Απόψεις και συμβουλές χρήσιμες στη ζωή μας - περί ακεραιότητας του σώματος και του χαρακτήρα των ανθρώπων...

 

Ο αρθρογράφος μας είναι - Επίτιμος Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής...

 ===================================================================================================================================================

Η ακεραιότητα του σώματος και του χαρακτήρα

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Η σωματική ακεραιότητα, όπως ξέρουμε, εκφράζει την αρτιότητα των μελών (αρτιμέλεια) του σώματος αλλά και των επιμέρους οργάνων του, χωρίς να υπάρχει καμία βλάβη. Ο άνθρωπος, μάλιστα, όταν διαπιστώσει κάποια δυσλειτουργία και αδυναμία, καταβάλλει κάθε προσπάθεια να τα διατηρήσει υγιή και στη φυσιολογική τους κατάσταση επισκεπτόμενος τους εξειδικευμένους γιατρούς. Επιπροσθέτως, η σωματική ακεραιότητα αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου, προστατευόμενο από τον νόμο.¹

Εκτός από τη σωματική ακεραιότητα και ό,τι αυτή σημαίνει, γίνεται λόγος και για την ακεραιότητα του χαρακτήρα. Είναι και αυτή εξίσου σημαντική. Εκδηλώνεται με την εντιμότητα, τη χρησιμότητα, την καθαρότητα και ειλικρίνεια του ατόμου στις καθημερινές του σχέσεις και επαφές (οικογενειακές, φιλικές, συλλογικές, επαγγελματικές, κοινωνικές) στα λόγια και κυρίως τις πράξεις του.

Τον ακέραιο άνθρωπο αφορά μόνο η αλήθεια, η «υγεία» του νου και της ψυχής του, η αδιάφθορη πνευματική και ψυχική του λειτουργία. Είναι αυτό που τον κάνει αξιόπιστο και σεβαστό στους συνανθρώπους του. Πρωτίστως οι βάσεις της ακεραιότητας του ανθρώπου μπαίνουν στη μικρή του ηλικία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον με το θετικό παράδειγμα και την καθοδήγηση των γονιών του. Είναι το μεγάλο δώρο της οικογένειας στα παιδιά! Στη συνέχεια εξελίσσεται και σφυρηλατείται στο σχολικό περιβάλλον όλων των βαθμίδων έχοντας ως πρότυπο ακεραιότητας τους δασκάλους. Επίσης, ανάλογα παραδείγματα ακεραιότητας προβάλλονται μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, κινηματογραφικά και θεατρικά έργα κ.λπ. 

Στους καιρούς μας η αρετή της ακεραιότητας του χαρακτήρα ενός ατόμου ούτε καλλιεργείται, ούτε εκτιμάται, ούτε προβάλλεται, όπως θα έπρεπε. Άλλες «αρετές» υποληπτόμεθα στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, όπως την πονηρία, το ψέμα, την ανειλικρίνεια, την προσποίηση, τη δολιότητα, τη συκοφαντία, την ανεντιμότητα, το νταηλίκι. 

Συμπεριφορές που κυριαρχούνται από ψυχικά συμπλέγματα (κόμπλεξ) και οδηγούν σε διαταραχές της προσωπικότητας.

Θεωρώ, πως «η δουλειά» με τον εαυτό μας, πάντα με την καθοδήγηση των ειδικών, των εξειδικευμένων στην αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας, θα μας απαλλάξει από δυσάρεστες εξελίξεις και επακόλουθα.

ΣΗΜ.

1Δεν αναφερόμαστε, ασφαλώς, στα άτομα με αναπηρίες (σωματικές, νοητικές, ψυχοκοινωνικές) εγγενείς ή επίκτητες, που αποτελούν και αυτά ισότιμα μέλη στις κοινωνίες μας.