Αναρωτιόμαστε, αν φτάνει αυτή η δικαίωση απο το Πειθαρχικό Συμβούλιο αυτού του υπαλλήλου μετά την ψυχική οδύνη και άλλα πολλά που υπέστη αυτά τα τέσσερα χρόνια…
Μόνο ο κ. Εισαγγελέας μπορεί να μας απαντήσει που είναι
όργανο του Νόμου...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
=====================================================================================
Ιστορίες
Δημοσιεύσεις στη Ροή
Ο χρήστης George Kountourgianos είναι με το χρήστη Koumara Lina και
2 ακόμη
.
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!!
Έπειτα από τέσσερα ακριβώς χρόνια και κατόπιν ένστασης την οποία υπέβαλα
στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για την ποινή η οποία μου είχε επιβληθεί, με την
κατηγορία της αναξιοπρεπούς ή ανάρμοστης ή ανάξιας για υπάλληλο συμπεριφοράς,
μου γνωστοποιήθηκε από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Πελοποννήσου η
ομόφωνη απαλλαγή μου από τις παραπάνω πειθαρχικές παραβάσεις για τις οποίες
κατηγορήθηκα και η ακύρωση της ποινής η οποία μου επιβλήθηκε από τον Δήμαρχο.
Είναι γνωστό ότι γενικότερα στον δημόσιο τομέα και ειδικότερα στους Ο.Τ.Α.
ότι τα προβλήματα της υποστελέχωσης, της υποχρηματοδότησης, των ελαστικών
σχέσεων εργασίας, της εντατικοποίησης της εργασίας, των ελλείψεων στα Μέσα
Ατομικής Προστασίας, των κακών και ελλιπών κτιριακών εγκαταστάσεων (ιδιαίτερα
σε εργοτάξια και αμαξοστάσια), την καταστρατήγηση σε αρκετές περιπτώσεις της
εργατικής νομοθεσίας, κ.α. ότι δημιουργούν αφενός ένα κλίμα έντασης στους
χώρους εργασίας, αφετέρου υποβαθμίζουν την ποιότητα των παρεχόμενων προς τους
δημότες υπηρεσίες.
Όταν συνεπώς ένας εργαζόμενος ή σχήματα ή Σύλλογοι εργαζομένων καυτηριάζουν
τις παραπάνω παθογένειες και ζητούν την επίλυση τους αντιλαμβάνομαι ότι δεν
είναι και οι πλέον αρεστοί για την κάθε διοίκηση με αποτέλεσμα κάποιες φορές να
στοχοποιούνται.
Αυτό όμως το οποίο θεωρώ ανεπίτρεπτο είναι το γεγονός ότι τα θεσμικά όργανα
εκπροσώπησης των εργαζομένων αντί να μπουν μπροστά για να στηρίξουν τους
εργαζόμενους οι οποίοι λόγω της αγωνιστικής ή διεκδικητικής τους στάσης
διώκονται από τις διοικήσεις, οι θεσμοί αυτοί (Σύλλογοι, ΠΟΕ ΟΤΑ, ΑΔΕΔΥ) στην
καλύτερη περίπτωση αδιαφορούν όταν πρόκειται για απλούς εργαζόμενους, ενώ όταν
θίγονται διευθυντικά στελέχη ή εργαζόμενοι του στενού συνδικαλιστικού τους
περιβάλλοντος σπεύδουν να προασπίσουν δικαιώματα και κατακτήσεις.
Από την κριτική αυτή πρέπει οπωσδήποτε να εξαιρέσω τις Ανεξάρτητες Κινήσεις
Συσπειρώσεις (Α.ΚΙ.Σ.) οι οποίες στήριξαν και εμένα σε όλα τα στάδια της
πειθαρχικής μου δίωξης, και να ευχαριστήσω τόσο την παράταξη των Α.ΚΙ.Σ. όσο
και το εκλεγμένο στέλεχος των Α.ΚΙ.Σ. στο γενικό συμβούλιο της Π.Ο.Ε. Ο.Τ.Α.
συνάδελφο Ζώη Γαλατά για την έντιμη και ανιδιοτελή συναδελφική τους στάση.
Πιστεύω τέλος ότι η δικαίωση μου στο Πειθαρχικό
Συμβούλιο δεν αφορά μόνο εμένα προσωπικά, αλλά όλους εκείνους τους εργαζόμενους
όπου κι αν εργάζονται, οι οποίοι με τις λίγες ή περισσότερες ο καθένας
δυνατότητες που διαθέτουν αγωνίζονται για καλύτερες εργασιακές συνθήκες, για
δημοκρατία στους χώρους δουλειάς, και για Σωματεία χειραφετημένα, απαλλαγμένα από
το βάρος του κομματικού και του εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου