Τουτέστιν: … Σκούριασα στην υγρασία των ανθρώπων…
¨Όταν το παρόν είναι περισσότερο από ζοφερό έως βαθύ σκότινό(!) γυρίζω στο παρελθόν, τότε… που εγώ και εσείς …νέα παιδιά, γεμάτα όνειρα κι’ Ελπίδα... κτίζαμε με τις αρχές, τα πιστεύω και τα ιδανικά μας τα όνειρά μας στην άμμο την ξανθή…
Και ύστερα – ύστερα, ήρθαν οι θύελλες και οι καταιγίδες, κι’ αλίμονο σε εμάς… και σε εσάς… = σβήσανε τη γραφή! - Σεφέρης
Σκέψεις μετά από βαθύ προβληματισμό ...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Της αγάπης αίματα
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνευτές: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν και χαρές
ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στην νοτιά των ανθρώπων μακρινή μητέρα,
ρόδο μου ρόδο αμάραντο
Στα ανοικτά του πελάγου με καρτέρεσαν με μπορμπάδες τρικάταρτες και μου ρίξανε αμαρτία μου να χα και εγώ μιαν αγάπη μακρινή μητέρα,
ρόδο μου ρόδο αμάραντο
Τον Ιούλιο κάποτε μοισανίξανε τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν μακρινή μητέρα,
ρόδο μου ρόδο αμάραντο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου