Ο Θείος εσπερινός για τον αυριανό εορτασμό του νεοφανούς Αγίου Φανουρίου...

 Αύγουστος 2019

 Με λαμπρότητα και φέτος στην Ερμιόνη στον  Αϊ Νικόλα στο Μπίστι...

…Όταν η θρησκευτική παράδοση με την ανθρώπινη ανάγκη 
για κοινωνική συνεύρεση «συνυφαίνονται»... 

Έχει γίνει παράδοση  πλέον «να ντύνουν  με τα καλά του»  το ιστορικό εξωκλήσι,  για να τιμήσει  η Εκκλησία μας τον αγαπητό στους πιστούς Άγιο Φανούριο στον αυριανό εορτασμό του, 
που  συνηθίζεται να λειτουργεί ο ιερέας του Ι.Ν. Ταξιαρχών π. Ιωάννης Αμπελάς.

Ιεροψάλτης Βασίλης Νάκος

Πολλοί ήσαν οι πιστοί που παραβρέθηκαν εκεί κυρίως γυναίκες, που κατέκλυσαν μέσα την εκκλησία και τον εξωτερικό χώρο αυτής. 

Ανάλογες ήσαν και οι φανουρόπιτες οι οποίες προσκομίσθηκαν  να ευλογηθούν από τον ιερέα σύμφωνα με την παράδοση και η κάθε μια σηματοδοτούσε κάποια ευχή ή παράκληση προς τον Άγιο, για  να τους βοηθήσει στις δυσκολίες ή τα προβλήματα που έχει ο καθένας μας στη ζωή του. 

Μια ευχή που μεταφράζεται στην πίστη και την ελπίδα που έχει ο κάθε άνθρωπος να τον βοηθήσει μια ανώτερη από εμάς δύναμη. Στην περίπτωσή μας ο Άγιος Φανούριος.  

Ο ιερέας προς το τέλος της ακολουθίας ευλόγησε τις φανουρόπιτες και στη συνέχεια αναφέρθηκε με λίγα λόγια στο ιστορικό του Αγίου και της αγιοποίησής του, ενώ απευθυνόμενος  στους πιστούς είπε, πως τη σωτηρία της ψυχής και της ζωής μας  θα τη βρούμε μόνο μέσα από την Εκκλησία!  

Ο Γιώργος Χόντας και  ο ανιψιός του  ο Χρήστος Παπαμιχαήλ «στο πόδι» της αείμνηστης γιαγιάς τους Μαρίας Βεντουρή που από νέα υπηρετούσε το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα ως επίτροπος

Φώτο - ρεπορτάζ 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ  ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

====================================================================================

Διαβάστε ακόμα >>> ΕΔΩ-

Του Αγίου Φανουρίου στη Θερμησία... 

Στο Ράδο – ακριτικό ορεινό χωριό της Ερμιονιδας, που ανήκει στη δημοτική Κοινότητα Διδύμων, ανέδειξαν με εκδήλωση τους το εκλεκτό προϊόν τους τη ντομάτα ..

Ο δ.σ. Πάνος Αποστόλου μου είχε πει πως η ντομάτα που παράγεται στη γη του Ράδου  πουθενά αλλού στην Αργολίδα!!....

Δοκιμή μπορώ να κάνω (μου απαγορεύουν περισσότερο γιατί έχει πολύ κάλλιο) αλλά πρέπειι ο Πάνος Α. να μου φέρει μερικές να τις μοιράσω στους φίλους μου για να διαπιστώσαμε την εκλεκτή ποιότητα…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

================================================

Μορφωτικός Σύλλογος Δ.Κ. Διδύμων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΓΙΟΡΤΗ ΝΤΟΜΑΤΑΣ

Με μεγάλη επιτυχία αναβίωσε στο Ράδο μετά από 7 χρόνια η «Γιορτή της Ντομάτας» το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026 , στον προαύλιο χώρο του παλαιού Δημοτικού Σχολείου .

Την εκδήλωση οργάνωσαν κάτοικοι του χωριού , η Δημοτική Κοινότητα Διδύμων, ο Μορφωτικός Σύλλογος και συμμετείχε ως συνδιοργανωτής ο Δήμος Ερμιονίδας .

Η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε τις προσδοκίες των διοργανωτών καθώς πέρα από τους κατοίκους του χωριού, την εκδήλωση υποστήριξαν με την παρουσία κάτοικοι όλων των γειτονικών οικισμών .

Στόχος της εκδήλωσης, όπως τόνισε στον χαιρετισμό της η πρόεδρος του συλλόγου Κ. Μαλτέζου, είναι η ανάδειξη αυτού του μικρού οικισμού και των ανθρώπων του που καθημερινά κρατούν ζωντανό τον τόπο τους μέσα σε δύσκολες συνθήκες.

Αυτοί οι κάτοικοι πρέπει να υποστηριχτούν και μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων και να αναδείξουν την τοπική παραγωγή της ντομάτας. 

Η απομονωμένη ορεινή Ερμιονίδα, ανέφερε η πρόεδρος του συλλόγου, έχει ομορφιές, συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία επιβάλλεται να αξιοποιηθούν,

===============================================

(Σημείωση του blog: -> Κυρία Πρόεδρε, από το στομά σας και στο αυτί της Δημοτικής αρχής. 

Αν όχι αυτή δεν ενδιαφερθεί τότε ποιός;; ...)

========================================================================

Στη συνέχεια η πρόεδρος αναφέρθηκε στις γυναίκες του Ράδου που ως σύζυγοι, μητέρες, εργαζόμενες, αγρότισσες, σύντροφοι και δημιουργοί εργάζονται σκληρά στα χωράφια και στο σπίτι, κρατούν τις παραδόσεις και μεταφέρουν από γενιά σε γενιά τις γεύσεις, τις αξίες και τις μνήμες του τόπου μας.

Ως συμβολική πράξη αναγνώρισης για αυτά που προσέφεραν και προσφέρουν ο Σύλλογος τις τίμησε με την εικόνα της Παναγίας, ένα δώρο που εκφράζει την πίστη, την αγάπη και την προσφορά τους στον τόπο. Την εικόνα που παρέδωσε στις γυναίκες του Ράδου ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Διδύμων κ. Μπουγιούρας Κων/νος προσέφερε δωρεάν η αγιογράφος Παπαθανασίου- Φράγκου Βασιλική την οποία ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

Στο σύντομο χαιρετισμό του ο κ. Μπουγιούρας Κ. ευχαρίστησε τις γυναίκες του Ράδου για την προσφορά στον τόπο μας καθώς και για τη συμβολή τους στην οργάνωση της γιορτής .

Ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι με χορό που κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες.

============================================================

Ο σύλλογος πραγματοποίησε λαχειοφόρο αγορά με μεγάλη επιτυχία

Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για την αγιογράφηση του ιερού ναού του Αγίου Αθανασίου .

Ευχαριστούμε :

Το Δήμο Ερμιονίδας και τις Υπηρεσίες του για την υποστήριξή τους στην εκδήλωση. .

Τους Χορηγούς της εκδήλωσης.

Τους δωρητές της λαχειφόρου Αγοράς.

Τους κατοίκους του Ράδου .

Το τελευταίο αντίο στον Παναγιώτη (Παναή) Μαργέτα…

Είχαμε γνωριστεί νέα παιδιά στην ταβέρνα του Παντελή Μενεξή στην παλιά Ερμιόνη,  όταν συχνάζαμε εκεί  για τους ίδιους λόγους... που ερχόταν κι’ αυτός…

Αυτός από την Κοιλάδα γιός του πρώτου ναυπηγού ξύλινων σκαφών – τύπου τρεχαντήρια – κούντουλες κ.α… καταγωγή από τις Σπέτσες Αντώνη Μαργέτα και αδερφός του υποψήφιου Δημάρχου και δ.σ. Γιάννη Μαργέτα.

Έτσι ο Παναής ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα στην ταβέρνα με ένα μοτοποδήλατο τύπου «φλορέτα»    - αν θυμάμαι καλά. Στις αρχές παραξενευτήκαμε εμείς τα Ερμιονιτόπουλα, αλλά όπως λέει ο λαός – «ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβεται»… Μας είπε πως ερχόταν για το κορίτσι  του πού έμενε στην επάνω  Ερμιόνη. Αυτή με άλλα κορίτσια της γειτονιάς περνούσαν από μπροστά μας που καθόμαστε έξω από την ταβέρνα, τρώγαμε το μεζέ μας, πίναμε το κρασί ή το ούζο μας,   βάζαμε δίσκους στο Τζουμπόξ  και χορεύαμε, - χασάπικο ζεϊμπέκικο, συρτο κ.α. και τα κορίτσια πίσω - μπρος στα στενοσόκακα να σουλατσάριζαν…  - Σωστό πανηγύρι…

Τα χρόνια πέρασαν, ο Παναής τελικά παντρεύτηκε το κορίτσι  του και οι δρόμοι μας .χωρίσανε...

Και ήταν γραφτό μας να συναντηθούμε πάλι,  μια μέρα πριν 7 χρόνια όταν μπήκα στην αιμοκάθαρση, καθώς και η γυναίκα του η Σοφία έκανε και αυτή αιμοκάθαρση.

Το τέλος της Σοφίας ήταν οικτρό… και μετά από δύο χρόνια περίπου, - σήμερα πληροφορήθηκα και για το δικό του φευγιά…

Εύχομαι από τα βάθη τηυς καρδιάς μου, με ένα από τα  τρεχαντήρια που σκάρωνε, να ταξιδέψει γαλήνια γι’αυτό που λέμε άλλη ζωή….

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Αφιερωμένο αξαιρετικά σ’ αυτές τις γυναίκες που αγαπάμε και δεν το δείχνουμε …

https://www.healthweb.gr/ 

Δεν υπάρχει πιο υπέροχη αίσθηση από μια γυναίκα που δεν έχει να αποδείξει τίποτα

Αρετή Διαμάντη

24 Αυγούστου 2026 - 09:00

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο υπέροχες μορφές γυναικείας δύναμης: 

Να ξέρεις ποια είσαι, να αποδέχεσαι ποια γυναίκα έχεις γίνει και να μην χρειάζεσαι την έγκριση κανενός για να συνεχίσεις να προχωράς με το κεφάλι ψηλά.

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας που κάτι αλλάζει μέσα της. Σταματά να εξηγεί συνεχώς ποια είναι, να ζητά επιβεβαίωση, να συγκρίνει τον εαυτό της με άλλες και να προσπαθεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες όλων. Δεν σημαίνει ότι η γυναίκα σταματά να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους ή ότι δεν την αγγίζει η γνώμη τους. Σημαίνει ότι, επιτέλους, η γνώμη των άλλων δεν αποτελεί πλέον τον καθρέφτη μέσα στον οποίο καθορίζει την αξία της.

Και αυτή η αίσθηση είναι πραγματικά απελευθερωτική.

Δεν χρειάζεται να αποδεικνύει την αξία της

Μια γυναίκα που έχει συμφιλιωθεί με τον εαυτό της δεν αισθάνεται την ανάγκη να αποδεικνύει καθημερινά ότι αξίζει. Δεν χρειάζεται να είναι η πιο όμορφη, η πιο επιτυχημένη, η πιο έξυπνη ή η πιο δυνατή γυναίκα στο δωμάτιο.

Ξέρει ότι η αξία της δεν είναι διαγωνισμός.

Μπορεί να έχει ατέλειες, λάθη, ανασφάλειες και ημέρες που δεν αισθάνεται στα καλύτερά της. Αυτό όμως δεν ακυρώνει όλα όσα είναι. Δεν χρειάζεται να παρουσιάζει μια τέλεια εικόνα για να αισθάνεται αρκετή.

Δεν κυνηγά ανθρώπους που δεν την επιλέγουν

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αγάπη και στην ανάγκη να σε επιλέξει κάποιος.

Η γυναίκα που έχει μάθει να σέβεται τον εαυτό της δεν παρακαλά για προσοχή, δεν κυνηγά ανθρώπους που είναι συνεχώς απόντες και δεν προσπαθεί να πείσει κάποιον να αναγνωρίσει την αξία της.

Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να της προσφέρει σεβασμό, συνέπεια και ειλικρίνεια, μπορεί να πονέσει, αλλά θα ξέρει πότε πρέπει να απομακρυνθεί.

Γιατί έχει καταλάβει κάτι σημαντικό: η απόρριψη ενός ανθρώπου δεν αποτελεί απόδειξη ότι δεν αξίζει. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι οι δύο άνθρωποι δεν ταιριάζουν.

Δεν φοβάται να πει «όχι»>>>

Το κακό είναι ότι 16 χρόνια μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται …

 - 23/6/2010 

- «Το τελευταίο αντίο στη Δημοτική αρχή Ερμιόνης»!!!

Όσα δεν μπόρεσε να διαγράψει ο Χάκερ

 και οι γνωστοί ντόπιοι εντολείς του – συνέχεια...

-----------------------------------------------------------------------------------

«Το κατηγορώ» της Βιβής Σκούρτη (ενεργή συμπολίτισσα)  
σ’ αυτούς που θέλουν να παίζουν και στις μέρες μας,
το ρόλο του παράγοντα της Ερμιόνης...

====================================================================================

Αντίο φαντάσματα! 

Η Ερμιόνη δε σας χρειάζεται.

Γράφει η Παρασκευή Σκούρτη 

Πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ερμιόνης

Ο 16 χρόνια Δήμαρχος και οι συν αυτώ, οι διαχρονικά άπραγοι, ασυνεπείς, 
και «με μηδέν ποινικό Μητρώο» - σ.σ. - όχι τώρα πια...

Δεν κατάφεραν:

• Nα ολοκληρώσουν τον βιολογικό καθαρισμό...

• Nα σώσουν τα δέντρα του Μπιστιού και των άλλων αλσυλλίων από τη βαμβακάδα...

• Nα κάνουν ανακύκλωση...

• Nα μην καίγονται τα σκουπίδια...

• Να βελτιώσουν το οδικό δίκτυο....

• Να λύσουν το πρόβλημα του νερού...

• Να σχεδιάσουν την ανάπτυξη του τόπου...

• Να απομακρύνουν τις αίθουσες προκάτ από τα σχολεία που πρόχειρα έβαλαν και μόνιμα έμειναν θαρρείς και είμαστε σε σεισμόπληκτη πόλη....

Ευθύνονται γιατί εξοικείωσαν τον τόπο με τη νοσηρότητα, 

δηλητηρίασαν τη συνείδησή του!! ...

Άγνωστη σ’ αυτούς η χρηστή διοίκηση που επιτάσσει σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, στην ευνομία, στη διαφάνεια, στο σχεδιασμό. Υπονόμευσαν τους νόμους με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους. Έσπειραν τη διχόνοια. Επιβουλεύτηκαν την υγεία μας σωματική και ψυχική.

Άγνωστες οι αξίες σ’ αυτούς.

Η ισονομία των πολιτών απέναντι στη Διοίκηση!

Η διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων!

Ο σεβασμός της λειτουργίας των θεσμών!

Ποινικοποίησαν τη δράση των ανθρώπων που τους έκαναν κριτική, τους απειλούσαν καθημερινά, απαιτούσαν κυρώσεις από την υπηρεσία τους. Όλα τούτα τα σκέπαζαν με άναρθρα <<μπράβο στους δασκάλους>>, γιατί ήθελαν δασκάλους να σκύβουν το κεφάλι. Δασκάλους που σε άλλες εποχές ο άρχοντας πρόσταζε να τους φέρουνε στο στρώμα (γνωστό σε όλους μας το άσμα). Έφτασαν μέχρι το σημείο να τους κατηγορούν με υπονοούμενα, ως εμπρηστές.
>>>>>>>>>>>>

Πάμε σαν άλλοτε.... -> Μια ηλιαχτίδα μέσα στο κοινωνικό μας ζόφο...

 Μαρία Αντριανου Γκάτσου - > καλλιτεχνική φλέβα... 

Επιλογές από το προσωπικό μου αρχείο -> 29 Ιουλίου 2011

Αφιερωμένο εξαιτερικά στους νέους ααναγνώστες μου και είναι πάρα πολλοί...

Γλυκές θύμισες ήρθαν από τα περασμένα νεανικά μας χρόνια όταν ασυνήθιστα συναισθήματα εγκλωβισμένα στο «σεντούκι» την μνήμης μου ξεπήδησαν, πλημμυρίζοντας ευτυχία για λίγο τη σημερινή ζοφερή ζωή μου, όταν άνοιξα στον υπολογιστή τις φωτογραφίες που μου έστειλε αναγνώστης του blog.

Ήταν η Μαρία του Αντριανού και της Θωμαΐς Γκάτσου η μικρότερη των νεανικών μας συντροφιών, (λόγω της φιλικής σχέσης που είχαμε με τα αδέρφια της Κώστα και Βασίλη) που ένα οικογενειακό τάλαντο και ευαισθησία την διακρίνει και αυτήν με έφεση  στη ζωγραφική, την οποία ο φακός του συμπολίτη μας που τράβηξε τις φωτογραφίες την βρήκε στην "πλατεία του πεύκου ή του Μαρμαρινού" καλύτερα, να φιλοτεχνεί με διάφορα σχέδια πάνω στα παγκάκια. 

Οι ΦΩΤΟ είναι του Σταύρου Μιχ. Κούστα

Σκέφτηκα πως αυτός ο τόπος έχει τεράστια αποθέματα ανθρώπινου δυναμικού, που μπορεί να προσφέρει ποικιλοτρόπως και ανιδιοτελώς στην τοπική μας κοινωνία. Αρκεί, να απομονωθούν αυτοί οι συμπολίτες μας, που την δηλητηριάζουν...  προς ίδιων όφελος και προς δόξα της νοσηρής τους φιλοδοξίας και ματαιοδοξίας!!,,,,

Σημείωση: Τα παγκάκια της "πλατείας πεύκου" έχουν βαφεί από την κα Μερτύρη που π τότε διατηρούσε κομμωτήριο εκεί. 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Ερμιόνη όμορφη και παράξενη πατρίδα…

Χθες ένα ζευγάρι ξένων επισκεπτών που απολάμβανε τις ομορφιές του τόπου μας αλλά και τη φρεσκάδα της νιότης τους – κι’ όπου πάει το μυαλό σας...- στην εξωτική μπανιερα (ερωτοφωλιά!) - κάτω από το μύλο του Μπίστι  μου είπε αυτό το χιλιοειπωμένο ...
«Η Ερμιόνη σας είναι πολύ ωραία! - σαν νησί μοιάζει...»

 … Κάποιοι, την αποκαλούν- «το περιγιάλι το κρυφό» …

Και είχαν δίκιο, ό τόπος που μας γέννησε είναι μαγικός!! - 

εμείς χάσαμε την ομορφιά της ψυχής και του πνεύματός μας!- 

γιατί έτσι απλά, μας έφυγε το μακιγιάζ...

Ό,τι και να λέμε στις μέρες μας… ό,τι και να κάνουμε …

=======================================================================

Αφιέρωμα - για το δικό της/ το δικό τους το χατίρι...

Και πολύ πιθανόν, από εδώ να πέρασε ο ποιητής και εμπνεύσθηκε το ποίημα -
«Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα...»
το οποίο και μελοποιήθηκε από το μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη!

>>> " Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα"

Φώτο - σχόλιο
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Εικόνες και απόψεις από τα εγκαίνια της έκθεσης παραδοσιακών φορεσιών απ’ όλο τον κόσμο στο Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης…

 Με την οπτική γωνία και την αισθητική του  υποψήφιου Δήμαρχου και επικ. της μείζονος αντιπολίτευσής Γιάννη Μαργέτα  

και της συζύγου του Πόπης Παπασταύρου, καθηγήτριας ελληνικής φιλολογίας.

=======================================================================

Ο χρήστης Γιάννης Μαργέτας είναι με το χρήστη Πόπη Παπασταύρου στην πόλη Ερμιόνη Αργολίδας.·

Με μεγάλη χαρά βρισκόμαστε σήμερα στον προσφιλή και φιλόξενο χώρο του Μουσείου Παιχνιδιών Ερμιόνης, στη σκιά του Ιερού Ναού της Παναγίας, στα εγκαίνια μια νέας συναρπαστικής έκθεσης της Μαρίας Τράκη που παρουσιάζει το Δ.Σ του Ερμιονικού Συνδέσμου, η οποία φιλοδοξεί να μας ταξιδέψει πέρα από τα στενά όρια του τόπου μας, γιατί αποτελεί αδιαμφισβήτητα «ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ».

Στην καρδιά αυτής της έκθεσης βρίσκονται οι κούκλες. Όχι όμως ως απλά παιχνίδια, αλλά ως μικρογραφίες ανθρώπων, ως φορείς ιστορίας και παράδοσης. Κάθε έκθεμα κάθε κούκλα, ντυμένη με την παραδοσιακή φορεσιά της χώρας προέλευσής της, είναι ένας μικρός πρεσβευτής του πολιτισμού της. Από τα περίτεχνα κιμονό της Ιαπωνίας και τα πολύχρωμα σάρι της Ινδίας, μέχρι τις παραδοσιακές ενδυμασίες της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης.

Είναι, πραγματικά, αυτή η συλλογή ένας ύμνος στην παγκόσμια ποικιλομορφία. 

Μας δείχνει πώς οι γεωμορφολογικές, κλιματολογικές και ιστορικές συνθήκες, ο πολιτισμός, η λαογραφία και η παράδοση αποτυπώνονται στην αισθητική έκφραση των ανθρώπων μέσω της ενδυμασίας τους. 

Είναι μια απόδειξη ότι, αν και διαφορετικοί, μοιραζόμαστε όλοι την ίδια ανάγκη για έκφραση και δημιουργία.

Το Μουσείο Παιχνιδιών, με τέτοιες πρωτοβουλίες, αποδεικνύει ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ένα σύγχρονο Μουσείο με συνεχείς εκπαιδευτικές βιωματικές δράσεις, ένας πολιτιστικός πνεύμονας για την Ερμιόνη και την ευρύτερη περιοχή. 

Το παιχνίδι και στη συγκεκριμένη περίπτωση οι κούκλες αποτελούν γέφυρα στον κόσμο, με στόχο την εκπαιδευτική αξιοποίηση, τη βιωματική μάθηση μικρών και μεγάλων, την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, πράγματα πολύ σημαντικά σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο παγκοσμιοποιημένος.

Ωστόσο, αυτή η έκθεση δεν θα υπήρχε χωρίς την ψυχή αυτού του μουσείου, την αγαπημένη μας Μαρία Τράκη. 

Η συλλογή είναι το απόσταγμα των προσωπικών της αναζητήσεων και των ταξιδιών της σε όλο τον κόσμο. Κάθε κούκλα κρύβει πίσω της μια προσωπική ιστορία, μια συνάντηση, μια ανάμνηση από έναν τόπο μακρινό που η ίδια επισκέφθηκε. 

Με αστείρευτο πάθος και μεράκι, συγκέντρωνε αυτούς τους θησαυρούς επί χρόνια, και σήμερα, με μεγάλη γενναιοδωρία, αποφάσισε να «ανοίξει» αυτό το προσωπικό της ημερολόγιο και να μοιραστεί μαζί μας αυτές τις μοναδικές εμπειρίες. 

Της ευχόμαστε να συνεχίσει με το ίδιο μεράκι, με το ίδιο πάθος και τον ίδιο ενθουσιασμό να μας εκπλήσσει θετικά και να μας εμπνέει.

Συγχαρητήρια, Μαρία και συγχαρητήρια 

σε όσους συνετέλεσαν στη δημιουργία της!

Αντιδήμαρχε Καθαριότητας Κων/ντίνε Κοκκαλη, ο σύγχρονος - έξυπνος κάδος ανακυκλώσιμων υλικών μας ενημερώνει στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα πως είναι γεμάτος πριν από πολύ καιρό …

Στο εκκλησάκι του  Αγίου Αθανασίου  στο Μπίστι μπορώ να πω από πλευράς οργάνωσης κάδων  απορριμμάτων είμαστε τυχεροί..

Ωστόσο, έχει προκύψει ένα πρόβλημα πολύ καιρό τώρα, με το σύγχρονο κάδο ανακυκλώσιμων υλικών να είναι γεμάτος και να μην ανοίγει. -  Έτσι μας ενημερώνει  το ηχογραφημένο μήνυμα...

Όμως, εγώ πριν αρκετές ημέρες έχω ενημερώσει τους εργάτες καθαριότητας που αδειάζανε μπλε κάδους στο λιμάνι  να σας ενημερώσουν και εσάς κ. αντιδήμαρχε  και μου είπαν   πως θα έρθει άλλο αυτοκίνητο που αδειάζει αυτούς τους κάδους. Προφανώς έχει τον απαιτούμενο μηχανισμό…

Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα 23 του μηνός, 8 η ώρα το πρωί ημέρα Κυριακή, ο κάδος είναι γεμάτος, σύμφωνα με το ηχογραφημένο μήνυμα που εκπέμπει....

Δήμαρχε κ. Ι. Γεωργόπουλε και κ. αντιδήμαρχε καθαριότητας

- τα σπιτάκια ανακύκλωσης  κλείσανε,(!) βίαια... 

- οι εν λόγω κάδοι είναι γεμάτοι και δεν αδειάζουν(!) 

>>>Έτσι «το κάτσαμε το καράβι του Δήμου μας στα ρηχά»…

 >>> επικαλούμαι παλιά ναυτική – λαϊκή φράση...

Φώτο – ρεπορτάζ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ