Πάντα πρωτοποριακό – μπροστά στις κοινωνικές εκδηλώσεις της πόλης μας…
Ο Ιδιοκτήτης του άρχισε τον στολισμό του κοσμικού κέντρου, με ιδιαίτερη αισθητική, εν όψει του εορτασμού της 15ης γιορτής της εκλεκτής ποικιλίας ροδιού Ερμιόνης με "Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης" (Π.Ο.Π.)
Παρακολουθούμε με χαρά αυτό που κάνει κάθε φορά ανάλογα με τη γιορτή και τις εκδηλώσεις
στην πόλη της Ερμιόνης.
Φώτο - ρεπορτάζ
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
.jpg)
Ζήσαμε στο πετσί μας στα Κυκλαδονήσια τη ρύπανση της θάλασσας η οποία είχε κατακαθίσει στο βυθό της, ( με τόσα μπουγάζια
και θαλάσσια ρεύματα), αρχικά με το Τσερνομπίλ και κυρίως μετά με τον πόλεμο
της Γιουγκοσλαβίας που μέσω των μεγάλων ποταμών τα απόβλητα χύθηκαν στο Αιγαίο
πέλαγος.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά στη
συνέχεια ορυμαγδός στα Μ.Μ.Ε. με τις βόμβες απεπλουντισμένου ουρανίου που
έκαναν ασκήσεις τα πολεμικά μας πλοία σε βραχονησίδες του Αιγαίου - και πιοεκτός
των άλλων ανεξέλεγκτων ειδών ρύπανσης ολοκληρώθηκε η καταστροφή και χάσαμε ξαφνικά
των κύκλο του ταξιδιού των ψαριών που τα περιμέναμε κάθε χρόνο με τις
ημερομηνίες σε κάθε ψαρότοπο και περιοχή,( το μεγαλείο της φύσης και το μυστικό
του κάθε ψαρά) και ο συμπατριώτης μας, ακόμα και σ’ αυτό το φαινόμενο της εξαφάνισης
των ψαριών, δίνει της δικές του ερμηνείες αερολογώντας!!!
Ψάρια 100 γραμμαρίων που μεγάλωναν σε μικρά βάθη (μέχρι 15 οργιές βάθος),
ξαφνικά τα πιάναμε έως και στις 60 -70 οργιές. Αδιανόητο για τα
μέχρι τότε δεδομένα.
Ψάρια πολλών ειδών όπως σαργοί, σκαθάρια, φαγκρόπουλα, λυθρίνια κ.α. (αναφέρομαι
στα ψάρια του παραγαδιού) που τα είχαμε ονομάσει νάνους, διότι όλο το χρόνο
υπήρχαν και δεν μεγάλωναν. Κάτι που δεν συνέβαινε στο παρελθόν.
Στο βυθό της θάλασσας μέχρι 40 οργιές βάθος φύτρωνε ένα χορτάρι με ένα χρώμα
πράσινο που δεν υπήρχε προηγουμένως ούτε στα φυτά της ξηράς ούτε σ’ αυτά της
θάλασσας, προϊόν αυτής της μόλυνσης. Εμείς οι ψαράδες το ονομάζαμε τοξικό
χόρτο... Σκέπαζε όλες τις ξέρες και τα πετρώματα του βυθού στο σημείο που
δεν κολλούσαν (σκάλωναν) πλέον τα παραγάδια ή τα δίχτυα, διότι
γλιστρούσαν τα αλιευτικά εργαλεία πάνω από αυτό το χόρτο. Σε μεγαλύτερο βάθος
μέχρι 80 οργιές παρουσιαζόταν η μόλυνση με διαφορετικές ενδείξεις σαν σταχτί
λάσπη, με γκρίζο – καφέ χρώμα πλέον τα χορτάρια του βυθού. Και στα πιο βαθιά
νερά με άλλες ενδείξεις…
Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολλά τέτοια περιστατικά που έρχονται στη θύμησή
μου, αλλά σκοπός αυτής της αναφοράς δεν είναι αυτός, αλλά να συνετίσω τον
επιστήμονά μας ο οποίος τουλάχιστον σε θέματα τα οποία θα μπορούσε να κάνει μια
έρευνα (χωρίς βέβαια τίποτα να μην είναι απόλυτο) να μας έδινε κάποια στοιχεία
και τα οποία λόγω των ειδικών γνώσεών του, δεν θα μπορούσε κανείς από
εμάς τους απλούς ψαράδες, γεωργούς, κτηνοτρόφους και γενικά άλλοι πολίτες
να τα αντικρούσουμε.
Δυστυχώς δεν το κάνει
αυτό, αλλά με μια περίεργη εμμονή αναλώνεται… κάνοντας αναλύσεις και θεωρίες άλλων
επιστημών, επιστημόνων και ειδικών… Κρίμα!
=============================================================================
Τώρα στις μέρες μας, ήταν γραφτό στα μάτια μας να βλέπουν και να κλαίνε! ...
Βιώνουμε με θλίψη και απογοήτευση, την ολοκληρωτική καταστροφή!..
Αλιευτικά σκάφη κάθε μεγέθους να αποσύρονται ή να μένουν δεμένα στις προβλήτες και στα κρηπιδώματα…
Το φρέσκο, φυσικό και ντόπιο ψάρι σπάνιο είδος και προωθούνται
στην αγορά σιωπηλά... και μεθοδικά... ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας ντόπια ή εισαγωγής...
Κάποτε, περιμέναμε τα αλιευτικά σκάφη να φέρνανε στις μεγάλερς η μικρές αγορές τα φρέσκα ψάρια τους, και ελάχιστες ποσότητες φτάνουν στις μέρες μας..
Τώρα αυτό
έχει αλλάξει αφού πολλά από αυτά
έρχονται με το αεροπλάνο…
Έτσι, υπό αυτές τις συνθήκες... ποια παιδιά΄ψαράδων να συνεχίσουν
το επάγγελμα των γονέων τους για πρόοδο και προκοπή όπως οι γονείς τους;; ... Και πως υπο αυτές τις συνθήκες μπορεί να προχωρήσει ένας λαός, μια κοινωία;; ..
Το πιο θλιβερό απ’ όλα είναι, ότι οι εκάστοτε που κυβερνούν τη χώρα μας «αξιολύπητα παπαγαλάκια» περί άλλων τυρβάζουν… και τους ακολουθούν οι διοικούντες τους Δήμους της χώρας που είναι ο κορμός ενός κράτους..
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Μετά από 15 χρόνια υλοποιείται η πρόταση για τη γιορτή του ροδιού στην Ερμιόνη!!!
Φώτο - ρεπορτάζ από τον πρώτο εορτασμό...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Για την ιστορία να θυμίσουμε, πως η ιδέα και η πρόταση για τη γιορτή και
την προβολή του ροδιού είχε γίνει
από τον παραγωγό Σταμάτη Ελευθ. Μερτύρη (αείμνηστος) στη δημοτική αρχή και το
Δ.Σ του πρώην Δήμου Ερμιονης . πριν 15 χρόνια και υλοποιείται τώρα - Οκτωβρίος
2011 -από τη δημοτική αρχή του ενιαίου Δήμου Ερμιονίδας με Δήμαρχο τον Δημήτρη Καμιζή.
Έτσι ο Σταμάτης Μ. με τον φοιτητή (στο μεταπτυχιακό χρόνο) του Γεωπονικού Πανεπιστημίου κ. Κώστα Πουλημένο που θα αρχίσει να κάνει ειδική έρευνα για το ρόδι στην περιοχή μας, ήσαν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. (Φώτο)
Αλλά και οι δικοί μας γεωπόνοι κ.
Ευάγγελος Δημαράκης και Ανδρέας Μπουρλόκας με τις ομιλίες τους μας έδωσαν
πολύτιμες πληροφορίες για τις ασθένειες του ροδιού, για τους λόγους που
ευδοκιμεί στην περιοχή και επιτυγχάνεται αυτή η καλή και μοναδική ποιότητα, όπως
επίσης μας είπαν, ότι η σημερινή ημέρα είναι η αφετηρία για τη διεκδίκηση
της Π.Ο.Π. (Προστασία Ονομασίας Προέλευσης) του ερμιονίτικου ροδιού που διαφέρει από
τις άλλες ποικιλίες, για το κόκκινο χρώμα του και τη γλυκιά γεύση του.
Ο Δήμαρχος Δημήτρης Καμιζής με καταφανέστατη την ικανοποίησή του για
το αποτέλεσμα αυτής της ωραίας εκδήλωσης στο χαιρετισμό του αρχικά ευχαρίστησε
όλους τους παραβρισκόμενους και κυρίως την πρώην πρόεδρο της Βουλής κα Άννα
Ψαρούδα Μπενάκη και τον σύζυγό της Λίνο που πάντα τιμάνε τις εκδηλώσεις μας
όταν βρίσκονται στην Ερμιόνη, όπως επίσης και όλους τους συντελεστές αυτής
γιορτής, θα μας πει στη συνέχεια μεταξύ άλλων: […] «Σήμερα υλοποιούμε
αυτό που είχαμε επαγγελθεί ότι θα προωθήσουμε και θα προβάλλουμε τα τοπικά μας προϊόντα
και με αυτό που γίνεται εδώ τώρα και αυτό που θα γίνει την άλλη Κυριακή στο
Κρανίδι για την ελιά και το λάδι της Ερμιονίδας
…Είναι πολύ σημαντικό στις μέρες και στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, να απαντήσουμε εμείς με δύναμη παραγωγική. Το έχει ανάγκη ο τόπος μας, το έχει ανάγκη η πατρίδα μας, το έχει ανάγκη ο λαός μας και το εισόδημά μας».
Όλη αυτή η αρμονική και ξεχωριστή νότα με αυτή την εκδήλωση που ήρθε να ξεδιαλύνει αυτό το γκριζωπό... της ζωής μας εδώ στην Ερμιονίδα, συνεχίστηκε με συναυλία από το νεανικό συγκρότημα ZOOPERBAND που γέμισαν με τη φρεσκάδα τους ωραίες μουσικές και τραγούδια την παραλία της Ερμιόνης.
Χοριγοί της εκδήλωσης: - Φρουτεμπορική Ε.Π.Ε., Φυτώρια ΚΟΝΤΟΥ, Ψυγεία Ερμιόνης Χ. Σκούρτη, Δημήτρης Σταματίου, Ιωσήφ Μερτύρης, Προκόπη Προκοπίου.
Πολύς ο κόσμος που παραβρέθηκε, απόλαυσε
τον υγιεινό καρπό και τα παράγωγά του – διάφορα παρασκευάσματα και χυμούς
με βάση το ρόδι και σε όλων τα μάτια ήταν έκδηλη η ικανοποίηση, διότι αυτή η
πολύ επιτυχημένη εκδήλωση μάς έβγαλε έστω και για λίγο από την οικονομική και
κοινωνική μιζέρια, που βιώνουμε έντονα σαν λαός τον τελευταίο καιρό!
Πολλά – πολλά συγχαρητήρια στους
διοργανωτές, και για την παρουσίαση του προϊόντος κάθε εικόνα που σας δίνουμε,
είναι για εμάς, πολλές – πολλές χιλιάδες λέξεις…
Ευχόμαστε του χρόνου, καλύτερα με υγεία...
======================================
Υστερόγραφο. Τότε, τα ρόδια δινόντουσαν δωρεάν από τους παραγωγους στους πολιτες! - ¨οπως δίχνουν και οι εικόνες που σας δίνουμε...
Στις μέρες μας έχουν αλλάξέι πολλά...
-> Τα σοφά λόγια του Νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη
και του Δάσκαλου του Γένους Αδαμάντιου Κοραή ….
Έναρξη μαθημάτων 04/12/26
Η σχολή περιλαμβάνει όλα τα επίπεδα
μάθησης, εκπαίδευσης και εξάσκησης, που διδάσκονται από τον έμπειρο και
καταξιωμένο εκπαιδευτή, κύριο Βασίλη Τριαντάφυλλη.
Τα θεωρητικά μαθήματα διεξάγονται στις εγκαταστάσεις του Ν.Ο.Ερμιονης. κάθε Παρασκευή και Σάββατο απόγευμα. Η πρακτική εξάσκηση με το σκάφος γίνεται , κάθε Σάββατο και Κυριακή.>>>>>
Ο Άγιος Γεράσιμος και ο Ιερός Ναός του στην
Ερμιόνη
Στις 20 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας τιμά τη
μνήμη του Οσίου Γερασίμου του Νέου, του θαυματουργού, προστάτη και πολιούχου
της Κεφαλονιάς. Προς τιμήν του, στην πόλη μας έχει ανεγερθεί ένας πανέμορφος Ιερός Ναός, ο οποίος αποτελεί πνευματικό
καταφύγιο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής,
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Νοταράς γεννήθηκε
το 1509 στα Τρίκαλα Κορινθίας. Ο πατέρας του Δημήτριος είχε την καταγωγή από το
γνωστό γένος των Νοταραίων. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν συγγενής του μεγάλου
Δούκα Λουκά Νοταρά, του τελευταίου πρωθυπουργού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,
που καθαιρέθηκε κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Νεαρός ο Γεώργιος και αφού είχε λάβει
χριστιανική ανατροφή από τους γονείς του Δημήτριο και Καλή, αναχώρησε το 1527
για τη Ζάκυνθο προκειμένου να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Στη συνέχεια, αφού
περιηγήθηκε σε πολλούς ιερούς τόπους, κατέληξε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη
μοναχός. Αργότερα τα βήματά του τον έφεραν στην Ιερουσαλήμ, όπου χειροτονήθηκε
διάκονος και πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανό, λαμβάνοντας το
όνομα Γεράσιμος, που θα πει «τιμημένος» (από το αρχαίο «γέρας» που σημαίνει
«βραβείο»). Στα Ιεροσόλυμα παρέμεινε δώδεκα χρόνια υπηρετώντας στον ναό της
Αναστάσεως.
Το 1552 επιστρέφει για ένα διάστημα στη
Ζάκυνθο. Η απόφασή του, όμως, να μεταβεί οριστικά στην Κεφαλονιά, ωριμάζει γύρω
στο 1555. Αρχικά, επιλέγει την απόλυτη απομόνωση και ασκητεύει σε ένα σπήλαιο
στην περιοχή Λάσση του Αργοστολίου. Το 1560, μετακινείται στους πρόποδες του
όρους Αίνου. Εκεί, σ’ ένα ερειπωμένο ξωκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ιδρύει
ένα νέο γυναικείο μοναστήρι, όπου συρρέουν πλήθη πιστών από κάθε γωνιά της
Ελλάδας, για να ακούσουν το κήρυγμά του.
Ο Άγιος Γεράσιμος παρέδωσε το πνεύμα στις
15 Αυγούστου, ανήμερα της εορτής της Παναγίας. Η πρώτη ανακομιδή των λειψάνων
του έγινε δυο χρόνια αργότερα. Επειδή, όμως, οι Ενετικές αρχές του νησιού δεν
πείστηκαν στο θαύμα της αφθαρσίας του σώματός του, η ανακομιδή επαναλήφθηκε
έναν χρόνο αργότερα με το ίδιο αποτέλεσμα. Από τότε το σκήνωμα του Αγίου,
άθικτο και ευωδιαστό, φυλάσσεται σε αργυρή λάρνακα στη Μονή, ενώ η επίσημη
αγιοκατάταξή του έγινε το 1622. Το πατρικό σπίτι του Αγίου Γεράσιμου βρίσκεται
στα Άνω Τρίκαλα Κορινθίας και δίπλα έχει ανεγερθεί περικαλλής ναός.
Συνεχίζοντας την εξιστόρηση της πορείας του Αγίου Γερασίμου επιστρέφουμε στα δικά μας, στον πανέμορφο ναό του στην Ερμιόνη.
Όλα ξεκίνησαν από ένα μεταφυσικό βίωμα της αείμνηστης Βασιλικής Μάγκου (το γένος Δεληγιάννη), συζύγου του Μιχαήλ Μάγκου και κόρης του δασκάλου Ηλία Παπαδόπουλου.
Όπως η ίδια εξιστορούσε, καθώς απολάμβανε τη θέα από τη βεράντα
του σπιτιού της, αισθάνθηκε μια ξαφνική ζάλη και κατέρρευσε στην πολυθρόνα της.
Όταν οι δικοί της άνθρωποι έτρεξαν ανήσυχοι κοντά της για να δουν τι συμβαίνει,
εκείνη τους καθησύχασε λέγοντας:
-
Δεν έπαθα τίποτα! Απλώς «είδα» μπροστά μου ολοζώντανο τον Άγιο Γεράσιμο να
παραπονιέται ότι είναι ο μόνος Άγιος που δεν έχει τη δική του εκκλησία στην
περιοχή.
Η κτήτωρ του Ι. Ναού Βασιλική Μ. Μάγγου
- δεξιά ο σύζηγός της
 |
| Το λεύκωμα, όπως αναφέρεται πιο κάτω ο Γιάννη Σπετσιώτης |
Αυτό το όραμα στάθηκε η αφορμή για να
ξεκινήσει η ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγίου Γερασίμου στο Κρόθι. Το
εγχείρημα της υλοποίησης αυτού του οράματος επωμίστηκε ο γιος της, Δημήτρης
Μάγκος.
Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου 1998, σε μια τοποθεσία που, σύμφωνα με την παράδοση, είχε υποδείξει ο ίδιος ο Άγιος. Λίγα χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2001, τελέστηκαν τα θυρανοίξια της πανέμορφης εκκλησίας, η οποία ορθώνεται ακριβώς απέναντι από την οικία Μάγκου.
Όλες οι ιστορικές και κατασκευαστικές λεπτομέρειες του σπουδαίου
αυτού έργου έχουν καταγραφεί, λεπτομερώς, στο σχετικό αναμνηστικό λεύκωμα, που
εξέδωσε η οικογένεια του Δημήτρη Μάγκου.
Και μια συγκινητική πτυχή της ιστορίας:
Όταν ξεκίνησε η αγιογράφηση του ναού ο Δημήτρης Μάγκος, παλαιός αρχηγός της 3ης
Ομάδας Ναυτοπροσκόπων, πρότεινε στην ομάδα να αναλάβει τα έξοδα της φιλοτέχνησης
της εικόνας του Ευαγγελιστή Μάρκου, στη μνήμη του Μάρκου Μίνδλερ. Πρόκειται για
τον ιδρυτή της ομάδας, που, για περισσότερα από σαράντα χρόνια, μέχρι τότε,
κατασκήνωνε στο ειδυλλιακό Μπίστι, αποτελώντας ζωντανό κομμάτι των καλοκαιρινών
αναμνήσεων και της ιστορίας του τόπου.
Ο Μάρκος Μίνδλερ, ιδρυτής της πρώτης
ελληνικής ομάδας ναυτοπροσκόπων (της ιστορικής 3ης Ομάδας
Ναυτοπροσκόπων Αθηνών το 1913), την οποία καθοδήγησε ως αρχηγός για 36 ολόκληρα
χρόνια, υπηρέτησε ως διευθυντής του Στενογραφικού Γραφείου της Βουλής των
Ελλήνων και παραβρέθηκε στην Ερμιόνη κατά τις εορταστικές εκδηλώσεις για την
100/ετηρίδα της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, στις 8 Νοεμβρίου 1932.
==========================================================================================
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ BLOG.
Ρεπορταζ του Σταμάτη Δαμαλίτη στην καθημερινή εφημερίδα "ΑΡΓΟΛΙΔΑ" που αναφέρονται στο λέυκωμα...
Δυστυχώς και σε αυτή τη θεσμική
γιορτή της προβολής και ανάδειξης των εκλεκτών προϊόντων μας - του ελαιολάδου και
της ροδιάς, έχουν παρεισφρήσει με τη δική σας ανοχή, υποκριτές, σπεκουλαδόροι, τυχάρπαστοι,
ευκαιριακοί…
Τα αποτελέσματα είναι ορατά
και γι’ αυτό στο Δήμο μας...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
==================================================
14 η ΓΙΟΡΤΗ ΕΛΙΑΣ και ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙ !
Το ελαιόλαδο της Ερμιονίδας έχει ποιότητα και όνομα.
Οι παραγωγοί, όμως, έχουν απούλητο λάδι, συσσωρευμένα έξοδα και αγωνία για το αύριο.
Ακόμη και το
περσινό λάδι παραμένει απούλητο!
Κι ενώ οι παραγωγοί παλεύουν να επιβιώσουν, εμείς θα γιορτάζουμε;
Αρκούν οι ομιλίες, οι φωτογραφίες και οι πανηγυρικοί λόγοι για να λυθούν τα
προβλήματα;
Δεν είμαστε αντίθετοι στις γιορτές. Είμαστε αντίθετοι στην υποκρισία να
πανηγυρίζουμε για το προϊόν, όταν ο παραγωγός του αγωνίζεται να επιβιώσει.
Το ελαιόλαδο δεν παράγεται με λόγια και δημόσιες σχέσεις. Παράγεται με
κόπο, έξοδα και ιδρώτα.
Γιατί είναι τουλάχιστον οξύμωρο να γιορτάζουμε τον πλούτο της ελιάς, όταν
οι άνθρωποι που τον παράγουν αισθάνονται ότι μένουν μόνοι με τα προβλήματά
τους.
Το ελαιόλαδο της Ερμιονίδας αξίζει την προβολή.
Οι παραγωγοί της, όμως,
αξίζουν κάτι περισσότερο από μια πρόσκληση σε γιορτή.
Δεν θέλουμε απλώς να γιορτάζουμε το λάδι μας.
Θέλουμε να μπορούμε να ζούμε
από αυτό.
Και αυτό, δυστυχώς, δεν γίνεται με γιορτές και ευχές!
Γιατί, όταν ο παραγωγός δεν μπορεί να πουλήσει τον καρπό του μόχθου του τα πανηγύρια δεν θα τον κάνουν να χαμογελάσει .
Καμένη μου καρδιά, πως βαστάς και δεν ραγίζεις…
->
Εκμυστηρεύσεις...
«Το
ψυχοφάρμακό μου»!
Είναι αυτό να ακούω καθε πρωί την μουσική του Εθνικού μας ύμνου
με το άνοιγμα του
πρωινού προγράμματος του δημοσίου ραδιοφώνου (ΕΡΤ),..
...στη συνέχεια να
βγαίνω στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, να λέω Καλημέρα! στα λουλούδια και τα
δεντράκια του κήπου μου και να αισθάνομαι ότι αυτά με αντιχαιρετούν! ...
...και στην πλήρη
ησυχία που υπάρχει στη γειτονιά μου αυτή την ώρα, να αφουγκράζομαι τον
ήχο του φλοίσβου της θάλασσας, όταν ο ελαφρύς κυματισμός πηγαινοέρχεται στην
παραλία δίπλα στο σπίτι μου....
Αυτές τις στιγμές κάνω
το σταυρό μου και προσεύχομαι!! -
«Θεέ μου μη μου τα
στερήσεις όλα αυτά στην υπόλοιπη ζωή μου»…
Αντί για καλημέρα
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
Τον τελευταίο καιρό αισθάνομαι πολύ ωραία όταν βλέπω από τα στατιστικά του blog οι αναγνώστες να μην αρκούνται σε θέματα της επικαιρότητας, αλλά να ερευνούν το αρχείο και να βγάζουν στην επιφάνεια παλιές αναρτήσεις.
Η σημερινή χαρά μου είναι αυτή, πως το άρθρο που διαβάστηκε πιο πολύ απ΄όλα τα άλλα - μέσα από τις πολλές χιλιάδες επισκέψεις που είχαμε χθες, ήταν αυτό του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη, με αναφορά του στο θάνατο της θρυλικής φυσιογνωμίας της Επανάστασης, του Ερμιονίτη οπλαρχηγού Γιάννη Μήτσα, που έπεσε μαχόμενος στην Αττική γη στις 27 Μαρτίου 1827
Αυτό είναι και η αμοιβή μας αναλογίζομαι...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
======================================
«Η θυσία του αντρειωμένου»
Πίνακας της Ανθούλας Λαζαρίδου - Δουρούκου (+)
===========================================================
Για να διαβάσετε το άρθρο - κλικ στο σύνδεσμο
14η Γιορτή Ελιάς και Ελαιολάδου στο Κρανίδι (17-18 Οκτωβρίου 2026)
Η Γιορτή Ελιάς και Ελαιολάδου στο Κρανίδι αποτελεί έναν θεσμό-ορόσημο που
κρατά ζωντανή την ιστορία, την ταυτότητα και τον πολιτισμό της Ερμιονίδας μας.
Η ελιά και ο «υγρός χρυσός» του τόπου μας δεν αποτελούν απλώς το βασικό
πυλώνα της τοπικής μας οικονομίας, αλλά το διαχρονικό σύμβολο του μόχθου, της
επιμονής και της προκοπής των συμπολιτών μας.
Ως Δημοτική Παράταξη στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό των αγροτών, των
ελαιοπαραγωγών και όλων των επαγγελματιών που κρατούν ψηλά την ποιότητα και το
κύρος του ελαιολάδου μας, γιατί όταν η παράδοση συναντά τη συλλογική
προσπάθεια, ο τόπος μας μπορεί να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία.
Χρέος μας είναι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε έμπρακτα την τοπική παραγωγή,
να ενισχύουμε τη σύνδεση της νέας γενιάς με τις ρίζες μας και να διεκδικούμε
διαρκώς καλύτερες υποδομές και προοπτικές ανάπτυξης για την Ερμιονίδα μας.
Θα ήθελα να ξέρω τον κ. δήμαρχο που τον ζημιώνω αυτόν και τον Δήμο με την εθελοντική και χωρίς καμία αμοιβή δημοσιογραφία μου! και με μηνύει για αντιποίηση δημοσιογραφικού επαγγέλματος;;
-
εκτός των άλλων κατηγοριών και μηνύσεων!! …
Ακόμα και οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι (εκτος από τον Π.Τ.) που εργάζονται για βιοπορισμό, όχι μόνο δεν διαμαρτύρονται γι αυτό που κάνω, αλλά μου δίνουν συγχαρητήρια για το ανιδιοτελές δημοσιογραφικό μου έργο…
Ωστόσο, εγώ απαντώ στα
όργανα του Νόμου όταν με ρωτούν αν είμαι δημοσιογράφος...
--Όχι δεν είμαι
επαγγελματίας δημοσιογράφος, αλλά η δημοσιογραφία μου είναι επαγγελματική …
Ωστόσο, 28 χρόνια που
δημοσιογραφώ στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο, το αρχείο μου αριθμεί δεκάδες
χιλιάδες δημοσιεύματα, όλης της δημοσιογραφικής γκάμας …χωρίς καμία αμοιβή ή
άλλο συμφέρον!..
Προσπαθώ να ενημερώσω
τους συμπολίτες μου και να επικοινωνήσω μαζί τους για τις κοινές μας υποθέσεις,
τα προβλήματα, τα συμφέροντα του Δήμου μας κι’ όχι μόνο …
Με τη δημοσιογραφία
μου δεν επιδιώκω να αλιεύσω επαίνους...και να γίνω αρεστός, πόσο μάλλον να
συμφωνούν οι συμπολίτες πάντα μαζί μου για όλα τα θέματα και τις απόψεις
μου κι’ αλίμονο εάν συνέβαινε αυτό …
Αντί για καλημέρα
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
======================================
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Ωστόσο, υπάρχει και
αυτή η απόψη για το θέμα από όργανο του ΝΌΜΟΥ...
…Εύχομαι, οι διοργανωτές να τον έχουν εμπλουτίσει με νέες ιδέες και με μηνύματα, για την προβολή του εκλεκτού προϊόντος στην Ερμιονίδα…
Ο διαχειριστής του blog για μια ακόμα χρονιά δεν θα είναι εκεί για το εκτενές ρεπορτάζ, λόγω των συνθηκών που επικρατούν στο Δήμο μας με ευθύνη της δημοτικής αρχής…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
--------------------------------
