Μια μικρή πτυχή της πολυταξιδεμένης και περιπετειώδους ζωής μου! - > Πότε για λόγους επαγγελματος και άλλες φορές για αναψυχή ...

Για να ανοίξουν οι ορίζοντες και τα μάτια της ψυχής και του πνεύματός σας ταξιδέψτε... 

...και, ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες  και η εξέλιξή σας... 

-> Διαφορετικά δεν...

=================================================================

Η Οικουμενικότητα του Μίκη Θεοδωράκη μια βραδιά στο Παρίσι!!

50 χρόνια πριν στα σκαλοπάτια της εκκλησίας  στο λόφο της  Μονμάρτρης ...

Η Βασιλική της Σακρέ-Κερ (Γαλλικά) αναφέρεται 

και ως Βασιλική της Ιερής Καρδιάς πιο απλά -> (φωτο)...

 32 χρονών τότε και ελεύθερο πουλί…. – όπως συνηθίζουμε να λέμε – δεν είχε αποκορυφωθεί η περιπετειώδης ζωή μου. Έτσι, στο ταξίδι  αναψυχής μου  - και ό,τι ήθελε προκύψει..- με μια κιθάρα και τη βαλίτσα με τα απαραίτητα μετά από ένα ονειρικό πέρασμα από την Ελβετία, βόρεια Ιταλία, Ιταλική και Γαλλική Ριβιέρα βρεθήκαμε στο Παρίσι για 5 μέρες. 

Ένα βράδυ ήταν στο πρόγραμμα της εκδρομής να επισκεφθούμε τον περίφημο λόφο της Μονμάρτρης,  ενώ άλλη ημέρα είχαμε δει παράσταση στα μεγάλα Θεατρικά – Καμπαρέ  Moulin Rouge και Lido). 

Στον λόφο της Μονμάρτρης ήταν βράδυ που τον επισκεφτήκαμε και απ’ ό,τι θυμάμαι συνηθίζουν να προβάλλουν τα έργα τους καλλιτέχνες – ζωγράφοι και άλλοι. Υπάρχουν πολύ ωραία καταστήματα εστίασης, τουριστικών ειδών  κ.α. Όμως θυμάμαι ακόμα, που μου είπε η αρχηγός του γκρουπ  και  η ξεναγός να πάρω και την κιθάρα μαζί μου. Ήμουν για πρώτη φορά στο Παρίσι και στον χώρο που αναφέρομαι και δεν ήξερα γιατί μου το είπαν αυτό. Νόμιζα, πως θα πηγαίναμε σε κάποια γαλλική ταβέρνα να τρώγαμε και εκεί, θα τραγουδούσαμε συνοδεία της κιθάρας μου, όπως είχε γίνει στη Νίκαια και στο Σαν Τροπέζ. 

Αφού τέλειωσε η ξενάγησή μας στο λόφο της Μ. και φάγαμε σε κάποιο εστιατόριο   μας οδήγησαν στα σκαλοπάτια μιας εκκλησίας όπως δείχνει η Φωτο που σας δίνω. 

Εκεί, ο αμφιθεατρικός χώρος των σκαλοπατιών ήταν ασφυκτικά γεμάτος (εικόνα πανηγυριού…)  με ερασιτέχνες μουσικούς  με τα όργανα και τις παρέες τους απ’ όλο τον κόσμο που είχαν επισκεφθεί το Παρίσι ως τουρίστες. Τότε κατάλαβα γιατί μου είπαν να πάρω την κιθάρα μαζί μου. Βρήκαμε θέσεις και καθίσαμε στα σκαλοπάτια και ενώ γινόταν χαμός στο χώρο από μουσικές και τραγούδια από τις πατρίδες του καθενός, αρχίσαμε και εμείς. Με  την εισαγωγή και  τα πρώτα ακόρντα στην κιθάρα μου με το τραγούδι  του Μίκη Θεοδωράκη «Στρώσε το στρώμα σου για δυο...» σε όλο αυτό το χώρο σταματήσανε τα όργανά τους, επικράτησε σιγή και ακολουθούσαν μαζί μας τη μελωδία  και με τις παλάμες των χεριών τους κρατούσαν τον ρυθμό!...

Είπαμε πολλά τραγούδια του Μίκη εκεί αυτή τη βραδιά και θα μου μείνει αξέχαστη, καθώς και η οικουμενικότητα του εκλιπόντα όπως εκφράστηκε σ' αυτό το χώρο,  με συνοδεύει νοσταλγικά από τότε! …

ΥΓ. Οι ιστορίες με τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ατελείωτες εκείνα τα χρόνια με τις παρέες, αλλά από σεβασμό στη μνήμη του ας μείνουμε εδώ.

Αιωνία σου η Μνήμη αγαπημένε μας!

  STAM.DAM.D.

Ως μνημόσυνο για το φευγιό του αείμνηστου μαέστρου της Ερμιονίδας - Σαν Σήμερα 15 Ιουλίου 2018...

  Γιατί οι νεκροί παθαίνουν τελειωτικά... όταν τους ξεχνάμε ...

Από το προσωπικό μου  αρχείο - Ιούλιος 2018

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Ερμιονίδα: - Το τελευταίο αντίο στον

 μαέστρο μας Τάκη Μανιάτη

 

Σε λαϊκό προσκύνημα - από την πληθώρα των παρευρισκομένων-  
η σορός του και ένα «τρυφερό φιλί ή  χάιδι» στο μέτωπό του... με ένα  ψέλλισμα ...καλό σου ταξίδι!  

Πληθώρα κόσμου  απ’ όλη την Ερμιονίδα  (πάρα τις μεσημεριανές υψηλές θερμοκρασίες) παραβρέθηκε μέσα και έξω από τον μητροπολιτικά Ι.Ν.  Τιμίου Προδρόμου στο Κρανίδι για να παρακολουθήσει την εξόδιο ακολουθία και να πει μέσα του και με λόγια παρηγοριάς, το τελευταίο  αντίο και καλό κατευόδιο στον καλλιτεχνικό δ/ντη (επί 28 χρόνια) μαέστρο, δάσκαλο μουσικής και τραγουδιού στην Ερμιονίδα κι'όχι μόνο,Τάκη Μανιάτη..

.

Τα μέλη του Μ.Σ. Ερμιόνης και της χορωδίας του παρόντες σ' αυτόν 
τον τελευταίο αποχαιρετισμό για ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό! 

Ένα ταξίδι που δυστυχώς, γρήγορα ή αργά, κάνουμε όλοι μας, αφήνοντας πίσω τον μάταιο τούτου κόσμο  και εν γένει την ματαιότητα...

Μετά  το τέλος της εξόδιου ακολουθίας  επικήδειους χαιρετισμούς εκφώνησαν με τη σειρά, ο π.σ. Τάσος Τζανής ως μέλος της οργανωτικής επιτροπής του εορτασμού των 30 χρόνων του Μ. Σ. Ερμιόνης και της χορωδίας του, ο δ.σ. Γιάννης Γεωργόπουλος ως φίλος του εκλιπόντος, ο ανεξ. δ.σ. Γιάννης Δημαράκης ως πρώτος πρόεδρος του Μ.Σ.Ε. και ο πρώην Δήμαρχος Ερμιονίδας Δ. Καμιζής για τη στενή συνεργασία που είχανε με τον εκλιπόντα στην τελευταία του δημαρχική θητεία, που είχε ως αποτέλεσμα μεγάλες επιτυχίες για το Δήμο και το μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης. Ανακοίνωση του Θ.Ο.Ε. διάβασε εκπρόσωπός του...

H επικήδειος ομιλία του κ. Καμιζή ήταν άκρως συναισθηματική και κατά τον πρόλογό της ποιητική, με γνωστό στίχο μεγάλου μας ποιητή... ...Συγκίνησε τις καρδιές των παρευρισκομένων και «φτερούγισαν»  ελπιδοφόρα τα συναισθήματά τους, όπως και τα δικά μας !! ....

Ο πρώην καλλιτεχνικός δ/ντης της Φιλαρμονικής ορχήστρας του Δήμου Ερμιονίδας  Ευστάθιος   Αρβανίτης  στο κέντρο,  στη μεταφορά του φέρετρου του εκλιπόντος  για την τελευταία του κατοικία...

Φώτο - Ρεπορτάζ 
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ρεπορτάζ μου αφιερωμένο εξαιρετικά στο πρόσωπο του καλοκαιριού στην Ερμιονίδα – τον καθηγητή Dr αρχιμουσικό Ευστάθιο Αρβανίτη, που τόσα καλά και τιμητικά λόγια λέγονται γι’ αυτόν στο Δήμο μας ..

Γιατί «τα αγαθά κόποις κτώνται»…

=============================================================

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

29 Ιουλίου 2019

Με τις καλύτερες των εντυπώσεων έκλεισε η αυλαία του 13ου Φεστιβάλ΄Ερμιονίδας από τον Μουσικό Σύλλογο στην Ερμιόνη

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον αείμνηστο σεμνό μεγάλο δημιουργό μουσικοσυνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή

Καλλιτεχνική οργάνωση & Δ/ νση Ευστάθιος Αρβανίτης 

Κατακλείστηκε από κόσμο ο ειδυλλιακός αύλιος χώρος της εκκλησίας του Αγίου Γερασίμου στο Κρόθι, (το καλύτερο μπαλκόνι...) όπου κάθε χρόνο τέτοιες μέρες διοργανώνονται παρόμοιες εκδηλώσεις από τον Μ.Σ.Ε.

>>>>>>>>>>>

Συνδημότες του Δήμου Ερμιονιδας θέλω να τα πω ..

 … γιατί  κάποιοι δημοτικοί άρχοντες με  προκάλεσαν και μου έθιξαν με τα λόγια τους και τη συμπεριφορά τους, το αίσθημα περί  ευθύνης για τις κοινές μας  υποχρεώσεις  και τα συμφέροντα του Δήμου μας!! ...

Δεν με αφήνει να ηρεμίσω στον ύπνο μου και στον ξύπνιο  μου, αυτό που άκουσα το Σάββατο 11 του μηνός στην εκδήλωση του 1^ου Χορωδιακού Φεστιβάλ Πορτοχελίου-> 

«Δεν βάλλαμε πολλά καθίσματα στο χώρο της εκδήλωσης, για να δουλέψουν και τα καταστήματα εστίασης» …

Λες και με μια βραδιά θα λύνανε το πρόβλημα τους  οι καταστηματάρχες αυτού του κλάδου μέσα στη δίνη και την οδύνη που περνάει το επάγγελμα τους… 

Όμως, η φήμη ότι ένα  πολύ σημαντικό πολιτιστικό γεγονός συνέβη στην πόλη τους,  που μπορεί να γίνει θεσμός και αφορά το Χορωδιακό Πνεύμα και ό,τι άλλο δημιουργούν οι συναντήσεις τέτοιων κοινωνικών ομάδων,   με ό, τι κομίζουν στο χώρο της τέχνης, του πολιτισμού  κι’ όχι μόνο... είναι αυτό, που με μια πολύ καλή προβολή... θα τους πρσέφερε πολλά - πολλά περισσότερα …

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Και να πως συνδέονται τα γεγονότα στο Δήμο μας...

Γιατί τα  λεγόμενα ρεπορτάζ ερασιτέχνη 

ή επαγγελματία δημοσιογράφου, 

είναι η ίδια η ιστορία του κάθε τόπου....

Αναδημοσιεύω ρεπορτάζ μου που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ»  στις 2 Αυγούστου 2005 με θέμα ο Τουρισμός στο Πορτοχέλι και ευρύτερα στην Ερμιονίδα, με  εκτενή συνέντευξη που μου  παραχώρησε,   ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης, ο κ. Νίκος Παπαδίας ...

Κι’ αν αυτά συνέβαιναν το 2005 που η οικονομία μας ακόμα ήταν ανθηρή, μπορούμε να φανταστούμε, πόσο δύσκολα περνάνε αυτοί οι επαγγελματίες σήμερα. 

Δεν μπορώ να τα γράψω  πιο καθαρά … 

=============================================================

ΚΛΙΚ ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει το δημοσίευμα.....

Ενώ ο  τότε πρόεδρος της Τοπικής κοινότητας Νίκος Λούμης εξέφρασε τα δικά του παράπονα για τα πάρκα του Πορτοχελίου που η τότε δημοτική αρχή του  Καποδιστριακού Δήμου Κρανιδίου τα είχε εγκαταλείψει και φαντάζανε σαν οικόπεδα… - όπως μου είπε...

Κι‘ εγώ λέω, δεν ξέρω αν τώρα ο κ. Λούμης (εύχομαι να είναι καλά) είναι ευχαριστημένος, που τα πάρκα έχουν γεμίζει τραπεζοκαθίσματα και αλλά πολλά... σύμφωνα με την αισθητική… του καθενός…

Να πως συνδέονται τα θέματα και τα γεγονότα  αναλογίζομαι προβληματισμένος....

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ρεπορτάζ μου από τα χρόνια που πιστέψαμε στο υψηλό ιδανικό του εθελοντισμού! -> αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσες/όσους τους αφορά …

Μνήμες από εκείνα τα χρόνια, με αφορμή τις εικόνες που είδα το Σάββατο 11 του μηνός 2026 στο Πορτοχέλι…

=======================================================================

27/2/2011

Με επιτυχία η πρώτη εξόρμηση της εθελοντικής ομάδας «Φροντίδα Οικισμών» του Δήμου Ερμιονίδας σήμερα στο Πορτοχέλι.

Άλλαξαν όψη το κεντρικό πάρκο με το σιντριβάνι και το μνημείο των Ηρώων στην παραλία.

Γεμάτος ενθουσιασμό και υπερηφάνεια  ο Δήμαρχος Δημήτρης Καμιζής βλέποντας αυτήν την εικόνα της δουλειάς που γινόταν από τους εθελοντές και με το ζήλο που εργαζόντουσαν θα πει: 

«Η πόλις  που οι πολίτες της είναι μπροστά από αυτήν, δεν χρειάζεται δήμαρχο!!...»

Από τις 10.00 ώρα το πρωί σήμερα στο Πορτοχέλι προσήλθαν οι πρώτοι εθελοντές και συνεχώς προσέρχονταν και άλλοι.

Η εικόνα που δημιουργήθηκε στους χώρους που είχε προγραμματιστεί να φροντίσουμε από τους εθελοντές μικρούς και μεγάλους ήταν πρωτόγνωρη και συγκινητική.

Ο καθένας με τη συμπεριφορά και την εργασία του έδειχνε το καλό παράδειγμα στους άλλους  και χωρίς κανένας να συντονίζει τις εργασίες, δημιουργήθηκε μια αρμονία στη δράση και στις κινήσεις μας αξιοζήλευτη!

 Το βάψιμο των μεταλλικών κιγκλιδωμάτων το είχα αναλάβει εγώ … 

Η κόρη του Μάκη Κατσαϊτη στη Φώτο  ήταν βοηθός μου... 

Υπάρχουν σήμερα – δεν το πρόσεξα-  ή εξαρμόσθηκαν γιατί δεν βολέβανε στη σημερινή χρήση του πάρκου;;;….

Παρασυρμένος από την  απρόσμενη εικόνα  που έβλεπαν τα μάτια μου, η μνήμη μου με ταξίδεψε στα παλιά, όταν οι ανθρώπινες κοινωνίες ήταν πιο ενωμένες και στο αποτέλεσμα κάθε συλλογικής προσπάθειας,οι πρόγονοί μας συνήθιζαν να λένε τη λαϊκή ρήση «ευλογημένα χέρια, καταραμένα στόματα»

Ευτυχώς αυτά τα στόματα σ’ αυτή τη συνάντηση, δεν ήταν μαζί μας…

Στις 3.30 ώρα απογευματινή καθίσαμε για λίγο να καμαρώσουμε το έργο μας, που ήταν μια εικόνα πολύ διαφορετική στους χώρους που φροντίσαμε και νοικοκυρέψαμε από αυτή της προηγούμενης και αυτό που αισθανθήκαμε ήταν και αμοιβή μας!! 

Πρέπει να σας πούμε, πως για εμάς ήταν μια πολύ μεγάλη άυλη αμοιβή…

Τώρα το λόγο μπορούν να τον πάρουν, «τα καταραμένα στόματα…»

 Φώτο - ρεεορτπάζ 

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

Πάμε σαν άλλοτε στις μαγικές εκδηλώσεις ...

ΙΟΥΛΙΟΣ 2018

Έκλεισε η αυλαία του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ερμιονιδας και της 27ης Χορωδιακής Συνάντησης Ερμιόνης.

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ...

1ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Πορτοχελίου...

Στην παραλία του Πορτοχελίου  χθες Σάββατο πραγματοποιήθηκε το 1ο Χορωδιακό Φεστιβάλ 

με διοργάνωση  της "Πανελληνίας Ένωσης Διευθυντών  Χορωδιών"

 και υπό την Αιγίδα του Δήμου...

Ωστόσο, «κάθε αρχή και δύσκολη» όπως λέει ο λαός...

Η πρώτη εικόνα από το  ρεπορτάζ ->  ο χώρος για το Χορωδιακό Φεστιβάλ - που μας σοκάρισε...

Κατά κοινή ομολογία ξένων επισκεπτών και ντόπιων, η αιγίδα του Δήμου και της Δημοτικής Κοινότητας δεν ήταν αρκετή, γιατί ο χώρος που επιλέχθηκε για  ένα τόσο  σημαντικό πολιτιστικό  γεγονός  και για πρώτή φορά στον τόπο τους, δεν ήταν ο ενδεδειγμένος...

"Αυτός ο χώρος... είναι για το κάψιμο του Γιούδα και άλλες εκδηλωσούλες" -> έλεγαν συζητώντας...

 Εμείς αυτό μόνο θα αναφέρουμε: 

Φιλοξενούσαν  200 περίπου χορωδούς με τους συνοδούς τους   και στο χώρο της εκδήλωσης είχαν στηθεί 70  καθίσματα για το σύνολο των πολιτών που θα την παρακολουθούσαν... 

Ακούστηκε ακόμα και αυτό ευθαρσώς… από επίσημα χείλη…το κάναμε αυτό, για να δουλέψουν και τα καταστήματα εστίασης …

Τα παραλειπόμενα είναι πολλά... 

Αλλά μέχρι εδώ, γιατί θα πικράνουμε και θα πικραθούμε....

 Άλλωστε, αυτή είναι η μοίρα του Δημοσιογράφου..

=========================================

Με βαθιά μηνύματα ο χαιρετισμός του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών Χορωδιών κ. Ευστάθιου Αρβανίτη.

 Μνήμες στον αείμνηστο αδελφικό του φίλο 

και συνάδερφο του Τάκη Μανιάτη…

Με εγκωμιαστικό λόγια αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Καθηγητή Dr – αρχιμουσικό και  πρόεδρο της ΠΕΔΙΧΟ κ.  Ευστάθιο Αρβανίτη στον χαιρετισμό της  η αντιδήμαρχος Δ.Ε. Κρανιδίου Αγγελική Λούμη- Γιαννικοπούλου  εκ μέρους του κ. Δημάρχου που απουσίαζε για οικογενειακούς   λόγους....

====================================================================================

Όλος ο Χαιρετισμός του κ. Αρβανίτη 

«Κύριε Δήμαρχε, σας ευχαριστώ θερμά για τη στήριξη του Δήμου Ερμιονίδας από την πρώτη στιγμή σε αυτό το εγχείρημα. Η σημερινή βραδιά είναι αποτέλεσμα της πίστης ότι ο πολιτισμός ενώνει τις τοπικές κοινωνίες και ανοίγει δρόμους για το μέλλον.»

Με ιδιαίτερη χαρά, αλλά και βαθιά συγκίνηση, σας καλωσορίζω εκ μέρους της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών Χορωδιών στο 1ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Πορτοχελίου.

Η αποψινή βραδιά σηματοδοτεί τη γέννηση ενός νέου πολιτιστικού θεσμού. Ενός θεσμού που φιλοδοξεί να καθιερωθεί, να εξελιχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την Ερμιονίδα, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική χορωδιακή οικογένεια.

Η χορωδιακή μουσική δεν είναι απλώς μια μορφή τέχνης. Είναι μια πράξη συνεργασίας, αλληλεγγύης και πολιτισμού. Είναι η απόδειξη πως πολλές διαφορετικές φωνές μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά, δημιουργώντας ένα ενιαίο αποτέλεσμα που υπερβαίνει το άθροισμα των μερών του. Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο μήνυμα που μπορεί να μεταδώσει σήμερα η μουσική στην κοινωνία μας.

Κυρίες και κύριοι,

Για εμένα, όμως, η αποψινή βραδιά έχει και μία ιδιαίτερη προσωπική διάσταση.

Από το 2013 έως το 2016 είχα την τιμή να υπηρετήσω ως Αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής του Δήμου Ερμιονίδας. Τα χρόνια εκείνα δεν υπήρξαν απλώς μία επαγγελματική διαδρομή· αποτέλεσαν ένα πολύτιμο κομμάτι της ζωής μου. Δημιούργησα φιλίες, συνεργάστηκα με εξαιρετικούς ανθρώπους και αγάπησα βαθιά αυτόν τον τόπο, τον οποίο αισθάνομαι μέχρι σήμερα ως δεύτερη πατρίδα μου.

Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, να βρίσκομαι σήμερα εδώ χωρίς να αναφερθώ σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε τον πολιτισμό της Ερμιονίδας με όλη του την ψυχή.

Στον αείμνηστο Τάκη Μανιάτη.

Για εμένα δεν ήταν μόνο ένας πολύτιμος συνεργάτης και ένας αδελφικός φίλος. Ήταν ένας άνθρωπος με σπάνιο ήθος, ανιδιοτέλεια και όραμα. Παράλληλα, υπηρέτησε την Πανελλήνια Ένωση Διευθυντών Χορωδιών ως Γενικός Γραμματέας, προσφέροντας με αφοσίωση τις υπηρεσίες του μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του.

Μάλιστα, σε τέσσερες ημέρες ( 15 Ιουλίου 2018-15/7/26) συμπληρώνονται 8 χρόνια από την απώλειά του.

Θεωρώ, λοιπόν, χρέος τιμής, από αυτό εδώ το βήμα, να καταθέσουμε όλοι μαζί την ευγνωμοσύνη μας στη μνήμη του.

Σας παρακαλώ, ας τον τιμήσουμε με ένα θερμό χειροκρότημα.

(Παύση)

Αγαπητοί φίλοι,

Κάθε καινούργιο ξεκίνημα πατά επάνω στα θεμέλια που έθεσαν άνθρωποι σαν τον Τάκη Μανιάτη. Άνθρωποι που πίστεψαν στον πολιτισμό, εργάστηκαν αθόρυβα και άφησαν πίσω τους έργο και παρακαταθήκη.

Η αποψινή διοργάνωση αποτελεί καρπό συνεργασίας.

Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου προς τον Δήμο Ερμιονίδας και το Δήμαρχο  για την αιγίδα του, προς την Κοινότητα Πορτοχελίου και την πρόεδρο Μαρία Πηλιούρη , καθώς και προς τον Πνευματικό και Καλλιτεχνικό Σύλλογο «Φάρος» για την εξαιρετική συνεργασία και τη συμβολή τους στην πραγματοποίηση αυτού του φεστιβάλ.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλω στην Αντιπρόεδρο της Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ. και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, κυρία Εύα Βασιλοπούλου, για την άοκνη εργασία, την επιμονή και την αγάπη με την οποία αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια.

Ευχαριστώ επίσης όλους τους μαέστρους και τις χορωδίες που ταξίδεψαν από διάφορα μέρη της Ελλάδας για να βρίσκονται σήμερα μαζί μας.

Με την παρουσία τους αποδεικνύουν ότι η μουσική δεν γνωρίζει σύνορα, δεν διακρίνει γλώσσες, δεν χωρίζει ανθρώπους.

Αντίθετα, ενώνει.

Και αυτή ακριβώς είναι η αποστολή της Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ. εδώ και περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια.

Να στηρίζει τους Έλληνες μαέστρους, να ενισχύει τη χορωδιακή δημιουργία και να δημιουργεί γέφυρες συνεργασίας ανάμεσα στις χορωδίες όλης της χώρας αλλά και του εξωτερικού.

Αγαπητοί φίλοι,

Σήμερα, δεν αισθάνομαι ότι επιστρέφω απλώς στο Πορτοχέλι ως Πρόεδρος της Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ.

Αισθάνομαι ότι επιστρέφω σε έναν τόπο που υπηρέτησα με αγάπη και που εξακολουθεί να κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Εύχομαι ολόψυχα το 1ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Πορτοχελίου να αποτελέσει την αρχή μιας μακράς πορείας. Να γίνει ένας θεσμός που κάθε χρόνο θα μεγαλώνει, θα εμπλουτίζεται και θα αναδεικνύει ακόμη περισσότερο την πολιτιστική ταυτότητα της Ερμιονίδας.

Γιατί πιστεύουμε βαθιά ότι εκεί όπου συναντώνται οι φωνές των ανθρώπων, γεννιέται η ελπίδα· και εκεί όπου ανθίζει η μουσική, ανθίζει ο πολιτισμός.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την παρουσία σας. Σας εύχομαι να απολαύσετε μια υπέροχη μουσική βραδιά.

=======================================================================

Εμφανίστηκαν με τη σειρά οι χορωδίες:

Η Μικτή Χορωδία «ΟΚΤΑΒΑ»- Μ. Σ. Σπετσών

Συνοδεια πιάνου  - Μπερναντέτ Ντελάς

Δ/νση Χορωδίας Τατιάνα  Νικίτινα

Η Μικτή Χορωδία «ΘΑΜΥΡΙΣ»

Του Μουσικοχορευτικού Ομίλου Ιτέας «Χοροστάσι»

Συνοδεία πιάνου: Παπανίκου >Μαρία

Δ/νση Χορωδίας:Γιάννης Χατζής

Η Χορωδία  «Η ΕΥΕΣΤΩ» - Λάρισας

Συνοδεία πιάνου με την Έφη Φαρμάκη

Δ/νση χορωδίας Κωσταντίνος Μάτης

Η Χορωδία «ΔΙΑΠΑΣΩΝ» - Αθηνών

Τη χορωδία συνοδεύει στο πιάνο η Κατερίνα Τοπαλίδου 

Δ/νση Χριστίνα Καραμαλτίδου 

Η Μικτή Χορωδία Πορτοχελίου «ΦΑΡΟΣ»

Συνοδεία Πιάνου / Δ/νση – Αντώνης Λεονάρδος Ρεμούνδος

Η χορωδία Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών  Σχηματαρίου

Συνοδεία ορχήστρας – Κλαρίνο Βαγγέλης Μαρίνης – βιολί Ελένη Κεχαγιαδάκη – μουζούκι Μαρία Αργυρού-Βασίλης Μαντάς κιθάρα –Ζαχαρούλα Μαντα- Χρήστος Σταμουλντάς κρουστά

Δ/νση ο Χοράρχης Γεώργιος Στέρπης 

====================================================================================

Εικόνες από την απονομή 

 αναμνηστικών τιμητικών διπλωμάτων

 από  τη Π.Ε.ΔΙ.ΧΟ. 

ΦΩΤΟ - ΡΕΠΟΡΤΑΣ 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ