Θύμισες από τα παλιά χρόνια στο Κρανίδι τέτοιες μέρες, τότε που μύριζαν οι γειτονιές βασιλικό κι’ ασβέστη!...

 Τότε που για τον Δήμαρχο Δημήτρη Καμιζή πρωταρχικός στόχος του ήταν  να λειτουργήσει ο Δήμος με βάση τον εθελοντισμό, με την ιστορία του και τον πολιτισμό του, τα ήθη και τα έθιμα… - Γιατί όλα αυτά είναι οι ρίζες μας που ποτίζουν το αιώνιο δέντρο της φυλής μας…

Άγνωστες ιδεολογίες στις μέρες μας, γι’ αυτό φτάσαμε ως εδώ και μη παρέκει…

Γιατί τέτοιες εκδηλώσεις και δραστηριότητες απαιτούν κοινωνική συνοχή και άλλα ιδανικά, που είναι άγνωστα στο Δήμο μας αυτά τα χρόνια κι' αυτές τις μέρες...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

================================================================================================================================================

3 Φεβρουαρίου  2012

Από το blog της εθελοντικής ομάδας "Φροντίδα Οικισμών"

Ενημέρωση εν όψει της πρώτης αναβίωσης του τοπικού αποκριάτικου εθίμου "Λύριζα"

στις 19 Φεβρουαρίου 2012 επί Δημάρχου Ερμιονίδας Δ. Καμιζή και της Δημοτικής Κοινότητας Κρανιδίου. 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------.

Λύριζα...για να θυμούνται οι μεγάλοι και να μαθαίνουν οι μικροί...

Για μας η αναβίωση του εθίμου δεν αποτελεί απλά και μόνο μια μέρα διασκέδασης, αλλά είναι ταυτόχρονα μια σύνδεση με την παράδοση και τους προγόνους μας...

".....Τότε είχανε και τις Λύριζες. Όποιος είχε χώρο μπροστά στο σπίτι του, όχι μέσα στην αυλή έξω στο δρόμο. Σε μερικά μέρη έχει άπλα. Και εκεί, όποιος ήθελε κι ήτανε κοντά στο σπίτι του άνοιγε λύριζα. Γέμιζε με τραπέζια, καρέκλες κι ερχόταν πολύς κόσμος και τα όργανα, οι βιολιτζήδες, οι λαουτιέρηδες, και χορεύανε, τραγουδούσανε και τρώγανε και πίνανε.....

Πληρώνανε αυτόν πο' χε την λύριζα. Και τότες ήσανε πιο πολύ οι μασκαράδες. Άλλοι κάνανε τα ζώα. Άλλος τον γάιδαρο με το σαμάρι από πάνω. Κι ένας, θυμάμαι, γείτονας ήτανε, έκανε την καμήλα και φορούσε στο κεφάλι ένα πράγμα σαν το κεφάλι της γκαμήλας. Κι' χε ένα στόμα τόσο και το ανοιγόκλεινε και μεις φοβομαστον κι ερχομαστον κι κλεινομάστον εδώ πάνω. Τη γκαμήλα την έφτιαχνε ο μπαρμπα-Γιάννης ο Τραχιώτης. Άλλοι όμως ήσανε με φράγκικα, άλλοι με φουφούλες, κανονικά. Άλλοι, μεγάλοι άνθρωποι, ντυνόντουσαν βλάχζες (=βλαχούλες).

Τα παλικάρια ντυνόντουσαν απάχηδες πιο πολύ. Φορούσαν μπλε παντελόνι, που' χε στα πλάγια μια λουρίδα κόκκινη, από πάνω μέχρι κάτω, άσπρο πουκάμισο και στα μάτια μαύρη μάσκα. Στο λαιμό φορούσανε μαντήλι μεταξωτό. Αυτά τα μαντήλια τα φέρνανε οι σφουγγαράδες, οι ναυτικοί, από την Μπαρμπαριά. Κι όποιος θα ντυνότανε απάχης ή είχε ή ζητούσε δανεικό. Κι ήσανε ωραία μαντήλια, πολύχρωμα, με κρόσια. Και κοιτάζανε ποιος θα είχε το πιο ωραίο μαντήλι.

Ντόμινα, καραμάνια, δηλαδή φουφούλες, φέσι κόκκινο ό,τι βρίσκανε. Και οι κοπέλες τα ίδια. Εγώ μια φορά ντύθηκα με παντελόνια.

Κι άμα είχανε απλωμένα ρούχα που τα ΄χανε πλύνει για να στεγνώσουν, τα παίρνανε κι αυτά και μασκαρευόντουσαν. Γι' αυτό τέτοιες μέρες, οι γυναίκες δεν πολυαπλώνανε...."

Απόσπασμα από την αφήγηση μιας Κρανιδιώτισας στο βιβλίο Λαογραφικά που βρίσκεται στο Λαογραφικό Κέντρο Κρανιδίου του Δήμου Ερμιονίδας.>>>>

Μηνύματα στο διηνεκές(!) - μέσα στις αρχές και τα πιστεύω μας…

  Ίσως κάποιοι  «αναγνώστες»... πουν, 

-> «μα δεν γράφει κάτι να διαβάσουμε»…

=======================================================================================================================

- Όταν καταλάβεις ότι, για να δημιουργήσεις κάτι, πρέπει να πάρεις άδεια από κάποιον που δεν δημιουργεί απολύτως τίποτα... 

Γράφτηκε το 1920 αλλά δεν μπορούσε να είναι πιο επίκαιρη, η φράση της Ayn Rand. (Εβραία δραπέτης από τη Ρωσία το 1920 που πήγε στις Η.Π.Α όπου ζήτησε και της δόθηκε πολιτικό άσυλο)

- Όταν καταλάβεις ότι, για να δημιουργήσεις κάτι, πρέπει να πάρεις άδεια από κάποιον που δεν δημιουργεί απολύτως τίποτα...

- Όταν αποδείξεις ότι τα λεφτά δεν τα παίρνεις εσύ που δουλεύεις τίμια, αλλά πάνε σε αυτόν που κάνει ύποπτες δουλειές ή έχει μια θέση με μέσον...

- Όταν καταλάβεις ότι πολλοί γίνονται πλούσιοι, όχι με τη δουλειά, αλλά με δωροδοκίες και κρατικά χρήματα επειδή ελέγχουν το πολιτικό σύστημα και ότι δεν τους προστατεύουν οι νόμοι, αλλά το αντίθετο και όμως, τους προστατεύεις εσύ ο ίδιος...

- Όταν καταλάβεις ότι η διαφθορά ανταμείβεται, ενώ η τιμιότητα μετατρέπεται σε θυσία...

Τότε μπορείς να βεβαιώσεις, χωρίς το φόβο να κάνεις λάθος ότι, η κοινωνία σου, η πατρίδα σου, είναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΕΣ...

Alissa Zinovievna Rosenbaum

Διάλογοι στο facebook με τη δημοσιογράφο Αναστασία Γεώργα... - > διαβάζεται από το blog τις τελευταίες ημέρες πυρετωδώς!!! ....

 Όλη η ιστορία του "Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης" και της χορωδίας του...

Από το έντυπο δημοσιογραφικό μου αρχείο με ρεπορτάζ και άλλες αναφορές, με τις δραστηριότητες του ιστορικού συλλόγου και της χορωδίας του στην Ελλάδα και το εξωτερικό...

Και ύστερα, -> με δεν υπάρχει ύστερα...

Anastasia Georga

Πολύ ωραία δουλειά Σταμάτη!

Σταμάτης Δαμαλίτης

Αυτά τα δημοσιεύματα είναι ενδεικτικά. Και να σκεφθείς ότι ήμουν ιδρυτικό μέλος του Μουσικού Συλλόγου, για 12 χρόνια ως χορωδός της χορωδίας του,  εκατοντάδες   τα ρεπορτάζ μου στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. Και το αποτέλεσμα, η διοίκηση του συλλόγου στις μέρες μας χωρίς καμία ντροπή δεν  μου στέλνουν ούτε τις ανακοινώσεις και τα Δελτία Τύπου να τα αναρτήσω στο blog μου. Τα στέλνουν στο blog που προβάλλεται ο κ. δήμαρχος και η παρέα του…. Αυτό τα λέει όλα …

Επισυνάπτω ένα ρεπορτάζ μου από εκδήλωση του Μουσικού Συλλόγου. ->>>> https://stamdamd.blogspot.com/2020/12/blog_18.html

·                     Anastasia Georga

Σταμάτης Δαμαλίτης εχεις κανει μια μοναδική δουλεια. Μπράβο Σταμάτη. Βραβείο πρεπει να σου δωσουν. Εσυ εισαι η σύγχρονη ιστορια του τοπου σου ολοζώντανη.

o                 

·                     Anastasia Georga

Σταμάτη μπορώ να τα βάλω στη δική μου;

o                 

·                     Σταμάτης Δαμαλίτης

Anastasia Georga Μη με ξαναρωτήσεις γι' αυτό...

·                      

o                  Anastasia Georga

Σταμάτης Δαμαλίτης σ ευχαριστώ πολυ βέβαια εγώ θα ήθελα και δύο λόγια από σένα για το παράπονο σου, έτσι θα ολοκληρωθεί η εικονα...

§               

o                  Σταμάτης Δαμαλίτης

Anastasia Georga Το παράπονό μου το έχω εκφράσει ποικιλοτρόπως. Βασικά είναι η αγνωμοσύνη των συμπολιτών μου για την27χρονη ανιδιοτελή προσφορά μου και ποιος ξέρει πόσα χρόνια ακόμα ... Προσεύχομαι να πεθάνω με τα δάκτυλά των χεριών μου πάνω στο πληκτρολόγιο...

 

Θέλουμε δημόσια τη δική σας άποψη κ. Δήμαρχε…

 ....Για αυτόν τον χυδαίο και προσβλητικό  (τουλάχιστον) δημόσιο λόγο του επιλεγμένου και διορισμένου από εσάς  -

πρώην προέδρου του Νομικού Προσώπου – Παιδείας, Πρόνοιας, Πολιτισμού & Αλληλεγγύης  του Δήμου μας & αντιπροέδρου της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ  και  τώρα  προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Ερμιονιδας...

¨Όσο για «τη σιωπή των αμνών».. των άλλων αιρετών και συνδημοτών μας, τα έχω πει και τα έχω γράψει όλα …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Με ένα κλικ στο φωτογραφικό φακό μου 27 χρόνια και πέρασαν στην αιωνιότητα πρόσωπα και πράγματα …

 

Μερικές Φώτο από τα ρεπορτάζ μου των μεγάλων και ιστορικών εκδηλώσεων και γεγονότων  εδώ στην Ερμιόνη, με την απονομή των «Βραβείων Πολιτισμού Μαριάννας Βαρδινογιάννη» -2018 - 2019.

Φώτο 1) Η αείμνηστη Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη με τη βασιλική οικογένεια ...

2) Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Προκόπης Παυλόπουλος

Φωτο 3) Η πρώτη σειρά των επισήμων στην πρώτη εκδήλωση το 2018

Φωτο 4) Από τη δεύτερη εκδήλωση το 2019 

- κατα την υποδοχή στην είσοδο του κοινοτικού καταστηματος - παλαίο Δημοτικό σχολείο από τον Δήμαρχο Δημήτρη Σφυρή (+)

5)Η εκλιπούσα με την Νάνα Μούσχουρη

 

Ένα άλλο στιγμιότυπο που απαθανάτισε ο φακός μου!

ΦΩΤΟ 6) Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη - Μαριάννα Βαρδινογιάνννη, δυο πολύ μεγάλες προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας από την Ερμιόνη σε θερμή συνάντηση στην εκδήλωση του «Ερμιονικού Συνδέσμου» - Ιανουάριος 2019 στον Πειραιά…

Αυτό το ενσταντανέ σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως...

 

=================================================================================================================================================

 Θεωρώ, πως το φωτογραφικό μου αρχείο είναι πιο σημαντικό από τις περιγραφές  του ρεπορτάζ, διότι κατά τη γνώμη μου είναι πιο εύκολο για το αναγνώστη  το κοίταγμα των Φώτο – εικόνων, από το να διαβάζει τα κείμενα, - κυρίως τα μακροσκελή…

Βέβαια, για τον δημιουργό και τα δύο – κείμενα και φώτο έχουν τη δική τους αξία και βαρύτητα για την ιστορία …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Και πάλη πλημμυρίσαμε !! -> Αναμένουμε έργα από τη δημοτική αρχή για να μη βλέπουμε αυτές τις εικόνες κάθε φορά που βρέχει …

 

Και θα έχει γούστο να μας απαντήσει πάλι ο νεοδιορισμένος πρόεδρος του Δ.Λ.Τ. Ερμιονίδας – αντί των αρμοδίων του Δήμου – με αυτό τον χυδαίο λόγο που συνηθίζει να εκφράζεται…

Για όσους δεν το γνωρίζουν οι εγκαταστάσεις του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης, αρχικά ήταν υπαίθριο γήπεδο μπάσκετ και μετά τόσο απλά… παραχωρήθηκε στον Ν.Ο.ΕΡ. από τη δημοτική αρχή Ερμιόνης...

Θα θέλαμε να ξέραμε και τότε ως γήπεδο λίμναζε και δεν αθλούνταν η νεολαία μας  μέχρι το καλοκαίρι που θα στεγνώνανε τα νερά;;;…

Πάντως, τώρα οι εικόνες μας πηγαίνουν νοερά "στον κατακλεισμό του Νόε"...

Όπως και να έχει η αιτία, η δημοτική αρχή πρέπει να κάνει έργο να εκλείψουν αυτές  οι εικόνες, που δεν μας τιμούν σαν Δήμο….

Θα μιλήσει κάποιος από τους λεγόμενους δημότες... για όλα αυτά που συμβαίνουν στο Δήμο μας αφού δεν μιλούν ούτε οι αιρετοί;;; !!!

 -> Αν συνεχίζουμε να πορευόμαστε έτσι σαν κοινωνία, ξέρετε για που πηγαίνουμε ...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ 

===============================================================================================================

Υ.Γ. "Το άρθρο" ...  του προέδρου του Δ.Λ.Τ. Ερμιονίδας 

Για μια ακόμα φορά σ’ ευχαριστούμε καλέ μου φίλε ...

 

Το ντοκουμέντο με τη  συνταρακτική ομιλία του Ερμιονίτη  ήρωα του 21 Σταμάτη Μήτσα στη Βουλή των Ελλήνων που μας παρουσίασε   ο αγαπητός συμπολίτης και φίλος  Γιάννης Μιχ. Σπετσιώτης, >>> ΕΔΩ ... δείχνει για μια ακόμα φορά - ανάγλυφα,  ποιοι,  όταν κοπάσει η καταιγίδα... βγαίνουν από τις τρύπες τους που είναι κριμένοι  και παρεισφρέουν στα Κέντρα Εξουσίας (σε όλα τα επίπεδα)  για το γνωστό πλιάτσικο(!) και το βόλεμα των δικών τους ανθρώπων μέχρι και στις μέρες μας... 

Ωστόσο, τέτοιες σημαντικές πτυχές της ιστορίας μας, δείχνουν το ήθος και τη δύναμη ψυχής μεγάλων μορφών του Έθνους μας   που κάνουν τη μεγάλη διαφορά, και  με «δαφνοστέφανα στην κεφαλή τους» γίνονται οδηγοί, στο δρόμο το δικό μας και των απογόνων μας!!! ... .

Για μια ακόμα φορά σ’ ευχαριστούμε  καλέ μου φίλε και για αυτή τη σημαντική έρευνά σου και είμαι σίγουρος, ότι δεν είναι η τελευταία...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Αποκριάτικη χοροεσπερίδα και η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας…

 Από τον «Μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης» -> Νέα ήθη και έθιμα στις μέρες μας…

Δηλαδή αναρωτιόμαστε, στην  αίθουσα διασκέδασης του κέντρου θα έχουμε χαρτοπόλεμο, κορδέλες - σεπαρντίνες, μάσκες κ.α…. και στη μέση η πρωτοχρονιάτικη πίτα;;;...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.  

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΈΥΣΗ -> γιατί τα πολύ σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα δε πρέπει να περνάνε στη λήθη...

 

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019

Ο Γιάννης Μιχ. Σπετσιώτης συνεχίζει με προσήλωση και αγάπη την έρευνα σε ιστορικά στοιχεία του τόπου μας κι’ όχι μόνο...

Αυτή τη φορά ο συμπολίτης μας παρουσιάζει ένα σπάνιο και μεγάλης αξίας ντοκουμέντο της Νεότερης Ιστορίας της Ερμιόνης! 

 

Σταμάτης Αδριανού Μήτσας

 «Η ιστορική και έντονα συγκινησιακή του ομιλία

από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων»

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Με αφορμή την επέτειο των 145 χρόνων (σ.σ. 152 τώρα)   από τον θάνατο του Ερμιονίτη ΗΡΩΑ της επανάστασης του 1821 και στη συνέχεια Συνταγματάρχη της φάλαγγας και βουλευτή της επαρχίας Ερμιονίδος καπετάν Σταμάτη Αδριανού Μήτσα, δημοσιεύουμε «το ακόλουθο σύντομον μεν αλλ’ εκφραστικότατον λογίδριον» δείγμα ήθους, θάρρους και παρρησίας του άνδρα! Καθώς νομίζουμε πως τα σχόλια περιττεύουν, μένουμε στα όσα αναφέρονται στο εν λόγω δημοσίευμα.

«Η ιστορία διεφύλαξε την ομιλίαν του χωρικού του Δουνάβεως επί των Αυτοκρατόρων της Ρώμης. Του ατρομήτου Μίτσα η συνηγορία υπέρ του Κολοκοτρώνη σύντομoς μεν αλλ’ εκφραστική έχει τύπους καλλονής υψίστους. Την 15 Δεκεμβρίου προκειμένης της εκλογής Καρυταίνης παρέστη εις το βήμα της Βουλής ο Ταγματάρχης Μίτσας, Βουλευτής Ερμιονίδος, ανήρ αναστήματος μεσαίου, έχων στέρνα πλατύτατα, μύστακας πηχηαίους, βλέμμα βλοσυρόν και πλήρες ζωής, κόμην μακράν, ως των ηρώων της Ιλιάδος και φέρων τα ενδύματα του πολέμου, την φουστανέλαν και το φέσιον· εξήγαγε το κάλυμμα της κεφαλής, εζήτησε πρώτος τον λόγον· είπεν ότι ολίγα ομιλήσει περί της αποκλείσεως του Κολοκοτρώνου από της Βουλής· και έπειτα είπε ταύτα:

Κύριοι! Εγώ και τους Δελιγιαναίους γνωρίζω, και γέρους και νέους, και εις τον Πλαπούτα και τον Κολοκοτρώνην έχω μεγάλο σέβας. Πέρσι όμως θυμάστε ότι μας έφεραν ένα νομοσχέδιον δια το κριθάρι των ίππων μερικών αγωνιστών. Τότε ήλθεν εις τον ύπνο μου ο Γέρος της Πελοποννήσου με πλήθος αγωνιστάς σκοτωμένους και λαβωμένους, και μου είπε:

-       Γιατί δεν μας δίδετε κ’ εμάς το ταΐνι μας; Γιατί μας λησμονήσετε τόσω γλήγορα;

-       Τι φταίμ’ εμείς, αρχηγέ; Αυτός που τα μοιράζει φταίει.

-       Αμ’ πούθεν είν’ αυτός;

-       Να, ένας Φράγκος, πού ξέρω ’γω.

Τότε μ’ εκύτταξε λυπημένος, και εθύμωσε κ’ έφυγε. Τώρα φοβούμαι πάλι μην έλθη και μ’ ερωτήση:

-       Εδώ κάνετε Βουλή δια την Πατρίδα· πώς δεν βλέπω και κανέναν από τη φάρα μας; Πρώτα επροφασίζουσουν ότι ο υπουργός ήτο ξένος· τώρα πού είναι ο Μιαούλης, ο Μπότσαρης, ο Ζαΐμης, ο Κουντουριώτης, ο συναγωνιστής Ρήγας και άλλοι, γιατί δεν βλέπω και κανένα Κολοκοτρώνη μαζί σας; 

Λέγω να του αποκριθώ ότι δεν έχει ψήφους στον τόπο του. Όμως φοβούμαι μη μου ειπή:

-       Αμ’ πως εις το Βαλτέτσι είχαμε ψήφους για θάνατο ή ζωή· Στην Πάτρα είχαμε όταν τσακίσαμε τον Κακλαμάν-Πασσά, κ’ εφώναξαν οι Τούρκοι: «Ραι, Κολοκοτρώνη!» Πώς στο χαλασμό του Δράμαλη με 32.000 Τουρκιά είχαμε ψήφους· εις του Μπραϊμη είχαμε, και τώρα δεν έχομε;

Τι να του αποκριθώ τότε, Κύριοι; Στο κίνημα του 1854 άμα εφθάσαμε στον Αρμυρό, αμέσως οι Τούρκοι για τον Κολοκοτρώνη μ’ ερώτησαν, και ένας-ένας μου έλεγε:

-       Ήλθε κανένας από τη φάρα του;

-       Σας λέγω λοιπόν, ότι δεν μας κάμει τιμήν να μην ήναι στη Βουλή και κανένας Κολοκοτρώνης, και όπως θέλετε κάμετε.

Τα δάκρυα συνώδευσαν την ειλικρινή ταύτην και Ομηρικήν ομιλίαν του γέροντος τούτου στρατιώτου, αναμνησθέντος της εποχής του αγώνος. Η Βουλή συνεκινήθη σύμπασα!»

Σημ. Ο δεύτερος Βουλευτής Ερμιονίδας σ’ εκείνη τη βουλευτική περίοδο ήταν ο Ανδρέας Ζέρβας από το Κρανίδι.

Τραγούδι αφιερωμενο νοσταλγικά στις παλιές γειτονιές της Ερμιόνης, στους δρόμουςτης, τα στενοσόκακα και τους παιδότοπους…

 Με τους στίχους αυτού του τραγουδιού, μας ταξιδεύει νοερά ο αγαπημένος μας ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης που το  "ενσάρκωσε" με μουσική ταξιδιάρικη ο Μίκης Θεοδωράκης .

Τον τελευταίο καιρό έχω μια εμμονή με αυτό το τραγούδι και κάθε φορά που πιάνο την κιθάρα μου στα χέρια το τραγουδάω πρώτο μεταξύ των άλλων αγαπημένων μου...

Ακούστε το και εσείς – κυρίως οι μεγάλοι στην ηλικία και ίσως σας πλημμυρήσουν τα ίδια συναισθήματα με εμένα…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.  

======================================================================================================================================================== 

e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια

Στίχοι και συνειρμοί: Δρόμοι παλιοί

Όταν τα συναισθήματα πονούν κρύβονται στο σκοτάδι, τότε έρχονται τα τραγούδια, τα παίρνουν από το χέρι, τα φέρνουνε στο φως... 

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα /και μίσησα ατέλειωτα/Κάτω απ’ τους ίσκιους/ των σπιτιών να περπατώ/Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες /κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου /βρίσκω σε κάθε γωνιά/Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε/Φάσμα χαμένο του πόθου μου

Κι εγώ, ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ/Κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα/ χωρίς να γνωρίζω κανένα/Κι ούτε κανένας, ούτε κανένας με γνώριζε, με γνώριζε

4 εικόνες χίλιες λέξεις...

1)Παραμένει ο εορταστικός στολισμός στη θέση του στις παραλίες της Ερμιόνης …

Ωστόσο, είναι ακόμα πρώτο θέμα(!) οι ευχές.... των δημοτικών αρχόντων μας (πρώην και νυν) στο προσφιλές τους ιστολόγιο -blog.... 

Άραγε τι να σκέφτονται οι άρχοντες - διαχειριστές και νοικυραίοι των κοινών μας υποθέσεων;;; …

=====================================================================================================

 2) Φυτρώνουν τρυφερά(!)  αυτοφυή φυτά και διαπερνούν  την άσφαλτο σε διάφορα σημεία στους κοινόχρηστους χώρους της Ερμιόνης…

Εξόφθαλμη η αιτία…

ΦΩΤΟ – ΡΕΠΟΡΤΑΖ – ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.