Αφιερωμένο αξαιρετικά σ’ αυτές τις γυναίκες που αγαπάμε και δεν το δείχνουμε …

https://www.healthweb.gr/ 

Δεν υπάρχει πιο υπέροχη αίσθηση από μια γυναίκα που δεν έχει να αποδείξει τίποτα

Αρετή Διαμάντη

24 Αυγούστου 2026 - 09:00

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο υπέροχες μορφές γυναικείας δύναμης: 

Να ξέρεις ποια είσαι, να αποδέχεσαι ποια γυναίκα έχεις γίνει και να μην χρειάζεσαι την έγκριση κανενός για να συνεχίσεις να προχωράς με το κεφάλι ψηλά.

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας που κάτι αλλάζει μέσα της. Σταματά να εξηγεί συνεχώς ποια είναι, να ζητά επιβεβαίωση, να συγκρίνει τον εαυτό της με άλλες και να προσπαθεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες όλων. Δεν σημαίνει ότι η γυναίκα σταματά να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους ή ότι δεν την αγγίζει η γνώμη τους. Σημαίνει ότι, επιτέλους, η γνώμη των άλλων δεν αποτελεί πλέον τον καθρέφτη μέσα στον οποίο καθορίζει την αξία της.

Και αυτή η αίσθηση είναι πραγματικά απελευθερωτική.

Δεν χρειάζεται να αποδεικνύει την αξία της

Μια γυναίκα που έχει συμφιλιωθεί με τον εαυτό της δεν αισθάνεται την ανάγκη να αποδεικνύει καθημερινά ότι αξίζει. Δεν χρειάζεται να είναι η πιο όμορφη, η πιο επιτυχημένη, η πιο έξυπνη ή η πιο δυνατή γυναίκα στο δωμάτιο.

Ξέρει ότι η αξία της δεν είναι διαγωνισμός.

Μπορεί να έχει ατέλειες, λάθη, ανασφάλειες και ημέρες που δεν αισθάνεται στα καλύτερά της. Αυτό όμως δεν ακυρώνει όλα όσα είναι. Δεν χρειάζεται να παρουσιάζει μια τέλεια εικόνα για να αισθάνεται αρκετή.

Δεν κυνηγά ανθρώπους που δεν την επιλέγουν

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αγάπη και στην ανάγκη να σε επιλέξει κάποιος.

Η γυναίκα που έχει μάθει να σέβεται τον εαυτό της δεν παρακαλά για προσοχή, δεν κυνηγά ανθρώπους που είναι συνεχώς απόντες και δεν προσπαθεί να πείσει κάποιον να αναγνωρίσει την αξία της.

Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να της προσφέρει σεβασμό, συνέπεια και ειλικρίνεια, μπορεί να πονέσει, αλλά θα ξέρει πότε πρέπει να απομακρυνθεί.

Γιατί έχει καταλάβει κάτι σημαντικό: η απόρριψη ενός ανθρώπου δεν αποτελεί απόδειξη ότι δεν αξίζει. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι οι δύο άνθρωποι δεν ταιριάζουν.

Δεν φοβάται να πει «όχι»>>>

Το κακό είναι ότι 16 χρόνια μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται …

 - 23/6/2010 

- «Το τελευταίο αντίο στη Δημοτική αρχή Ερμιόνης»!!!

Όσα δεν μπόρεσε να διαγράψει ο Χάκερ

 και οι γνωστοί ντόπιοι εντολείς του – συνέχεια...

-----------------------------------------------------------------------------------

«Το κατηγορώ» της Βιβής Σκούρτη (ενεργή συμπολίτισσα)  
σ’ αυτούς που θέλουν να παίζουν και στις μέρες μας,
το ρόλο του παράγοντα της Ερμιόνης...

====================================================================================

Αντίο φαντάσματα! 

Η Ερμιόνη δε σας χρειάζεται.

Γράφει η Παρασκευή Σκούρτη 

Πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ερμιόνης

Ο 16 χρόνια Δήμαρχος και οι συν αυτώ, οι διαχρονικά άπραγοι, ασυνεπείς, 
και «με μηδέν ποινικό Μητρώο» - σ.σ. - όχι τώρα πια...

Δεν κατάφεραν:

• Nα ολοκληρώσουν τον βιολογικό καθαρισμό...

• Nα σώσουν τα δέντρα του Μπιστιού και των άλλων αλσυλλίων από τη βαμβακάδα...

• Nα κάνουν ανακύκλωση...

• Nα μην καίγονται τα σκουπίδια...

• Να βελτιώσουν το οδικό δίκτυο....

• Να λύσουν το πρόβλημα του νερού...

• Να σχεδιάσουν την ανάπτυξη του τόπου...

• Να απομακρύνουν τις αίθουσες προκάτ από τα σχολεία που πρόχειρα έβαλαν και μόνιμα έμειναν θαρρείς και είμαστε σε σεισμόπληκτη πόλη....

Ευθύνονται γιατί εξοικείωσαν τον τόπο με τη νοσηρότητα, 

δηλητηρίασαν τη συνείδησή του!! ...

Άγνωστη σ’ αυτούς η χρηστή διοίκηση που επιτάσσει σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, στην ευνομία, στη διαφάνεια, στο σχεδιασμό. Υπονόμευσαν τους νόμους με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους. Έσπειραν τη διχόνοια. Επιβουλεύτηκαν την υγεία μας σωματική και ψυχική.

Άγνωστες οι αξίες σ’ αυτούς.

Η ισονομία των πολιτών απέναντι στη Διοίκηση!

Η διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων!

Ο σεβασμός της λειτουργίας των θεσμών!

Ποινικοποίησαν τη δράση των ανθρώπων που τους έκαναν κριτική, τους απειλούσαν καθημερινά, απαιτούσαν κυρώσεις από την υπηρεσία τους. Όλα τούτα τα σκέπαζαν με άναρθρα <<μπράβο στους δασκάλους>>, γιατί ήθελαν δασκάλους να σκύβουν το κεφάλι. Δασκάλους που σε άλλες εποχές ο άρχοντας πρόσταζε να τους φέρουνε στο στρώμα (γνωστό σε όλους μας το άσμα). Έφτασαν μέχρι το σημείο να τους κατηγορούν με υπονοούμενα, ως εμπρηστές.
>>>>>>>>>>>>

Πάμε σαν άλλοτε.... -> Μια ηλιαχτίδα μέσα στο κοινωνικό μας ζόφο...

 Μαρία Αντριανου Γκάτσου - > καλλιτεχνική φλέβα... 

Επιλογές από το προσωπικό μου αρχείο -> 29 Ιουλίου 2011

Αφιερωμένο εξαιτερικά στους νέους ααναγνώστες μου και είναι πάρα πολλοί...

Γλυκές θύμισες ήρθαν από τα περασμένα νεανικά μας χρόνια όταν ασυνήθιστα συναισθήματα εγκλωβισμένα στο «σεντούκι» την μνήμης μου ξεπήδησαν, πλημμυρίζοντας ευτυχία για λίγο τη σημερινή ζοφερή ζωή μου, όταν άνοιξα στον υπολογιστή τις φωτογραφίες που μου έστειλε αναγνώστης του blog.

Ήταν η Μαρία του Αντριανού και της Θωμαΐς Γκάτσου η μικρότερη των νεανικών μας συντροφιών, (λόγω της φιλικής σχέσης που είχαμε με τα αδέρφια της Κώστα και Βασίλη) που ένα οικογενειακό τάλαντο και ευαισθησία την διακρίνει και αυτήν με έφεση  στη ζωγραφική, την οποία ο φακός του συμπολίτη μας που τράβηξε τις φωτογραφίες την βρήκε στην "πλατεία του πεύκου ή του Μαρμαρινού" καλύτερα, να φιλοτεχνεί με διάφορα σχέδια πάνω στα παγκάκια. 

Οι ΦΩΤΟ είναι του Σταύρου Μιχ. Κούστα

Σκέφτηκα πως αυτός ο τόπος έχει τεράστια αποθέματα ανθρώπινου δυναμικού, που μπορεί να προσφέρει ποικιλοτρόπως και ανιδιοτελώς στην τοπική μας κοινωνία. Αρκεί, να απομονωθούν αυτοί οι συμπολίτες μας, που την δηλητηριάζουν...  προς ίδιων όφελος και προς δόξα της νοσηρής τους φιλοδοξίας και ματαιοδοξίας!!,,,,

Σημείωση: Τα παγκάκια της "πλατείας πεύκου" έχουν βαφεί από την κα Μερτύρη που π τότε διατηρούσε κομμωτήριο εκεί. 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Ερμιόνη όμορφη και παράξενη πατρίδα…

Χθες ένα ζευγάρι ξένων επισκεπτών που απολάμβανε τις ομορφιές του τόπου μας αλλά και τη φρεσκάδα της νιότης τους – κι’ όπου πάει το μυαλό σας...- στην εξωτική μπανιερα (ερωτοφωλιά!) - κάτω από το μύλο του Μπίστι  μου είπε αυτό το χιλιοειπωμένο ...
«Η Ερμιόνη σας είναι πολύ ωραία! - σαν νησί μοιάζει...»

 … Κάποιοι, την αποκαλούν- «το περιγιάλι το κρυφό» …

Και είχαν δίκιο, ό τόπος που μας γέννησε είναι μαγικός!! - 

εμείς χάσαμε την ομορφιά της ψυχής και του πνεύματός μας!- 

γιατί έτσι απλά, μας έφυγε το μακιγιάζ...

Ό,τι και να λέμε στις μέρες μας… ό,τι και να κάνουμε …

=======================================================================

Αφιέρωμα - για το δικό της/ το δικό τους το χατίρι...

Και πολύ πιθανόν, από εδώ να πέρασε ο ποιητής και εμπνεύσθηκε το ποίημα -
«Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα...»
το οποίο και μελοποιήθηκε από το μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη!

>>> " Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα"

Φώτο - σχόλιο
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Εικόνες και απόψεις από τα εγκαίνια της έκθεσης παραδοσιακών φορεσιών απ’ όλο τον κόσμο στο Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης…

 Με την οπτική γωνία και την αισθητική του  υποψήφιου Δήμαρχου και επικ. της μείζονος αντιπολίτευσής Γιάννη Μαργέτα  

και της συζύγου του Πόπης Παπασταύρου, καθηγήτριας ελληνικής φιλολογίας.

=======================================================================

Ο χρήστης Γιάννης Μαργέτας είναι με το χρήστη Πόπη Παπασταύρου στην πόλη Ερμιόνη Αργολίδας.·

Με μεγάλη χαρά βρισκόμαστε σήμερα στον προσφιλή και φιλόξενο χώρο του Μουσείου Παιχνιδιών Ερμιόνης, στη σκιά του Ιερού Ναού της Παναγίας, στα εγκαίνια μια νέας συναρπαστικής έκθεσης της Μαρίας Τράκη που παρουσιάζει το Δ.Σ του Ερμιονικού Συνδέσμου, η οποία φιλοδοξεί να μας ταξιδέψει πέρα από τα στενά όρια του τόπου μας, γιατί αποτελεί αδιαμφισβήτητα «ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ».

Στην καρδιά αυτής της έκθεσης βρίσκονται οι κούκλες. Όχι όμως ως απλά παιχνίδια, αλλά ως μικρογραφίες ανθρώπων, ως φορείς ιστορίας και παράδοσης. Κάθε έκθεμα κάθε κούκλα, ντυμένη με την παραδοσιακή φορεσιά της χώρας προέλευσής της, είναι ένας μικρός πρεσβευτής του πολιτισμού της. Από τα περίτεχνα κιμονό της Ιαπωνίας και τα πολύχρωμα σάρι της Ινδίας, μέχρι τις παραδοσιακές ενδυμασίες της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης.

Είναι, πραγματικά, αυτή η συλλογή ένας ύμνος στην παγκόσμια ποικιλομορφία. 

Μας δείχνει πώς οι γεωμορφολογικές, κλιματολογικές και ιστορικές συνθήκες, ο πολιτισμός, η λαογραφία και η παράδοση αποτυπώνονται στην αισθητική έκφραση των ανθρώπων μέσω της ενδυμασίας τους. 

Είναι μια απόδειξη ότι, αν και διαφορετικοί, μοιραζόμαστε όλοι την ίδια ανάγκη για έκφραση και δημιουργία.

Το Μουσείο Παιχνιδιών, με τέτοιες πρωτοβουλίες, αποδεικνύει ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ένα σύγχρονο Μουσείο με συνεχείς εκπαιδευτικές βιωματικές δράσεις, ένας πολιτιστικός πνεύμονας για την Ερμιόνη και την ευρύτερη περιοχή. 

Το παιχνίδι και στη συγκεκριμένη περίπτωση οι κούκλες αποτελούν γέφυρα στον κόσμο, με στόχο την εκπαιδευτική αξιοποίηση, τη βιωματική μάθηση μικρών και μεγάλων, την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, πράγματα πολύ σημαντικά σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο παγκοσμιοποιημένος.

Ωστόσο, αυτή η έκθεση δεν θα υπήρχε χωρίς την ψυχή αυτού του μουσείου, την αγαπημένη μας Μαρία Τράκη. 

Η συλλογή είναι το απόσταγμα των προσωπικών της αναζητήσεων και των ταξιδιών της σε όλο τον κόσμο. Κάθε κούκλα κρύβει πίσω της μια προσωπική ιστορία, μια συνάντηση, μια ανάμνηση από έναν τόπο μακρινό που η ίδια επισκέφθηκε. 

Με αστείρευτο πάθος και μεράκι, συγκέντρωνε αυτούς τους θησαυρούς επί χρόνια, και σήμερα, με μεγάλη γενναιοδωρία, αποφάσισε να «ανοίξει» αυτό το προσωπικό της ημερολόγιο και να μοιραστεί μαζί μας αυτές τις μοναδικές εμπειρίες. 

Της ευχόμαστε να συνεχίσει με το ίδιο μεράκι, με το ίδιο πάθος και τον ίδιο ενθουσιασμό να μας εκπλήσσει θετικά και να μας εμπνέει.

Συγχαρητήρια, Μαρία και συγχαρητήρια 

σε όσους συνετέλεσαν στη δημιουργία της!

Αντιδήμαρχε Καθαριότητας Κων/ντίνε Κοκκαλη, ο σύγχρονος - έξυπνος κάδος ανακυκλώσιμων υλικών μας ενημερώνει στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα πως είναι γεμάτος πριν από πολύ καιρό …

Στο εκκλησάκι του  Αγίου Αθανασίου  στο Μπίστι μπορώ να πω από πλευράς οργάνωσης κάδων  απορριμμάτων είμαστε τυχεροί..

Ωστόσο, έχει προκύψει ένα πρόβλημα πολύ καιρό τώρα, με το σύγχρονο κάδο ανακυκλώσιμων υλικών να είναι γεμάτος και να μην ανοίγει. -  Έτσι μας ενημερώνει  το ηχογραφημένο μήνυμα...

Όμως, εγώ πριν αρκετές ημέρες έχω ενημερώσει τους εργάτες καθαριότητας που αδειάζανε μπλε κάδους στο λιμάνι  να σας ενημερώσουν και εσάς κ. αντιδήμαρχε  και μου είπαν   πως θα έρθει άλλο αυτοκίνητο που αδειάζει αυτούς τους κάδους. Προφανώς έχει τον απαιτούμενο μηχανισμό…

Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα 23 του μηνός, 8 η ώρα το πρωί ημέρα Κυριακή, ο κάδος είναι γεμάτος, σύμφωνα με το ηχογραφημένο μήνυμα που εκπέμπει....

Δήμαρχε κ. Ι. Γεωργόπουλε και κ. αντιδήμαρχε καθαριότητας

- τα σπιτάκια ανακύκλωσης  κλείσανε,(!) βίαια... 

- οι εν λόγω κάδοι είναι γεμάτοι και δεν αδειάζουν(!) 

>>>Έτσι «το κάτσαμε το καράβι του Δήμου μας στα ρηχά»…

 >>> επικαλούμαι παλιά ναυτική – λαϊκή φράση...

Φώτο – ρεπορτάζ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ   

«Σπιτάκια Ανακύκλωσης»: Ποιοι «καίγονται» για την έρευνα – Γιατί δεν τα προμηθεύτηκαν όλοι οι Δήμοι όπως ο δικό μας;; - > Και εδώ είναι το θέμα! ...

Αυτή τη φορά, κ. Δήμαρχε, το ρεπορτάζ μου ήλθε από τη θάλασσα ... γεμάτο  αλμύρα...

Λεζάντα: Στην Αθήνα τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» έχουν περισσότερη... λάμψη και με τη φωτογραφία του Γιάννη Αντετοκούνμπο

  ================================================

¨Όμως ο Δήμος ο δικός  μας – της Ερμιονίδας προμηθεύτηκε τέτοιο σπιτάκι και με «τυμπανοκρουσίες» και τώρα που έσκασε το σκάνδαλο τσιμουδιά! – μούγκα.. και εδώ είναι το θέμα…

Γιατί ο κ. Δήμαρχος και οι πέριξ αυτού αιρετοί συνεργάτες, έτσι ξέρουν να λειτουργούν το Δήμο, χωρίς να ενημερώνουν τους δημότες για τις κοινές μας  υποθέσεις και τα συμφέροντα!... 

Πόσες φορές πρέπει να το γράψω από αυτό το βήμα για να πάρω κάποια απάντηση, και να συνειδητοποιηθούν και οι συμπολίτες μου, που είναι «ο κυρίαρχος λαός»;;; ...

Αυτά τα γράφω και τα ξαναγράφω 7 χρόνια τώρα με αυτή τη δημοτική αρχή, «με το κεφάλι μου στη μέγγενη» με τόσες μηνύσεις που μου έχει κάνει ο δήμαρχος, οι συνεργάτες  του και οι παρατρεχάμενοι αυτού, με σκοπό να με φιμώσουν…

===============================

Διαβάστε το ρεπορτάζ που μου έστειλε με e-mail  από παραλία του «Μπίστι»  λουόμενη κυρία...

Διαβάστε το όλο μέχρι το τέλος και μη πείτε «που να κάτσω να το διαβάσω όλο αυτό»… 

Έτσι μόνο θα βγάλετε σωστά συμπεράσματα... 

Γιατί πρόκειται πάλι για χρήματα των φορολογούμενων πολίτων όλων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φυσικά και εμάς των Ελλήνων!!! ...

Κάποια αετονύχικα λαμόγια   βρήκαν πάλι μια ακόμη ευκαιρία να τα τσεπώσουν!! ->  Μεταξύ αυτών και αιρετοί…

Άλλες αναφορές μου πάνω στο θέμα >>>ΕΔΩ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

==========================================================================

E-MAIL ΣΤΟ BLOG 

«Σπιτάκια Ανακύκλωσης»: Ποιοι «καίγονται» για την έρευνα – Γιατί δεν τα προμηθεύτηκαν όλοι οι δήμοι; ^Featured

By Politis Argolidas  August 20, 2026  1232  0

·     

Τα περίφημα «Σπίτια της Ανακύκλωσης» αναμένεται να μας απασχολήσουν ξανά από τον Σεπτέμβριο, λόγω της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία, όπως εύστοχα διαβάσαμε, τα τελευταία χρόνια μοιάζει να έχει αναδειχθεί σε αυτόνομο πόλο δημιουργίας πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας!!!

Οσμή… σκανδάλου έχουμε και σ’ αυτή την περίπτωση με θύματα τους πολίτες και άλλους οργανισμούς, κάτι που ισχύει και για τα μέρη μας. 

Κρατήστε, πάντως, ότι το συγκεκριμένα «σπιτάκια» δεν τα προμηθεύτηκαν όλοι οι δήμοι, αλλά συγκεκριμένοι σε αστικά κέντρα και στην περιφέρεια. Με τους πολίτες να είναι θύματα, καθώς κάποιοι έχασαν τη δουλειά τους, ενώ σε πολλούς έμεινε η… ανακύκλωση στις αποθήκες!  >>>>>

Πάμε σαν άλλοτε σε εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί…

 Όταν  το παρόν και το μέλλον μας διαγράφεται ζοφερό,

 γυρίζουμε στο παρελθόν…

Ποιες είκονες του σήμερα στην τοπική μας κοινωνία και ευρύτερα του Δήμου μας, μπορούν να αντικαταστήσουν αυτή την εικόνα, με τον αείμνηστο Πρόεδρο της Κοινότητας Ερμιόνης  Απόστολο Σπετσιώτη  μαζί με την Κοινοτική παιδική μαντολινάτα να κάνουν καντάδες στους δρόμους της Ερμιόνης…

Αντικαταστήσαμε εγωιστικά και αλαζονικά το ΕΜΕΙΣ και τη συλλογική δράση με το νοσηρό  ΕΓΩ και το τίποτα(!) και τα αποτελέσματα είναι ορατά… . 

Χάσαμε ακόμα  τον Δήμαρχο και τον Πρόεδρο της Κοινότητας Ερμιόνης από τις δημόσιες εμφανίσεις τους…

Φωτό αρχείου μου

Αντί για καλημέρα

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑλΙΤΗΣ

Εγκαίνια της έκθεσης παραδοσιακών φορεσιών -από το Ι.Λ.Μ.Ε. πριν από 21 χρόνια - Αυγουστος 2005...

Αναδημοσίευση από τον έντυπο τύπο, με αφορμή την εκδήλωση του Ερμιονικού Συνδέσμου στο Μουσείο Παιχνιδιών  με το ίδιο θέμα, και την «φορτωμένη» με αναμνήσεις αφίσα, 

στις 23 του μηνός Αυγούστου…

Ευελπιστούμε, ότι στην έκθεση θα παρουσιαστούν νέα πράγματα. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτούμε, ότι το θέμα με τις κούκλες δεν είναι καινούργιο και έχει πολυπαρουσιαστεί.., Αυτό άλλωστε, φαίνεται και από τα ρεπορτάζ μου στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο..

Όσοι ενοχλούνται  με την αναδημοσίευση τέτοιων θεμάτων, διότι με παρατήρησαν και γι' αυτό, (!) απλά και πάλι ας τα προσπεράσουν…

Θεωρώ όμως, πως τέτοια επιλεγμένα θέματα με γεγονότα που έλαβαν χώρα στην πόλη μας πριν τόσα πολλά χρόνια, είναι μια γλυκιά σύνδεση με το παρελθόν.  

Στις εικόνες μάλιστα του ρεπορτάζ  μου  εμφανίζονται αγαπημένα και σεβαστά πρόσωπα, που στις μέρες μας δεν είναι ανάμεσά μας.... 

Και κανείς δεν ξέρει αύριο η μέρα τι θα φέρει για εμας…

Φώτο αρχείου μου (ενδεικτικά) από την έκθεση του Ι.Λ.Μ.Ε με τις παραδοσιακές φορεσιές σε κούκλες απ' όλο τον κόσμο, πολύμοχθη συλλογή της Μαρίκας Καννέλη - Τουτουτζή..

Το ρεπορτάζ μου στην καθημερινή εφημεριδα "ΑΡΓΟΛΙΔΑ" 

- πριν 21 χρόνια ...

===================================

  Μπορείτε στο κινητό σας τηλέφωνο να το διαβάσετε στήλη - στήλη...

Για να διαβάσετε στον υπολογιστή το δημοσίευμα - 

κλικ >>> ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει σε όλη την οθόνη.

Για την παρουσίαση 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Το τελευταίο αντίο στον Ανάργυρο Βλάσση..

 

Μαύρος μήνας ο φετινός  Αύγουστος μπορεί να θεωρηθεί, αφού τόσοι συμπολίτες μάς έχουν φύγει από τη ζωή και ακόμα μένουν 11 ημέρες για να τελειώσει…

Θρήνος περιβάλλει την οικογένεια –τα 3  παιδιά  του εκλιπόντος . αφού έχουν ΄χάσει τη μητέρα τους από πολύ νέα και γι’ αυτά ήταν πατέρας και μητέρα. Ένας πολύ δυνατός δεσμός και γι’αυτό αναλογίζομαι και συμαρίσταμαι νοερά στον πόνο και τη θλίψη τους.

Συμμαθητές στο Δημοτικό σχολείο, εγώ ακολούθησα αναγκαστικά εκ των συνθηκών…   το επάγγελμα του ψαρά και αυτός του σιδηρουργού, που το εξέλιξε   στη συνέχεια και ως έμπορας.

Αγωνιστής στη ζωή - δουλευτής, τίμιος. ηθικός ευθύς και ειλικρινής στις σχέσεις του με τους ανθρώπους,  ήταν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του και γι' αυτό έκανε προκοπή...  

Με τον Νάργο που έφυγε στην ηλικία των 81 χρόνων μας συνέδεε  μια ιδιαίτερη σχέση επίσης δυνατή, και αυτός ο δεσμός οφειλόταν στο εξής γεγονός. - Είμαστε κληρωτοί τον ίδιο μήνα – Απρίλη 1965 και οι δύο καταταγμένοι στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό. – Έτσι ονομαζόταν τότε.

Έτσι την παραμονή της κατάταξή μας συναντηθήκαμε στο λιμάνι του Πειραιά. Αυτός αποβιβάστηκε από το πλοίο της γραμμής - το «Νεράϊδα» ερχόμενος από την Ερμιόνη και εγώ από τα νησιά που ψαρεύαμε με τον πατέρα μου. Κοιμηθήκαμε στο ΄ίδιο ξενοδοχείο δίπλα στην εκκλησία την Αγία Τριάδα και την άλλη  ημέρα το πρωί πήγαμε μαζί στο Ναυτικό Νοσοκομείο –στο Πασαλιμάνι για εξετάσεις και από εκεί μας μεταφέρανε μαζί με άλλους κληρωτούς στο «Κέντρο Εκπαιδεύσεως Παλάσκας»

Εκεί γινόταν ο διαχωρισμός, ανάλογα με την ειδικότητα που έπαιρνε ο καθένας. Εγώ έμεινα για εκπαίδευση εκεί και ο Ανάργυρος στο «Κέντρο Εκπαιδεύσεώς Κανελλόπουλος» (δίπλα). Έκτοτε χωρίσανε οι δρόμοι μας. 

Κλείνοντας τη μικρή ιστορία θέλω να σας πω ακόμα, πως αυτή η σχέση είχε μείνει μέσα μας μέχρι στις μέρες μας. Και όταν συναντιόμαστε, πάντα με χαιρετούσε με το «Γειά σου κληρούρχα»  το ίδιο και εγώ. Αυτό τα λέει όλα..

Με το αναπάντεχο φευγιό του (τουλάχισοτν εγώ ξαφνιάστηκα) θέλω να του ευχηθώ «Καλή Ανάπαυση» και απανεμο να είναι το ουρανοπόρο ταξίδι του! - όπως  στη θρησκευτική μας  παράδοση αναφέρεται.

Στα τρία παιδιά του, - την Ελένη, τον Κοσμά και την Ιωάννα, εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου, να τον θυμόνται και να τον τιμούν, όπως πρέπει.

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ  

Πώς περιέγραφαν οι αρχαίοι Έλληνες την ιδανική πολιτεία!

 «Εκείνη όπου το αδίκημα προς ένα πολίτη θεωρείται αδίκημα για όλη την πολιτεία»… 

Ούτε σαν όνειρο στις μέρες μας...

Άραγε πόσοι από εμάς προβληματίζονται...

Θεσμός πλέον ο διαγωνισμός και η έκθεση φωτογραφίας κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στην Ερμιόνη από την "Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών "…

 

Η 14η έκθεση, φέτος στεφανώνεται με επιτυχία, καθώς είναι έκδηλη η αγάπη των εθελοντών διοργανωτών, που με μεράκι. αισθητική  και με πολύ καλό φωτογραφικό υλικό παρουσιάζουν μια εικόνα σαφώς ανανεωμένη  και φρεσκαρισμένη...

Στην φετινή έκθεση εκθέτει το έργο του ο φωτογράφος Νίκος Βούλγαρης 

και συμμετέχει με έργα της η φωτογραφική ομάδα

 Παπάγου  – Χολαργού..

Πρέπει να έχεις   εθελοντική συνείδηση για προσφορά στον τόπο σου, για να πετύχεις ένα τέτοιο αποτέλεσμα και «να δώσεις πνοή , σάρκα και οστό» σε παλιά στενοσόκακα της Ερμιόνης όπου εκεί βρίσκονται σπίτια παλαιών οικογενειών και οι θύμισες κάνουν σεργιάνι... όταν περπατάς εκεί βλέποντας την έκθεση…

Συνιστούμε στους κατοίκους της Ερμιόνης και της Ερμιονίδας καθώς και στους  ξένους επισκέπτες να την επισκεφτούν, γιατί είναι μια δροσοσταλιά στην κοινωνική κάψα που μας περιβάλλει … 

Τουλάχιστον εγώ έτσι αισθάνθηκα... 

Η έκθεση άνοιξε χθες  17 του μηνός  και θα μείνει επισκέψιμη μέχρι στις 21 ημέρα  Παρασκευή. 

 Φώτο - ρεπορτάζ 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ