Με τους στίχους αυτού του τραγουδιού, μας ταξιδεύει νοερά ο αγαπημένος μας ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης που το ενσάρκωσε με μουσική ταξιδιάρικη σε ρυθμό μπαλάντας ο Μίκης Θεοδωράκης .
Τον τελευταίο καιρό έχω μια εμμονή με αυτό το τραγούδι και
κάθε φορά που πιάνο την κιθάρα μου στα χέρια το τραγουδάω πρώτο μεταξύ των
άλλων αγαπημένων μου...
Ακούστε το και εσείς – κυρίως οι μεγάλοι στην ηλικία και ίσως σας
πλημμυρήσουν τα ίδια συναισθήματα με εμένα…
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.
========================================================================================================================================================
e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια
Στίχοι και συνειρμοί: Δρόμοι παλιοί
Όταν τα συναισθήματα πονούν κρύβονται στο
σκοτάδι, τότε έρχονται τα τραγούδια, τα παίρνουν από το χέρι,
τα φέρνουνε στο φως...
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα /και μίσησα
ατέλειωτα/Κάτω απ’ τους ίσκιους/ των σπιτιών να περπατώ/Νύχτες των γυρισμών
αναπότρεπτες /κι η πόλη νεκρή
Την ασήμαντη
παρουσία μου /βρίσκω σε κάθε γωνιά/Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε/Φάσμα χαμένο του
πόθου μου
Κι εγώ,
ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ/Κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές
μου παλάμες
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα/ χωρίς να γνωρίζω κανένα/Κι ούτε κανένας, ούτε κανένας με γνώριζε, με γνώριζε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου