Ο αρχιμουσικός Ευστάθιος Αρβανίτης από διάκριση σε διάκριση!! - τώρα και διεθνώς…

Είμαστε υπερήφανοι κάθε φορά που ενημερωνόμαστε για τις επιτυχές του!  

Το ταλέντο και οι σπουδές πρέπει να συμπορεύονται χέρι- χέρι με την ηθική για κάθε πρόοδο…

- Αυτό συμβαίνει και με τον αγαπητό μαέστρο που άφησε το θετικό του στίγμα και εδώ στο Δήμο ΅Ερμιονιδας ως καλλιτεχνικός διευθυντής στον "Μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης"  και της φιλαρμονικής του Δήμου. 

Φίλοι άλλωστε και στενοί συνεργάτες,

με τον αείμνηστο μαέστρο μας Τάκη Μανιάτη...

Φώτο από ρεπορτάζ μου εδώ στην Ερμιόνη... 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

=====================================

Efstathios Arvanitis

3 ώρ. ·

Με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση παρέλαβα την ανώτατη τιμητική διάκριση “Shield of Culture and Arts” από το International University of Culture, Arts and Sciences (IUCAS) – Διεθνές Πανεπιστήμιο Πολιτισμού, Τεχνών και Επιστημών.

Η διάκριση αυτή αποτελεί αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς στον χώρο της μουσικής, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της επιστημονικής έρευνας. Την αποδέχομαι όχι ως προσωπική επιβράβευση, αλλά ως επιβεβαίωση ότι η τέχνη, η παιδεία και ο πολιτισμός εξακολουθούν να αποτελούν θεμελιώδεις πυλώνες προόδου και ανθρωπισμού.

Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες προς τη Διοίκηση του Πανεπιστημίου, τον Ιδρυτή και Πρόεδρο Dr. Bassam Bishara Zablah, καθώς και τη Γενική Διευθύντρια Amb. Marcela Mendes Zabala, για την εξαιρετική αυτή τιμή.

Αφιερώνω τη διάκριση αυτή στους μαθητές, φοιτητές, συναδέλφους, χορωδούς και συνεργάτες μου, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια συμπορεύονται μαζί μου στο όραμα της καλλιέργειας του ανθρώπου μέσα από τη μουσική και τον πολιτισμό.

Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί το τέλος μιας διαδρομής, αλλά μία ακόμη αφορμή για συνέχιση της προσφοράς με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση.

Η τέχνη ενώνει τους λαούς. Ο πολιτισμός οικοδομεί γέφυρες. Η παιδεία φωτίζει το μέλλον.

Η «ιστορική μνήμη» ως θεμέλιο της «συλλογικής ταυτότητας»

 «Όσοι δεν θυμούνται το παρελθόν τους είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν»

-George Santayana

=============================================================

 ByΑναστασία Δάβαρη

13 Σεπτεμβρίου, 2025

https://www.offlinepost.gr/

Πηγή Εικόνας: documentonews.gr

---

Της Αναστασίας Δάβαρη,

Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί μια απλή παράθεση ημερομηνιών ή γεγονότων, αλλά αποτελεί τον τόπο με τον οποίο μια «κοιτάζει» το παρελθόν της, το ερμηνεύσει και εν συνεχεία, μετατρέπει σε κομμάτι της ταυτότητάς της. Δεν πρόκειται για μια «βιβλιοθήκη» γεγονότων, αλλά για μια διαδικασία κατά την οποία, η επιστήμη συναντά την πολιτική, η μνήμη αγγίζει την ηθική και η ιστορία συνδέεται άρρηκτα με το παρόν.

Οι αναμνήσεις μας δεν είναι καθαρά ατομικές, αλλά αποτελούν ό,τι θυμόμαστε από την οικογένεια, τις κοινότητες και τις ομάδες στις οποίες ανήκουμε. 

Για τον λόγο αυτό, η διάκριση ανάμεσα στην ιστορία και τη μνήμη είναι θεμελιώδης. Η ιστορία ως επιστήμη επιδιώκει την αντικειμενικότητα, την κριτική σκέψη και την τεκμηρίωση, ενώ, η μνήμη είναι επιλεκτική, φορτισμένη συναισθηματικά και συχνά προσανατολισμένη στις ανάγκες του παρόντος. Όμως, οι δύο όψεις αυτές, όχι μόνο δεν είναι αντίθετες, αλλά αλληλοτροφοδοτούνται, με τη μνήμη να δίνει «σώμα» στην ιστορία και την ιστορική έρευνα να προσφέρει τα απαραίτητα εργαλεία που εμποδίζουν τη διαστρέβλωση.

Η μνήμη δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Τα μνημεία, οι εθνικές επέτειοι, τα μουσεία και οι τελετές είναι τα μέσα από τα οποία οι κοινωνίες επιλέγουν τι θα κρατήσουν ζωντανό και τι θα αφήσουν να «χαθεί» στον χρόνο. Ένα μνημείο, δεν καταγράφει απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά το ερμηνεύει και αναδεικνύει συγκεκριμένες πλευρές αφήνοντας άλλες στο περιθώριο. Το ίδιο ισχύει και για τις εθνικές επετείους, οι οποίες υψώνουν το αίσθημα υπερηφάνεια, αλλά αποσιωπούν τυχόν αντιφάσεις ή τραγικότητες του συνόδευσαν τα ίδια τα γεγονότα. Όπως αντιλαμβανόμαστε, η μνήμη είναι πάντοτε μια πράξη επιλογής.

Πρόσφυγες της Μικρασίας στον Πειραιά, Αρχείο ΕΡΤ. Πηγή Εικόνας: lifo.gr

Η διάσταση αυτή φαίνεται και στην ελληνική πραγματικότητα. Η «Μικρασιατική Καταστροφή», παραμένει ζωντανή μέσα από τις προσφυγικές κοινότητες μετέτρεψαν τον ξεριζωμό σε στοιχείο ταυτότητας. Ο «Εμφύλιος», αντίθετα, αποσιωπήθηκε για δεκαετίες αφού η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει τις πληγές του. Η «Δικτατορία» και το «Πολυτεχνείο», κατέληξαν να αποτελούν ισχυρά σύμβολα συλλογικής μνήμης, τα οποία όμως νοηματοδοτούνται διαφορετικά ανάλογα με την εκάστοτε πολιτική αφήγηση που συνοδεύει τα γεγονότα. Αυτά τα παραδείγματα μας βοηθούν να κατανοήσουμε πως η μνήμη δεν αποτελεί μια απλή καταγραφή των γεγονότων, αλλά ένα πεδίο συγκρούσεων γύρω από το τί επιλέγουμε να θυμόμαστε και τι να αφήσουμε στο παρελθόν.

Το τί επιλέγουμε να αφήσουμε πίσω μας όμως δεν είναι πάντοτε απώλεια, αλλά αναγκαιότητα, αφού μια κοινωνία δεν δύναται να θυμάται τα πάντα. Όμως, όταν αυτό οδηγεί σε διαστρέβλωση ή αποσιώπηση κρίσιμων εμπειριών, οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο 20ος αιώνας. Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, το Ολοκαύτωμα, οι γενοκτονίες και τα αυταρχικά καθεστώτα, είναι υπενθυμίσεις του τι μπορεί να συμβεί όταν οι κοινωνίες επιλέγουν να ξεχάσουν. Η ιστορική μνήμη, επομένως, δεν είναι μόνο επιστημονικό καθήκον, αλλά ηθική και πολιτική υποχρέωση.>>>>>>>

Ρεπορτάζ μου ένα χρόνο πριν, μόλις είχα εξέλθει από το Νοσοκομείο του Ρίο…

Ψάχνω να βρω που βρίσκω αυτή τη δύναμη,

 αλλά απάντηση δεν παίρνω …

===============================

Σημαντικό γεγονός στην Μητρόπολη Κορίνθου στα «ΙΘ΄ Παύλεια 2025» 

και στη Σύναξη Βυζαντινών Χορωδιών.

..Τίμησαν σε ειδική εκδήλωση - > τον Ερμιονίτη Πρωτοψάλτη & Μουσικοδιδάσκαλο Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη, για την 35/ετή προσφορά του στην διδασκαλία και την διάδοση της ψαλτικής Τέχνης! 

-> ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ 

να διαβάσετε το εκτενές και σημαντικό  ρεπορτάζ ...

Ιστορικές μνήμες πονεμένες... άλλων εποχών και καιρών ...

Το θέμα το ανέσυραν οι αναγνώστες από το αρχείο του blog και το διαβάζουν μαζί με πολλά άλλα θέματα από χθες....

...Έτσι εξηγείται η καταγραφή των χιλιάδων αναγνωστών καθημερινώς…

================================================================

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2019

Αφιέρωμα σε όλα τα αγνά παιδιά που πίστεψαν στο υψηλό Ιδανικό της Ελευθερίας και την Πατρίδα...

Από το έντυπο δημοσιογραφικό μου  αρχείο...

Η …κομψότητα στην αρχαία Ερμιόνη: Ένας χάλκινος καθρέφτης 2.300 ετών!

 Γράφει ο Γιάννης Μ. Σπετσιώτης.... 

Γνωρίζατε ότι ένα από τα πιο όμορφα αντικείμενα γυναικείας ομορφιάς της αρχαιότητας προέρχεται από τον τόπο μας;;

Ο λόγος για ένα χάλκινο πτυκτό (πτυσσόμενο) κάτοπτρο που βρέθηκε στην Ερμιόνη και χρονολογείται γύρω στο 300 π.Χ., στην Πρώιμη Ελληνιστική Περίοδο. 

Στο κάλυμμα αυτού του αρχαίου καθρέφτη θαυμάζουμε μια ανάγλυφη γυναικεία κεφαλή με περίτεχνα μαζεμένα μαλλιά σε κότσο και κομψά ενώτια (σκουλαρίκια). 

Στο αντικείμενο σώζεται ακόμα και η πρόσφυση, δηλαδή το σημείο όπου εφαρμοζόταν η λαβή ανάρτησης. Ένα μικρό αριστούργημα της μεταλλοτεχνίας που αποδεικνύει την υψηλή αισθητική των προγόνων μας! 

Αν βρεθείτε στην Αθήνα, μπορείτε να το θαυμάσετε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου φυλάσσεται σήμερα.

================================================================

Απόσπασμα από άρθρο που διαβάσαμε στο διαδίκτυο >>>  ΕΔΩ  ως συνέχεια της πιο πάνω  ενημέρωσης ...

https://stamdamd.blogspot.com/

[...] Η φιλοσοφία, η ευγενής άμιλλα σε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπινου βίου και η τέχνη πορεύτηκαν παράλληλα συνθέτοντας έργα και δημιουργήματα άφθαρτα στο χρόνο, έργα λατρείας κι’ επαίνων. 

Η ηθική και η αισθητική συμπορευτήκαν χέρι – χέρι ως αδερφές στα σπάργανα   των οποίων εκτυλίχθηκε ό,τι υψηλό και ωραίο μας παρέδωσε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός...

Πρόταση για ένα μικρό αλλά χρήσιμο έργο προς εξυπηρέτηση των λουόμενων …

Στην πιο δημοφιλή μπανιέρα της Ερμιόνης στη θέση «Συκιά»

Προς το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Ερμιονίδας

Στην εν λόγω παραλία υπάρχει ένας μικρός χώρος που μπορείτε πολύ εύκολα και χωρίς πολλά έξοδα – αφού υπάρχει έτοιμη από τη φύση πετρώδης βάση να φτιάξετε ένα χώρο από μπετόν για να ξαπλώνουν οι λουόμενοι μετά ή πριν την κολύμβησή τους, έχοντας μπροστά τους αυτή την μαγική εικόνα ΄της θάλασσας του ερμιονικού κόλπου.

 Εξυπακούεται και μια σκαλιέρα (σκάλα)  να ανεβοκατεβαίνουν …

Αυτό θα βοηθήσει να αναδειχθεί περισσότερο η παραλία…

Θεωρούμε πως αυτή η μικρή παρέμβαση  αλλά πολύ σημαντική για τη χρήση της, θα στοιχήσει πολύ λιγότερο στο Δ.Λ.Τ.Ε. από ότι στοίχισε η αντίστοιχη στο εκκλησάκι του Αι Γιάννη …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ως υστερόγραφο ...

Φώτο αρχείου μας 15 Αυγούστου 2010

Η μπανιέρα "Συκιά"...

Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί οι αναγνώστες που ερευνούν το αρχείο του blog και διαβάζουν θέματα που τους τραβούν την προσοχή ...…

Κάθε φορά που γίνεται αυτό, ένα παράξενο συναίσθημα με κατακλύζει και λέω -> τίποτα δεν τέλειωσε…

Το θέμα διαβάζεται τώρα από 15 αναγνώστες...

============================================================

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2023

Διάλογοι στο facebook με τη δημοσιογράφο Αναστασία Γεώργα...

 Παλαιότερη αναφορά μου με όλη την ιστορία του "Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης" και της χορωδίας του...

Από το έντυπο δημοσιογραφικό μου αρχείο με ρεπορτάζ και άλλες αναφορές, με τις δραστηριότητες του ιστορικού συλλόγου και της χορωδίας του στην Ελλάδα και το εξωτερικό...

Anastasia Georga

Πολύ ωραία δουλειά Σταμάτη!

Σταμάτης Δαμαλίτης

Αυτά τα δημοσιεύματα είναι ενδεικτικά. Και να σκεφθείς ότι ήμουν ιδρυτικό μέλος του Μουσικού Συλλόγου, για 12 χρόνια ως χορωδός της χορωδίας του,  εκατοντάδες   τα ρεπορτάζ μου στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. Και το αποτέλεσμα, η διοίκηση του συλλόγου στις μέρες μας χωρίς καμία ντροπή δεν  μου στέλνουν ούτε τις ανακοινώσεις και τα Δελτία Τύπου να τα αναρτήσω στο blog μου. 

Τα στέλνουν στο blog που προβάλλεται ο κ. δήμαρχος και η παρέα του…. Αυτό τα λέει όλα …

Επισυνάπτω ένα ρεπορτάζ μου από εκδήλωση του Μουσικού Συλλόγου. ->>>> https://stamdamd.blogspot.com/2020/12/blog_18.html

·                     Anastasia Georga

Σταμάτης Δαμαλίτης έχεις κάνει μια μοναδική δουλεια. Μπράβο Σταμάτη. Βραβείο πρέπει να σου δωσουν. Εσυ εισαι η σύγχρονη ιστορια του τοπου σου ολοζώντανη.

o                 

·                     Anastasia Georga

Σταμάτη μπορώ να τα βάλω στη δική μου;

o                 

·                     Σταμάτης Δαμαλίτης

Anastasia Georga Μη με ξαναρωτήσεις γι' αυτό...

·                      

o                  Anastasia Georga

Σταμάτης Δαμαλίτης σ ευχαριστώ πολυ βέβαια εγώ θα ήθελα και δύο λόγια από σένα για το παράπονο σου, έτσι θα ολοκληρωθεί η εικονα...

§               

o                  Σταμάτης Δαμαλίτης

Anastasia Georga Το παράπονό μου το έχω εκφράσει ποικιλοτρόπως. Βασικά είναι η αγνωμοσύνη των συμπολιτών μου για την24χρονη ανιδιοτελή προσφορά μου και ποιος ξέρει πόσα χρόνια ακόμα ... Προσεύχομαι να πεθάνω με τα δάκτυλά μου πάνω στο πληκτρολόγιο...

 

Χθες και σήμερα 21- 22 του μηνός Ιουνίου έχουμε το θερινό ηλιοστάσιο…

Είναι η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου =15 ώρες και η μικρότερη νύκτα   -9 ώρες …

Σήμερα ο ¨ήλιος πρόβαλλε σε όλο το μεγαλείο του πάνω από το  όρος  Άδέρρες και το «Αλατοβούνι» όπως  βλέπουμε την ανατολή του, από το σπίτι μας στην Ερμιόνη…

Από αύριο που θα αρχίζει να μικραίνει σε χρόνο η ημέρα και θα μεγαλώνει η νύκτα κατά περίπου 2 λεπτά θα ανατέλλει όλο πιο δεξιά, μέχρι το χειμωνιάτικο ηλιοστάσιο 21- 22 Δεκεμβρίου που θα ανατέλλει στη νήσο Δοκο(ΦΩΤΟ 2)

Αυτό το αέναο ταξίδι του φωτοδότη ηλίου συνεχίζεται από τη δημιουργία  αυτού του κόσμου και αλίμονό μας αν σταματήσει …

ΥΓ. Κάθε φορά που έχουμε αυτές τις πολύ σημαντικές αλλαγές στη ζωή μας και στα φυσικά φαινόμενα, θυμάμαι τον αείμνηστο δάσκαλό μας Μιχαήλ Παπαβασιλείου, που μας μάθαινε – μας δίδασκε(!)- ακόμα και γι’ αυτά τα φαινόμενα…

Αιωνία του η Μνήμη ….

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

Κατά χιλιάδες αυξάνονται καθημερινά οι επισκέπτες- αναγνώστες του blog απ’ όλο τον κόσμο….

 Σήμερα  (Κυριακή 21/6/2026) 10.716

Χθες 8.499 

Αυτόν τον μήνα 61.775

Τελευταίος μήνας 42.892

Αφορμές για δημόσιο κοινωνικό διάλογο που σιγά – σιγά αλλά σταθερά εξαφανίζεται και αυτός…

 

Ο συμπατριώτης και γείτονάς μου Τάκης Σπετσιώτης ήταν αρθρογράφος, με χρονογραφήματα, κείμενα  κ.α. στον έντυπο Τύπο  αυτών των χρόνων από πολύ μικρή ηλικία, αλλά μετά τον «κατάπιε» η 7^η Τέχνη,,,

Τώρα στο γέρμα του τον συναντάμε στο κοινωνικό δίκτυο να κάνει αναρτήσεις με ένα τρόπο απαράμιλλο, που τα μυστικά του εκείνος γνωρίζει ...

ΥΓ. Πως αλλάζουν οι καιροί αναλογίζομαι …

Στις μέρες μας, στην άλλοτε πανέμορφη και με αισθητική φτιαγμένη, γεμάτη ζωή… αυλή του  σπιτιού του στην Ερμιόνη, - δίπλα στο δικό μου, έρχονται αυτές οι θύμισες από τα παλιά… προς χάρι του γάτου της οικογενείας του, που με περιμένει κάθε μέρα με τρυφερά νιαουρίσματα να τον ταΐσω…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

==============================================

Τάκης Σπετσιώτης·

ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ, Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ>>>>

Απόφαση ΔΙΚΑΣΤΗ στην Αμερική για βραβείο ΝΟΜΠΕΛ !! ...

"Αν σε μια κοινωνία ένα παιδί κλέβει ψωμί,

τότε η κοινωνία αυτή έχει αποτύχει."...

Κοινωνικό Μάθημα για Όλους μας ...

=========================================

CSI Institute ·

Ακολουθήστε

Σε μια αίθουσα δικαστηρίου κάπου στην Αμερική, παρουσιάζεται ένας 15χρονος που κατηγορείται για κλοπή. Τον έπιασαν να κλέβει από ένα κατάστημα — λίγα τρόφιμα: ψωμί και τυρί. Κατά τη διάρκεια της κλοπής, στην προσπάθειά του να ξεφύγει, έριξε και κατέστρεψε ένα ράφι.

Ο δικαστής, ένας ηλικιωμένος άντρας με βλέμμα αυστηρό μα και βαθιά ανθρώπινο, κάθισε και άκουσε την υπόθεση. Στη συνέχεια γύρισε προς το αγόρι.

– Αλήθεια; Έκλεψες ψωμί και τυρί;

Το αγόρι, με σκυμμένο κεφάλι, απάντησε χαμηλόφωνα:

– Ναι.

– Γιατί έκλεψες;

– Γιατί τα χρειαζόμουν.

– Δεν μπορούσες να τα αγοράσεις;

– Δεν είχα λεφτά.

– Οι γονείς σου;

– Έχω μόνο τη μητέρα μου. Είναι άρρωστη και στο κρεβάτι.

– Δουλεύεις κάπου;

– Δούλευα σε πλυντήριο αυτοκινήτων, αλλά πήρα ρεπό για να φροντίσω τη μαμά μου και με απέλυσαν.

Ο δικαστής σιώπησε. Κοίταξε γύρω του την κατάμεστη αίθουσα. Κανείς δεν μιλούσε. Μόνο το αγόρι, με μάτια βουρκωμένα, στεκόταν μόνο του.

Ξαφνικά, ο δικαστής χτύπησε το σφυρί και ανακοίνωσε:>>>>

Στους αιθέρες(!) η επισκεψιμότητα στο blog - χθες Σάββατο - με τη δική σας συμμετοχή και αναγνώριση …

… Λίγο ακόμα να ανεβούμε, λίγο ψηλότερα…

Σάββατο 20 Ιουνίου 

Σήμερα 8.499

Χθες 7.543 



 Αυτόν τον μήνα49.721

ΟΙ αναγνώστες του blog απ' όλο τον κόσμο