Έτσι μας είπαν οι αρμόδιοι του Κέντρου, όταν πήγαμε χθες εκεί να κάνουμε
εξέταση με ακτινογραφία θώρακος…
Μήπως κ. Υπουργέ Υγείας και στελεχιακοί
συνεργάτες αυτού, πρέπει να δεσμεύονται οι Δωρητές και Ευεργέτες του Κ.Υ.Κ. και
για τις επισκευές των δωρεών τους, για την τάχιστη αποκατάσταση τυχόν βλαβών των
διαφόρων οργάνων που κάνουν δωρεές;;; ..…
Γι’ αυτό λέμε και γράφουμε
συνεχώς(!)
-> «Από το Ε.Σ.Υ στο ΕΜΕΙΣ» …
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Αντιγράφω από το σημειωματάριό μου που συμπλήρωνα στο αλιευτικό (ψαράδικο) σκάφος μας, ταξιδεύοντας και ψαρεύοντας στο σύμπλεγμα των κυκλαδονήσων…
«Απάντηση σε επιστολή – πάμπλουτης χήρας»
[…] Τα συγκεκριμένα άλογα – ράτσας – που μου
ζητήσατε να σας βρω, ήδη τα βρήκα… Αλλά το δεύτερο που μου ζητάτε να σας βρω –
έναν άνθρωπο ικανό να σας συμπαραστέκετε και να σας καταλαβαίνει, είναι κάτι
πολύ δύσκολο και σπάνιο και από αυτά τα
είδη που δεν φροντίζουμε να αναπτύξουμε στην κοινωνία μας ή τουλάχιστον, δεν τους
δίνουμε προσοχή…
Η εκπαίδευση τέτοιου είδους είναι μια
μακρόπνοη οικονομική τοποθέτηση, που κανένας δεν φρόντισε να την κάνει στη χώρα
μας. Αντίθετα, αν κάποιος άνθρωπος με παρόμοια προσόντα βρεθεί να ξεφυτρώσει
από μόνος του, εμείς φροντίζουμε να τον απομονώσουμε, χαρακτηρίζοντάς τον «πρωτότυπο»
….
Για την μεταφορά στο blog…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Ο αρθρογράφος μας είναι - Επίτιμος Σύμβουλος
Ειδικής Αγωγής...
Η ακεραιότητα του σώματος και του
χαρακτήρα
του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Η σωματική ακεραιότητα,
όπως ξέρουμε, εκφράζει την αρτιότητα των μελών (αρτιμέλεια) του σώματος αλλά
και των επιμέρους οργάνων του, χωρίς να υπάρχει καμία βλάβη. Ο άνθρωπος,
μάλιστα, όταν διαπιστώσει κάποια δυσλειτουργία και αδυναμία, καταβάλλει κάθε
προσπάθεια να τα διατηρήσει υγιή και στη φυσιολογική τους κατάσταση
επισκεπτόμενος τους εξειδικευμένους γιατρούς. Επιπροσθέτως, η σωματική
ακεραιότητα αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου, προστατευόμενο από τον νόμο.1
Εκτός από τη σωματική ακεραιότητα και ό,τι
αυτή σημαίνει, γίνεται λόγος και για την ακεραιότητα του χαρακτήρα. Είναι και
αυτή εξίσου σημαντική. Εκδηλώνεται με την εντιμότητα, τη χρησιμότητα, την
καθαρότητα και ειλικρίνεια του ατόμου στις καθημερινές του σχέσεις και επαφές
(οικογενειακές, φιλικές, συλλογικές, επαγγελματικές, κοινωνικές) στα λόγια και
κυρίως τις πράξεις του.
Τον ακέραιο άνθρωπο αφορά μόνο η αλήθεια,
η «υγεία» του νου και της ψυχής του, η αδιάφθορη πνευματική και ψυχική του
λειτουργία. Είναι αυτό που τον κάνει αξιόπιστο και σεβαστό στους συνανθρώπους
του. Πρωτίστως οι βάσεις της ακεραιότητας του ανθρώπου μπαίνουν στη μικρή του
ηλικία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον με το θετικό παράδειγμα και την
καθοδήγηση των γονιών του. Είναι το μεγάλο δώρο της οικογένειας στα παιδιά! Στη
συνέχεια εξελίσσεται και σφυρηλατείται στο σχολικό περιβάλλον όλων των βαθμίδων
έχοντας ως πρότυπο ακεραιότητας τους δασκάλους. Επίσης, ανάλογα παραδείγματα
ακεραιότητας προβάλλονται μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, κινηματογραφικά και
θεατρικά έργα κ.λπ.
Στους καιρούς μας η αρετή της ακεραιότητας του χαρακτήρα ενός ατόμου ούτε καλλιεργείται, ούτε εκτιμάται, ούτε προβάλλεται, όπως θα έπρεπε. Άλλες «αρετές» υποληπτόμεθα στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, όπως την πονηρία, το ψέμα, την ανειλικρίνεια, την προσποίηση, τη δολιότητα, τη συκοφαντία, την ανεντιμότητα, το νταηλίκι.
Συμπεριφορές που κυριαρχούνται από ψυχικά συμπλέγματα (κόμπλεξ) και οδηγούν σε
διαταραχές της προσωπικότητας.
Θεωρώ, πως «η δουλειά» με τον εαυτό μας,
πάντα με την καθοδήγηση των ειδικών, των εξειδικευμένων στην αντιμετώπιση
προβλημάτων ψυχικής υγείας, θα μας απαλλάξει από δυσάρεστες εξελίξεις και
επακόλουθα.
ΣΗΜ.
1Δεν αναφερόμαστε, ασφαλώς, στα άτομα με αναπηρίες (σωματικές, νοητικές, ψυχοκοινωνικές) εγγενείς ή επίκτητες, που αποτελούν και αυτά ισότιμα μέλη στις κοινωνίες μας.
Οδυσσέας Ελύτης ο Νομπελίστας Ποιητής
Το έθιμο της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας αποτελεί μια αφορμή να
βρεθούν τα μέλη των συλλόγων σ’ ένα κλίμα γιορταστικό, να ανταλλάξουν ευχές για
τη νέα χρονιά.
Δεν είναι εύκολοι καιροί καθώς οι άνθρωποι όλο και
περισσότερο κλεινόμαστε για πολλούς λόγους είτε αυτοί είναι οικονομικοί, είτε
υγείας αλλά και καιρικοί.
Όμως χθες, Σάββατο 17 Ιανουαρίου βρεθήκαμε όλοι μαζί
και ευχαριστούμε θερμά όλους εκείνους που μας τίμησαν με την παρουσία τους!
Το ταξίδι του Περιοδικού μας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008 ως ιδέα
από μια όμορφη καλοκαιρινή συντροφιά σ’ ένα παγκάκι, με το πρώτο μας τεύχος να
κυκλοφορεί τον Ιανουάριο του 2009.
Ένα ταξίδι όμορφο, που δεν του έλειπαν και τα προβλήματα. Ήταν ένα ταξίδι
μοναχικότητας, με τη μοναχικότητα αυτή να αποτελεί και μία πρόκληση.
Το περιοδικό μας φθάνει στα πέρατα της γης, σε Αμερική, Αγγλία,
Αυστραλία, Γαλλία, Κύπρο.
Μπαίνει σε σημαντικές Βιβλιοθήκες, σε σχολικές, σε σημαντικά ιδρύματα και
οργανισμούς· φιλοξενεί άρθρα επιστημονικά και λαογραφικά γιατί για εμάς η
παράδοση δεν είναι κάτι μουσειακό αλλά αποτελεί συστατικό της ζωής μας.
Στόχος μας είναι να το πάρουν στα χέρια τους νέοι
άνθρωποι, να παρουσιάσουν μέσα από αυτό τις πτυχιακές τους εργασίες, να
εξειδικεύσουν τις επιστημονικές τους γνώσεις σε σχέση με τον τόπο τους, χωρίς
να αποκλείουμε και τους νέους της καθημερινή βιοπάλης, τους χειρώνακτες. >>>>
Πολλά χρόνια επισημαίνουμε στα ρεπορτάζ μας τους κίνδυνους που εγκυμονεί σε ορισμένα σημεία χωρίς πεζοδρόμιο ο κεντρικός δρόμος στην βόρεια πλευρά της Ερμιόνης …
=============================================================================================================
Δήμαρχε κ. Γιάννη Γεωργόπουλε, αυτό το ρεπορτάζ θα το αναδημοσιεύουμε
συνεχώς, μήπως μάθετε να δίνετε προτεραιότητα στα σοβαρά προβλήματα του Δήμου
μας!! ...
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ->
Ως απάντηση από τη δημοτική αρχή λαβαίνουμε τη σιωπή της και
ενίοτε προσβλητικούς σχολιασμούς στο κοινωνικό δίκτυο και μηνύσεις!!!…
Κι’ όμως ο κίνδυνος παραμονεύει καθημερινώς για τους πεζούς, κυρίως για τους μαθητές του Γυμνασίου – Λυκείου Ερμιόνης ακόμα και για δυστυχήματα ανυποψίαστων πεζών… (από απρόσεκτους οδηγούς!)καθώς κυκλοφορούν από το σπίτι τους στο εκπαιδευτικό ίδρυμα και επιστροφή στο σπίτι τους, αναγκαστικά… έτσι χύμα πάνω στον αυτοκινητόδρομο!!!...
Στον αντίποδα η δημοτική αρχή έχει κατασκευάσει - εκ των υστέρων… πεζοδρόμιο στην ανατολική πλευρά του δημοτικού κοιμητηρίου στην Ερμιόνη, που και να βρεθεί – σπανίως – κάποιος πεζός στο σημείο αυτό, δεν το χρησιμοποιεί διότι ο δρόμος έχει μεγάλο πλάτος… .-> ΦΩΤΟ
Δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε στις λογικές... της δημοτικής αρχής, γι’ αυτό και η αναφορά μας παρ΄ ότι προσφέρεται για περισσότερο σχολιασμό… κλείνει εδώ...
Οι ΦΩΤΟ μιλούν από μόνες τους…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Στην Ερμιόνη τα
γιορτινά της έχει φορέσει και η μικρή εκκλησία
στη γειτονιά μας στο «Μπίστι» αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.
Χαρμόσυνα
κτυπάει και η καμπάνα από χθες το απόγευμα στον εσπερινό
και σήμερα το πρωί στη θεία λειτουργία και προσκαλεί τους πιστούς.
Αν Ο Άγιος Νικόλας μέσα στο δασύλλιο
του «Μπίστι» ανήκει παραδοσιακά στους ναυτικούς και τους ψαράδες
της Ερμιόνης, ο Άγιος Θανάσης ανήκει στους παλιούς σπογγαλιείς, αφού από
αυτούς έχει κτιστεί.
Όταν ταξίδευαν στα βόρεια παράλια της Αφρικής για σπογγαλιεία, το πρώτο τσουβάλι των σφουγγαριών που αλίευαν, ήταν τάμα στον Άγιο και τα χρήματα που θα έπαιρναν όταν το πουλούσαν, προσφερόντουσαν για το κτίσιμο της εκκλησίας του και την αποπεράτωση της. Μάλιστα, μέσα στην εκκλησία υπάρχει εικόνα που στο πίσω μέρος είναι γραμμένα όλα τα ονόματα των καπεταναίων και πληρωμάτων σπογγαλιέων που συμμετείχαν αυτούς τους χρόνους σ’ αυτό το θεάρεστο έργο.
Χρόνια Πολλά με Υγεία στη μνήμη του Αγίου και των προγόνων μας που τέτοια μέρα μας δίνετε η ευκαιρία να τους θυμόμαστε.
Το πιο κάτω ρεπορτάζ
δημοσιεύτηκε
στην καθημερινή εφημερίδα
«ΑΡΓΟΛΙΔΑ»
τον Ιανουάριο του 2005
.jpg)
--------------------------------------------
Ο Βίος του Αγίου
>>>>>>>>>>
Ακόμα και το ολόγιομο φεγγάρι συνηγορεί και φωτοστεφανώνει το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου εν όψει της αυριανής γιορτής του στην ανατολική άκρη της Ερμιόνης ..
...
και η λαϊκή ρήση λέει->
Το
φεγγάρι του Γενάρη, μοιάζει σαν μαργαριτάρι...
Το
φεγγάρι του Γενάρη, ήλιος της ημέρας λάμπει...
STAM.DAM.D
του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Στις 21 Αυγούστου 1866 ξέσπασε η Μεγάλη Κρητική Επανάσταση κατά
των Τούρκων που κράτησε τρία χρόνια (1866-1869), το «δεύτερο 21», όπως
ονομάστηκε. Ήταν η έκφραση
του πόθου των Κρητικών για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση
(ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα)
μέσα σ’ ένα ιδιαίτερα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον. Οι αποστολές εθελοντικών στρατευμάτων, όπλων και
άλλων εφοδίων που στέλνονταν από την Ελλάδα, είχαν εξαγριώσει τους Τούρκους, που απειλούσαν με έναν γενικευμένο
Ελληνοτουρκικό πόλεμο.
Με την έναρξη της Κρητικής Επανάστασης, ως
εθελοντής, έφτασε στην Κρήτη και ο δευτερότοκος γιος της κρανιδώτικης οικογένειας του Αναγνώστη
Βασιλείου, Ιωάννης, που ήταν
υπίατρος, με τους δύο μικρότερους αδελφούς του Ανδρέα και Κυριάκο. Έλαβε μέρος στις μάχες των Κυδωνιών, του
Σελίνου, των Σφακίων, των Λάκκων καθώς και στην πολιορκία της Κισσάμου πολεμώντας
με γενναιότητα και προσφέροντας με μεγάλη αυτοθυσία τις ιατρικές του υπηρεσίες στους στρατιώτες. Έπεσε στη
μάχη του Αστερακίου κοντά στο
χωριό Καμαργιώτη της επαρχίας Μυλοποτάμου στις 17 Ιανουαρίου 1867, ανήμερα του Αγίου Αντωνίου.
Όταν η μητέρα του, Σταμάτα, πληροφορήθηκε τον
θάνατο του γιου της ως άλλη
Σπαρτιάτισσα είπε: «Αν είναι να ελευθερωθή η Κρήτη και ως αυτός ας
πέσωσιν και οι δύο άλλοι
αδελφοί του (Ανδρέας και Κυριάκος) οίτινες μετ’ αυτού συνανεχώρησαν».
Η θυσία του Κρανιδιώτη υπίατρου Ιωάννη Αναγν.
Βασιλείου συγκίνησε ολόκληρη την Ελλάδα. Μάλιστα οι εφημερίδες των Αθηνών τον αποκάλεσαν
«Νεομάρτυρα της Πατρίδας»!
Με την ευκαιρία που μας δίνεται από τη σημερινή
ημέρα θέτω τα παρακάτω ερωτήματα: Ακούστηκε ποτέ στα σχολεία του Κρανιδίου και ολόκληρου του Δήμου
Ερμιονίδας κάτι γι’ αυτόν τον
συμπολίτη ήρωα;
Ενδιαφέρθηκε ποτέ ο Δήμος να προβάλει πρόσωπα
και γεγονότα της τοπικής μας ιστορίας;
Αναζήτησαν ποτέ οι Κοινότητες τα ονόματα των
τοπικών ηρώων, τα οποία επιβάλλεται να μνημονεύονται στις εθνικές γιορτές ή άλλων προσωπικοτήτων που
κατάγονται απ’ αυτές;
Λένε πως εμείς οι Έλληνες με μεγάλη ευκολία και θαυμασμό μιλάμε για τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας αλλά με μεγάλη δυσκολία αναγνωρίζουμε και αναφέρουμε ονόματα προσώπων, αν δεν τα έχουμε κακολογήσει ή δυσφημίσει, που διακρίθηκαν σε επιστημονικούς και επαγγελματικούς τομείς. Αναλογίζομαι πώς μεταφράζεται αυτό: Αδιαφορία ή αθλιότητα; Ζήλεια ή κακομοιριά;
ΣΗΜ.
1. Τη φωτογραφία του Ιωάννη Αναγνώστη Βασιλείου, η οποία παρουσιάζεται
για πρώτη φορά,
εντοπίσαμε στα Αρχεία της Ακαδημίας Αθηνών.
2. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε
στα βιβλία μας:
α) Ο καπετάν Αντώνης Στ. Μήτσας (1832 -1897),
Αθήνα 2020
β) Συμβολή στη Νεότερη Ιστορία της Ερμιονίδας (1828 - 1899), Αθήνα, 2022
Ωστόσο, τουλάχιστον μια εβδομάδα, το νερό της δημοτικής ύδρευσης συνεχίζει και τρέχει στην παλιά βίλλα Λεούση στην Ερμιόνη και η διαρροή εκτείνεται, στα παρακείμενα οικόπεδα…
Και οπωσδήποτε και αυτή τη φορά, θα αναλάβει να καθαρίσει... το Θέμα, ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου κ. Π. Μέξης με τον τρόπο που αυτός ξέρει στη σελίδα του στο fecebook, -> και ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΕΡ να κτυπάει χωρίς κανένα φραγμό(!) like ...
Πολίτες εξοργισμένοι μας απέστειλαν τη ΦΩΤΟ…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
“Προστασία της Δ. Κοινότητας Διδύμων από την απορροή Όμβριων Υδάτων (Αντιπλημμυρική Προστασία)
Θέμα που τέθηκε από τον Γιάννη Μαργέτα επικεφαλής της μείζονος
αντιπολίτευσης στην 1η Ειδική Λογοδοσία Δημοτικής Αρχής Ερμιονίδας
στις 14 Ιανουαρίου 2026
Ένα πέρασμα από τον κάμπο των Διδύμων αρκεί για να
καταλάβει ο ανυποψίαστος πολίτης την απόγνωση στην οποία έχουν περιέλθει οι
κάτοικοι των Διδύμων. Οι κάτοικοι οι οποίοι εκτός της αγωνίας που ζουν με την
υπάρχουσα σήμερα κατάσταση και πως αυτή θα εξελιχθεί, γνωρίζουν καλά και την
απραξία των προηγούμενων χρόνων και αυτό φυσικά εντείνει την ανησυχία
τους.
Τι αντικρίζουμε λοιπόν σήμερα; -Νερά που σχηματίζουν λίμνες στα χαμηλά σημεία του κάμπου των Διδύμων, κάποιες από αυτές δίπλα στα σπίτια που προέκυψαν από τις φετινές βροχοπτώσεις και παραμένουν στα ίδια σημεία αμετακίνητα, αφού η γη δείχνει ότι δεν μπορεί να τα απορροφήσει. Όσο σκέφτεται κανείς ότι είμαστε στην καρδιά του χειμώνα και οι βροχοπτώσεις, ενδεχομένως και ισχυρά καιρικά φαινόμενα είναι μπροστά μας και δεν «βλέπει φώς» από πλευράς ενεργειών, η ανησυχία του μετατρέπεται σε απόγνωση. Και να ήταν πρωτόγνωρο το φαινόμενο θα υπήρχε ενδεχομένως κάποια δικαιολογία.
Φωτογραφίες
του 1998 δείχνουν την ίδια ακριβώς κατάσταση στον κάμπο.
Οι παλιότεροι αυτοδιοικητικοί δεν ξεχνάμε τη χρονιά με
τα βατράχια.
Κανείς λοιπόν δεν έχει δικαίωμα να πει δεν γνώριζα τι
θα συμβεί, δεν το περίμενα, είναι πρωτόγνωρο κ.ο.κ.
Ας προσπαθήσουμε να χωρίσουμε το θέμα σε δύο ενότητες.
Η πρώτη είναι τι κάνει η Δημοτική Αρχή σήμερα να
αντιμετωπίσει την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί και να μην είναι απλά θεατή.
Έχουν κληθεί εξειδικευμένα συνεργεία να εξετάσουν από
πλευράς υγειονομικής σε τι κατάσταση βρίσκονται τα λιμνασμένα
νερά;
Να γνωμοδοτήσουν αν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια
υγεία και να προτείνουν ποια μέτρα πρέπει άμεσα να
ληφθούν;
Έχει συνεδριάσει η Πολιτική Προστασία με αποκλειστικό
θέμα την υπάρχουσα κατάσταση και τις οδηγίες που πρέπει να δοθούν στους
κατοίκους;
Έχει υπάρξει συγκεκριμένος σχεδιασμός για
την περίπτωση νέων βροχοπτώσεων που ενδεχομένως θα
εντείνουν το
φαινόμενο;
Έχουν δοθεί οδηγίες στους πολίτες για την προστασία
τους;
Έχουν καταρτιστεί και γνωστοποιηθεί σχέδια στους πολίτες των Διδύμων πως πρέπει να κινηθούν σε περίπτωση που σύντομα επαναληφθούν έντονα καιρικά φαινόμενα; >>>>>>>>>>
Αισθανόμαστε δέος και θαυμασμό, όταν επισκεπτόμενοι το Κέντρο Υγείας Κρανιδίου και εκεί στο σαλόνι αναμονής εκτός των άλλων τιμητικών εικόνων, φωτογραφιών και μαρμάρινων επιγραφών με τα ονόματα των δωρητών και ευεργετών του ιδρύματος, βλέπουμε ξανά και ξανά και τις φωτογραφίες των επιστημόνων ιατρών, που πρόσφεραν τις υπηρεσίες στην Υγεία των Ερμιονιδέων τα παλαιότερα και δύσκολα χρόνια...
Όμως, μπροστά σ’ αυτό το δίπλωμα του
Διδυμιώτη χειρουργού και μαιευτήρα ιατρού Ιωάννου Λ. Πέτρου,
υποκλινόμαστε και σκεπτόμαστε, πως αυτή η μικρή κοινότητα των Διδύμων
Ερμιονίδας αναλογικά με τον πληθυσμό έχει γεννήσει και αναδείξει πολλές
προσωπικότητες των γραμμάτων και της επιστήμης.
Φυσικά με μπροστάρηδες τους γονείς τους που αγωνιζόντουσαν πολύ σκληρά, δουλεύοντας διάφορες εργασίες στην παραγωγή του πρωτογενούς τομέα για να ανταποκριθούν στα έξοδα των σπουδών.
Επομένως, αυτό το δίπλωμα που είναι
αναρτημένο στο Κ.Υ. Κρανιδίου εκτός των άλλων είναι για εμάς κάτι ιερό,
«κουβαλάει» μια πτυχή της ιστορίας της Ερμιονίδας και μας προτρέπει, για να τον
μιμηθούμε!...
=========================================================================================================================================================
Ο Ιωάννης Λεωνίδα
Πέτρου γεννήθηκε το 1870 στα Δίδυμα. Φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο του χωριού
του από το 1877 έως το 1882 και στη συνέχεια στο Σχολαρχείο Κρανιδίου, την
τριετία 1882 – 1885.
Είχε σχολάρχη τον
Γεώργιο Ελευθερίου και ελληνοδιδασκάλους, τον Ράλλη Παπά και τον Γερβάσιο
Κωνσταντινίδη
Ήταν προσωπικός
φίλος του Εμμανουήλ Ρέπουλη και έμεναν στο ίδιο δωμάτιο κατά τα χρόνια των
σπουδών τους.
Λέγεται, πως κάποτε όταν
ο Εμμανουήλ Ρέπουλης αρρώστησε και κάλεσε τον Διδυμιώτη γιατρό να τον
εξετάσει, σηκώνοντας το μάλλινο εσωτερικό φανελάκι του, το είδε να
ήταν σχισμένο. Έκπληκτός ο γιατρός του είπε: -> Υπουργέ...
- τότε ο Ρέπουλης φάνηκε να ντράπηκε! Και του απαντά, - άστα Γιάννη…
- Αυτό φυσικά δείχνει, ποιος ήταν τελικά, ο Ρέπουλης, ο μεγάλος
πολιτικός της Ελλάδας, στις αρχές του 20ου αιώνα, με
καταγωγή από την Επαρχία μας!
Τα στοιχεία για τον
Ιατρό Ιωάννη Λ. Πέτρου μου τα έδωσε ο φίλος μου Γιάννης Μ Σπετσιώτης
- επίτιμος σχολικός σύμβουλος ειδικής αγωγής
Ρεπορτάζ
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Ας ακούσουμε τον
Πλάτωνα λοιπόν και ας ξεσηκωθούμε!
Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται στους νέους μας,
που κρατάνε στα χέρια τους τις Ελπίδες μας(!) και την Ελλάδα μας .......
======================================================================================================================================================
Ο ΠΛΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ:
''ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΚΑΝΤΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ''?
Τα λόγια των αρχαίων μας σοφών είναι
διαχρονικά. Οι συμβουλές και οι παροτρύνσεις τους αντηχούν στην αιωνιότητα για
να καθοδηγούν εμάς, τους απογόνους τους, όπως και τους Έλληνες που θα
διαδεχθούν τη δική μας γενιά, στην οδό της Πολιτικής Αρετής, της Ελευθερίας και
του Μεγαλείου.
Δυστυχώς, το σάπιο και
κατοχικό εκπαιδευτικό μας σύστημα φρόντισε να μη διδαχθούμε ποτέ τους
φιλοσόφους μας, από το φόβο μην εμπνευστούμε από τα λόγια τους και ξεσηκωθούμε
απέναντι στους τυράννους μας. Το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα που αναλώνει τις
ώρες διδασκαλίας σε γνώσεις σχολαστικές, θεοκρατικές, στείρες και αποβλακωτικές
και το οποίο τώρα, με τις μεταρρυθμίσεις της Διαμαντοπούλου, ολοκληρώνεται ως
σκοταδιστικός μηχανισμός. (Αλλά αυτά είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση). Στο θέμα μας:
Ξεφυλλίζοντας τους
«Νόμους» του Πλάτωνα, έπεσα επάνω στο ακόλουθο απόσπασμα που είναι σαν να
γράφτηκε σήμερα. Το παραθέτω:
«Ακόμα κι όταν η πατρίδα κινδυνεύει να σκλαβωθεί ή να πέσει στα χέρια ανάξιων κυβερνητών, είναι προτιμότερο να επαναστατήσεις παρά να την εγκαταλείψεις και να καταφύγεις στην εξορία. Είναι προτιμότερο να υποφέρουμε όλες αυτές τις ταλαιπωρίες παρά να δεχτούμε αλλαγή του πολιτεύματός μας με κάποιο άλλο που θα κάνει τους ανθρώπους χειρότερους». (Πλάτων, «Νόμοι», ΣΤ΄, 770e)
Τι μας συμβουλεύει ο Πλάτων; (ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Πλάτων, όχι ο Μαρξ ή κάποιος άλλος «γνωστός επαναστάτης».). Περιγράφοντας μια κατάσταση όμοια με αυτή που βιώνουμε τώρα, παροτρύνει τους Έλληνες να ξεσηκωθούν παρά να φύγουν.
Ευθέως μιλά για Επανάσταση. αρνούμενος σε κάθε περίπτωση τη μετανάστευση.
Και επισημαίνει ότι είναι προτιμότερο να
υποφέρουμε τις ταλαιπωρίες των πολιτικών αγώνων και των συγκρούσεων παρά να
δεχθούμε την αλλαγή του πολιτεύματός μας.
Ήδη έχουμε κάνει την αρχή με τις μεγαλειώδεις μας διαδηλώσεις, ας ολοκληρώσουμε ό,τι ξεκινήσαμε και ας απελευθερώσουμε την πατρίδα μας, δηλαδή τους εαυτούς μας -γιατί πατρίδα είναι οι άνθρωποι-, από τους ανάξιους κυβερνήτες που μας ξεπουλούν και υποδουλώνουν!
Στέφανος Μυτιληναίος
10 ώρ. ·
Δυσφήμιση της τουριστικής Ερμιονίδας.
Στο Πόρτο Χέλι οι ζημιές ύδρευσης
αποκαταστάθηκαν, δεν έγινε όμως αποκατάσταση του οδοστρώματος.
Οι μήνες περνούν και οι κίνδυνοι για
οδηγούς και πεζούς παραμονεύουν.
Δέν το χωράει ανθρώπινος νους, να υπάρχει εμπόδιο στην μέση της περιφερειακής οδού Ναυπλίου -Κοστας από αποκατάσταση βλάβης της ΔΕΥΑΕΡ εδώ και μήνες και να μην γίνεται αποκατάσταση του οδοστρώματος.
Πέρασαν τα Χριστούγεννα, άλλαξε ο χρόνος, έγιναν τα Θεοφάνια.
Με αυτήν την εικόνα, από ότι φαίνεται – μάλλον,
θα κάνουμε και Πάσχα!
