10 ώρ. ·
ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Σαν σήμερα 29 Αυγούστου 2004 ο πατέρας μου έφυγε από κοντά μας στα 88 του χρόνια. Πανηγύριζε την λήξη των Ολυμπιακών αγώνων η Ελλάς (τελετές, νταβαντούρι, χαμός) κι εγώ δίπλα στο φέρετρό του τού μιλούσα χωρίς να μ' ακούει πια, αυτός που τόσο μ' αγαπούσε, με πίστευε, με στήριζε.
Συγκινήθηκα πολύ πέφτοντας τυχαία σ' αυτή τη φωτογραφία του που δεν την ήξερα, αναρτημένη σ' ένα ερμιονίτικο μπλογκ. Είναι απ' την δεκαετία του '80 με την μαντολινάτα της Ερμιόνης σημειώνει ο συντάκτης Στ. Δαμαλίτης, και, βλέποντάς την, θυμήθηκα την ανάλαφρη λεβεντιά του, το ανοιχτόκαρδό του χαμόγελο.
Συγκινητικό είναι και το σχόλιο του συντάκτη: ''Ποιες εικόνες του σήμερα στην τοπική μας κοινωνία και ευρύτερα του Δήμου μας, μπορούν να αντικαταστήσουν αυτή την εικόνα, με τον αείμνηστο Πρόεδρο της Κοινότητας Ερμιόνης Απόστολο Σπετσιώτη μαζί με την Κοινοτική παιδική μαντολινάτα να κάνουν καντάδες στους δρόμους της Ερμιόνης…Αντικαταστήσαμε εγωιστικά και αλαζονικά το ΕΜΕΙΣ και τη συλλογική δράση με το ΕΓΩ και το τίποτα(!) και τα αποτελέσματα είναι ορατά.
=============================================================================
Με αφορμή το γεγονός της εκδημίας του αείμνηστου Απόστολου Σπετσιώτη - Σαν Σήμερα, αναδημοσιεύω και τη δική μου σχετική αναφορά, στην καθημερινή εφημερίδα «ΑΡΓΟΛΙΔΑ»
=========================
Για να διαβάσετε το δημοσίευμα
κλικ >>> ΕΔΩ και με το συν + να ανοίξει σε όλο το εύρος της οθόνης του υπολογιστή
Στο κινητό τηλέφωνο - στήλη στήλη ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου