη και την τιμή να γεννήσει η  πόλη του Κρανιδίου και η Ερμιονίδα, δημιουργήθηκε  στο χώρο μπροστά από το τον τάφο του Ε.Ρ. μια συγκινητική και με πατριωτικό αίσθημα ατμόσφαιρα, η οποία φορτίστηκε  ακόμα  περισσότερο με τον επίλογο του δημάρχου μας πως: -  «Λάος χωρίς ιστορική μνήμη, δεν έχει κανένα μέλλον»!!!

Κρίμα,που δεν ήσαν εκεί τουλάχιστον κάποιοι εκπρόσωποι από τις έξι δημοτικές παρατάξεις   που με τους 372 υποψηφίους τους που για πρώτη φορά στην προεκλογική ιστορία της Ερμιονίδας  θέτουν υποψηφιότητα...  σ’ αυτές τις δημοτικές εκλογές και θα διαχειριστούν τις τύχες αυτού του τόπου....

Πάντως, εμείς εδώ θα είμαστε  πάντα και  όσο μας το επιτρέπει η υγεία  και οι συνθήκες  της ζωής μας,  θα γράφουμε την ιστορία αυτού του τόπου και τις συνέπειες που θα προέρχονται  από τέτοιες συμπεριφορές και λογικές….

 ===========================================

ΥΓ. Ένας μέρος από την ομιλία του κ. Δημάρχου ήταν και η Διαθήκη του Εμμανουήλ Ρέπουλη... >>> ΕΔΩ...

Επίσης, ο κ. Καμιζής έκανε αναφορά και στο άρθρο για τον Ε.Ρ. 

του Γιάννη Σπετσιώτη και Τζένης Ντεστάκου.

Στην πιο πάνω φώτο ο Δήμαρχος Δ. Καμιζής κατά την ομιλία του την οποία διάνθιζε διαβάζοντας ιστορικά αποσπάσματα από το γνωστό βιβλίο αφιερωμένο στη ζωή και το  έργο του Ε.Ρ

 

Με λίγα λόγια μίλησε για τον Ε. Ρ.  και ο γηραιότερος ιερέας της Ερμιονίδας  ο Κρανιδιώτης  πρωτοπρεσβύτερος π. Γκίκας Παπαδημητρίου

Επίσης ο λόγος δόθηκε  και στον εκ Διδύμων παλιό δικηγόρο κ. Αντωνόπουλου 

μύστη του Εμμ. Ρέπουλη όπως τον αποκάλεσε ο κ. δήμαρχος...

Φώτο - ρεπορτάζ 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Εμμανουήλ Ρέπουλης ο Κρανιδιώτης μεγάλος Πολιτικός και Δημοσιογραφος...

Σταχυολογήματα από τη ζωή και το έργο του ως μνημόσυνο … 

«Η μοίρα μου ήτο να δουλέψω δύο κυρίους αυταρχικούς, οι οποίοι όλο εταξίδευαν και με άφηναν αντικαταστάτη των: 

Τον Βλάσην Γαβριηλίδην και τον Βενιζέλον, 

και οι οποίοι μου εζητούσαν δι’ όλα ευθύνας. 

Ως δημοσιογράφος είχα τον Γαβριηλίδην ταξιδεύοντα διαρκώς και διά τηλεγραφημάτων του ζητοΰντα δι’ όλα παρ’ εμού ευθΰνας διά το τάδε και τάδε ζήτημα. 

Και ο Βενιζέλος από μένα εζητούσεν ευθΰνας…»

==========================================================================================

 Η Αρχή των μεγάλων χρόνων

Ο Ρέπουλης ήταν ο πρώτος δημοσιογράφος που κατέκρινε μέσα από τα άρθρα του τη συναλλαγή, τις παλαιοκομματικές μεθόδους, τη βία των χωροφυλάκων, τη στρατοκρατία, τις παρεκτροπές των φιλοβασιλικών αξιωματικών και γενικά τα κακώς κείμενα της εποχής. 

Τη δημοσιογραφία δεν την εγκατέλειψε ποτέ. 

Θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα σημαντικότερα όπλα, που μπορούσαν να αφυπνίσουν το λαό. 

Μπορούσε να τον προβληματίσει, να τον αναγκάσει να πάρει την τύχη του στα χέρια του. 

Αργότερα συνεργάστηκε και με τις εφημερίδες «Εστία», «Νέον Άστυ» και «Σκριπ». Επίσης αρθρογραφούσε σε πολλά περιοδικά, όπως η «Ελλάδα» του Σ. Ποταμιάνου.

Η οξεία παρατηρητικότητα που διέθετε, η ικανότητά του να αντιλαμβάνεται το ουσιώδες, η φιλομάθεια, το ήθος, η εργατικότητα και οι υψηλές αισθητικές του επιλογές, τον ανέδειξαν σε ταλαντούχο δημοσιογράφο και καλλιτέχνη και σε ένα από τους ικανότερους και πιο έντιμους πολιτικούς της γενιάς του.,

https://el.wikipedia.org/wiki/

Η Διεθνής Ημέρα Νοσηλευτριών γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1965 στις 12 Μαϊου με πρωτοβουλία του Διεθνούς Συμβουλίου Νοσηλευτριών (ICN)

 

© SanSimera.grICN)

Η ημέρα αυτή τιμά την προσφορά, τον επαγγελματισμό και την αυταπάρνηση των νοσηλευτών, αναδεικνύοντας το κρίσιμο ρόλο τους ως η «ραχοκοκαλιά»των συστημάτων Υγείας παγκοσμίως! ...  

Χρόνια Πολλά στην Ημέρα της  Γιορτής τους!

 Ιδιαίτερα ευχόμαστε Υγεία και καλό έργο στους νοσηλευτές του Νεφρολογικού Κέντρου Ναυπλίου (ΙΚΑΝ) που με ιδιαίτερη φροντίδα αγκαλιάζουν τους αιμοκαθαρόμενους  στον ανηφορικό δρόμο, του δικού τους  Γολγοθά…

Στη φώτο η προϊσταμένη του Κέντρου Αθηνα Ερωνίδου με τον γράφοντα... 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Επιλογές! - «....Οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων»....

Από μικρό παιδί «γαλουχημένο» στη θάλασσα και στα κύματά της, πάει καιρός που αισθάνομαι μέσα μου βαριά την «οξείδωση» που μου προκάλεσαν οι άνθρωποι, αυτά τα λίγα χρόνια που νόμισα, πως θα βρω σίγουρο λιμάνι και απάγκιο στη στεριά… 

Αυτό ήταν ουτοπία, αφού όλη μου τη ζωή την είχα περάσει στη θάλασσα Ελεύθερος!!

- όπως ο γλάρος, πάνω από τα αφρισμένα κύματα του Αιγαίου...

 … Στις σκέψεις αυτές που είναι πάρα πολλές και θολώνει το μυαλό μου,  με πήγε η Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο τραγούδι της «Φλοίσβος Φιλί» σε στίχους του Οδυσσέα Ελύτη στο ποιητικό του έργο «ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ» με μουσική σύνθεση του Ηλία Ανδριόπουλου, 

αφήγηση - απαγγελία  Αλέξης Κωστάλας.

Ακούστε το τραγούδι και τα βαθιά μηνύματα του ποιητή και θα καταλάβετε γιατί αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σ’ αυτό τον προβληματισμό και σ’ αυτή την κατάσταση ψυχολογικά .... 

Γιατί εμείς οι άνθρωποι της θάλασσας, είμαστε σφιχταγκαλιασμένοι με το μαγικό της φίλτρο και κάθε όνειρό μας στη στεριά, γίνεται αυταπάτη, που μας κάνει δυστυχισμένους!! ....

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Για να ακούσετε το τραγούδι - 

κλικ εδώ >>> https://www.youtube.com/watch?v=PtG4GFMhvJY

Ως μνημόσυνο ! - Με λίγα λόγια "η ταυτότητα"…. και το έργο ζωής του αγαπημένου μας - αείμνηστου ΔΑΣΚΑΛΟΥ Χρήστου Γιανναρά….

 Σε ένα άρθρο όλη η προσωπικότητα και το μεγάλο πολιτικό, θεολογικό και διδασκαλικό  του έργο μέσω της συγγραφής και της αρθρογραφίας του... >>>Επιφυλλίδες τα αποκαλούσε...

====================================================================================================================

---

Pantelis Savvidis

13 ώρ. ·

Ο Γιανναράς υπήρξε από τις πιο ισχυρές και πιο ανήσυχες μορφές του ελληνικού δημόσιου λόγου των τελευταίων δεκαετιών.

Γεννημένος το 1935, σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία, δίδαξε στο Πάντειο, έγραψε δεκάδες βιβλία, μετέφερε τη θεολογική γλώσσα έξω από τα στενά όρια της ακαδημαϊκής και εκκλησιαστικής ορολογίας και την έφερε στο κέντρο της δημόσιας αγωνίας.

Αλλά η σημασία του δεν βρίσκεται μόνο στον όγκο του έργου του. Βρίσκεται κυρίως στο είδος του ερωτήματος που έθεσε.

Ο Γιανναράς δεν ρωτούσε απλώς τι πιστεύουμε, τι ψηφίζουμε, τι δηλώνουμε, σε ποια παράταξη ανήκουμε, ποια ιδεολογία υιοθετούμε. Ρωτούσε κάτι βαθύτερο: με ποιον τρόπο υπάρχουμε;

Αυτή η λέξη, ο «τρόπος», είναι ίσως ένα από τα κλειδιά για να τον καταλάβει κανείς.

Για τον Γιανναρά, η αλήθεια δεν είναι απλώς μια έννοια που την κατέχεις.

Είναι τρόπος σχέσης. Είναι μετοχή.

Είναι η έξοδος του ανθρώπου από την αυτάρκεια του εγώ προς τον άλλον.

Γι’ αυτό και η έννοια του προσώπου έγινε τόσο κεντρική στη σκέψη του.

Το πρόσωπο δεν είναι απλώς το άτομο με άλλο όνομα.

Το άτομο μπορεί να κλειστεί στον εαυτό του, να κατοχυρώσει δικαιώματα, να απαιτήσει ασφάλεια, να βλέπει τον άλλον ως απειλή ή ως εργαλείο.

Το πρόσωπο, αντίθετα, υπάρχει μόνο σε σχέση. Δεν καταργεί την ελευθερία· τη βαθαίνει. Δεν εξαφανίζει τη μοναδικότητα· την αναδεικνύει μέσα από την κοινωνία.

Από εκεί ξεκινούσαν όλα στον Γιανναρά: η θεολογία, η πολιτική, η παιδεία, η κριτική του στη Δύση, η αγωνία του για τον Ελληνισμό, η οξύτητα της παρέμβασής του στην επικαιρότητα.

Δεν του αρκούσε μια Εκκλησία ως θεσμός. 

Ζητούσε την Εκκλησία ως γεγονός σχέσης.

Δεν του αρκούσε μια Ελλάδα ως κράτος ή ως σύνθημα. Ζητούσε έναν ελληνικό τρόπο: γλώσσα, παιδεία, κοινότητα, ευθύνη, ελευθερία που δεν εξαντλείται στην ατομική αυθαιρεσία.

Δεν του αρκούσε μια πολιτική ως διαχείριση εξουσίας. Ζητούσε πολιτική ως φροντίδα του κοινού βίου.

Γι’ αυτό και ο λόγος του υπήρξε συχνά ενοχλητικός.

Ο Γιανναράς δεν χάιδευε.

Η κριτική του μπορεί να ήταν κάποτε απόλυτη, κάποτε σκληρή, κάποτε άδικη στις διατυπώσεις της. 

Αλλά ακόμη και τότε είχε μια ιδιότητα σπάνια: υποχρέωνε τη συζήτηση να εγκαταλείψει την επιφάνεια.

Όταν καταλάβεις... -> η κοινωνία σου, η πατρίδα σου, θα είναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΕΣ...

Γράφτηκε το 1920 αλλά δεν μπορούσε να είναι πιο επίκαιρη, η φράση της Ayn Rand. (Εβραία δραπέτης από τη Ρωσία το 1920 που πήγε στις Η.Π.Α όπου ζήτησε και της δόθηκε πολιτικό άσυλο)

- Όταν καταλάβεις ότι, για να δημιουργήσεις κάτι, πρέπει να πάρεις άδεια από κάποιον που δεν δημιουργεί απολύτως τίποτα...

- Όταν αποδείξεις ότι τα λεφτά δεν τα παίρνεις εσύ που δουλεύεις τίμια, αλλά πάνε σε αυτόν που κάνει ύποπτες δουλειές ή έχει μια θέση με μέσον...

- Όταν καταλάβεις ότι πολλοί γίνονται πλούσιοι, όχι με τη δουλειά, αλλά με δωροδοκίες και κρατικά χρήματα επειδή ελέγχουν το πολιτικό σύστημα και ότι δεν τους προστατεύουν οι νόμοι, αλλά το αντίθετο και όμως, τους προστατεύεις εσύ ο ίδιος...

- Όταν καταλάβεις ότι η διαφθορά ανταμείβεται, 

ενώ η τιμιότητα μετατρέπεται σε θυσία...

Τότε μπορείς να βεβαιώσεις, χωρίς το φόβο να κάνεις λάθος ότι, η κοινωνία σου, η πατρίδα σου, είναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΕΣ...

Alissa Zinovievna Rosenbau

==========================================

Υστερόγραφο:

Προσυπογράφω το κείμενο, γιατί τα αναφερόμενα είναι 

και δικές μου αρχές και πιστεύω…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

Το άρθρο το διαβάζουν από το βράδυ αναγνώστες από το αρχείο του blog! – Χαίρομαι και το αναδημοσιεύω …

Ερεθίσματα, σκέψεις, προβληματισμοί(!) 

-> κάθε φορά που κάτι φεύγει ανεπιστρεπτί από τη ζωή μας …

… « Ο πολιτισμός ενός τόπου φαίνεται, με το πώς κτίζεις τα σπίτια σου και πως κηδεύεις τους νεκρούς σου….»

Αυτό το διάβασα κάπου και το πέρασα στις σημειώσεις μου. Τώρα που το διαβάζω από εκεί σκέπτομαι,  ανέκαθεν τα σπίτια μας εδώ στην Ερμιόνη δεν παρουσιάζανε καμιά αρχιτεκτονική κουλτούρα πλην ολίγων, πολύ ολίγων εξαιρέσεων.

Φτωχός ο τόπος και οι κάτοικοί του – ψαράδες, γεωργοί, κ.α. Όλοι τους, άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης.«Ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους»… ήταν το όνειρό τους, άμποτε αυτό  γινόταν πραγματικότητα…

Όμως, τους νεκρούς μας, τους κηδεύαμε με πολιτισμένο τρόπο και με ένα ιδιαίτερο σεβασμό!

Αναφέρομαι ειδικά στον  τρόπο που τους μεταφέραμε από το σπίτι τους στην εκκλησία και από εκεί στην τελευταία τους κατοικία... 

Και το θεωρούσαν  υποχρέωση και σεβασμό στο νεκρό να ακολουθούν τη σορό  ντόπιοι αλλά και ξένοι πολίτες σε όλη αυτή τη διαδρομή. 

Ωστόσο, αυτό που έχει μεγαλύτερη πολιτιστική και πολιτισμική αξία και σημασία κατά τη γνώμη μου,  είναι  το αίσθημα και η εσωτερική ανάγκη που  αισθανόντουσαν όσοι είχαν δυνάμεις – νέοι άνθρωποι, να μεταφέρουν στα χέρια τους με εναλλαγές το φέρετρο με το νεκρό! 

Αυτό εκτός των άλλων που δεν χωράνε στο μικρό σημείωμα της στιγμής… έχω τη γνώμη πως ήταν ένας πολιτισμός! που χάθηκε στο βάθος του χρόνου!!   

Έπειτα, μπήκε στη ζωή μας το αυτοκίνητο,  αυτό το ειδικά κατασκευασμένο για την περίπτωση, μαύρο αυτοκίνητο... Και παρ’ όλα αυτά, πολλοί λίγοι ακολουθούν το νεκρό μέχρι τον τελευταίο τόπο της κατοικίας του…

Πρέπει να παρατηρήσω όμως, πως τα τελευταία χρόνια για λόγους καθαρά επικοινωνιακούς, συμμετέχουν πολλοί πολίτες σε αυτή την τελετουργία, όμως επιτρέψτε μου να πω, για τους λόγους και με τον τρόπο που προανέφερα.

Έτσι καταλήγω στη σκέψη,  πως τελικά χάσαμε 

και αυτόν τον έσχατο πολιτισμό μας!!!

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Ρεζιλίκια και κατάντια στο Δήμο μας …

  Τελικά η γνωστή υπόθεση μεταξύ του κ. δημάρχου και δ.σ. της αντιπολίτευσης που δεν τιμά τη Δημοτική αρχή, καταλήγει στα όργανα του νόμου…

==============================================================================================================================

e-mail στο blog…

=======================================================================

Μισές αλήθειες και μισά έγγραφα

Αντί για δημόσια συγνώμη για την πρωτοφανή για τα αυτοδιοικητικά χρονικά χειρονομία Δημάρχου προς Δημοτικό Σύμβουλο και την αποπροσανατολιστική συμπεριφορά Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, επιχαίρουν γιατί σε πρώτη φάση γλύτωσαν τον πειθαρχικό έλεγχο. 

Δεν παρουσιάζουν όμως το υπολειπόμενο τμήμα του εγγράφου που αναφέρει ότι:«Τέλος, επειδή αναφέρετε στην καταγγελία σας ότι θίγεται η προσωπικότητά σας, σας ενημερώνουμε, ότι για προσβολή προσωπικότητας μπορείτε να προσφύγετε ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών Αρχών». 

Παραπέμπεται λοιπόν το θέμα στην κρίση των Δικαστηρίων....

Κρανίδι 7 Μαΐου 2026

Γιάννης Μαργέτας

Θέλανε να δώσουν έργο μελέτης με το ποσο 1.250. 000 ευρώ χωρίς προηγούμενη δημοσίευση ανοικτού διαγωνισμού…

ΕΔΩ >>>https://stamdamd.blogspot.com/2026/05/

Άραγε πόσες φορές το έχουν κάνει αυτό και έχει περάσει απαρατήρητο…

Κύριε δήμαρχε και λοιποί αιρετοί και μη συνεργάτες, καθημερινά μού έρχονται στο νου, τα λόγια του Χριστού πάνω στα Σταυρό, - 

«Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»... 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ