Πολύ διδακτικό κείμενο για κάθε άνθρωπο που σέβεται την αξιοπρέπειά του όταν έρθει αντιμέτωπος με κάποιο τέλος στη ζωή του ή ακόμα και με το θάνατό του ...

 Πηγή διαδίκτυο 

Κωνσταντίνος Καβάφης «Ἀπολείπειν ὁ Θεός Ἀντώνιον»

Κωνσταντίνος Μάντης | Κωνσταντίνος Καβάφης «Απολείπειν ὁ Θεός Ἀντώνιον»  

 

Paul Bond

Κωνσταντίνος Καβάφης «Ἀπολείπειν ὁ Θεός Ἀντώνιον»

Σάν ἔξαφνα, ὥρα μεσάνυχτ’, ἀκουσθεί

ἀόρατος θίασος νά περνᾶ

μέ μουσικές ἐξαίσιες, μέ φωνές –

τήν τύχη σου πού ἐνδίδει πιά, τά ἔργα σου

πού ἀπέτυχαν, τά σχέδια τῆς ζωῆς σου

πού βγῆκαν ὅλα πλάνες, μή ἀνωφέλετα θρηνήσεις.

Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,

ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού φεύγει.

Προ πάντων νά μή γελασθεῖς, μήν πεῖς πως ἦταν

ἕνα ὄνειρο, πώς ἀπατήθηκεν ἡ ἀκοή σου∙

μάταιες ἐλπίδες τέτοιες μήν καταδεχθεῖς.

Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,

σάν που ταιριάζει σε πού ἀξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά πρός τό παράθυρο,

κι ἄκουσε μέ συγκίνησιν, ἀλλ’ ὄχι

με τῶν δειλῶν τά παρακάλια και παράπονα,

ὡς τελευταία ἀπόλαυσι τούς ἤχους,

τά ἐξαίσια ὄργανα τοῦ μυστικοῦ θιάσου,

κι ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού χάνεις.

[1911].

Το «Ἀπολείπειν ὁ Θεός Ἀντώνιον» του Κωνσταντίνου Καβάφη, αναφέρεται στη μεγάλη αξία που έχει η διατήρηση της αξιοπρέπειας μπροστά στην απώλεια. >>>>>>>

Σαν Σήμερα στην μεγάλη γιορτή της Παναγιάς - 75 χρόνια πριν…

 Θύμησες που έχουν γραφτεί ανεξίτηλα μέσα μου...

Τη σημερινή αναφορά μου την οφείλω στις παλιες εορταστικές κάρτες που μου έχει στείλει ο «Ερμιονικός Σύνδεσμος» στις οποίες απεικονίζονται ορισμένα παιχνίδια από αυτά που  έχουν τοποθετηθεί στα ράφια και στις προθήκες του Μουσείου παιχνιδιών στην «Εστία Πολιτισμού Μιχαήλ Παπαβασιλείου», 

 

Έτσι λοιπόν, το αυτοκινητάκι αυτό που σας δίνουμε στη Φώτο, στάθηκε η αφορμή να ξετυλίξει η μηχανή του χρόνου θύμισες, 75 χρόνια πίσω, όταν ήμουν σε ηλικία 7 χρόνων. 

Και όμως σ' αυτή την ηλικία, σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής, έπρεπε να πάρω το βάπτισμα του ταξιδευτή - πλέον ψαρά, κατά τις θερινές διακοπές μου... από το Δημοτικό σχολείο, που μόλις είχα τελειώσει την πρώτη τάξη. Και φυσικά και άλλα ψαροπαίδια ακολουθούσαν το ίδιο πεπρωμένο... για να μη νομίζετε πως αποτελώ τόσο εγώ όσο και ο αδερφός μου ο Μιχάλης εξαίρεση, που δύο χρόνια αργότερα σαν μικρότερος, ακολούθησε την ίδια αποστολή! 

Διότι περί αποστολής επρόκειτο, αφού ο σκοπός ήταν η οικονομική συνεισφορά στην οικογένεια δια της εργασίας. Και ήμαστε μόλις, 7 χρονών παιδιά! Μάλιστα, μέσα σε ψαρόβαρκες με κουπιά και πανιά, για τις μετακινήσεις στα ταξίδια και τα ψαρέματά μας. Ποιο συγκεκριμένα, στα μικρά παιδιά τα οποία εργαζόντουσαν και αυτά στις ψαρόβαρκες έβγαζε ο καραβοκύρης κάποιο μερδικό από τα καθαρά έσοδα. Το συνηθέστερο ήταν 2 μερδικά ο καπετάνιος και ιδιοκτήτης του σκάφους και των εργαλείων, 1 μερδικό ο σύντροφος ο μεγάλος και ανάλογα με την ηλικία τα παιδιά αρχίζανε από το 1/4 του μερδικού και αυξανόταν αυτό ανάλογα με την ηλικία και την απόδοση στην εργασία.

Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό, αλλά το αυτοκινητάκι της κάρτας του «Ερμιονικού Συνδέσμου» ως παιχνίδι. Δεκαπενταύγουστος λοιπόν, που η Εκκλησία μας γιορτάζει την Κοίμηση της Παναγίας Θεοτόκου. Οι ψαράδες της Ερμιόνης που λόγω των μελτεμιών που πνέουν αυτή την εποχή συνήθιζαν να ψαρεύουν με τον ένα ή άλλο τρόπο στα παράλια της νότιας Αττικής από το Πασά - λιμάνι μέχρι την Βουλιαγμένη που φυσούν πιο ήπια από άλλες περιοχές. Στον παραθεριστικό οικισμό τότε της Βούλας (μετά τη Γλυφάδα), πάνω στον παραλιακό δρόμο είναι κτισμένη μεγάλη Εκκλησία αφιερωμένη στη μνήμη της Παναγίας. Έτσι, αυτή τη μέρα από την παραμονή το απόγευμα, οι Ερμιονίτες ψαράδες της περιοχής, τραβούσαν τις ψαρόβαρκές τους στη στεριά, τις καθάριζαν, έπλεναν και τα ρούχα τους και θέλοντας να δώσουν ένα τόνο εορταστικό στη μεγάλη γιορτή και να σπάσουν τη μονοτονία της κοπιαστικής εργασίας τους, αλλά και του σχεδόν μόνιμου φαγητού τους - ψάρια κακαβιά και χταπόδι με ρύζι πιλάφι συνήθως, αυτή τη μέρα αγόραζαν κρέας και με πατάτες το έψηναν στον φούρνο κοντά στην παραλία. Το πρωί πήγαιναν να προσκυνήσουν στην εκκλησία της Παναγίας που προαναφέρθηκα, που ο εορτασμός είχε πανηγυρικό χαρακτήρα από θρησκευτικής απόψεως, αλλά και από εμπορικής, όπως συνηθίζεται... Εκεί μετά το προσκύνημα ζήτησα από τον πατέρα μου να μου αγοράσει ένα αυτοκινητάκι από τους πάγκους των μικροπωλητών που είχαν απλώσει την πραμάτεια τους όπως όλοι μας ξέρουμε. Πράγματι, μου αγόρασε αυτό που διάλεξα και έμοιαζε περίπου σαν αυτό που εικονίζεται στην κάρτα του Ε.Σ. και πιθανόν θα δούμε στο Μουσείο παιχνιδιών το Σάββατο.

Αυτή όμως η θύμηση που για μένα είναι συγκλονιστική για την περίπτωση μας, (και δεν είναι μόνο αυτή αλλά πάρα πολλές που ίσως αναφερθώ άλλη φόρα) είναι αυτό που θυμάμαι και έχει γραφτεί ανεξίτηλα μέσα μου, ότι στη συνέχεια, στη Γλυφάδα προσδέναμε μετά το ψάρεμα τις ψαρόβαρκές μας στην παραλία μπροστά από το σημερινό Δημαρχείο, που τότε ήταν ένα μεγάλο σπίτι (σχεδόν σαν το σημερινό κτήριο) καμένο από τους Γερμανούς. Δίπλα του και βορειοδυτικά, τρεις πανέμορφες βίλες βιομηχάνων και άλλων πλουσίων, ενώ αρόδο προσδεδεμένα σε μόνιμες αγκυροβολημένες σημαδούρες μεγάλα γιοτ, ακόμα και η «Χριστίνα» του Ωνάση. Ωστόσο, ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος (παιδί 7 χρονών) ήμουν εγώ, (έτσι αισθανόμουν) που όταν τελειώναμε την τελευταία εργασία της ημέρας - αυτή του δολώματος των παραγαδιών, περί το δείλη, έπαιρνα το αυτοκινητάκι μου και με ένα σπάγκο που είχα δέσει μπροστά, το έσερνα με ιδιαίτερη απόλαυση και χαρά στον παραλιακό δρόμο, που απ' ότι θυμάμαι ήταν ασφαλτοστρωμένος και με τις μικρές ρόδες του γλιστρούσε πολύ εύκολα περήφανο και αυτό... μαζί με τον ιδιοκτήτη του...

ΥΓ. Το θέμα προσφέρετε για πολλές - πολλές λεπτομέρειες, αλλά εγώ θα σταματήσω εδώ, γιατί είμαι πολύ φορτισμένος συναισθηματικά και κατ' επέκταση συγκινησιακά...

Είναι και αυτή η ιστορία μια άλλη παράμετρος από αυτές που αναφέρεται ο φίλος και συμμαθητής μου Γιάννης Σπετσιώτης - λόγω της επιστήμης του - και για το παιδικό παιχνίδι και που φυσικά εκ της πείρας του, θα έχει να μας πει κάτι περισσότερο, πάνω και σ' αυτό...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Εικόνες «απείρου κάλλους»!!! – μέρος του πολιτισμού και της αισθητικής μας! - στο κεντρικότερο σημείο (βιτρίνα) της Ερμιόνης ...…

Χωρίς κανένα σχόλιο, μέρες που είναι … 

- γιατί έχουμε να πούμε πολλά προς τους αρμόδιους και υπεύθυνους ...

Οι εικόνες μιλουν σπό μόνες τους...

Υστερόγραφο: Διαβάστε ακόμα >>>ΕΔΩ

ΦΩΤΟ - ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

Σημαντικό συνδυαστικό άρθρο του Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη

 «Πάσχα του καλοκαιριού»!

Τα ιστορικά ορόσημα της 15ης Αυγούστου και οι ναοί της Παναγίας στην Ερμιονίδα

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

15 Αυγούστου: Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

«Τη ενδόξω Κοιμήσει σου ουρανοί επαγάλλονται». Με αυτούς και άλλους παρόμοιους γεμάτους κατάνυξη στίχους, οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας «υποδέχονται» τη θεία και πάντιμη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η 15^η Αυγούστου δεν φέρει το βάρος ενός θλιβερού αποχωρισμού. Αντίθετα, αποτελεί ένα χαρμόσυνο πανηγύρι και μια λαμπρή γιορτή της αθανασίας. Δικαίως ο Δεκαπενταύγουστος αποκαλείται το «Πάσχα του καλοκαιριού»! Είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Ελλήνων, που βιώνεται με μοναδική κατάνυξη στην καρδιά της θερινής περιόδου. Την ημέρα αυτή, αναβιώνει μια βαθιά ριζωμένη παράδοση: όλοι αναζητούν την επιστροφή στις πατρογονικές εστίες. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ανταμώνουν με τους δικούς τους, για να βρεθούν μαζί γύρω από τα ξωκλήσια, τις εκκλησιές και τα αμέτρητα προσκυνήματα της Παναγίας. Εκεί, μέσα σε μια ατμόσφαιρα μοναδικής κατάνυξης, απολαμβάνουν τους μελίρρυτους ύμνους και συμμετέχουν στα παραδοσιακά πανηγύρια. Είναι η στιγμή που οι καρδιές των πιστών ενώνονται, για να αναφωνήσουν μαζί τη μυρόπνοη ευχή: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς!».

15 Αυγούστου 1940: Ο τορπιλισμός της «Έλλης»

Η ημέρα αυτή, όμως, φέρει και το αποτύπωμα κορυφαίων γεγονότων της ιστορίας και της πολιτικής μας ζωής που οφείλουμε να κρατάμε ζωντανά στη μνήμη μας. Ήταν 15 Αυγούστου του 1940. Το καταδρομικό «Έλλη» βρισκόταν αγκυροβολημένο έξω από τον κυματοθραύστη του λιμανιού της Τήνου. Σημαιοστολισμένο και με το πλήρωμά του παραταγμένο στο κατάστρωμα, ετοιμαζόταν να αποδώσει τιμές κατά την περιφορά της θαυματουργής εικόνας της Μεγαλόχαρης. Οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα, διασαλπίζοντας το μεγάλο γεγονός της Χριστιανοσύνης. Ακριβώς στις 8:25 το πρωί, ο ουρανός σχίστηκε. Μια τορπίλη από το ιταλικό υποβρύχιο «Delfino» έπληξε το ελληνικό πολεμικό πλοίο στο μηχανοστάσιο, ενώ άλλες δύο αστόχησαν βρίσκοντας τον κυματοθραύστη. Μέσα σε περίπου μία ώρα, το «Έλλη» βυθίστηκε, παρασύροντας στον υγρό τάφο εννέα μέλη του πληρώματος και αφήνοντας πίσω δεκάδες τραυματίες. Η δόλια και πειρατική εκείνη «πράξη» του ιταλικού υποβρυχίου δεν λύγισε το φρόνημα των Ελλήνων· αντίθετα, χαλύβδωσε τις ψυχές τους. Ακόμη μεγαλύτερη, όμως, ήταν η ασέβεια και η ανευλάβεια που έδειξαν οι επιδρομείς, περιφρονώντας τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας. Αυτή η ιεροσυλία δεν έμεινε ατιμώρητη. Η Θεοτόκος έγινε η Υπέρμαχος Στρατηγός, που ενέπνευσε, σκέπασε και καθοδήγησε τους στρατιώτες μας στα παγωμένα βουνά της Βορείου Ηπείρου, οδηγώντας τους στη συγγραφή της αθάνατης εποποιίας του ’40.

15 Αυγούστου 1944: Η θυσία της Ελένης Βαλλιάνου

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 15 Αυγούστου του 1944, μια άλλη σελίδα ηρωισμού γράφτηκε μακριά από την πατρίδα. Έξω από την πόλη των Καννών στη Γαλλία, οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις εκτέλεσαν την Ελένη Βαλλιάνου μαζί με ακόμη είκοσι τρεις συγκρατούμενούς της, αφού πρώτα την υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια στο τοπικό αρχηγείο της Γκεστάπο. Η Ελένη Βαλλιάνου, μια πραγματική ηρωίδα της Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δικαίως χαρακτηρίστηκε ως η «Νέα Ζαν ντ' Αρκ» της Γαλλίας. Ήταν ελληνικής καταγωγής, κόρη του Κεφαλλονίτη πλοιοκτήτη Μαρίνου Βαλλιάνου και της Δανάης (το γένος Βαλλιάνου). Αν και η οικογένειά της ζούσε αρχικά στο Άσκοτ της Αγγλίας και μετακόμισε στις Κάννες το 1924, η πλούσια και άνετη ζωή της άλλαξε ριζικά με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πατέρας της, Μαρίνος, ήταν ανιψιός του μεγάλου εθνικού ευεργέτη Παναγή Βαλλιάνου, ο οποίος διέθεσε το μυθικό για την εποχή ποσό των τριών εκατομμυρίων χρυσών δραχμών για την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος που φέρει το όνομά του, ενώ στην είσοδό της δεσπόζει μέχρι σήμερα ο εμβληματικός ανδριάντας του.

15 Αυγούστου 1959: Η Κοίμηση του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή

Χρόνια αργότερα, μια άλλη, ξεχωριστή πτυχή της ημέρας αυτής φωτίζει την εκκλησιαστική μας ιστορία: στις 15 Αυγούστου του 1959 κοιμήθηκε ο Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Η Θεοτόκος εκπλήρωσε την υπόσχεσή Της προς εκείνον, παραλαμβάνοντας την αγία του ψυχή την ημέρα της δικής Της ενδόξου Κοιμήσεως. Η επίγεια πορεία του Γέροντα Ιωσήφ θύμιζε τους μεγάλους ασκητές της ερήμου. Υπήρξε ανδρείος πολεμιστής κατά των παθών, υποβάλλοντας το σώμα του σε ακραία άσκηση και ταλαιπωρία. Με οδηγό και πρότυπο την Παναγία, αξιώθηκε να αποκτήσει απόλυτη καθαρότητα και αγνότητα ψυχής και σώματος.

15 Αυγούστου 1980: Το «αντίο» στη Μαρία Δεσύλλα-Καποδίστρια

Επίσης, στις 15 Αυγούστου αλλά του έτους 1980, έφυγε από τη ζωή η Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια, η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα δήμαρχος στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1898 και ήταν δισέγγονη του Γεωργίου Καποδίστρια, αδελφού του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια. Σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον Κερκυραίο διπλωμάτη Λουδοβίκο-Σπυρίδωνα Σκάρπα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, την Ελένη και τη Δαρεία. Το 1935 ενώθηκε σε δεύτερο γάμο με τον Κερκυραίο βιομήχανο Σταμάτιο Δεσύλλα, ο οποίος αργότερα εξελέγη δήμαρχος Κέρκυρας. Μετά τον θάνατό του τα Χριστούγεννα του 1955, η Μαρία Δεσύλλα έθεσε υποψηφιότητα και τον αντικατέστησε στη δημαρχία, κερδίζοντας τις αναπληρωματικές εκλογές του 1956.

Εκκλησίες στην Ερμιονίδα

Στον Δήμο Ερμιονίδας οι ναοί που είναι αφιερωμένοι στο όνομα της Θεοτόκου είναι πολυάριθμοι τιμώντας κάθε σταθμό της επίγειας και της ουράνιας πορείας Της, όπως αυτοί αναφέρονται στο εορτολόγιο της εκκλησίας μας. Τον Δεκαπενταύγουστο πανηγυρίζει με ξεχωριστή θρησκευτική μεγαλοπρέπεια ο δεύτερος ενοριακός ναός της Ερμιόνης η «Παναγία», καθώς και  το Μοναστήρι της Παντάνασσας στο Κρανίδι. Την τιμητική τους έχουν, επίσης, τα Καθολικά της Ιεράς Μονής των Αγίων Αναργύρων Ερμιόνης αλλά και της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής στην είσοδο της Κοιλάδας, ενός μοναστηριού που σήμερα λειτουργεί ως Μετόχι των Αγίων Αναργύρων. Παράλληλα εορτάζει και το γραφικό εκκλησάκι της Κοιμήσης της Θεοτόκου στους Φούρνους.

Η ιστορική σφραγίδα του Καστρίου του 1808

Τέλος, να υπενθυμίσουμε ότι ακόμη και η ιστορική σφραγίδα της τότε «Πολιτείας Καστρίου» (της σημερινής Ερμιόνης) του 1808, έφερε ως σύμβολό της την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μαρτυρώντας πως η Παναγία υπήρξε ανέκαθεν η καταφυγή και η σκέπη του τόπου.  

Σημ. «Κοίμηση της Θεοτόκου», έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Σήμερα βρίσκεται στον ομώνυμο Ιερό Ναό στην Ερμούπολη της Σύρου. 

Η φωτογραφία είναι από την Αργολική Βιβλιοθήκη

«Τι σου είναι το μυαλό»!....

Θύμισες και επισκέψεις… στο τετράδιο ποιημάτων του Δημοτικού σχολείου 1951-1957

70 χρόνια και πλέον πριν...

.

Τέτοια ποιήματα διδασκόμαστε από τον αείμνηστο δάσκαλό μας
Μιχαήλ Παπαβασιλείου.. 

Ακατάλυτο εγώ και δεν πεθαίνω/ 

Τ’ ανέσπερο είμαι Πνεύμα της φυλής 

Καιρούς και χρόνους μ’ έλεγες χαμένο/ 

Με γύρεψες; - στα στήθια μου με κλεις… 

Άγγελος Σημηριώτης

Με αυτά  και άλλα πολλά της μαθητικής εκπαίδευσης αυτών των χρόνων καλλιεργήθηκε η ψυχή και το πνεύμα όσων μαθητών ήσαν καλοί  αποδέκτες... 

Αυτα στις μέρες μας  αναδύεονται από μέσα μας  

ώς γλυκιά θύμηση από τα παλιά...…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

ΟΧΙ! - «Είναι πολλά τα λεφτά Αρίστο»…

400.000 χιλ. ευρώ και πλέον χρέος στο Δημόσιο από δημοτική σύμβουλο με υψηλό τίτλο στο Δήμο Ερμιονιδας και να παραμένει στη θέση της, είναι από το ανήκουστα!

Ένα χρόνο πριν το ονοματεπώνυμό  της  βγήκε  στη δημοσιότητα με τη δημοσίευση της λίστας με των μεγάλο -οφειλετών  του Δημοσίου από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α. Δ.Ε.)

Εμείς σχετική ανάρτηση κάναμε στο blog και την επαναλάβαμε και φέτος.

Ωστόσο, δεν είχαμε καμία αντίδραση τόσο από την ίδια τη δημοτικό σύμβουλο, αλλά ούτε και από τη δημότη αρχή..  

Θεωρούμε, πως η εν λόγω κυρία αν είχε την ελάχιστη ευθιξία και πολιτική συνείδηση, έπρεπε να είχε παραιτηθεί… 

Εκτός πια να έχει κάνει κάποια ρύθμιση του χρέους ή το έχει εξοφλήσει. 

Διαφορετικά είναι πολύ εκτεθειμένη όπως και αυτοί που την καλύπτουν…

Σ’ αυτή την περίπτωση να μας ενημερώσει για να ενημερωθούν και οι συνδημότες μας

Ωστόσο, θέλουμε να ξέρουμε αν είναι μέσα στα καθήκοντα της αντιπολίτευσης αφ’ όσον η δημοτική αρχή κωφεύει(!)να φέρει το θέμα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο. - Η λίστα είναι στη διάθεση του blog ...

Μην ξεχνάτε τη συζήτηση που έγινε στο Δ.Σ. για να καταδικάσουν τη συμπεριφορά μου στη δημοτική σύμβουλο… >>> ΕΔΩ

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΥΗΣ

Το τελευταίο αντίο σε τρεις συμπατριώτες μας…

Τρεις φορές από χθες κτύπησε πένθιμα η καμπάνα της Εκκλησίας μας!

Για τον γείτονά μου Γιάννη Αφεντάκη, 

την Παρασκευή (Βούλα) Οικονόμου (υπάλληλος των ΕΛΤΑ)  

και την Βαρβάρα Π. Μενεξή,

Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια μας στις οικογένειες τους και ευχόμαστε να έχουν καλή ανάπαυση...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ  

Κύριε Δήμαρχε με μπουρδολογία ποτέ δεν προχώρησε ένας Δήμος- αλλα με σεβασμό στους δημότες και συνέπεια λόγων και έργων ...

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι συγκεκριμένα και απαιτούνται από τη δημοτική αρχή συγκεκριμένες απαντήσεις…

 - Όχι άρες - μάρες ακαταλαβίστικες!!...

Και δεν μιλάω για τα πάρα πολλά δικά μου αναπάντητα ερωτήματα ως δημότης του Δήμου μας ….

Διαφορετικά, δεν πείθετε κανέναν και αν συνεχίσετε έτσι μέχρι το χρόνο που λήγει η θητεία σας,  θα έρθει η ώρα να μην μπορείτε να κυκλοφορήσετε στην περιφέρεια  του Δήμου μας γιατί θα σας γυρίζουν την πλάτη οι δημότες, ακόμα και οι δικοί σας…

Γιατί πάντα έτσι συμβαίνει όπως λέει κια ο λαός 

>>> «όταν βουλιάζει το βαπόρι τα ποντίκια φεύγουν πρώτα»... 

Το έργο το έχουμε δει πολλές φορές…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

=======================================================================

 e-mail στο blog...

Λόγια, λόγια, λόγια…

Όσες σελίδες και να γράψουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα,  όσες ακατανόητες αναρτήσεις και να κάνουν σχετικά με τη διαδικασία για την υλοποίηση του έργου «Αποκατάσταση ζημιών στο οδικό δίκτυο μετά από φυσικές καταστροφές (Daniel) στο Δήμο Ερμιονίδας», τα πρόβλημα παραμένει.

Δεν αιτιολογήθηκε γιατί  εισήχθη το θέμα στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής  της 7^ης Απριλίου και αποσύρθηκε, για να επανέλθει αφού χάθηκαν τέσσερις πολύτιμοι μήνες αποκλειστικά από δική τους αδράνεια και ευθύνη. 

Το γεγονός αυτό  αναφέρθηκε εκ νέου από την πλευρά μας στην πρόσφατη Δημοτική Επιτροπή, όπου ξεκάθαρα δηλώσαμε ότι εμμένουμε στην αρνητική ψήφο μας και ισχύει στο ακέραιο το περιεχόμενο της επιστολής που έχουμε καταθέσει.  

Όλα τα άλλα από την πλευρά του Δημάρχου Ερμιονίδας

 είναι λόγια, λόγια, λόγια…

Η επιστολή της μείζονος αντιπολίτευσης 

Ευτυχώς ανέτειλε και σήμερα ο ζωοδότης Ήλιος – ροδοκόκκινος και ελπιδοφόρος …

 

Τυχεροί αυτοί, που  βλέπουν κάθε μέρα την ανατολή του…

Εγώ΄ είμαι από τους τυχερούς! Χιλιάδες φορές τον έχω δει να ανατέλλει σε όλη τη ζωή μου μέσα από τα μπουγάζια των κυκλαδωνήσων και άλλων περιοχών, ταξιδεύοντας και ψαρεύοντας εκεί...

Αυτή η τύχη με συνοδεύει και τώρα, αφού τον βλέπω 

να ανατέλλει μέσα από το σπίτι μου …

Αλίμονο μας  αν δεν σταθούμε κάθε μέρα έστω και  για λίγα λεπτά 

στο μεγαλείο της φύσης!! 

– Θα μας καταπιεί, η θηριωδία των ανθρώπων 

Αντί για καλημέρα

ΣΤΑΜ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ  

Άρον – Άρον ανακλήθηκε – προφανώς παράνομη-, απόφαση της Δημοτικής αρχής του Δήμου μας..

Διακαιώθηκε για μια ακόμα φορά ο επικ. της μείζονος αντιπολίτευσης Γιάννης Μαργέτας, για τον αυστηρό έλεγχο που κάνει στη δημοτική αρχή, προς όφελος των συμφερόντων του Δήμου…

Φαίνεται, πως οι άρχοντές μας δεν μπορούν να λειτουργήσουν σύμφωνα με το Νόμο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης... 

Έτσι ξέρουν και γι’ αυτό ενοχλούνται …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.  

====================================================================  

e-mail στο blog 

Τροπή σε φυγή…

Την ανάκληση της απόφασης νο 223/2026 της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Ερμιονίδας, που είχε ληφθεί στις 21 Ιουλίου 2026 και αφορούσε στη διαδικασία για την υλοποίηση του έργου «Αποκατάσταση ζημιών σε οδικό δίκτυο μετά από φυσικές καταστροφές (Daniel) στο Δήμο Ερμιονίδας», εισηγήθηκε η δημοτική αρχή στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής  της 11^ης Αυγούστου 2026.

Η δημοτική αρχή αναγκάστηκε να ανακαλέσει την προηγούμενη απόφασή της, μετά την αντίδραση της παράταξής μας.

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας για μια ακόμα φορά, άκριτα είχε βιαστεί να προβεί σε καταλογισμό προθέσεων από την πλευρά της αντιπολίτευσης, επειδή δηλώσαμε την εναντίωσή μας  σε ό,τι αφορά την προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση, για το συγκεκριμένο έργο.  

Τι έχει να πει σήμερα στους πολίτες, τώρα που αποδείχθηκε ότι η 223/2026 απόφαση ήταν αίολη; 

Τώρα που προέβησαν σε αναδρομική κατάργησή της χωρίς καν να ανέβη στη Διαύγεια, παρότι μεσολάβησαν 21 ημέρες από την συνεδρίαση που ελήφθη και ενώ είχε δημοσιοποιηθεί στον πίνακα που αναρτώνται οι αποφάσεις της Επιτροπής στην ιστοσελίδα του Δήμου;

Η παράταξή μας, εντοπίζοντας έγκαιρα το πρόβλημα που θα μπορούσε να προκύψει, είχε καταθέσει στη συνεδρίαση της 21^ης Ιουλίου επιστολή με τις απόψεις της, την οποία είχαμε δημοσιοποιήσει.

Επιπλέον, είχαμε δηλώσει ξεκάθαρα ότι είμαστε υπέρ της υλοποίησης του συγκεκριμένου έργου και της αποκατάστασης των ζημιών στο οδικό δίκτυο, αλλά διαφωνούμε με τον συγκεκριμένο  τρόπο ανάθεσης και είχαμε προτείνει την προσφυγή σε διαδικασία που θα διασφάλιζε τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και τον ανταγωνισμό, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ταχεία υλοποίηση του έργου. 

Η προχειρότητα, η απουσία οράματος, και ευθύνης για την αξιοποίηση των οικονομικών πόρων, οι συνεχείς παλινδρομήσεις της δημοτικής αρχής είναι αυτά που τελικά καθυστερούν την υλοποίησή των έργων  και όχι η διαδικασία των ανοικτών διαγωνισμών και της ύπαρξης διαφάνειας, όπως υποστηρίζει.`

Κρανίδι 12 Αυγούστου 2026

Γιάννης Μαργέτας