Ανέκαθεν στη ζωή μου, ήμουν λάτρης της δημιουργίας και του
ωραίου!!...
Και αυτό το πάθος και η αγάπη μου φουντώνει αυτό το
συναίσθημα, τώρα στο βαθύ μου γέρμα…
Μου αρέσει να παρατηρώ κάθε νέα δημιουργία ανθρώπων και να
παρακολουθώ με μια ακατανίκητη έλξη, κάθε λεπτομέρεια των δημιουργικών τους έργων...
Έχω αναφερθεί και άλλες φορές στους νέους δημιουργούς της οικοδομικής τέχνης για τα έργα τους με πρωτομάστορα τον Παναγιώτη (Νότη) Παπαφράγκο και τα παιδιά του Δημήτρη και Γιώργο που συνεχίζουν την οικογενειακή τους παράδοση από τον πατέρα και παππού τους μαστροΜήτσο, ο οποίος έκτισε με πέτρα το πρώτο σπίτι της οικογένειάς μου, με βοηθό του τον γιό του Θοδωρή.
Μάλιστα, θυμάμαι -μικρό παιδί τότε, που στον καθιερωμένο αγιασμό των εγκαινίων, ο μαστροΜήτσος με το σκεπάρνι του έσφαξε τον κόκορα (κατά την παράδοση) στην βοριοανατολική γωνιά των θεμελίων...
Το νέο ερέθισμα που μου έδωσαν αυτή τη φορά, το παλιό σπίτι
του Νίκου Λαζαρίδη ανεβαίνοντάς αριστερά
τον ιστορικό τσιμεντόδρομο προς το
παλαίο δημοτικό σχολείο, σήμερα κοινοτικό κατάστημα.
Σε άλλη περίπτωση με άλλον ιδιοκτήτη σήμερα ίσως κατεδαφιζόταν και στη θέση του κατασκευαζόταν μια σύγχρονη οικοδομή.
¨Όμως, ο ιδιοκτήτης του, μαζί με τον αρχιτέκτονα – πολιτικό μηχανικό και τους
εν λόγω κτίστες, του έδωσαν νέα πνοή και το ανέστησαν…
Μπορούμε να φανταστούμε, τι κόσμημα θα γίνει για την περιοχή, όταν τελειώσει η κατασκευή.
Τέτοιες πρωτοβουλίες με έργα σαν αυτά που αναδεικνύουν την πόλη
της Ερμιόνης, έχουμε υποχρέωση και εμείς
να τα προβάλλουμε…
Και αυτό θα κάνω στη συνέχεια να προβάλλω κάθε δημιουργικό
έργο συλλογικών φορέων και ιδιωτών που τιμάει την πόλη μας...
ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
Υστερόγραφο
Διαβάστε άλλη σχετική αναφορά μου...
«… Οι κτίστες της
πέτρας φυσιογνωμίες που ήσαν…»
