Πτυχές της ζωής του Εμμανουήλ Ρέπουλη…

Διαδρομές, εξέλιξη, κορύφωση και, «το κοινόν χρέος»…

Από τη συγγραφέα και ποιήτρια Λενέτα Στράνη

=========================================================================================

Η Τζένη Ντεστάκου γράφει στις εντυπώσεις της για την εκδήλωση, μεταξύ άλλων στο άρθρο της, για το κείμενο της κας Λ. Στράνη>>>

[...]Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας Στράνη, 

η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. 

Η κυρία Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. 

Με έναν καθηλωτικό, θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να «ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. 

Η λυρικότητα της φωνής της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού, αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια...

=================================================================================================================================================

Παραθέτουμε, όλη την ομιλία της κας Λενέτας Στράνη 

 

Κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας,

απόψε, έχουμε τη χαρά και την τιμή να σας παρουσιάσουμε το βιβλίο με τίτλο Εμμανουήλ Ρέπουλης. Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920), το οποίο δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του ομώνυμου Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2025 απ’ τις εκδόσεις Κουκκίδα.

Είναι το δεύτερο σε σειρά έκδοσης για τον μεγάλο Έλληνα δημοσιογράφο και πολιτικό, ο οποίος τίμησε, στην κυριολεξία, την παρούσα Βουλή με την ευγένεια του χαρακτήρα, τ’ απαράμιλλα προσόντα, τον καθαρό πολιτικό λόγο και το υψηλό ήθος του. Μια ξεχωριστή περίπτωση πνευματικού ανθρώπου, που όμως παρέμεινε στην αφάνεια επί σειρά ετών.

Πρόθεση όλων ήταν η συγκεκριμένη εκδήλωση να πραγματοποιηθεί μετά την παρέλευση εκατό ακριβώς χρόνων απ’ την ημέρα του θανάτου του (στις 13 Μαΐου 1924), αλλά κάποιες δυσχέρειες στην πορεία της διαδικασίας δεν το επέτρεψαν.

Ο Εμμανουήλ Ρέπουλης γεννήθηκε το 1863 στο Κρανίδι Ερμιονίδας, με πατέρα τον Παντελή Ρέπουλη (ή Λιέπουρη), ναυτικό στο επάγγελμα, και μητέρα την Παρασκευή, το γένος Λάμπρου. Τρίτο κατά σειρά παιδί της οικογένειας, είχε τέσσερις αδελφούς και δύο αδελφές.

Η αμόλυντη μέχρι τότε φύση της υπαίθρου τον προίκισε με την αισθητική, τη σεμνότητα, το μέτρο, την εσωτερική αρμονία και τη σοφία, που τον διέκριναν σε όλη του την προσωπική διαδρομή. Έτσι συνήθως συμβαίνει με κάθε άτομο, εφόσον διαθέτει την ανάλογη παρατηρητικότητα, την οξύνοια και την ευαισθησία για να αισθανθεί αναπόσπαστο μέρος του συμπαντικού γίγνεσθαι. Η ψυχή του μυρώθηκε, όπως γράφει ο Πλάτων Ροδοκανάκης, απ’ τις ακριβές μυρωδιές της γραφικής Κοιλάδας και τ’ όμορφο ακρογιάλι που τον ανέθρεψε.

Αφού τελείωσε το Σχολαρχείο Κρανιδίου, συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ναύπλιο, για να καταλήξει στην πρωτεύουσα, όπου γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας.

Πολύ γρήγορα τον κερδίζει η δημοσιογραφία, και αρχικά εργάζεται ως διορθωτής στην Καθημερινή του Μ. Λάμπρου. Το 1890 γίνεται αρχισυντάκτης της Ακροπόλεως, όπου μαζί με τον Βλάση Γαβριηλίδη μεγαλουργεί, ανοίγοντας νέους για τη χώρα ορίζοντες.

Η ταλαντούχα πένα του κόσμησε τις στήλες αρκετών εφημερίδων και ποιοτικών περιοδικών: Εστία, Νέον Άστυ, Σκριπ, την Ελλάδα του Σ. Ποταμιάνου κ.ά.

Βαθύς γνώστης της ελληνικής γλώσσας, μέσ’ απ’ τα άρθρα του στηλιτεύει με ευθυκρισία τη συναλλαγή, τη βία, τη διαπλοκή, τις παλαιοκομματικές εν γένει μεθόδους· δεινά που μας κατατρύχουν ακόμη, αναστέλλοντας σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη και την πρόοδο της κοινωνίας μας.

Ο σπουδαίος δημοσιογράφος-λογοτέχνης, όπως δικαίως χαρακτηρίστηκε, πίστευε ακράδαντα ότι το λειτούργημα που ασκούσε αποτελεί το μόνο μέσο που αφυπνίζει τους λαούς· τους κινητοποιεί και τους καθιστά συμμέτοχους στη δημοκρατική διακυβέρνηση κάθε χώρας.

Τεράστια ήταν και η ανιδιοτελής προσφορά του στην πολιτική σκηνή. Το 1899 εκλέγεται βουλευτής Ερμιονίδας και ξεχωρίζει για την πρωτοποριακή του σκέψη, την ευγένεια, την υπευθυνότητα, τα διοικητικά προσόντα, τη φύσει και θέσει δημοκρατική του συμπεριφορά. Στο βήμα, γράφει πάλι ὁ Πλάτων Ροδοκανάκης, διαθέτει «την ελαστικότητα του μούτσου» και «την ψυχραιμίαν των παλαιών καραβοκύρηδων».

Επί πρωθυπουργίας του Γεωργίου Θεοτόκη, συνέβαλε με νεωτεριστικές προτάσεις, στην εισήγησή του για τον κρατικό προϋπολογισμό, και μετά την εκλογική του αποτυχία το 1903, διορίζεται γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. Οι αλλεπάλληλες όμως επεμβάσεις της φαυλοκρατίας σύντομα τον ανάγκασαν σε παραίτηση.

Με την επανεκλογή του, το 1905, προσχωρεί στην ομάδα των «Ιαπώνων», και μετά τη διάλυσή τους δραστηριοποιείται στην κίνηση που οδηγεί στην επανάσταση του 1909.

Η επαφή του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, το 1910, υπήρξε για κείνον καθοριστική. Με την ανακήρυξή του σε υπαρχηγό του κόμματος των Φιλελευθέρων, του δόθηκε η ευκαιρία να υλοποιήσει όλα του τα οράματα.

Ακολουθεί η θητεία του στο Υπουργείο Εσωτερικών, 1910-1915, και ο διορισμός του ως Γενικού Διοικητή Μακεδονίας. Στη συνέχεια αναλαμβάνει το Υπουργείο Οικονομικών και επιστρέφει στο Εσωτερικών απ’ το 1917 μέχρι το 1920, αντιπρόεδρος πλέον στην Κυβέρνηση Βενιζέλου.

Μεταξύ των πολλών νόμων που εισήγαγε εκείνη την περίοδο, ήταν και ο «Περί Δήμων και Κοινοτήτων». Μνημειώδεις δε υπήρξαν και οι λόγοι του για τα Νοεμβριανά του 1916.

Μετά τη δολοφονική απόπειρα εναντίον του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον Ιούλιο του 1920, οι Φιλελεύθεροι ηττήθηκαν στις επόμενες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου. Κατηγορούν τον Ρέπουλη για μετριοπαθή διαχείριση στο θέμα των συλληφθέντων δραστών και του χρεώνουν την εκλογική αποτυχία τους. Τότε, αυτοεξορίζεται τον ίδιο μήνα μαζί με τον Βενιζέλο στο Παρίσι. Το 1923 επανεξελέγη βουλευτής αλλά εξαιτίας της κλονισμένης υγείας του δεν κατόρθωσε ν’ αναλάβει καθήκοντα. Αποβιώνει μετά έναν χρόνο στο Κρανίδι, σε ηλικία μόλις εξήντα ενός ετών.

Απ’ τις θέσεις εξουσίας που κατείχε δεν επεδίωξε κανέναν πλουτισμό· έφυγε σε απόλυτη οικονομική δυσχέρεια. Ενώ ψυχορραγούσε, είδε να τον πλησιάζει ο ακόλουθός του Γαλάνης με μια φιάλη οξυγόνου, έπειτα από εντολή γιατρού. «Καημένε, Γιώργη», του ψιθύρισε ημιθανής, «ξέρεις πόσο κοστίζουν αυτά· εμείς πώς θα τα πληρώσουμε;». Αδιαφορούσε τόσο για τα υλικά αγαθά που στερήθηκε ακόμη και τ’ απαραίτητα για την υγεία του νοσήλια.

Εργαζόταν αφιλοκερδώς για το κοινό καλό δίχως να εξαργυρώσει τίποτα και από κανέναν. Όσο ζούσε, αγωνιζόταν με πάθος να ενώσει τους διχασμένους Έλληνες.

Στην τελετή της κηδείας του παρευρέθησαν πλήθος κόσμου, αξιωματούχοι και άπαντες οι μεγαλοσχήμονες των Αθηνών. Ο Κώστας Αθάνατος συγκινεί με το άρθρο του: «Το σπίτι του Ρέπουλη δεν ήτο αρχοντικό, το ξύλινο μπαλκόνι του φαγωμένο, σκεβρωμένο, κατάμαυρο, ετοιμόρροπο. Εισήλθομεν στην κάμαρα, που τον κατησπάσθημεν νεκρόν, στην κάμαρα που απεσύρετο κυβερνήτης κάποτε, με την Ελλάδα των Πέντε Θαλασσών· διά να κλαύσωμεν την σύγχρονο δόξα μας. Το ταβάνι με καδρόνια προσθετικά. Εδώ, σου λέει, θα τσαλακωθείτε, μασκαράδες. Στον τοίχο, το πορτρέτο της μητέρας του· και σεντούκια. Στη μέση το φέρετρο, τίποτε άλλο. Ίδε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης. Περιυβρίσθη, παρεξηγήθη, εσυκοφαντήθη, εξεπατρίσθη, εκατελείφθη· και εδέχθη το κώνειον αναπολόγητος». Πιο κάτω καταγράφει τα γνήσια και άδολα συναισθήματα των απλών ανθρώπων του λαού: «Όταν έφθανεν η παπαδαριά με τα ξεφτέρια και οι δεσποτάδες με τα άμφια, είδα ένα μικρούλι ανθοστέφανο, καμωμένο από λουλούδια του αγρού. Η χάρτινη κορδέλα έγραφε: Η Κοινότης Κοιλάδος. Μια χωρική με ξέπλεχτα μαλλιά εδερνότανε μοιρολογώντας στην αρβανίτικη γλώσσα:

Κι από τους χρόνους τους παλιούς

θά βρεις, Μανώλη, εκεί που πας

ανθρώπους πονεμένους·

που εκάμανε στον τόπο τους καλό.

Και υπογραμμίζει ο Κώστας Αθάνατος: «Τα Κρανίδια του καθενός μας είναι το παν. Να μάθουμε να μην τα περιφρονούμε, οι μάταιοι άνθρωποι. Τα Κρανίδια που μας έβγαλαν δικαιούνται και να μας παίρνουν».

Αυτός ο ενάρετος πρωτοπόρος και αναμορφωτής, τον οποίο ο Ελευθέριος Βενιζέλος προόριζε για δικό του διάδοχο, περιέπεσε στα υπόγεια της λήθης για δεκαετίες ολόκληρες.

Αποκεί τον ανέσυρε ένας άλλος πνευματικός άνθρωπος, ο Κρανιδιώτης επιστήμονας, γιατρός Δημήτρης Καμιζής. Στις μεταξύ μας συζητήσεις, αναφερόταν συχνά στην εξέχουσα προσωπικότητα του λησμονημένου συμπατριώτη του· προβληματισμένος πάντα για την άδικη αποσιώπηση του έργου και της ζωής του. Αυτό τον απασχολούσε απ’ τα χρόνια της διαμονής του ακόμη στην Αθήνα, και αργότερα, ως διευθυντή του νοσοκομείου στο Ναύπλιο.

Όταν αποφάσισαν με την οικογένειά του να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ερμιονίδα, έχοντας κατά νου να προσφέρει στον γενέθλιο τόπο του στελεχώνοντας άρτια το Κέντρο Υγείας Κρανιδίου, εξέφρασε την επιθυμία να φροντίσουμε για ένα βιβλίο που θα έκανε γνωστό τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στο ευρύ κοινό.

Κατ’ αρχάς, είχα αρκετές επιφυλάξεις, επειδή η ενασχόλησή μου με τη συγγραφή δεν περιελάμβανε τον τομέα της ιστορικής έρευνας. Οι αντιστάσεις μου όμως κάμφθηκαν και υποσχέθηκα να προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις μόλις μου παρουσίασε την ιδιόχειρη διαθήκη του έντιμου πολιτικού· αυτή την οποία ο ίδιος θα σας διαβάσει στη συνέχεια.

Το 1999, επί δημαρχίας του, συγκέντρωσε πλούσιο υλικό, εμείς παράλληλα κάναμε έρευνα στη βιβλιοθήκη της Παλαιάς Βουλής, και το 2001 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο απ’ τις Γραφικές Τέχνες Αργυρόπουλος ΕΠΕ με δική του αποκλειστικά χρηματοδότηση.

Περιείχε επιστολές που γράφτηκαν απ’ τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στη Γαλλία και στάλθηκαν σε φίλο ιδιώτη απ’ τον Νοέμβριο του 1920 μέχρι τον Οκτώβριο του 1922. Σ’ αυτές περιγράφει τα γεγονότα της εκλογικής ήττας και τις αιτίες που την προκάλεσαν· ξετυλίγει το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής και τις ευθύνες των αρμοδίων· σκιαγραφεί την ελληνική ψυχοσύνθεση και παραθέτει τις εντυπώσεις του απ’ το ευρωπαϊκό πνεύμα σε σύγκριση με τα κακώς κείμενα στον τόπο του. Περιείχε ακόμη δύο άρθρα δικά του, που δημοσιεύτηκαν στην Εστία, όπως και των δημοσιογράφων Πλάτωνα Ροδοκανάκη και Κώστα Αθάνατου. Επίσης, μια ομιλία του σε συνεδρίαση της Βουλής τον Αύγουστο του 1917.

Η υποδοχή απ’ τους αναγνώστες ήταν ανέλπιστη· και τα 2.000 αντίτυπα, με 300 δερματόδετα για επιφανείς αποδέκτες, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα εξαντλήθηκαν.

Ο Δημήτρης Δημόπουλος των εκδόσεων Κουκκίδα μάς διαβεβαίωσε ότι σύντομα θα προβεί σε ανατύπωση. Ευελπιστούμε να το αναζητήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι ιδιώτες και αρμόδιοι φορείς, επειδή πρόκειται για ένα αξιόλογο έργο που αναφέρεται σε σημαντικά γεγονότα της νεότερης ιστορίας μας. 

Έκτοτε, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετώπισε η χώρα τα προηγούμενα χρόνια, ο Δημήτρης Καμιζής δεν εφησύχασε. Απ’ το 2001, για μια εικοσιπενταετία, αναζητούσε επιπλέον στοιχεία και περαιτέρω κείμενα. Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε ο εν λόγω Σύλλογος των Απανταχού Κρανιδιωτών, από καταξιωμένα άτομα της περιοχής· και με την αμέριστη βοήθεια όλων τους ολοκληρώθηκε ο δεύτερος τόμος. Για το περιεχόμενό του θα μας μιλήσει ο καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κ. Θανάσης Χρήστου.

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία της κ. Δήμητρας Δέμου-Φωστίνη και την επιμέλεια του φιλόλογου Πάνου Αστίθα, πρώην συνεργάτη του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας και σήμερα των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης.

Κυρίες και κύριοι, σύμφωνα με σύγχρονους στοχαστές, η ανθρωπότητα πορεύεται, στις μέρες μας, σε αντιπνευματική μεταβατική οδό, που ενδεχομένως θα μας οδηγήσει στον αιώνα του μεταανθρώπου. Άπειρες οθόνες βάλλουν εναντίον της ζωντανής επικοινωνίας και μας εθίζουν στην εικονική ζωή, ευνοώντας την πλήρη απομόνωση. Ενώ η τεχνητή νοημοσύνη και άλλα παρόμοια επιτεύγματα περιορίζουν τις δυνατότητες της σκέψης, τον συναισθηματικό αυτοέλεγχο και τον προβληματισμό.

Παλαιότερες ανακαλύψεις σ’ αυτούς του τομείς σκόπευαν να αντικαταστήσουν τις μυϊκές δυνάμεις του ανθρώπου· σήμερα φιλοδοξούν να τον απαλλάξουν και απ’ τις νοητικές λειτουργίες του. Οπότε μαζί με την κλιματική κρίση, που ταλανίζει ολόκληρο τον πλανήτη, επιβάλλεται να προβληματιστούμε και για την αλλαγή του είδους μας.

Αποδεχόμαστε βεβαίως πως τα οφέλη απ’ την ταχεία ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι πολλά· τελευταία όμως η πλάστιγγα γέρνει στις αρνητικές επιπτώσεις της. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, ειδικοί επιστήμονες του χώρου μάς παροτρύνουν να ελέγξουμε κάπως το χρόνο που της αφιερώνουμε. Αλλά ακόμη και στις καλύτερες συνθήκες προσαρμογής, πολλοί αναρωτιούνται αν όλοι οι πολίτες ανεξαιρέτως θα είναι σε θέση να συνεργαστούν προς το συμφέρον τους με τις μηχανές· ειδικά οι ευάλωτες ομάδες. Οι επαΐοντες ισχυρίζονται πως οι μεγάλες πολυπλοκότητες παρουσιάζουν φαινόμενα χάους. Όλα τούτα θα μπουν σε τάξη; Και σε πόσο χρονικό διάστημα;

Όσο για τη χρηματοδότηση της έρευνας των ανθρωπιστικών επιστημών, ούτε λόγος να γίνεται. Οικονομικές και πολιτικές εξουσίες αρνούνται να αντιληφθούν το παρεχόμενο κέρδος για τον άνθρωπο. Με αποτέλεσμα να επικρατούν η ανασφάλεια και η σύγχυση. Παράγοντες που βλάπτουν σταδιακά την ψυχοπνευματική μας ισορροπία.

Καλό θα ήταν λοιπόν να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία μας με κριτική ματιά και να φέρουμε στο προσκήνιο φωτεινά παραδείγματα, όπως αυτό του Εμμανουήλ Ρέπουλη, ώστε να αναδειχθούν υγιή πρότυπα για τις νεότερες γενιές, στο παρόν και στο μέλλον. Ας ευχηθούμε πως και η επίσημη πολιτεία θα λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Ίσως είναι ένας απ’ τους τρόπους να επανακάμψουμε στις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες της ουσιαστικής προόδου και του πολιτισμού. Οι κοινωνίες μας το έχουν ανάγκη.

Στο Πάνθεο της Ιστορίας το πολύ σημαντικό γεγονός - η παρουσίαση του νέου βιβλίου «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ – Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου (1917- 1920)

 Στην αίθουσα της ιστορικής Παλαιάς Βουλής από το Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΛΥΗΣ»

Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026 το βράδυ, στην ιστορική αίθουσα της Παλαιάς Βουλής στον ίδιο χώρο που έγραψε ιστορία με την ρητορική του δεινότητα ο μεγάλος Πολιτικός και δημοσιογράφος Ε.Ρ. μπροστά σε πλήθος πολιτών, έγινε η παρουσίαση του ανωτέρου βιβλίου.

Την εκδήλωση άνοιξε με τον εισαγωγικό του λόγο, ο κ. Γιάννης Μ. Σπετσιώτης – επίτιμος σχολικός σύμβουλος  ειδικής αγωγής ο οποίος είπε τα παρακάτω:

Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά σάς καλωσορίζουμε σήμερα εδώ, στην ιστορική αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. 

Η αποψινή εκδήλωση του «Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών» είναι ξεχωριστή, καθώς η παρουσίαση του βιβλίου: «Εμμανουήλ Ρέπουλης, ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου», συμπίπτει με την επέτειο της συμπλήρωσης των 102 χρόνων από τον θάνατό του αλλά και με την επέτειο των 90 χρόνων του θανάτου του Ελευθερίου Βενιζέλου. Έτσι η μνήμη και των δύο, σήμερα, τιμάται συμβολικά κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Το βιβλίο αυτό, που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ», αποτελεί καρπό μιας συλλογικής και συστηματικής προσπάθειας.

Η παρουσία προσωπικοτήτων από τον πολιτικό, πνευματικό και επιχειρηματικό κόσμο αλλά και η δική σας θερμή προσέλευση, μας ενθουσιάζει και μας συγκινεί. Κυρίως, όμως, μας επιβάλλει:

Ø      Να αναδείξουμε το αμείωτο ενδιαφέρον που περιβάλλει έως σήμερα έναν πολιτικό που αναμετρήθηκε με τα μεγάλα και τα δύσκολα.

Έναν άνθρωπο που κατόρθωσε το ακατόρθωτο με μεθοδικότητα, σκληρή δουλειά και λόγο κρυστάλλινο, κοφτερό αλλά ζυγισμένο και απαλλαγμένο από κάθε φανατισμό. 

Το δικό του παράδειγμα ζωής παραμένει μια πολύτιμη πυξίδα για όλους μας.

Ø      Παράλληλα, να υπογραμμίσουμε πως το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για την έρευνα και την ανάδειξή της Τοπικής Ιστορίας.

Κάθε τι, όσο ταπεινό κι αν φαντάζει, που αφορά την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική ή οικονομική διαδρομή ενός τόπου, όταν καταγράφεται, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την ιστορία της περιοχής και τελικά της χώρας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αγάπη μας προς την πατρίδα. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, η ενασχόληση με την Τοπική Ιστορία οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα εκπαιδευτικά προγράμματα των σχολείων μας.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον εκδότη, κύριο Δημήτρη Δημόπουλο, για το σπουδαίο έργο που μας προσέφεραν οι εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ».

Ας προχωρήσουμε τώρα στην παρουσίαση, έχοντας στη σκέψη μας πως εδώ, στην ίδια αίθουσα, τις δύο πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, αγόρευε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης. Η μορφή, το πνεύμα και η αύρα του φαίνεται να κατοικούν ακόμη σε αυτόν τον ιστορικό χώρο και, ασφαλώς, τούτες τις ώρες, πλανώνται ανάμεσά μας.

 Χαιρετιστήριο μήνυμα στην εκδήλωση απεύθυνε 

ο ΠτΔ. κ. Κωνσταντίνος Τασούλας 

 Αθήνα, 11 Μαΐου 2026

Κύριο Δημήτρη Καμιζή

Πρόεδρο του Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης»

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Σας ευχαριστώ για την ευγενική αποστολή του συλλογικού συγγράμματος «Εμμανουήλ Ρέπουλης- Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου 1917-1920».

Ο Εμμανουήλ Ρέπουλης υπήρξε σημαίνον στέλεχος του κόμματος των φιλελευθέρων και κυριολεκτικά «δεξί χέρι» του Ελευθερίου Βενιζέλου, ιδίως την περίοδο 1917-1920 οπότε και ο τελευταίος έλειπε για μεγάλο διάστημα από την Ελλάδα. 

Όπως προσφυώς είπε ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος «ο Ρέπουλης αφανής εγεννήθη και διακεκριμένος απέθανε!».

Με την έκδοση αυτή καλύπτεται επαρκώς ένα βιβλιογραφικό κενό για τον Ρέπουλη και την προσωπικότητα του, δεδομένου ότι η σεμνότητα και η αφοσίωση του στον Βενιζέλο δεν του επέτρεπαν να ασχοληθεί με την υστεροφημία του.

Αξίζουν συνεπώς συγχαρητήρια σε εσάς, στην συντακτική επιτροπή αλλά και στον εκδότη κύριο Δ. Δημόπουλο για τον προσεγμένο και καλαίσθητο τόμο.

Ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν θα μου επιτρέψουν να παραστώ στην παρουσίαση του βιβλίου στην Παλαιά Βουλή, ωστόσο επωφελούμαι της ευκαιρίας να ευχηθώ κάθε επιτυχία στην εκδήλωση, που την εγγυώνται άλλωστε οι εκλεκτοί ομιλητές.

                                                          Με εκτίμηση και φιλικά αισθήματα

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

======================================================================================================================  

Χαιρετιστήριο μήνυμα στην εκδήλωση επίσης απεύθυναν (μέσω επιστολής)

ο Υφυπουργός Γιάννης Ανδριανός

καθώς και ο Ευρωβουλευτής Γιάννης Μανιάτης.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Στη συνέχεια Χαιρετισμό απευθύναν ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Γιάννης Γεωργόπουλος 

και ο επικ. της μείζονος αντιπολίτευσης Γιάννης Μαργέτας.

Κατόπιν, ο συντονιστής  της εκδήλωσης  κάλεσε την κα Δήμητρα Φωστίνη – Δέμου - αντιπρόεδρο του συλλόγου-  η οποία ήταν και η χορηγός της έκδοσης  να απευθύνει τον δικό της χαιρετισμό.

Το λόγο στη συνέχεια έλαβε η επιμελήτρια της έκδοσης κα Λενέτα Στράνη – συγγραφέας -ποιήτρια – η οποία με πολύ  γλαφυρό λόγο παρουσίασε ιδιαίτερες πτυχές της ζωής και του έργου του μεγάλου Πολιτικού, που ήταν καρπός της πολυετούς έρευνας και μελέτης της.

Ακολούθησε με πολύ πάθος και συγκίνηση, ο πρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών πρώην Δήμαρχος Κρανιδίου και Ερμιονιδας – ιατρός Δημήτριος Καμιζής, εμπνευστής της εκδήλωσης, ο οποίος μίλησε για το ηθικό ανάστημα του Ρέπουλη στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Ένα δείγμα του ήθους και της τιμηότητας του Ε.Ρ. ήταν και η πενιχρή Διαθήκη του  την οποία διάβασέ ο κ. Καμιζής και περιέχει πολλά μηνύματα για τους σημερινούς πολιτικούς …

Κατόπιν το λόγο έλαβε ο κ. Αθανάσιος Χρήστου – καθηγητής Νεότερης & Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Ο κ. Χρήστου που υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης, παρουσίασε την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Εμμ. Ρέπουλη, τον πολιτικό και σπάνια ήθος του, τον οξυδερκή δημοσιογράφο, τον χαρισματικό ρήτορα, τον φημισμένο διανοητή.

Στην εκδήλωση παραβρέηκαν: Ο πρώην Υπουργός Κώστας Σκανδαλίδης, οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μιχαήλ Κατρίνης, Παύλος Χρηστίδης και ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ο Ερμιονίτης Δημήτρης Χατζησωκράτης.

Επίσης παραβρέθηκαν: Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας, ο π.σ. Αναστάσιος Γ. Γανώσης οι δημοτικοί σύμβουλοι Γιάννης Μαργέτας, Αναστάσιος Λάμπρου και Ιωσήφ Γανώσης.

Όπως επίσης και ο καθηγητής τέως Πρύτανης Γεωπονικού Πανεπιστημίου ο Κρανιδιωτης Γιώργος Ζέρβας,

Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού:

1.    Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης», (λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη μελέτη για την προέλευση  των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας Τσιρτσίκου.

2.    Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο Κρανιδιώτης πολιτικός.

3.    Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα, κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο χώρο...

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. 

Η απαγγελία από τον κ. Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. 

Οι παρευρισκόμενοι φύγανε  από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό τους το ρητό του Ευριπίδη που ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη:

«Όλβιος όστις της Ιστορίης έσχεν μάθησιν» 

(Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας). 

Για τη μεταφορά στο blog...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ζούμε σε ένα Δήμο μαγικό… και μια δημοτική αρχή να μην λογοδοτεί και να δίνει εξηγήσεις…

e-mail στο blog... 

Διαβάστε πρώτα εδώ >>> https://giannismargetas.com/2389-2/

Ανάκληση του «Προϋπολογισμού  2026» της Δ.Ε.Υ.Α.Ερμιονίδας

 

Δεν άργησε να φανερωθεί ο λόγος που στη χθεσινή Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας Δημοτικής Αρχής Δήμου Ερμιονίδας αρνήθηκαν,  να τεθεί και να συζητηθεί το θέμα που έθεσε ο κ Γιάννης Μαργέτας. Το θέμα ήταν ο Προϋπολογισμός Δ.Ε.Υ.Α.Ερμιονίδας 2026

Προ ολίγου(15-5-2026 2,24μμ),  τα μέλη του Δ.Σ της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ λάβαμε πρόσκληση για νέα σύγκληση του Δ.Σ και μεταξύ άλλων υπάρχει  θέμα για ΑΝΑΚΛΗΣΗ του προϋπολογισμού της Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ του 2026.   

Η ευθύνη βέβαια για την άρνηση της συζήτησης ανήκει στην  Πρόεδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία δείχνει ότι δεν έχει κατανοήσει ακόμα ότι ο θεσμός του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου δεν συνάδει με παραταξιακές σκοπιμότητες.  

 Όσο για τους καθ΄ ύλην αρμόδιους, γνώριζαν τι θα ακούσουν και απλά φοβούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Κρανίδι 15 Μαΐου 2026

Γιάννης Μαργέτας

 

Μια Βραδιά Ιστορικής Μνήμης στην Παλαιά Βουλή!!...

Με την αισθητική, την παρατηρητικότητα 

και το γλαφυρό λόγο(!)  της Τζένης Ντεστάκου...

=================================================================================================

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ»

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής εξελίχθηκε σε μια κορυφαία πνευματική και ιστορική στιγμή. Μέσα από τον μεστό λόγο του εκπαιδευτικού και μελετητή της Τοπικής Ιστορίας κ. Γιάννη Σπετσιώτη, ο οποίος είχε τον άψογο συντονισμό, η «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε. Η σύμπτωση δε των επετείων θανάτου του Εμμανουήλ Ρέπουλη και του Ελευθερίου Βενιζέλου έδωσε μια ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα στην εκδήλωση.

Η έναρξη με το σπάνιο ηχητικό από τηλεοπτικό αφιέρωμα της ΕΡΤ (1983), λειτούργησε ως μια «μηχανή του χρόνου» αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού.

Η εκδήλωση φωτίστηκε από τη σπουδαία προσφορά της κας Δήμητρας Φωστίνη – Δέμου (Αντιπροέδρου του Συλλόγου). Η ευγενική χορηγία για την έκδοση στη μνήμη των γονέων και του συζύγου της, Σταύρου Δέμου, ιδρυτή της φαρμακοβιομηχανίας DEMO, αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα σύγχρονης ευεργεσίας με βαθιά ανθρώπινο πρόσωπο. Η αναφορά στα κοινά μαθητικά χρόνια της χορηγού με τον συντονιστή στο Γυμνάσιο Κρανιδίου πρόσθεσε μια νότα γνήσιας τοπικής συγκίνησης…

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας Στράνη, η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. Η κυρία Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. Με έναν καθηλωτικό, θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να «ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. Η λυρικότητα της φωνής της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού, αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια.

Η παρουσία του κ. Δημήτρη Καμιζή (γιατρού, πρώην Δημάρχου Κρανιδίου και Ερμιονίδας) έδειξε πώς η ιατρική και η πολιτική δράση μπορούν να συνδυαστούν με το πάθος για την Τοπική Ιστορία. Η προσπάθειά του να φέρει την ιστορική μνήμη σε κάθε σπίτι συγκίνησε το κοινό. Ως εμπνευστής αυτής της προσπάθειας, ανέλυσε τον εσωτερικό κόσμο του Ρέπουλη και το ηθικό του ανάστημα στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ομιλίας του κ. Καμιζή ήταν η ανάγνωση της διαθήκης του Εμμανουήλ Ρέπουλη, ένα ντοκουμέντο που αποκάλυψε το μέγεθος της αφιλοχρηματίας και της απόλυτης εντιμότητάς του. Ένας άνθρωπος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας ως Υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβερνήσεως, πέθανε χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, αφήνοντας πίσω του μονάχα ένα μικρό κτήμα και τα καθημερινά οικιακά του σκεύη!

Ωστόσο, αυτή η υποδειγματική πολιτική ηθική, δεν γλίτωσε τον Ρέπουλη από τα πολιτικά πάθη της εποχής του. Όπως αποκαλύφθηκε, η μαρμάρινη προτομή του, αν και είχε κατασκευαστεί έγκαιρα, άργησε να στηθεί στο Κρανίδι εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων και των εμποδίων που έθετε η τότε τοπική πολιτική αρχή. Μια ιστορική αδικία που φωτίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο ακέραιοι ηγέτες απέναντι στον φανατισμό...

Την επιστημονική σφραγίδα στη βραδιά έβαλε ο Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Αθανάσιος Χρήστου, που υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης. Με την καθηλωτική του ομιλία, ανέδειξε την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού:

1.    Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης», (λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη μελέτη για την προέλευση  των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας Τσιρτσίκου.

2.    Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο Κρανιδιώτης πολιτικός.

3.    Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα, κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο χώρο...

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. Η απαγγελία από τον κ. Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. Η εικόνα με τα πουλιά που παίρνουν τη γνώμη του Ρέπουλη για να τη φέρουν στη Βουλή συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν και τον ανέδειξε σε πολιτικό πρότυπο – μια πολύτιμη πυξίδα για τις μέρες μας!

Φύγαμε από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό μας το ρητό του Ευριπίδη που ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη: «Όλβιος όστις της Ιστορίης έσχεν μάθησιν» (Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας). Παράλληλα, η εκδήλωση μάς υπενθύμισε τη σπουδαιότητα της Τοπικής Ιστορίας. Όπως τονίστηκε στην έναρξη, «η καταγραφή της πορείας ενός τόπου ενισχύει την αγάπη για την πατρίδα και οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα σχολεία μας».

Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ» και στις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ». 

Ήταν μια βραδιά – πηγή ιστορικής μνήμης, που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε.

Αθήνα, 14 Μαΐου 2026

 Τζένη Δ. Ντεστάκου

Λογοτεχνία, μουσική και κοινωνική προσφορά στο Άργος

«Ποτέ δεν είναι αργά στη ζωής σου να βρεις το σωστό δρόμο που από τη φύση είσαι προικισμένος να περπατήσεις»…

ΣΤΑΜ.ΔΑΜ. 

===============================================================================

Ο Σύλλογος Αργείων «Ο Δαναός» και η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών διοργανώνουν το Σάββατο 16 Μαΐου 2026, στις 19:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του «Δαναού» στο Άργος, την παρουσίαση του βιβλίου του Αργείου λογοτέχνη Γιώργου Ν. Μουσταΐρα, με τίτλο «Στιγμές στο Άπειρο του χρόνου».

Πρόκειται για ένα έργο που ξεδιπλώνεται μέσα από 29 γραφές, αναδεικνύοντας τη λογοτεχνική πορεία και τη δημιουργική ματιά του συγγραφέα, ο οποίος είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και εκλεγμένος στα όργανα της Εταιρίας.

Την εκδήλωση θα χαιρετίσουν ο Παναγιώτης Δ. Παπανικολάου, Πρόεδρος του «Δαναού» και ο Κώστας Καρούσος, Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ποιητής και εικαστικός.

Τον συντονισμό της βραδιάς θα έχει η Νάντια Δανιήλ, ποιήτρια και εκπαιδευτικός, 

ενώ για το βιβλίο θα μιλήσει η λογοτέχνις Κατερίνα Γραμματικού. 

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Κλέλια Ρένεση.

Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί μουσικά με την κομπανία του Θεόφιλου Μετασίδη, κλείνοντας με εορταστικό τρόπο τον κύκλο εκδηλώσεων του «Δαναού» για τη χρονιά 2025-2026.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο κοινωνικός χαρακτήρας της βραδιάς, καθώς τα καθαρά έσοδα από την πώληση των βιβλίων θα διατεθούν για τις ανάγκες του Συλλόγου Καρκινοπαθών και Φίλων Αργολίδας «Η Αλληλεγγύη».

Στο Πάνθεο της ιστορίας η μεγάλη εκδήλωση που έγινε χθες στην Παλαιά Βουλή, από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτων " ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ"..

 

Σαν Αρχάγγελος ο Εμμανουήλ Ρέπουλης «ιπτάμενος  με ανοιχτές τις φτερούγες του» στον ίδιο χώρο που είχε γράψει ιστορία με τη δεινή ρητορική του, συγκίνησε τους παρευρισκόμενους  με τα μηνύματά του που ακούστηκαν από τους ομιλητές...

Εκτενέστατο ρεπορτάζ μας, είναι υπό επεξεργασία…

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Ο δ.σ, Τάσος Λάμπρου εκ των υστέρών μαζί με το Αργολικό Πρακτορείο και 9 ακόμη... ->>> Αχ. κ. Τάσο μας ...

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ 

αυτό το ρεπορταζ μου ...

Άνοιξε ο Φάκελος του Μύλου (μούφα) στο Κρόθι-Ερμιόνης - η μεγαλύτερη απάτη του 20ου -21ου αιώνα ...

Κλικ στο σύνδεσμο να διαβάσετε όλο το εκτενές ρεπορτάζ μου  - εδώ>>>https://stamdamd.blogspot.com/2023/04/

===============================================================

Εσείς δ.σ. κ. Τ. Λάμπρου, γιατι κάνατε τόσα χρόνια να θέσετε τα ερωτήματα;;; ...

ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

=====================================================================================================

Ο χρήστης Τάσος Λάμπρου είναι με το χρήστη Αργολικό Πρακτορείο και 

9 ακόμη στην πόλη Ερμιόνη Αργολίδας, Περιφέρεια Πελοποννήσου.

1 ημ. ·

Μετά από 6 ολόκληρα χρόνια της παρούσης Δημοτικής αρχής ο Μύλος στο ΚΡΟΘΙ Ερμιόνης ακόμα δεν λειτουργεί.

Θέμα για 2 η Λογοδοσία της Δημοτικής αρχής έτους 2026

Την Πέμπτη 14 Μαϊου 2026 στις 7.00μμ έχουμε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Ερμιονίδας - 2 η Λογοδοσία της Δημοτικής αρχής για το έτος 2026.

Από την πλευρά μου κατέθεσα το εξής Θέμα: Σχετικά με την σημερινή υφιστάμενη κατάσταση που επικρατεί στο " Μύλο της Ερμιόνης" που βρίσκεται στην θέση "ΚΡΟΘΙ"που έπρεπε να λειτουργεί ως Δημοτικό αναψυκτήριο σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δημοτικού μας συμβουλίου.

Υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα που καλείται η Δημοτική αρχή να απαντήσει. >>>>