ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ |
Ένα ακόμα σημαντικό άρθρο του συμπολίτη μας – θρησκευτικού και ιστορικού περιεχομένου, ως παρακαταθήκη της αρθρογραφίας - μέσω του blog, προσφορά στην κοινωνία της Ερμιόνης και ευρύτερα του Δήμου μας …
- Τον ευχαριστούμε!
– ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
===============================================================
Η διπλή επέτειος της 27ης Αυγούστου:
Ο Άγιος Φανούριος και ο Χρυσόστομος Σμύρνης
Κάθε 27η Αυγούστου, η πίστη συναντά την ιστορία.
Η ημέρα αυτή μας ζητά να στρέψουμε το βλέμμα τόσο στον ουρανό, τιμώντας τον Άγιο Φανούριο, όσο και στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, τιμώντας τον Χρυσόστομο Σμύρνης.
Η διπλή αυτή επέτειος αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση ότι ένας λαός που θυμάται τους Αγίους και τους Ήρωές του, δεν μπορεί ποτέ να χαθεί στο σκοτάδι της λήθης.
Άγιος
Φανούριος: Στις 27 Αυγούστου η Εκκλησία μας τιμά τη
μνήμη του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Φανουρίου, ενός από τους πιο αγαπητούς αγίους
στην Ελλάδα. Ο Άγιος ήταν πιθανόν Δωδεκανήσιος και η λατρεία του ξεκίνησε στη
Ρόδο μετά το 1350, όταν κατά τη διάρκεια ανασκαφών στα ερείπια ναού βρέθηκε
τυχαία η εικόνα του. Στην εικόνα αναγραφόταν το όνομα «Άγιος Φανούριος» και
απεικονιζόταν ένας νεαρός με στρατιωτική στολή, που κρατούσε σταυρό και
αναμμένη λαμπάδα. Περιμετρικά υπήρχαν δώδεκα μικρά εικονίδια που αποτύπωναν τα
σκληρά βασανιστήρια του μαρτυρίου του. Ο Άγιος Φανούριος
ανακηρύχθηκε προστάτης της Ρόδου και η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα στα νησιά
του Αιγαίου και στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Στη
λαϊκή παράδοση το όνομά του (Φανούριος) συνδέθηκε παρετυμολογικά με το ρήμα
«φανερώνω». Αυτή η γλωσσική συγγένεια σε συνδυασμό με την αναμμένη λαμπάδα που
κρατά στην εικόνα, οδήγησε τους πιστούς στο να του αποδίδουν τη θαυματουργή
ιδιότητα να αποκαλύπτει χαμένα αντικείμενα ή πρόσωπα έχοντας μαντικές
ικανότητες. Έτσι, ο Άγιος Φανούριος μετατράπηκε σε προστάτη που φανερώνει τα
πάντα: από χαμένα αντικείμενα και ζώα μέχρι κρυμμένα μυστικά ή την ίδια την
τύχη των πιστών. Η επίκληση της βοήθειάς του συνδέεται παραδοσιακά με ένα τάμα.
«Άγιε Φανούριε, φανέρωσέ μου το… και θα σου ανάψω μια λαμπάδα», λέμε στην
Ερμιόνη, ενώ κάποιες φορές το κερί ανάβεται …«προκαταβολικά», ως μια κίνηση
ευλάβειας για την άμεση εύρεση του χαμένου αντικειμένου ή την εκπλήρωση μιας
επιθυμίας.
Το
πιο χαρακτηριστικό έθιμο της γιορτής του είναι η Φανουρόπιτα, την οποία οι
νοικοκυρές παρασκευάζουν την παραμονή ή ανήμερα της 27ης Αυγούστου. Η πίτα
φτιάχνεται αποκλειστικά με μονό αριθμό υλικών, συνήθως επτά ή εννέα, τα οποία
συμβολίζουν τα μυστήρια της Εκκλησίας και τις ημέρες της Δημιουργίας (7) ή τα
τάγματα των αγγέλων (9). Αφού οι πίτες μεταφερθούν στον ναό για να ευλογηθούν
από τον ιερέα, μοιράζονται σε συγγενείς, φίλους και προσκυνητές. Κατά τη δοκιμή
της πίτας, όλοι οφείλουν να αναφέρουν την παραδοσιακή ευχή: «Θεός σχωρέσει τη
μάνα του Αγίου!».
Σύμφωνα
με τη λαϊκή παράδοση η μητέρα του Αγίου ήταν μια γυναίκα σκληρή, άπονη και
αμαρτωλή. Η συμπεριφορά της απέναντι στους φτωχούς ήταν ανελέητη και καθώς δεν
μετανόησε ποτέ για τις κακίες της, κατέληξε στην Κόλαση. Προσφέροντας τη
φανουρόπιτα οι πιστοί επιδιώκουν να «γλυκάνουν» και να εξευμενίσουν τον Άγιο,
ζητώντας τη μεσιτεία του για να βρουν όσα αναζητούν, ενώ ταυτόχρονα
προσεύχονται για τη σωτηρία της ψυχής της μητέρας του.
Στην Ερμιόνη, ο πανηγυρικός εσπερινός της παραμονής τελείται στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Μπίστι, όπου φυλάσσεται η εικόνα του Αγίου Φανουρίου και συγκεντρώνεται πλήθος πιστών με τις πίτες τους.
Χρυσόστομος Μητροπολίτης Σμύρνης:
Η
27η Αυγούστου, εκτός από τη μνήμη του Αγίου Φανουρίου, σηματοδοτεί και τη
μαρτυρική επέτειο του θανάτου του ιεροεθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης
Χρυσοστόμου κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής. Η Εκκλησία της
Ελλάδος τον ανακήρυξε Άγιο στις 4 Νοεμβρίου 1992. Η μνήμη του, μαζί με εκείνη
των υπολοίπων σφαγιασθέντων κληρικών της Μικράς Ασίας, τιμάται συμβολικά κάθε
χρόνο τον Σεπτέμβριο, την Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού.
Ο
Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης (Καλαφάτης) γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1867 στην
κωμόπολη Τρίγλια της Βιθυνίας. Μεγάλωσε σε οκταμελή οικογένεια και από μικρή
ηλικία εκδήλωσε την επιθυμία να γίνει κληρικός. Αναγνωρίζοντας την κλίση του οι
γονείς του, Νικόλαος και Καλλιόπη, τον έστειλαν να σπουδάσει στην περίφημη Θεολογική
Σχολή της Χάλκης.
Στις
23 Μαΐου 1902 ο Χρυσόστομος εκλέγεται παμψηφεί και χειροτονείται
Μητροπολίτης Δράμας. Στη νέα του θέση αναπτύσσει σπουδαία εθνική, εκκλησιαστική
και κοινωνική δράση, στηρίζοντας έμπρακτα την ελληνική εκπαίδευση. Η έντονη δραστηριότητά
του ενοχλεί την τουρκική διοίκηση. Το 1907 ο Χρυσόστομος «αυτοαπομακρύνεται»
προσωρινά από την έδρα του, για να επιστρέψει στο ποίμνιό του τον Αύγουστο του
1908. Η δυναμική επιστροφή του θορυβεί εκ νέου τους Οθωμανούς, καθώς και τους
Βουλγάρους και τους Ρουμάνους, οι οποίοι μεθοδεύουν την οριστική απομάκρυνσή
του από τη Δράμα. Στις 11 Μαρτίου 1910 ο Χρυσόστομος μετατίθεται στη Σμύρνη,
την πόλη όπου ανέπτυξε σπουδαίο έργο και βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
Με
την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Αύγουστο του 1914, οι
οθωμανικές αρχές τον εκδιώκουν από τον θρόνο του. Επιστρέφει πανηγυρικά μετά
από τέσσερα χρόνια, το 1918. Τον Μάιο του 1919 υποδέχεται με δάκρυα συγκίνησης
τον ελληνικό στρατό στη Σμύρνη, ενώ επιτυγχάνει την προσωρινή απομάκρυνση του Τούρκου
στρατιωτικού διοικητή, Νουρεντίν Πασά. Η κατάσταση ανατρέπεται
δραματικά τρία χρόνια μετά, τον Αύγουστο του 1922. Το ελληνικό μέτωπο καταρρέει
και οι ελληνικές αρχές εγκαταλείπουν την πόλη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποσύρουν τη
στήριξή τους, οι τουρκικές επιθέσεις κλιμακώνονται και χιλιάδες έντρομοι
πρόσφυγες κατακλύζουν τη Σμύρνη.
Ο
Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Σμύρνης, Μονσινιόρ Εδουάρδος Βαλέγκα, παρακαλεί με δάκρυα στα μάτια τον αποφασισμένο Μητροπολίτη να επιβιβαστεί σε
ξένο πλοίο για να σωθεί. Εκείνος όμως αρνείται σθεναρά, δηλώνοντας ότι η θέση
του είναι δίπλα στο ποίμνιό του. Το πρωί της 27ης Αυγούστου 1922, ενώ βρισκόταν
στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Φωτεινής εμψυχώνοντας τους έντρομους πιστούς,
ο Χρυσόστομος λαμβάνει κλήση να παρουσιαστεί στο τουρκικό φρουραρχείο. Εκεί, ο
στρατιωτικός διοικητής Νουρεντίν Πασάς τού ζητά να υπογράψει προκήρυξη με την
οποία καλούσε τους κατοίκους να παραδώσουν τα όπλα τους. Το βράδυ της ίδιας
ημέρας μαζί με τους επιφανείς δημογέροντες Νικόλαο
Τσουρουκτσόγλου και Γεώργιο Κιλιμάνογλου, οδηγείται ξανά ενώπιον του
Νουρεντίν Πασά. Ο Τούρκος διοικητής, αφού τον προπηλάκισε, τον παρέδωσε στον
μαινόμενο όχλο που είχε κατακλύσει την πλατεία. Οι φανατισμένοι Τούρκοι τον
βασάνισαν απάνθρωπα, τον τύφλωσαν, τον έσυραν στους δρόμους της Σμύρνης και
τελικά τον κατακρεούργησαν.
Η
Εκκλησία, η Πολιτεία και ο λαός τίμησαν τη θυσία του εθνομάρτυρα επισκόπου.
Προς τιμή του ανεγέρθηκαν λαμπροί ναοί σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, όπως στη
Δράμα, την Πτολεμαΐδα και τη Σάμο. Ο εμβληματικός ανδριάντας του, έργο του
σπουδαίου Μικρασιάτη γλύπτη Θανάση Απάρτη, κοσμεί τη Θεσσαλονίκη, ενώ σχεδόν σε
κάθε ελληνική πόλη υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.
Μετά
την αγιοποίησή του, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος αναγνωρίσθηκε ως ο προστάτης
Άγιος των Μικρασιατών αλλά και του Αθλητισμού και της Γυμναστικής, καθώς είχε
πρωτοστατήσει στην ίδρυση σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων και γηπέδων για τη
νεολαία.
Τραγική μοίρα είχαν και οι δύο δημογέροντες που τον συνόδευαν. Ο Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου, νομικός, δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» της Σμύρνης δολοφονήθηκε άγρια από τον όχλο.
Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά σ’ αυτόν, γιατί στο καταστατικό ίδρυσης του «ΕΡΜΙΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ», μεταξύ των 21 ιδρυτικών μελών, συναντάται η υπογραφή του Αντωνίου Τσουρουκτσόγλου.
Ο
Αντώνιος, πρόσφυγας από τη Σμύρνη και συγγενής του
μαρτυρικού δημογέροντα, είχε εγκατασταθεί και διέμενε μόνιμα στη Νέα
Σμύρνη.
Ο δεύτερος δημογέροντας, Γεώργιος Κλημάνογλου, ήταν εξέχον μέλος της Δημογεροντίας και ενεργό στέλεχος της «Μικρασιατικής Άμυνας», της οργάνωσης που προσπαθούσε να δημιουργήσει ένα αυτόνομο μικρασιατικό κράτος, προκειμένου να προστατευθούν οι χριστιανικοί πληθυσμοί μετά την αποχώρηση του ελληνικού στρατού.
Λόγω αυτής της δράσης του, οι Κεμαλικοί τον θεωρούσαν, όπως και τον Χρυσόστομο, «προδότη».
Το βράδυ της 27ης Αυγούστου 1922, προσήχθη στο διοικητήριο μαζί με τον Μητροπολίτη και τον Νικόλαο Τσουρουκτσόγλου, Αρχικά ο Νουρεντίν Πασάς τον πυροβόλησε τραυματίζοντάς τον και στη συνέχεια, ο μαινόμενος όχλος απαγχόνισε τον ημιθανή δημογέροντα,
Όπως και οι άλλοι δύο συνοδοιπόροι του στο μαρτύριο, ο Γεώργιος Κλημάνογλου έχει αναγνωριστεί επισήμως ως Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Αύγουστος 2019
Με λαμπρότητα και
φέτος στην Ερμιόνη στον Αϊ Νικόλα στο Μπίστι...
…Όταν η θρησκευτική
παράδοση με την ανθρώπινη ανάγκη
για κοινωνική συνεύρεση «συνυφαίνονται»...
Έχει γίνει παράδοση
πλέον «να ντύνουν με τα καλά του» το ιστορικό εξωκλήσι,
για να τιμήσει η Εκκλησία μας τον αγαπητό στους πιστούς Άγιο
Φανούριο στον αυριανό εορτασμό του,
που συνηθίζεται να λειτουργεί ο ιερέας του Ι.Ν. Ταξιαρχών π. Ιωάννης
Αμπελάς.
|
Ιεροψάλτης Βασίλης Νάκος
  |
Πολλοί ήσαν οι πιστοί που παραβρέθηκαν εκεί κυρίως γυναίκες, που κατέκλυσαν μέσα την εκκλησία και τον εξωτερικό χώρο αυτής.
Ανάλογες ήσαν και οι φανουρόπιτες οι οποίες προσκομίσθηκαν να ευλογηθούν από τον ιερέα σύμφωνα με την παράδοση και η κάθε μια σηματοδοτούσε κάποια ευχή ή παράκληση προς τον Άγιο, για να τους βοηθήσει στις δυσκολίες ή τα προβλήματα που έχει ο καθένας μας στη ζωή του.
Μια ευχή που
μεταφράζεται στην πίστη και την ελπίδα που έχει ο κάθε άνθρωπος να τον βοηθήσει
μια ανώτερη από εμάς δύναμη. Στην περίπτωσή μας ο Άγιος Φανούριος.
Ο ιερέας προς το τέλος της ακολουθίας ευλόγησε τις φανουρόπιτες και στη συνέχεια αναφέρθηκε με λίγα λόγια στο ιστορικό του Αγίου και της αγιοποίησής του, ενώ απευθυνόμενος στους πιστούς είπε, πως τη σωτηρία της ψυχής και της ζωής μας θα τη βρούμε μόνο μέσα από την Εκκλησία!
|
Ο Γιώργος Χόντας και ο ανιψιός
του ο Χρήστος Παπαμιχαήλ «στο πόδι» της αείμνηστης γιαγιάς τους Μαρίας
Βεντουρή που από νέα υπηρετούσε το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα ως επίτροπος |
Φώτο - ρεπορτάζ
ΣΤΑΜΑΤΗΣ
ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
====================================================================================
Διαβάστε ακόμα >>> ΕΔΩ-
Του Αγίου Φανουρίου στη Θερμησία...
Ο δ.σ. Πάνος Αποστόλου μου είχε πει πως η ντομάτα που παράγεται στη γη του Ράδου πουθενά αλλού στην Αργολίδα!!....
Δοκιμή μπορώ να κάνω (μου απαγορεύουν περισσότερο γιατί έχει πολύ κάλλιο) αλλά πρέπειι ο Πάνος Α. να μου φέρει μερικές να τις μοιράσω στους φίλους μου για να διαπιστώσαμε την εκλεκτή ποιότητα…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
================================================
Μορφωτικός Σύλλογος Δ.Κ. Διδύμων
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΓΙΟΡΤΗ ΝΤΟΜΑΤΑΣ
Με μεγάλη επιτυχία αναβίωσε στο Ράδο μετά από 7 χρόνια η «Γιορτή της
Ντομάτας» το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026 , στον προαύλιο χώρο του παλαιού
Δημοτικού Σχολείου .
Την εκδήλωση οργάνωσαν κάτοικοι του χωριού , η Δημοτική Κοινότητα Διδύμων,
ο Μορφωτικός Σύλλογος και συμμετείχε ως συνδιοργανωτής ο Δήμος Ερμιονίδας .
Η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε τις προσδοκίες των διοργανωτών καθώς πέρα από τους κατοίκους του χωριού, την εκδήλωση υποστήριξαν με την παρουσία κάτοικοι όλων των γειτονικών οικισμών .
Στόχος της εκδήλωσης, όπως τόνισε στον χαιρετισμό της η πρόεδρος του συλλόγου Κ. Μαλτέζου, είναι η ανάδειξη αυτού του μικρού οικισμού και των ανθρώπων του που καθημερινά κρατούν ζωντανό τον τόπο τους μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Αυτοί οι κάτοικοι πρέπει να υποστηριχτούν και μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων και να αναδείξουν την τοπική παραγωγή της ντομάτας.
Η απομονωμένη
ορεινή Ερμιονίδα, ανέφερε η πρόεδρος του συλλόγου, έχει ομορφιές, συγκριτικά
πλεονεκτήματα τα οποία επιβάλλεται να αξιοποιηθούν,
===============================================
(Σημείωση του blog: -> Κυρία Πρόεδρε, από το στομά σας και στο αυτί της Δημοτικής αρχής.
Αν όχι αυτή δεν ενδιαφερθεί τότε ποιός;; ...)
========================================================================
Στη συνέχεια η πρόεδρος αναφέρθηκε στις γυναίκες του Ράδου που ως σύζυγοι,
μητέρες, εργαζόμενες, αγρότισσες, σύντροφοι και δημιουργοί εργάζονται σκληρά
στα χωράφια και στο σπίτι, κρατούν τις παραδόσεις και μεταφέρουν από γενιά σε
γενιά τις γεύσεις, τις αξίες και τις μνήμες του τόπου μας.
Ως συμβολική πράξη αναγνώρισης για αυτά που προσέφεραν και προσφέρουν ο
Σύλλογος τις τίμησε με την εικόνα της Παναγίας, ένα δώρο που εκφράζει την
πίστη, την αγάπη και την προσφορά τους στον τόπο. Την εικόνα που παρέδωσε στις
γυναίκες του Ράδου ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Διδύμων κ. Μπουγιούρας
Κων/νος προσέφερε δωρεάν η αγιογράφος Παπαθανασίου- Φράγκου Βασιλική την οποία
ευχαριστούμε ιδιαίτερα.
Στο σύντομο χαιρετισμό του ο κ. Μπουγιούρας Κ. ευχαρίστησε τις γυναίκες του
Ράδου για την προσφορά στον τόπο μας καθώς και για τη συμβολή τους στην
οργάνωση της γιορτής .
Ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι με χορό που κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες.
============================================================
Ο σύλλογος πραγματοποίησε λαχειοφόρο αγορά με μεγάλη επιτυχία
Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για την αγιογράφηση του ιερού ναού του
Αγίου Αθανασίου .
Ευχαριστούμε :
Το Δήμο Ερμιονίδας και τις Υπηρεσίες του για την υποστήριξή τους στην
εκδήλωση. .
Τους Χορηγούς της εκδήλωσης.
Τους δωρητές της λαχειφόρου Αγοράς.
Τους κατοίκους του Ράδου .
Είχαμε γνωριστεί νέα παιδιά στην ταβέρνα του Παντελή Μενεξή στην παλιά Ερμιόνη, όταν συχνάζαμε εκεί για τους ίδιους λόγους... που ερχόταν κι’ αυτός…
Αυτός από την Κοιλάδα γιός του πρώτου ναυπηγού ξύλινων σκαφών – τύπου τρεχαντήρια – κούντουλες κ.α… καταγωγή από τις Σπέτσες Αντώνη Μαργέτα και αδερφός του υποψήφιου Δημάρχου και δ.σ. Γιάννη Μαργέτα.
Έτσι ο Παναής ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα στην ταβέρνα με ένα
μοτοποδήλατο τύπου «φλορέτα» - αν
θυμάμαι καλά. Στις αρχές παραξενευτήκαμε εμείς τα Ερμιονιτόπουλα, αλλά όπως
λέει ο λαός – «ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβεται»… Μας είπε πως ερχόταν για το κορίτσι
του πού έμενε στην επάνω Ερμιόνη. Αυτή με άλλα κορίτσια της γειτονιάς
περνούσαν από μπροστά μας που καθόμαστε έξω από την ταβέρνα, τρώγαμε το μεζέ μας, πίναμε το κρασί ή το ούζο μας, βάζαμε δίσκους στο Τζουμπόξ και χορεύαμε, - χασάπικο ζεϊμπέκικο, συρτο κ.α. και
τα κορίτσια πίσω - μπρος στα στενοσόκακα να σουλατσάριζαν… - Σωστό πανηγύρι…
Τα χρόνια πέρασαν, ο Παναής τελικά παντρεύτηκε το κορίτσι του και οι δρόμοι μας .χωρίσανε...
Και ήταν γραφτό μας να συναντηθούμε πάλι, μια μέρα πριν 7 χρόνια όταν
μπήκα στην αιμοκάθαρση, καθώς και η γυναίκα του η Σοφία έκανε και αυτή
αιμοκάθαρση.
Το τέλος της Σοφίας ήταν οικτρό… και μετά από δύο χρόνια
περίπου, - σήμερα πληροφορήθηκα και για το δικό του φευγιά…
Εύχομαι από τα βάθη τηυς καρδιάς μου, με ένα από τα τρεχαντήρια που σκάρωνε, να
ταξιδέψει γαλήνια γι’αυτό που λέμε άλλη ζωή….
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Δεν υπάρχει πιο
υπέροχη αίσθηση από μια γυναίκα που δεν έχει να αποδείξει τίποτα
24 Αυγούστου 2026 - 09:00
Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο υπέροχες μορφές γυναικείας δύναμης:
Να ξέρεις ποια είσαι, να αποδέχεσαι ποια
γυναίκα έχεις γίνει και να μην χρειάζεσαι την έγκριση κανενός για να συνεχίσεις
να προχωράς με το κεφάλι ψηλά.
Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας
που κάτι αλλάζει μέσα της. Σταματά να εξηγεί συνεχώς ποια είναι, να ζητά
επιβεβαίωση, να συγκρίνει τον εαυτό της με άλλες και να προσπαθεί να
ανταποκριθεί στις προσδοκίες όλων.
Δεν σημαίνει ότι η γυναίκα σταματά να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους ή ότι δεν
την αγγίζει η γνώμη τους.
Σημαίνει ότι, επιτέλους, η γνώμη των άλλων δεν αποτελεί πλέον τον καθρέφτη μέσα
στον οποίο καθορίζει την αξία της.
Και αυτή η αίσθηση είναι πραγματικά
απελευθερωτική.
Δεν χρειάζεται να αποδεικνύει την αξία της
Μια γυναίκα που έχει συμφιλιωθεί με τον
εαυτό της δεν αισθάνεται την ανάγκη να αποδεικνύει καθημερινά ότι αξίζει. Δεν
χρειάζεται να είναι η πιο όμορφη, η πιο επιτυχημένη, η πιο έξυπνη ή η πιο
δυνατή γυναίκα στο δωμάτιο.
Ξέρει ότι η αξία της δεν είναι
διαγωνισμός.
Μπορεί να έχει ατέλειες, λάθη,
ανασφάλειες και ημέρες που δεν αισθάνεται στα καλύτερά της. Αυτό όμως δεν
ακυρώνει όλα όσα είναι. Δεν χρειάζεται να παρουσιάζει μια τέλεια εικόνα για να
αισθάνεται αρκετή.
Δεν κυνηγά ανθρώπους που δεν την επιλέγουν
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην
αγάπη και στην ανάγκη να σε επιλέξει κάποιος.
Η γυναίκα που έχει μάθει να σέβεται τον
εαυτό της δεν παρακαλά για προσοχή, δεν κυνηγά ανθρώπους που είναι συνεχώς
απόντες και δεν προσπαθεί να πείσει κάποιον να αναγνωρίσει την αξία της.
Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να της
προσφέρει σεβασμό, συνέπεια και ειλικρίνεια, μπορεί να πονέσει, αλλά θα ξέρει
πότε πρέπει να απομακρυνθεί.
Γιατί έχει καταλάβει κάτι σημαντικό: η
απόρριψη ενός ανθρώπου δεν αποτελεί απόδειξη ότι δεν αξίζει. Μπορεί απλώς να
σημαίνει ότι οι δύο άνθρωποι δεν ταιριάζουν.
Δεν φοβάται να πει «όχι»>>>
-
- «Το τελευταίο αντίο στη Δημοτική αρχή Ερμιόνης»!!!
Όσα δεν μπόρεσε να
διαγράψει ο Χάκερ
και οι γνωστοί
ντόπιοι εντολείς του – συνέχεια...
-----------------------------------------------------------------------------------
«Το κατηγορώ» της Βιβής Σκούρτη (ενεργή συμπολίτισσα)
σ’ αυτούς που θέλουν να παίζουν και στις μέρες μας,
το ρόλο του παράγοντα της Ερμιόνης...
====================================================================================
Αντίο φαντάσματα!
Η Ερμιόνη δε σας χρειάζεται.
.JPG)
Γράφει η Παρασκευή Σκούρτη
Πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ερμιόνης
Ο 16 χρόνια Δήμαρχος
και οι συν αυτώ, οι διαχρονικά άπραγοι, ασυνεπείς,
και «με μηδέν ποινικό Μητρώο» - σ.σ. - όχι τώρα πια...
Δεν κατάφεραν:
• Nα ολοκληρώσουν τον βιολογικό καθαρισμό...
• Nα σώσουν τα δέντρα του Μπιστιού και
των άλλων αλσυλλίων από τη βαμβακάδα...
• Nα κάνουν ανακύκλωση...
• Nα μην καίγονται τα σκουπίδια...
• Να βελτιώσουν το οδικό δίκτυο....
• Να λύσουν το πρόβλημα του νερού...
• Να σχεδιάσουν την ανάπτυξη του τόπου...
• Να απομακρύνουν τις αίθουσες προκάτ από τα σχολεία που πρόχειρα έβαλαν και μόνιμα έμειναν θαρρείς και είμαστε σε σεισμόπληκτη πόλη....
Ευθύνονται γιατί
εξοικείωσαν τον τόπο με τη νοσηρότητα,
δηλητηρίασαν τη συνείδησή του!! ...
Άγνωστη σ’ αυτούς η χρηστή διοίκηση που
επιτάσσει σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, στην ευνομία, στη διαφάνεια, στο
σχεδιασμό. Υπονόμευσαν τους νόμους με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους.
Έσπειραν τη διχόνοια. Επιβουλεύτηκαν την υγεία μας σωματική και ψυχική.
Άγνωστες οι αξίες σ’ αυτούς.
Η ισονομία των πολιτών απέναντι στη
Διοίκηση!
Η διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων!
Ο σεβασμός της λειτουργίας των θεσμών!
Ποινικοποίησαν τη δράση των ανθρώπων που
τους έκαναν κριτική, τους απειλούσαν καθημερινά, απαιτούσαν κυρώσεις από την
υπηρεσία τους. Όλα τούτα τα σκέπαζαν με άναρθρα <<μπράβο στους
δασκάλους>>, γιατί ήθελαν δασκάλους να σκύβουν το κεφάλι. Δασκάλους που
σε άλλες εποχές ο άρχοντας πρόσταζε να τους φέρουνε στο στρώμα (γνωστό σε όλους
μας το άσμα). Έφτασαν μέχρι το σημείο να τους κατηγορούν με υπονοούμενα, ως
εμπρηστές.
>>>>>>>>>>>>
Μαρία Αντριανου Γκάτσου - > καλλιτεχνική φλέβα...
Επιλογές από το προσωπικό μου αρχείο -> 29 Ιουλίου 2011
Αφιερωμένο εξαιτερικά στους νέους ααναγνώστες μου και είναι πάρα πολλοί...
Γλυκές θύμισες ήρθαν
από τα περασμένα νεανικά μας χρόνια όταν ασυνήθιστα συναισθήματα
εγκλωβισμένα στο «σεντούκι» την μνήμης μου ξεπήδησαν, πλημμυρίζοντας ευτυχία
για λίγο τη σημερινή ζοφερή ζωή μου, όταν άνοιξα στον υπολογιστή τις
φωτογραφίες που μου έστειλε αναγνώστης του blog.
Ήταν η Μαρία του
Αντριανού και της Θωμαΐς Γκάτσου η μικρότερη των νεανικών μας
συντροφιών, (λόγω της φιλικής σχέσης που είχαμε με τα αδέρφια της Κώστα και
Βασίλη) που ένα οικογενειακό τάλαντο και ευαισθησία την διακρίνει και αυτήν με
έφεση στη ζωγραφική, την οποία ο φακός του συμπολίτη μας που τράβηξε τις
φωτογραφίες την βρήκε στην "πλατεία του πεύκου ή του Μαρμαρινού"
καλύτερα, να φιλοτεχνεί με διάφορα σχέδια πάνω στα παγκάκια.
|
Οι ΦΩΤΟ είναι του Σταύρου Μιχ. Κούστα |
Σκέφτηκα πως αυτός ο
τόπος έχει τεράστια αποθέματα ανθρώπινου δυναμικού, που μπορεί να προσφέρει
ποικιλοτρόπως και ανιδιοτελώς στην τοπική μας κοινωνία. Αρκεί, να απομονωθούν
αυτοί οι συμπολίτες μας, που την δηλητηριάζουν... προς ίδιων όφελος
και προς δόξα της νοσηρής τους φιλοδοξίας και ματαιοδοξίας!!,,,,
Σημείωση: Τα παγκάκια της "πλατείας πεύκου" έχουν βαφεί από την κα Μερτύρη που π τότε διατηρούσε κομμωτήριο εκεί.
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
