ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΈΥΣΗ -> γιατί τα πολύ σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα δε πρέπει να περνάνε στη λήθη...

 

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019

Ο Γιάννης Μιχ. Σπετσιώτης συνεχίζει με προσήλωση και αγάπη την έρευνα σε ιστορικά στοιχεία του τόπου μας κι’ όχι μόνο...

Αυτή τη φορά ο συμπολίτης μας παρουσιάζει ένα σπάνιο και μεγάλης αξίας ντοκουμέντο της Νεότερης Ιστορίας της Ερμιόνης! 

 

Σταμάτης Αδριανού Μήτσας

 «Η ιστορική και έντονα συγκινησιακή του ομιλία

από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων»

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Με αφορμή την επέτειο των 145 χρόνων (σ.σ. 151 τώρα)   από τον θάνατο του Ερμιονίτη ΗΡΩΑ της επανάστασης του 1821 και στη συνέχεια Συνταγματάρχη της φάλαγγας και βουλευτή της επαρχίας Ερμιονίδος καπετάν Σταμάτη Αδριανού Μήτσα, δημοσιεύουμε «το ακόλουθο σύντομον μεν αλλ’ εκφραστικότατον λογίδριον» δείγμα ήθους, θάρρους και παρρησίας του άνδρα! Καθώς νομίζουμε πως τα σχόλια περιττεύουν, μένουμε στα όσα αναφέρονται στο εν λόγω δημοσίευμα.

«Η ιστορία διεφύλαξε την ομιλίαν του χωρικού του Δουνάβεως επί των Αυτοκρατόρων της Ρώμης. Του ατρομήτου Μίτσα η συνηγορία υπέρ του Κολοκοτρώνη σύντομoς μεν αλλ’ εκφραστική έχει τύπους καλλονής υψίστους. Την 15 Δεκεμβρίου προκειμένης της εκλογής Καρυταίνης παρέστη εις το βήμα της Βουλής ο Ταγματάρχης Μίτσας, Βουλευτής Ερμιονίδος, ανήρ αναστήματος μεσαίου, έχων στέρνα πλατύτατα, μύστακας πηχηαίους, βλέμμα βλοσυρόν και πλήρες ζωής, κόμην μακράν, ως των ηρώων της Ιλιάδος και φέρων τα ενδύματα του πολέμου, την φουστανέλαν και το φέσιον· εξήγαγε το κάλυμμα της κεφαλής, εζήτησε πρώτος τον λόγον· είπεν ότι ολίγα ομιλήσει περί της αποκλείσεως του Κολοκοτρώνου από της Βουλής· και έπειτα είπε ταύτα:

Κύριοι! Εγώ και τους Δελιγιαναίους γνωρίζω, και γέρους και νέους, και εις τον Πλαπούτα και τον Κολοκοτρώνην έχω μεγάλο σέβας. Πέρσι όμως θυμάστε ότι μας έφεραν ένα νομοσχέδιον δια το κριθάρι των ίππων μερικών αγωνιστών. Τότε ήλθεν εις τον ύπνο μου ο Γέρος της Πελοποννήσου με πλήθος αγωνιστάς σκοτωμένους και λαβωμένους, και μου είπε:

-       Γιατί δεν μας δίδετε κ’ εμάς το ταΐνι μας; Γιατί μας λησμονήσετε τόσω γλήγορα;

-       Τι φταίμ’ εμείς, αρχηγέ; Αυτός που τα μοιράζει φταίει.

-       Αμ’ πούθεν είν’ αυτός;

-       Να, ένας Φράγκος, πού ξέρω ’γω.

Τότε μ’ εκύτταξε λυπημένος, και εθύμωσε κ’ έφυγε. Τώρα φοβούμαι πάλι μην έλθη και μ’ ερωτήση:

-       Εδώ κάνετε Βουλή δια την Πατρίδα· πώς δεν βλέπω και κανέναν από τη φάρα μας; Πρώτα επροφασίζουσουν ότι ο υπουργός ήτο ξένος· τώρα πού είναι ο Μιαούλης, ο Μπότσαρης, ο Ζαΐμης, ο Κουντουριώτης, ο συναγωνιστής Ρήγας και άλλοι, γιατί δεν βλέπω και κανένα Κολοκοτρώνη μαζί σας; 

Λέγω να του αποκριθώ ότι δεν έχει ψήφους στον τόπο του. Όμως φοβούμαι μη μου ειπή:

-       Αμ’ πως εις το Βαλτέτσι είχαμε ψήφους για θάνατο ή ζωή· Στην Πάτρα είχαμε όταν τσακίσαμε τον Κακλαμάν-Πασσά, κ’ εφώναξαν οι Τούρκοι: «Ραι, Κολοκοτρώνη!» Πώς στο χαλασμό του Δράμαλη με 32.000 Τουρκιά είχαμε ψήφους· εις του Μπραϊμη είχαμε, και τώρα δεν έχομε;

Τι να του αποκριθώ τότε, Κύριοι; Στο κίνημα του 1854 άμα εφθάσαμε στον Αρμυρό, αμέσως οι Τούρκοι για τον Κολοκοτρώνη μ’ ερώτησαν, και ένας-ένας μου έλεγε:

-       Ήλθε κανένας από τη φάρα του;

-       Σας λέγω λοιπόν, ότι δεν μας κάμει τιμήν να μην ήναι στη Βουλή και κανένας Κολοκοτρώνης, και όπως θέλετε κάμετε.

Τα δάκρυα συνώδευσαν την ειλικρινή ταύτην και Ομηρικήν ομιλίαν του γέροντος τούτου στρατιώτου, αναμνησθέντος της εποχής του αγώνος. Η Βουλή συνεκινήθη σύμπασα!»

Σημ. Ο δεύτερος Βουλευτής Ερμιονίδας σ’ εκείνη τη βουλευτική περίοδο ήταν ο Ανδρέας Ζέρβας από το Κρανίδι.

Τραγούδι αφιερωμενο νοσταλγικά στις παλιές γειτονιές της Ερμιόνης, στους δρόμουςτης, τα στενοσόκακα και τους παιδότοπους…

 Με τους στίχους αυτού του τραγουδιού, μας ταξιδεύει νοερά ο αγαπημένος μας ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης που το  "ενσάρκωσε" με μουσική ταξιδιάρικη ο Μίκης Θεοδωράκης .

Τον τελευταίο καιρό έχω μια εμμονή με αυτό το τραγούδι και κάθε φορά που πιάνο την κιθάρα μου στα χέρια το τραγουδάω πρώτο μεταξύ των άλλων αγαπημένων μου...

Ακούστε το και εσείς – κυρίως οι μεγάλοι στην ηλικία και ίσως σας πλημμυρήσουν τα ίδια συναισθήματα με εμένα…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.  

======================================================================================================================================================== 

e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια

Στίχοι και συνειρμοί: Δρόμοι παλιοί

Όταν τα συναισθήματα πονούν κρύβονται στο σκοτάδι, τότε έρχονται τα τραγούδια, τα παίρνουν από το χέρι, τα φέρνουνε στο φως... 

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα /και μίσησα ατέλειωτα/Κάτω απ’ τους ίσκιους/ των σπιτιών να περπατώ/Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες /κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου /βρίσκω σε κάθε γωνιά/Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε/Φάσμα χαμένο του πόθου μου

Κι εγώ, ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ/Κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα/ χωρίς να γνωρίζω κανένα/Κι ούτε κανένας, ούτε κανένας με γνώριζε, με γνώριζε

4 εικόνες χίλιες λέξεις...

1)Παραμένει ο εορταστικός στολισμός στη θέση του στις παραλίες της Ερμιόνης …

Ωστόσο, είναι ακόμα πρώτο θέμα(!) οι ευχές.... των δημοτικών αρχόντων μας (πρώην και νυν) στο προσφιλές τους ιστολόγιο -blog.... 

Άραγε τι να σκέφτονται οι άρχοντες - διαχειριστές και νοικυραίοι των κοινών μας υποθέσεων;;; …

=====================================================================================================

 2) Φυτρώνουν τρυφερά(!)  αυτοφυή φυτά και διαπερνούν  την άσφαλτο σε διάφορα σημεία στους κοινόχρηστους χώρους της Ερμιόνης…

Εξόφθαλμη η αιτία…

ΦΩΤΟ – ΡΕΠΟΡΤΑΖ – ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.    

13 Μαΐου 2011 ο θρυλικός "Ερμης Ερμιόνης" Πρωταθλητής Ά΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αργολίδας - για τέταρτη φορά.....

 ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

( για όσους έχουν ασθενική μνήμη...)

Φώτο - ρπεορτάζ 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Είμαστε ξανά πρωταθλητές …

Ο ιστορικός «Ερμής Ερμιόνης» για τέταρτη φορά στο θεσμό της Ε. Π. Σ. Αργολίδας στεφανώθηκε πρωταθλητής μέσα στο γήπεδο του Δημοτικού Γυμναστηρίου της πόλης μας και παίρνει το «εισιτήριο» για την άνοδό του στη Δ΄ Εθνική κατηγόρια.

1) Συγκινητικές στιγμές και εικόνες από τη φιέστα  της  απονομής κυπέλλου… 

 

2) Ο Αντιπρόεδρος της Ε.Π.Σ.Α.

ο Βασίλης Σιδέρης μόλις έχει απονείμει το κύπελλο του    πρω-ταθλητή «Ερμή» στον αρχηγό της ομάδας Νίκο Στεργίου και αυτός το συκώνει ψηλά ανάμεσα στους τρισευτυχισμένους συμπαίκτες του.

Φώτο 3)-  Ο επίτιμος πρόεδρος Αντώνης Ψυχογιός απονέμει το συμβολικό έπαθλο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλητή «Ερμή» στον Δημήτρη Κούση.

Φώτο 4)-

Πανηγυρισμοί μέσα στο γήπεδο

 

Φώτο 5) Στη μέση ο προπονητής του «Ερμή» για τη φετινή χρονιά Λουκάς Κούρος ( είχε ένα ατύχημα πριν λίγες μέρες) από δεξιά καθώς βλέπουμε ο πρόεδρος του «Γ. Σ. Ερμής Ερμιόνης»Βαγγέλης Δημαράκης και αριστερά ο Αντώνης Ψυχογιός παλιός πρόεδρος του «Ερμή» σε αλλοτινές ημέρες δόξας και σήμερα επίτημος πρόεδρος.

Φώτο 6)Στην αρχή των απονομών ο πρόεδρος των διαιτητών Αργολίδας Σταύρος Κρεμαστιώτης τίμησε τον  τρίτο διαιτητή του τελευταίου αγώνα του πρωταθλήματος σήμερα εδώ στην Ερμιόνη μεταξύ Ερμή και Π.Α.Ο. Κουτσοποδίου (4-1)  Μανώλη Μαύρο για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στο ποδόσφαιρο, ο οποίος τελείωσε την καριέρα του ως διαιτητής ποδοσφαίρου  με  αυτόν τον αγώνα...

Αναδημοσίευση με αφορμή μια στιχομυθία με συμπατριώτη μας…

Προχθές συναντηθήκαμε στο λιμάνι της Ερμιόνης με τον Νίκο Στεργίου και στην κουβέντα που είχαμε μου λέει:

-> «Εσένα Μάκη σε θυμάμαι πιο πολύ ως δημοσιογράφο, παρά ως ψαρά»…

 Και εγώ γι' αυτή την αναγνώριση...του κάνω αυτή την αφιέρωση από περασμένα χρόνια που έκανα ακόμα και αθλητικό ρεπορτάζ… 

Και τι δεν έκανα θυμάμαι τώρα, αναλογιζόμενος γλυκόπικρα….

=======================================================================================================================================================

Ανάρτηση αφιερωμένη εξαιρετικά...

Οι παίκτες του «Ερμή Ερμιόνης» δια του αρχηγού της ομάδας Νίκου Στεργίου ευχαριστούν το blog

Ευχαριστήριο

«Οι παίκτες του «Ερμή Ερμιόνης» σε ευχαριστούμε για τις πολύ όμορφες εικόνες που μας χάρισες στη σελίδα σου. Και να ξέρεις, ότι πραγματικά παλέψαμε όλοι μαζί. Διοίκηση, παίκτες και προπονητής»

Το blog αντευχαριστεί και αφιερώνει για τον αρχηγό Νίκο Στεργίου άλλη μια φωτογραφία, την εκτέλεση του κτυπήματος πέναλτι 

στον αγώνα της Κυριακής «Ερμής Ερμιόνης» - «ΠΑΟ Κουτσοποδίου»,το οποίο και κατέληξε στα δίχτυα. 

(τελικό σκορ 4-1)

Να είσαστε όλοι καλά και να ξέρετε η αμοιβή μου ( και μάλιστα πολύ μεγάλη) είναι  το δικό σας ευχαριστώ. 

Δεν ζητάω τίποτα άλλο! 

Δυστυχώς, για τους περισσότερους συμπολίτες μου, αυτό,

είναι πολύ δύσκολο να ειπωθεί.... 

Εσείς έχετε  μεγαλείο ψυχής και μπορείτε να το λέτε, γιατί είσαστε γαλουχημένοι να αγωνιζόσαστε για την φανέλα του «Ερμή». Συγχαρητήρια!!!

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Το πέναλτι ...

σ.σ. Ο  ιστορικός «Ερμής Ερμιόνης» σ’ αυτόν τον αγώνα «στέφθηκε» πρωταθλητής!!!...

ΣΤΑΜ.ΔΑΜ.

Στο Καποδιστριακό Σχολείο Ερμιόνης (ως Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης) κάποτε, γράφτηκε η πιο μεγάλη ιστορία πολιτισμού της τοπικής μας κοινωνίας!! ...

Πάμπολλες οι εκδηλώσεις πολιτιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα που έγιναν εκεί, αφού ήταν η μοναδική αίθουσα γι' αυτό το σκοπό.  

Μια από αυτές ήταν και  η έκθεση ζωγραφικής της Δήμητρας Ζέρβα- Λακούτση  (Αύγουστος 2002) κάτι πολύ διαφορετικό από άλλες  και γι’ αυτό το κοινό που την επισκέφθηκε εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα!

Κάποιοι Γάλλοι τουρίστες που την επισκέφτηαν, έγραψαν στο βιβλίο εντυπώσεων:

 «Την  έκθεση αυτή την περιμέναμε στο Παρίσι και τη βρήκαμε στην Ερμιόνη»!! … 

Παραθέτουμε το ρεπορτάζ μας που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ»

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Από το έντυπο αρχείο μας ...

=========================================================================================================================================================================

ΥΓ.Το ιστορικό σχολείο επισκευάστηκε και οργανώθηκε από τον «Ερμιονικό Σύνδεσμο» - περιοχής πρωτευούσης- και τώρα, προς μεγάλο μας προβληματισμό, το βλέπουμε  να ρημάζει! αφού η δημοτική και η  κοινοτική αρχή περί άλλων τυρβάζουν...

STAM.DAM.D.

[…]« Aλληλοδιδακτικά σχολεία όπου μαθητές οι μεν, δίδασκαν τους δε…»

 Κι΄ομως ο πρώτος Δήμαρχος του ενιαίου Δήμου Ερμιονίδας από την αρχή είχε όραμα, και έθετε σε όλους τους τομείς τις βάσεις για μια σύγχρονη και προοδευτική κοινωνία, αλλά φαίνεται απευθυνόταν σε ώτα μη ακουόντων  ...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ -> Επιλογές από το προσωπικό μας αρχείο

 - 2 Φεβρουαρίου 2011

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θύμησες από τα "Πέτρινα Χρόνια"… στο Δημοτικό Σχολείο Ερμιόνης.

Τι μου θυμίσατε δήμαρχε Δημήτρη Καμιζή με αυτή τη φράση «Αλληλοδιδακτικά σχολεία όπου μαθητές οι μεν, δίδασκαν τους δε…» στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο, στο θέμα περί συγχωνεύσεως των σχολείων στο Δήμο μας.

 

Αυτή τη στιγμή,  ένα παράξενο συναίσθημα πλημμύρισε όλο το είναι μου 

και το διαπέρασε σαν διάττοντας αστέρας!... 

Θυμήθηκα και τον αείμνηστο δάσκαλό μας Μιχαήλ Παπαβασιλείου που είχε κάνει αυτή την επιλογή - για το ποιος θα διδάσκει ποιους, και ακριβώς το χώρο που έκανα το μάθημα στο δημοτικό σχολείο τότε, (πριν λίγο καιρό δημαρχείο σήμερα Κοινοτικό κατάστημα) και μάλιστα την ώρα των διαλειμμάτων,  όταν τα άλλα παιδιά -μαθητές έπαιζαν ξένοιαστα!! Ακόμα και την τιμωρία μου θυμήθηκα που είχα υποστεί από τον δάσκαλό μου,  επειδή μια μέρα οι δικοί μου μαθητές, (!)  δεν ήξεραν το μάθημα κατά την εξέτασή τους,  μέσα στην τάξη.

Και φυσικά δεν θα ξεχάσω μαθητή μου...  που ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος μου και είχε εγκαταλείψει το δημοτικό σχολείο όπως συνέβαινε εκείνα τα χρόνια με ευθύνη τις περισσότερες φορές των γονέων τους ( τους έπαιρναν από το σχολείο για να δουλέψουν μαζί τους στα κτήματα, στο ψάρεμα, στην κτηνοτροφία και αλλού!) Λοιπόν αυτός ο μαθητής - αείμνηστος τώρα - είχε φύγει στη μέση της σχολικής χρονιάς στην Ε΄ Τάξη και μετά αποφάσισαν οι γονείς του να τον στείλουν ως ναυτόπαιδα στη σχολή του Πολεμικού Ναυτικού - Προγυμναστήριον  Πόρου. Γι' αυτό το λόγο, αναγκαστικά έπρεπε να πάρει τότε το απολυτήριο του Δημοτικού Σχολείου. Έτσι και αυτός ο μαθητής πέρασε από το αλληλοδιδακτικό σχολείο μας.... 

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα θέλω σ’ αυτό το χώρο να εκφράσω και την πικρή μου θύμηση που με επισκέπτεται συχνά... όταν ένας από αυτούς τους μαθητές,  μου είπε μια μέρα σε μια συζήτηση διαφωνίας που είχαμε. «Τι βλακείες είναι αυτές που λες. Ξέρεις σε ποιόν μιλάς;…» 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Εκτός λειτουργίας επ’ αόριστο παραμένει το ακτινολογικό μηχάνημα του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου λόγω βλάβης…

Έτσι μας είπαν οι αρμόδιοι του Κέντρου, όταν πήγαμε χθες εκεί να κάνουμε εξέταση με ακτινογραφία θώρακος…

Μήπως κ. Υπουργέ Υγείας και στελεχιακοί συνεργάτες αυτού, πρέπει να δεσμεύονται οι Δωρητές και Ευεργέτες του Κ.Υ.Κ. και για τις επισκευές των δωρεών τους, για την τάχιστη αποκατάσταση τυχόν βλαβών των διαφόρων οργάνων που κάνουν δωρεές;;; ..…

Γι’ αυτό λέμε και γράφουμε συνεχώς(!) 

-> «Από το Ε.Σ.Υ στο ΕΜΕΙΣ» …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ   

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του ΟΝΈΡΕ ΝΤΕ ΜΠΑΛΖΑΚ -> «Ο εφημέριος του χωριού» (μετάφραση στα ελληνικά – ο αείμνηστος Δημήτρης Κωστελένος …

Αντιγράφω από το σημειωματάριό μου που συμπλήρωνα στο αλιευτικό (ψαράδικο) σκάφος μας, ταξιδεύοντας και ψαρεύοντας  στο σύμπλεγμα των κυκλαδονήσων…

«Απάντηση σε επιστολή – πάμπλουτης χήρας»

[…] Τα συγκεκριμένα άλογα – ράτσας – που μου ζητήσατε να σας βρω, ήδη τα βρήκα… Αλλά το δεύτερο που μου ζητάτε να σας βρω – έναν άνθρωπο ικανό να σας συμπαραστέκετε και να σας καταλαβαίνει, είναι κάτι πολύ δύσκολο  και σπάνιο και από αυτά τα είδη που δεν φροντίζουμε να αναπτύξουμε στην κοινωνία μας ή τουλάχιστον, δεν τους δίνουμε προσοχή…

Η εκπαίδευση τέτοιου είδους είναι μια μακρόπνοη οικονομική τοποθέτηση, που κανένας δεν φρόντισε να την κάνει στη χώρα μας. Αντίθετα, αν κάποιος άνθρωπος με παρόμοια προσόντα βρεθεί να ξεφυτρώσει από μόνος του, εμείς φροντίζουμε να τον απομονώσουμε, χαρακτηρίζοντάς τον «πρωτότυπο» ….

Για την μεταφορά στο blog…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Απόψεις και συμβουλές χρήσιμες στη ζωή μας - περί ακεραιότητας του σώματος και του χαρακτήρα των ανθρώπων...

 

Ο αρθρογράφος μας είναι - Επίτιμος Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής...

 ===================================================================================================================================================

Η ακεραιότητα του σώματος και του χαρακτήρα

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Η σωματική ακεραιότητα, όπως ξέρουμε, εκφράζει την αρτιότητα των μελών (αρτιμέλεια) του σώματος αλλά και των επιμέρους οργάνων του, χωρίς να υπάρχει καμία βλάβη. Ο άνθρωπος, μάλιστα, όταν διαπιστώσει κάποια δυσλειτουργία και αδυναμία, καταβάλλει κάθε προσπάθεια να τα διατηρήσει υγιή και στη φυσιολογική τους κατάσταση επισκεπτόμενος τους εξειδικευμένους γιατρούς. Επιπροσθέτως, η σωματική ακεραιότητα αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου, προστατευόμενο από τον νόμο.¹

Εκτός από τη σωματική ακεραιότητα και ό,τι αυτή σημαίνει, γίνεται λόγος και για την ακεραιότητα του χαρακτήρα. Είναι και αυτή εξίσου σημαντική. Εκδηλώνεται με την εντιμότητα, τη χρησιμότητα, την καθαρότητα και ειλικρίνεια του ατόμου στις καθημερινές του σχέσεις και επαφές (οικογενειακές, φιλικές, συλλογικές, επαγγελματικές, κοινωνικές) στα λόγια και κυρίως τις πράξεις του.

Τον ακέραιο άνθρωπο αφορά μόνο η αλήθεια, η «υγεία» του νου και της ψυχής του, η αδιάφθορη πνευματική και ψυχική του λειτουργία. Είναι αυτό που τον κάνει αξιόπιστο και σεβαστό στους συνανθρώπους του. Πρωτίστως οι βάσεις της ακεραιότητας του ανθρώπου μπαίνουν στη μικρή του ηλικία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον με το θετικό παράδειγμα και την καθοδήγηση των γονιών του. Είναι το μεγάλο δώρο της οικογένειας στα παιδιά! Στη συνέχεια εξελίσσεται και σφυρηλατείται στο σχολικό περιβάλλον όλων των βαθμίδων έχοντας ως πρότυπο ακεραιότητας τους δασκάλους. Επίσης, ανάλογα παραδείγματα ακεραιότητας προβάλλονται μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, κινηματογραφικά και θεατρικά έργα κ.λπ. 

Στους καιρούς μας η αρετή της ακεραιότητας του χαρακτήρα ενός ατόμου ούτε καλλιεργείται, ούτε εκτιμάται, ούτε προβάλλεται, όπως θα έπρεπε. Άλλες «αρετές» υποληπτόμεθα στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, όπως την πονηρία, το ψέμα, την ανειλικρίνεια, την προσποίηση, τη δολιότητα, τη συκοφαντία, την ανεντιμότητα, το νταηλίκι. 

Συμπεριφορές που κυριαρχούνται από ψυχικά συμπλέγματα (κόμπλεξ) και οδηγούν σε διαταραχές της προσωπικότητας.

Θεωρώ, πως «η δουλειά» με τον εαυτό μας, πάντα με την καθοδήγηση των ειδικών, των εξειδικευμένων στην αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας, θα μας απαλλάξει από δυσάρεστες εξελίξεις και επακόλουθα.

ΣΗΜ.

1Δεν αναφερόμαστε, ασφαλώς, στα άτομα με αναπηρίες (σωματικές, νοητικές, ψυχοκοινωνικές) εγγενείς ή επίκτητες, που αποτελούν και αυτά ισότιμα μέλη στις κοινωνίες μας.  

ΟΙ ΑΡΧΕΣ και ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΟΥ ...

 Οδυσσέας Ελύτης ο Νομπελίστας Ποιητής 

==========================================================================================================================

Αδαμάντιος Κοράης ο δάσκαλος του γένους

Η κοπή της βασιλόπιτας της «Εταιρείας Μελετών Ερμιονιδας» - και εκδότρια του περιοδικού «Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα» …

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ | Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος

Το έθιμο της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας αποτελεί μια αφορμή να βρεθούν τα μέλη των συλλόγων σ’ ένα κλίμα γιορταστικό, να ανταλλάξουν ευχές για τη νέα χρονιά.

Δεν είναι εύκολοι καιροί καθώς οι άνθρωποι όλο και περισσότερο κλεινόμαστε για πολλούς λόγους είτε αυτοί είναι οικονομικοί, είτε υγείας αλλά και καιρικοί.

Όμως χθες, Σάββατο 17 Ιανουαρίου βρεθήκαμε όλοι μαζί και ευχαριστούμε θερμά όλους εκείνους που μας τίμησαν με την παρουσία τους!

 Το ταξίδι του Περιοδικού μας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008 ως ιδέα από μια όμορφη καλοκαιρινή συντροφιά σ’ ένα παγκάκι, με το πρώτο μας τεύχος να κυκλοφορεί τον Ιανουάριο του 2009.

Ένα ταξίδι όμορφο, που δεν του έλειπαν και τα προβλήματα. Ήταν ένα ταξίδι μοναχικότητας, με τη μοναχικότητα αυτή να αποτελεί και μία πρόκληση.

 Το περιοδικό μας φθάνει στα πέρατα της γης, σε Αμερική, Αγγλία, Αυστραλία, Γαλλία, Κύπρο.

Μπαίνει σε σημαντικές Βιβλιοθήκες, σε σχολικές, σε σημαντικά ιδρύματα και οργανισμούς· φιλοξενεί άρθρα επιστημονικά και λαογραφικά γιατί για εμάς η παράδοση δεν είναι κάτι μουσειακό αλλά αποτελεί συστατικό της ζωής μας.

Στόχος μας είναι να το πάρουν στα χέρια τους νέοι άνθρωποι, να παρουσιάσουν μέσα από αυτό τις πτυχιακές τους εργασίες, να εξειδικεύσουν τις επιστημονικές τους γνώσεις σε σχέση με τον τόπο τους, χωρίς να αποκλείουμε και τους νέους της καθημερινή βιοπάλης, τους χειρώνακτες. >>>>