Αν δεν ευαισθητοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί γι' αυτή τη μάστιγα της σύγχρονης … κοινωνίας μας, τότε ποιοι;;;;

Σημαντικό άρθρο του Γιάννη Σπετσιώτη & Τζένης Ντεστάκου. – 

Διαβάστέ το όλο και αν χρειαστεί ξανά και ξανά….

 

Η βία των ανηλίκων και η κρίση των προτύπων στην ελληνική κοινωνία
 

Εδώ και αρκετά χρόνια, η Χώρα μας πλήττεται από συνεχιζόμενα και εντονότατα φαινόμενα βίας ανηλίκων, αγοριών και κοριτσιών 12 έως 17 ετών, με θύματα κυρίως συνομηλίκους τους. 

Φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά ευρύτερα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η πανδημία επέτεινε την κατάσταση, ενώ άλλοι μεταθέτουν την ευθύνη αποκλειστικά στο οικογενειακό περιβάλλον. Το βέβαιο είναι ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει. Με τα τωρινά δεδομένα, είναι αμφίβολο αν το πρόβλημα μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Τα εμπειρικά και επιστημονικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η πηγή της νεανικής παραβατικότητας εντοπίζεται συχνά στο σπίτι. Οι γονείς που επιβάλλουν σκληρές ποινές, πιστεύοντας ότι έτσι θα καταστείλουν τις βίαιες αντιδράσεις των παιδιών τους, διαψεύδονται. Γίνονται οι ίδιοι αρνητικά πρότυπα μίμησης, αφού «ό,τι σπέρνεις, θερίζεις». Παράλληλα, παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον φθόνου και μίσους, μεταφέρουν αναπόφευκτα όσα βλέπουν και ακούν στο σχολείο και την κοινωνία. Στην κλασική ελληνική ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», ο σπουδαίος Μάνος Κατράκης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η βία είναι κακός σπόρος, γιατί φέρνει βία».

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι υπερελαστικοί γονείς, οι οποίοι επιδεικνύουν συνειδητά μεγάλη ανοχή και συχνά δικαιολογούν τις βίαιες αντιδράσεις των παιδιών τους. Με τη στάση τους αυτή, όμως, καταλήγουν να εκτρέφουν την επιθετικότητά τους.

Πέρα από τα δύο αυτά άκρα, εντοπίζεται και μια τρίτη, εξαιρετικά επικίνδυνη κατηγορία: οι αδιάφοροι και απερίσκεπτοι γονείς. Πρόκειται για εκείνους που αφήνουν τα παιδιά τους στο «έλεος του Θεού». Είτε από άγνοια είτε συνειδητά, παραμελούν πλήρως την αγωγή τους, θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την καριέρα, το χρήμα, τα ταξίδια και την άνετη κοινωνική ζωή. Παράλληλα, χωρίς να τους αφιερώνουν ουσιαστικό χρόνο, οι γονείς αυτοί εγκλωβίζουν τα παιδιά σε ακραίες αντιφάσεις. Από τη μία τα «βομβαρδίζουν» με ναρκισσιστικούς επαίνους του τύπου «είσαι μοναδικός» και «δεν υπάρχει άλλος σαν εσένα» και από την άλλη τα ισοπεδώνουν με εκφράσεις όπως «δεν αξίζεις τίποτα».

Η παρατεταμένη απουσία των γονέων από το σπίτι και η συναισθηματική τους απόσταση στερούν από τους ανηλίκους κάθε σταθερά, οδηγώντας αυτά τα εγκαταλελειμμένα παιδιά στη βία.

Φυσική συνέχεια της οικογένειας για κάθε παιδί αποτελεί το σχολείο. Η παρέμβαση πρέπει να ξεκινά ήδη από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, καθώς η βία λειτουργεί κλιμακωτά και δεν γνωρίζει ηλικιακά όρια. Αυτό που ξεκινά σαν ένα αθώο πείραγμα ή ένα φαινομενικά άδολο παιχνίδι, συχνά με τη συνδρομή της τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί γρήγορα να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτες και απρόβλεπτες καταστάσεις.

Για τον λόγο αυτό, η ανοχή απέναντι στη βία πρέπει να είναι μηδενική από την πρώτη κιόλας στιγμή. Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί δικαιούνται να αισθάνονται απόλυτα ασφαλείς μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Δυστυχώς, στα Γυμνάσια και τα Λύκεια της χώρας, η επιθετικότητα ορισμένων ανηλίκων λαμβάνει πλέον επικίνδυνες διαστάσεις. Τα θύματα δεν υφίστανται μόνο σωματική κακοποίηση αλλά και βαθύ ψυχικό εξευτελισμό. Τα παραδείγματα σοκάρουν: από τη σύλληψη δεκαπεντάχρονου μαθητή που κυκλοφορούσε στο προαύλιο με γεμάτο πιστόλι, μέχρι τη συστηματική κατοχή μαχαιριών και αιχμηρών αντικειμένων.

Παράλληλα, πληθαίνουν οι αναφορές για ανηλίκους που, είτε αυτόνομα είτε ενταγμένοι σε οργανωμένες συμμορίες, εκβιάζουν, ξυλοκοπούν, ληστεύουν και φτάνουν στο σημείο να βανδαλίζουν ή να πυρπολούν τα ίδια τους τα σχολεία.

Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν, απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα; Η απάντηση προφανώς δεν είναι εύκολη. Τα αίτια της σχολικής βίας μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα ενδογενή και τα εξωγενή.

Τα ενδογενή αίτια αφορούν άμεσα το εσωτερικό κλίμα του σχολείου, το οποίο διαμορφώνεται από τις σχέσεις μεταξύ εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων. Στο πλαίσιο αυτό, οι εκπαιδευτικοί έχουν χρέος να γνωρίσουν σε βάθος τους μαθητές τους, ιδιαίτερα στις τάξεις όπου διδάσκουν, όχι μόνο ως προς τις επιδόσεις τους στα μαθήματα αλλά και ως προς την προσωπικότητα και την ψυχοσύνθεση τους. Η σωστή χαρτογράφηση των αντιδράσεων κάθε παιδιού επιτρέπει την έγκαιρη και ψύχραιμη διαχείριση των κρίσεων.

Πάνω από όλα, όμως, απαιτείται η αποφυγή ακραίων …«παιδαγωγικών» συμπεριφορών. Περιστατικά όπως αυτό που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας στη Βόρεια Ελλάδα, όπου εκπαιδευτικός έκλεισε με ταινία το στόμα μαθητή, είναι απαράδεκτα. Τέτοιες πρακτικές δικαιολογημένα εξαγριώνουν τους εφήβους, κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους προς το σχολείο και πυροδοτούν έναν νέο κύκλο αντιδράσεων και βίας.

Στην προσπάθεια αυτή, οι συναντήσεις των εκπαιδευτικών με τους γονείς είναι καθοριστικές, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που συχνά παρουσιάζουν. Η γόνιμη ανταλλαγή απόψεων, σε συνδυασμό με τη στενή συνεργασία μεταξύ των συναδέλφων αλλά και της συμβουλευτικής ειδικών επιστημόνων, προσφέρει τα απαραίτητα εργαλεία για μια ολοκληρωμένη κατανόηση της προσωπικότητας των μαθητών και την πρακτική αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων.

Από την άλλη πλευρά, τα εξωγενή αίτια της νεανικής βίας εντοπίζονται κυρίως στην απομυθοποίηση και την κρίση των κοινωνικών προτύπων εκτός σχολικού περιβάλλοντος. Οι έφηβοι εισπράττουν καθημερινά αντιφατικά μηνύματα από θεσμούς που θα έπρεπε να αποτελούν υποδείγματα συμπεριφοράς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι εκπαιδευτικές επισκέψεις στη Βουλή των Ελλήνων. Εκεί, οι μαθητές γίνονται συχνά μάρτυρες φωνασκιών, προσβλητικών εκφράσεων, ύβρεων και οξέων αντεγκλήσεων μεταξύ των βουλευτών. Η παντελής έλλειψη σεβασμού προς το Κοινοβούλιο και το νεαρό ακροατήριο λειτουργεί ως το χειρότερο δυνατό παράδειγμα. Ανάλογες συμπεριφορές τοξικού φανατισμού παρατηρούνται και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μεταξύ των δημοτικών παρατάξεων.

Το πρόβλημα βαθαίνει καθώς οι νέοι πληροφορούνται από την επικαιρότητα για αστυνομικούς μπλεγμένους σε κυκλώματα ναρκωτικών, ιερείς που κατηγορούνται για οικονομικές καταχρήσεις και λειτουργούς της εκπαίδευσης με ανάρμοστη διαγωγή. Όταν οι ίδιοι οι θεματοφύλακες του νόμου, της ηθικής και της γνώσης αποτυγχάνουν στον ρόλο τους, «διδάσκουν» άθελά τους την ανομία, προκαλώντας τον δίκαιο και καυστικό σχολιασμό των μαθητών.>>>>>>>>

Η αξιόλογη ιστορική – κι’ όχι μόνο… - έρευνα του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη & Τζένης Δ. Ντεστάκου συνεχίζεται φέρνοντας στο φως πολύτιμα ντοκουμέντα…

 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

27 Σεπτεμβρίου 1831/Η δολοφονία του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Έχουν περάσει εκατόν ενενήντα τέσσερα χρόνια από την αποφράδα εκείνη Κυριακή της 27^ης Σεπτεμβρίου 1831 που ο Καποδίστριας φτάνοντας ξημερώματα στην είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, σωριάζεται νεκρός στο λιθόστρωτο της πόλης από τις σφαίρες του Κωνσταντίνου και το μαχαίρι του Γεωργίου Μαυρομιχάλη.¹

Την ίδια μέρα της δολοφονίας συνήλθαν οι γερουσιαστές και εξέλεξαν «Διοικητικήν Επιτροπήν της Ελλάδος» με πρόεδρο τον Αυγουστίνο Καποδίστρια,² αδελφό του Κυβερνήτη και μέλη τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη³ και Ιωάννη Κωλέττη, με βασικό στόχο τη διαφύλαξη της ηρεμίας και της ασφάλειας στη Χώρα. Το γεγονός μαθεύτηκε πολύ γρήγορα και ο, από τα πανάρχαια χρόνια, ευαίσθητος, σε τέτοια τραγικά γεγονότα. λαός μας, σύνθεσε το μοιρολόγι του και ο θρήνος απλώθηκε σ΄ ολόκληρη τη Χώρα.

Μια Κυριακή ξημέρωσε, μην είχε ξημερώσει

ο Κυβερνήτης κίνησε να πάει στην εκκλησιά.

Στην πόρτα οπού επάτησε, σκύβει να προσκυνήσει.

Ο Γιώργης και ο Κωνσταντής, δυο μπέηδες της Μάνης

μια πιστολιά του ρίξανε, φαρμακερό μαχαίρι.⁴

Αντιδράσεις, όμως, δεν υπήρξαν μόνο από τον λαό. Επιστολές που εξέφραζαν την αγανάκτηση και τη λύπη τους για τη δολοφονία του Καποδίστρια έστελναν και διάφορες υπηρεσιακές αρχές του Κράτους. 

Αναφέρουμε, με βάση σχετικό έγγραφο, τις επιστολές των ειρηνοδικών των επαρχιών Κρανιδίου, Μονεμβασίας, Πατρών και Γαλαξιδίου προς την επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία (Υπουργείο) με τις οποίες, εκτός των άλλων, δήλωναν και την αφοσίωσή τους στην τριμελή Διοικούσα Επιτροπή.⁵

Το έγγραφο του Ειρηνοδίκη Κρανιδίου έχει ως εξής:⁶

Αρ.673 Ελληνική Πολιτεία

Προς την επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία

του επαρχιακού ειρηνοδικείου Κάτω Ναχαγιέ

Ελήφθη η υπ’αριθμ.7397 ομού με την κοινοποίησιν της Γερουσίας υπ’ αριθμ. 262 και το ψήφισμα αυτής υπ’ αριθμ. 258 και οίδων με μεγάλην λύπην και αγανάκτησιν την αξιοδάκρυτον σκηνήν της Ελλάδος η οποία επροξένησεν τον θάνατον του αειμνήστου Κυβερνήτου μας και όχι μόνον δι’ αυτόν αλλά και δια το τραγικόν κίνημα των κακόβουλων και εθνοκαταράτων Μαυρομιχαλαίων καλύτερον να ήθελε σχίση η γη να τους καταπίη πριν τελειώσουν το έργον και υστερήσουν την πατρίδα από τοιούτον μέγα και φαεινότατον κομήτην οπού αφ ης ώρας έφθασεν, έλαμψεν η δυστυχισμένη Ελλάς επιθυμούντες με τας ευχάς του αειμνήστου Κυβερνήτου και της πατρίδος να λάμψη την Ελλάδα η νεοσυσταθείσα Διοικητική Επιτροπή ως άλλος Κυβερνήτης και υποσημειούμεθα με την ανήκουσαν υπόληψιν.

Εν Κρανιδίω τη 2^α Οκτωβρίου 1831

Ο Επαρχιακός Ειρηνοδίκης

Γεώργιος Ιωάννου Οικονόμου

Ο Γραμματέας

Αναγνώστης Γεωργόπουλος

ΣΗΜ.

1.   Ο Κωνσταντίνος, αδελφός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, πυροβολήθηκε από τον αξιωματικό Γεώργιο Κοζώνη που συνόδευε τον Κυβερνήτη και λαβωμένος βρήκε επαίσχυντο θάνατο. Το μανιασμένο πλήθος πέταξε στη θάλασσα το λιανισμένο του κορμί. Ο Γεώργιος, ο τριτότοκος γιος του Πετρόμπεη, κατέφυγε στο σπίτι του Γάλλου αντιπρέσβη. Η κίνησή του αυτή επιβεβαιώνει και τους συνενόχους του ανουσιουργήματος. Άλλωστε ήταν κοινό μυστικό ότι οι ηθικοί δολοφόνοι του Κυβερνήτη ήταν η αγγλική και η γαλλική κυβέρνηση. Τον Γεώργιο τον συνέλαβαν και με απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου εκτελέστηκε στις 10 Οκτωβρίου 1831.

2.   Ο Αυγουστίνος δεν διέθετε τις μεγάλες ικανότητες του αδελφού του και έτσι δεν κατόρθωσε να συνεχίσει το έργο του. Πολύ γρήγορα εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Ήταν δε εκείνος, ο οποίος επιβεβαίωσε τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας λέγοντας:

-      Μάλιστα, Κύριε! Η Γαλλία και η Αγγλία δολοφόνησαν τον αδελφό μου!

3.   Ο Γέρος του Μοριά έλεγε: «Αυτή η φαμελιά(Μαυρομιχαλαίοι) είναι μια φαμελιά όπου έχυσε πολύ αίμα δια την ελευθερία μας. Αλλ΄ είναι φαμελιά όπου έκλεινε εις ταις δολοφονίαις», αναφέροντας ορισμένες απ’ αυτές.

4.   Το μοιρολόγι το ακούσαμε στην εξαιρετική θεατρική παράσταση, σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, «Ο Πέτρος της Μάνης και το φάσμα των φατριών», που βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο του Παντελή Μπουκάλα. Θα ήταν παράλειψή μας αν δεν αναφέραμε πως στην ανωτέρω μυθοπλασία του κ. Μπουκάλα αλλά και στο έργο σύγχρονων ιστορικών επιχειρείται αναψηλάφηση της δολοφονίας, καθώς αμφισβητείται η συμμετοχή του Πετρόμπεη, παρ’ ότι είχε συγκρουσθεί με τον Καποδίστρια και με εντολή του είχε φυλακισθεί στο Ναύπλιο. Βασίζεται, κυρίως, στην Πολιτική Διαθήκη του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1842, σε χρόνο ιστορικά και συναισθηματικά ουδέτερο, όταν η υπόληψη της μαυρομιχαλαίικης οικογένειας είχε αποκατασταθεί και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Νέα ημέρα» της Τεργέστης στις 28 Μαρτίου 1903. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «…Τι μέτρον ήθελον λάβει αν ο υιός μου και ο αδελφός μου εξεμυστηρεύοντο εις εμέ την συνωμοσίαν των; Ήθελον ακούσει την φωνήν της εκδικήσεως και του αυστηρού πατριωτισμού; Ή το γήρας αυτό και η θρησκεία ήθελον με καταφέρει να λησμονήσω τον Άρχοντα διά να ελεήσω τον άνδρα; Ιδού εξέτασις βασανική δι’ εμέ».    

(Έμαθα για τη δολοφονία μαζί με όλους τους υπόλοιπους. Αυτή η ξαφνική καταστροφή θα άλλαζε τα πάντα, το ήξερα. Δεν μου το είχαν εκμυστηρευτεί!)Αλλά αν το είχαν κάνει, αν είχαν έρθει στο κελί να με βρουν, ο αδελφός μου και ο γιος μου, και με ενημέρωναν για τη συνωμοσία τους, τι θα τους έλεγα; Δεν ξέρω. Θα φούντωνε μέσα μου η ανάγκη για εκδίκηση και ο πληγωμένος πατριωτισμός μου ή τα γηρατειά και η θρησκεία μου θα με μαλάκωναν και θα μ’ έκαναν να ξεχάσω τον Άρχοντα και να λυπηθώ τον άνθρωπο; Αυτό το ερώτημα με βασανίζει.(Ελεύθερη απόδοση: Αριστείδη Χατζή). Τέλος να σημειώσουμε, πως λίγο μετά τη δολοφονία ο Πετρόμπεης αφέθηκε ελεύθερος και δεν τιμωρήθηκε, γεγονός που έχει ερμηνευθεί είτε ως πολιτική σκοπιμότητα είτε ως ένδειξη αθωότητας.

5.   Αρχείο Γραμματείας του Δικαίου, φάκελος 115. Ευχαριστούμε την κα Δήμητρα Αξαρλή, βιβλιοθηκονόμο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κρανιδίου, για την παραχώρηση του σχετικού εγγράφου.

6.   Διατηρήθηκε η ορθογραφία και η σύνταξη του πρωτότυπου.

7.   Η φωτογραφία είναι από την εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» της 8^ης Μαρτίου 2021.

Ντοκουμέντα στο νέο βιβλίο του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη & Τζένης Δ. Ντεστάκου -> με τίτλο «ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ 1900- 1939: ΕΝΑ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ»

Το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής Δήμου Ερμιόνης το 1907.

Μας περιβάλλει απέραντη θλίψη και απογοήτευση, όταν σκεπτόμαστε, τι παρέδωσε (τίποτα!) 103 χρόνια μετά… ο απερχόμενος Δήμαρχος Ερμιόνης Ανάργυρος Λεμπέσης στον πρώτο Δήμαρχο του ενιαίου Δήμου Ερμιονιδας Δημήτρη Καμιζή.

Και έτσι εξηγούνται όλα για τη σημερινή κατάντια του Δήμου μας, αφού ο σημερινός Δήμαρχος συνεργάζεται με τον τέως Ερμιόνης και τον χρησιμοποιεί…. – εκτός των άλλων… – και ως μάρτυρα κατηγόριας στις μηνύσεις που κάνει εις βάρος μου …

ΣΤΑΜ. ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

>>>>>>>>>>>>

Η Ανάσταση του Λαζάρου προπομπός της Ανάστασης του Θεανθρώπου!...

…Εξαιρετική η Υμνογραφία της ημέρας, πλούσια και η Λαογραφία ζυμωμένη με τα ήθη και τα έθιμα της εορτής...

===============================================================================================

Άγιος Λάζαρος: ο Τετραήμερος και φίλος του Ιησού!

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Το Σάββατο, παραμονή της Κυριακής των Βαΐων, η Εκκλησία μας εορτάζει την Ανάσταση του Λαζάρου. Ο Λάζαρος, ο επονομαζόμενος Δίκαιος και Τετραήμερος, ήταν ο αγαπημένος φίλος του Ιησού, ο οποίος έσπευσε στη Βηθανία, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του. Παρ’ ότι είχαν περάσει τέσσερις ημέρες(!) τον ανέστησε μ’ έναν Του λόγο, «Λάζαρε, δεύρο έξω», προκαλώντας τον θαυμασμό των παρισταμένων και το μίσος των εχθρών Του Φαρισαίων (Ιωάννου ια΄ 1 – 57). Σύμφωνα με την παράδοση ο άγιος Λάζαρος, που τότε ήταν 30 χρόνων, έζησε ακόμα 30 χρόνια. Έγινε ο πρώτος επίσκοπος Κιτίου (Λάρνακας) στην Κύπρο και λέγεται πως από την ημέρα της ανάστασής του και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, ήταν σκυθρωπός και αγέλαστος, καθώς όσα είδε και βίωσε κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη ήταν «τρομερά»! Η μόνη φορά που χαμογέλασε ήταν βλέποντας κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο. «Το ένα χώμα κλέβει το άλλο», φέρεται να είπε στη θέα της κλοπής. Η δραστηριότητά του στην Κύπρο, του απέδωσε ένα ακόμη όνομα, εκείνο του δίκαιου. Λέγεται πως η Αλυκή της Λάρνακας ήταν αρχικά αμπελώνας και σημείο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ δύο αδερφών. Ο επίσκοπος Κιτίου, για να δώσει ένα μάθημα στα δύο αδέρφια, αποξήρανε την περιοχή, μετατρέποντάς τη σε αλυκή. Στη Λάρνακα ο άγιος Λάζαρος παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του, το 63 μ,Χ. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει δύο τάφους, σε Βηθανία και Λάρνακα! Τα λείψανά του πρωτοανακαλύφθηκαν το 890 μ.Χ. σε μαρμάρινη λάρνακα με την επιγραφή «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού», σε έναν μικρό ναό που υπήρχε τότε. Με εντολή του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ’ του Σοφού το ιερό του λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ με το χρηματικό ποσό που εστάλη αναγέρθηκε ο ναός του Αγίου Λαζάρου, που σώζεται μέχρι σήμερα στη Λάρνακα. Το 1972 σε εργασίες αναπαλαίωσης του ναού βρέθηκε σαρκοφάγος με οστά κάτω από την Αγία Τράπεζα. Το εύρημα επιβεβαιώνει την παράδοση ότι οι Κιτιείς δεν είχαν παραδώσει ολόκληρο το λείψανο του Λαζάρου στους απεσταλμένους του αυτοκράτορα αλλά μόνο μέρος του. Εξαιρετική η Υμνογραφία της ημέρας, πλούσια και η Λαογραφία ζυμωμένη με τα ήθη και τα έθιμα της εορτής. Ιδιαίτερα, όμως, συγκινητικά και φιλοσοφημένα τα κείμενα των Νεοελλήνων λογοτεχνών, που εμπνεύστηκαν από τον θάνατο και την Ανάσταση του Λαζάρου. Ένα μικρό δείγμα παρουσιάζουμε στη συνέχεια:

Από την Υμνογραφία της Εκκλησίας μας

Το απολυτίκιο της εορτής και η ερμηνεία του.

Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός·ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

«Θέλοντας Χριστέ και Θεέ μας να δείξεις, προ της σταυρικής Σου Θυσίας, ότι είναι βέβαιο πράγμα η ανάσταση όλων των νεκρών, ανέστησες εκ νεκρών τον Λάζαρον. Για τούτο και εμείς, μιμούμενοι τα παιδιά που σε υποδέχθηκαν κατά την είσοδό Σου στην Ιερουσαλήμ, κρατούμε στα χέρια μας τα σύμβολα της νίκης, τα βάια και βοώμε προς Εσένα, τον νικητή του θανάτου: Βοήθησέ μας και σώσε μας, Συ που ως Θεός κατοικείς στα ύψιστα μέρη του ουρανού, ας είσαι ευλογημένος, Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο!»

Από τη Λαογραφία και τη Δημοτική μας Ποίηση

Τα κάλαντα του Λαζάρου

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,

ήρθε η Κυριακή που τρώνε τα ψάρια.

Βάγια, βάγια των βαγιών

τρώνε ψάρια και κολιόν.

Και την άλλη Κυριακή,

τρώνε το ψητό τ’ αρνί.

-      Πες μας Λάζαρε τι είδες εις τον Άδην που επήγες;

-      Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους!

Να σημειώσουμε πως τα κάλαντα της εορτής του Λαζάρου ποικίλουν από τόπο σε τόπο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τα αναζητήσουν σε διάφορες συλλογές Δημοτικών Τραγουδιών και στο διαδίκτυο.

Από τη Νεοελληνική Λογοτεχνία

Τάσος Λειβαδίτης, «Ο Θεός χρειάζεται τη βοήθειά μας»>>>>

Ένα ακόμα βιβλίο του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη και της Τζένης Δ. Ντεστάκου κι’ όπως πάντα, τα έξοδα της έκδοσης – εκτός των άλλων.... από τη δική τους τσέπη, με τις οικονομίες τους….

Οπισθόφυλλο
=======================================================================================================

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

«ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ»

Το 2024 ανακηρύχθηκε ως «Έτος Λόρδου Βύρωνα και Φιλελληνισμού», καθώς συμπληρώθηκαν διακόσια χρόνια από τον θάνατο του επιφανέστερου Φιλέλληνα με την τεράστια προσφορά στη χώρα μας. Το γεγονός αυτό υπήρξε η αφορμή να τιμηθεί στο πρόσωπό του ολόκληρο το Φιλελληνικό κίνημα και ειδικότερα οι χίλιοι Φιλέλληνες που στήριξαν ποικιλοτρόπως τον Αγώνα των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.

Ως γνωστό η Γ’ Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης, σε δεκατρείς από τις είκοσι οκτώ συνεδριάσεις (προκαταρκτικές και τακτικές), απευθύνθηκε ονομαστικά σε Φιλέλληνες και Φιλελληνικές Εταιρείες που οργανώθηκαν σε χώρες της Ευρώπης αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Έστειλε έγγραφα, επιστολές και πληρεξούσιοί της συναντήθηκαν με Φιλέλληνες μεταφέροντας τη βαθιά ελπίδα της Εθνοσυνέλευσης για βοήθεια και στήριξη του αγώνα.

Τα δύο αυτά γεγονότα, που συνδυαστικά τα έφερε στο φως η επικαιρότητα, τροφοδότησαν την ιδέα για την ανάδειξη μιας ακόμα πτυχής της Τοπικής μας Ιστορίας. Έτσι προχωρήσαμε στη συγγραφή και έκδοση του νέου μας πονήματος, «Οι Φιλέλληνες στην Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης». Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το αναζητήσουν στις δημοτικές βιβλιοθήκες Κρανιδίου, Ερμιόνης καθώς και στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη, απ’ όπου διατίθεται και σε ηλεκτρονική μορφή.

Σημ.: Σχετικό άρθρο με τίτλο «Φιλέλληνες στην Ερμιονίδα» στο βιβλίο μας «Πρόσωπα και γεγονότα της Εθνανάστασης του 1821 στον Κάτω Ναχαγιές (Ερμιονίδα)».

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Παραλειπόμενα από την ιστορία μας – την ελληνική, με την αδιάληπτη κοπιαστική έρευνα και την γραφίδα του Γιάννη Μιχ. Σπετσιώτη και Τζένης Δ. Ντεστάκου….

...Διότι,  τα αγαθά κόποις κτώνται… ιδίως αυτά, που αφορούν την ιστορία μας και τους αγώνες του λαού μας!

 Συμμετέχουμε  ολόψυχα στην 198η επέτειο 

της   Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη! 

- > και συνεχίζουμε …

 ΣΤΑΜ. ΔΑΜ.

======================================================================================

 Ο Γεώργιος Σισίνης συναντά τον Ναύαρχο Χάμιλτον 

Από το βιβλίο των Γιάννη Σπετσιώτη – Τζένης Ντεστάκου: 

«Πρόσωπα και γεγονότα της Εθνανάστασης του 1821 στον Κάτω Ναχαγιέ (Ερμιονίδα)» 

- (Β΄ Τεύχος, σελ. 28 – 29).

Είναι γνωστό πως ο Γεώργιος Σισίνης διετέλεσε Πρόεδρος της Γ’ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη-Τροιζήνα). Όταν βρισκόταν στον Δαμαλά (Τροιζήνα), μεταξύ εκείνου και του Άγγλου ναυάρχου Χάμιλτον εκτυλίχθηκε το παρακάτω επεισόδιο, πέρα για πέρα αληθινό, όπως το διηγείται γέροντας αγωνιστής, αυτόπτης μάρτυρας.

Ένα πρωινό ο Σισίνης καθόταν στο κατώφλι της πόρτας του πάμφτωχου δωματίου του παρατηρώντας τον άνθρωπο που ξελέπιζε τα ψάρια, που μόλις είχε αγοράσει. Ένας οπλίτης καταφθάνει τρέχοντας από την παραλία και λέει στον Πρόεδρο ότι ένα αγγλικό δίκροτο (παλαιό πολεμικό ιστιοφόρο με δύο σειρές πυροβόλα) αγκυροβόλησε, έριξε τη λέμβο στη θάλασσα και κάποιοι βγήκαν στην παραλία. Στη συνέχεια συμπλήρωσε πως αναγνώρισε το δίκροτο «Καμβρία», που μετέφερε πάντα τον ναύαρχο Χάμιλτον! Ο Σισίνης, διατηρώντας την ψυχραιμία του, λέει στον άνθρωπο που έξυνε τα ψάρια. -> Ειδοποίησε γρήγορα όσους περισσότερους πληρεξούσιους μπορείς για την άφιξη του Άγγλου ναυάρχου, ενώ ο ίδιος, «ανασκουμπωθείς», πήρε το μαχαίρι «δια να απολεπίση τους υπολειπομένους ιχθύες». - Την ώρα που τελείωνε και έριχνε στα ψάρια το αλάτι, κατέφθασε ο ναύαρχος συνοδευόμενος από τον διερμηνέα του, έναν Έλληνα από τη Μήλο.

-     Εδώ μένει ο Πρόεδρος της Συνέλευσης; ρώτησε ο διερμηνέας, ενώ έριξε μια διερευνητική ματιά στον γέροντα που κρατούσε την πιατέλα γεμάτη ψάρια.

-     Μάλιστα, περάστε επάνω! τους είπε εκείνος και αμέσως έπλυνε τα χέρια του, φύλαξε το μαχαίρι και την πιατέλα σε μια τρύπα του τοίχου «χρησιμεύουσαν και αντί ερμαρίου» και ανέβηκε στο δωμάτιο.

Ο Χάμιλτον και ο διερμηνέας είχαν ήδη μπει στο φτωχικό δωμάτιο και καθώς δεν υπήρχε κάθισμα, ο ναύαρχος ακούμπησε στο στηθαίο του παραθύρου περιμένοντας τον Πρόεδρο.

Σε λίγο ήρθε ο Σισίνης, χαιρέτησε πάλι και είπε στον έκπληκτο διερμηνέα:

-     Προφέρατε τω κυρίω ναυάρχω τα σεβάσματά μου και τας ευχαριστίας μου δια την τιμήν την οποίαν μας κάμνει να έλθη αυτοπροσώπως, να ίδη την κατάστασιν εις την οποίαν ευρισκόμεθα. Τον παρακαλώ δε να μας δηλώση τις η αφορμή της επισκέψεώς του.

-     Αφορμή της επίσκεψης, είπε ο διερμηνέας, ερμηνεύοντας τα λόγια που με δυνατή και απειλητική φωνή έλεγε ο ναύαρχος, είναι η ανυπόφορη πειρατεία που υπάρχει στο Αιγαίο πέλαγος. Η επαναστατική κυβέρνηση πρέπει να πάρει κάθε μέτρο για να σταματήσουν τα κακουργήματα που διαπράττουν ανεξέλεγκτα οι πειρατές.

-     Δυστυχώς, ανταπάντησε ο Σισίνης, δίχως καθόλου να ταραχθεί. Τις πειρατικές αυτές πράξεις τις κάνουν κάποιες συμμορίες που αισχροκερδούν, επιβουλεύονται την ελληνική ελευθερία και είναι εχθροί του ιερού σκοπού για τον οποίο αγωνιζόμαστε. Ο μικρός μας στόλος μόλις που επαρκεί να προστατεύσει τα παράλια και τα νησιά μας και αυτό το επιχειρεί με μεγάλο κίνδυνο. Επομένως ούτε η Κυβέρνηση έχει τη δύναμη να πολεμήσει την πειρατεία. Θα αισθανόμαστε όμως όλοι, Κυβέρνηση, Συνέλευση και λαός που με μεγάλο ενθουσιασμό επιθυμεί τη λευτεριά του, αν αναλάμβανε η εξοχότητά σας και οι ναύαρχοι της Γαλλίας και της Αυστρίας να καταδιώξετε και να καταστρέψετε εκείνους τους άθλιους.

Ο ναύαρχος πλησίασε τον Σισίνη και ακουμπώντας το χέρι του στον ώμο του γέροντα Προέδρου είπε:

-     Η Ελλάς θα είναι ελευθέρα εντός ολίγου, διότι της Συνελεύσεως αυτής προΐσταται Πρόεδρος ανήρ σώφρων, γενναίος και μετριόφρων ως οι αρχηγοί της αμερικανικής συμπολιτείας. 

Έχω προαίσθημα περί της ελευθερίας της Ελλάδος. 

Ταύτα ειπών και αποχαιρετήσας απήλθεν.

=======================================================================

Θεωρούμε πως ανάλογα γεγονότα αποτελούν μοναδικά παραδείγματα θάρρους, ειλικρίνειας και φιλοπατρίας. Έχουμε υποχρέωση να τα αναδεικνύουμε με κάθε ευκαιρία και ιδιαίτερα εφέτος που εορτάζονται τα διακόσια χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 21.

Σημ. «Γεώργιος Σισίνης», ελαιογραφία σε μουσαμά Αύγουστου Πικαρέλλη (1891), Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Πηγή: Γ. Δροσίνης - Γ. Κασδόνης: «Νέα Ελλάς», Εικονογραφημένον Εθνικόν Ημερολόγιον, έτος 1894, σελ. 321 – 324, εν Αθήναις   

======================================================================================================================================================

Σημείωση του blog: Τα ιστορικά και τιμητικά λόγια του Ναυάρχου Χάμιλτον προς το υπό σύσταση  Έθνος μας και  τον Πρόεδρο της Γ΄Εθνοσυνέλευσης Γεώργιο Σισίνη, αναφέρονται και στην ανακοίνωση του Ι.Λ.Μ.Ε.

Οι εκπαιδευτικοί Γιάννης Μ. Σπετσιώτης & Τζένη Δ. Ντεστάκου - > στα άδυτα της γλώσσας μας - της ελληνικής - και στην κοινωνική, αρμονική μας συνύπαρξη…

Κάθε άρθρο τους και μια πολύτιμη διαμαντόπετρα!!!…

Τους ευχαριστούμε …

=========================================================

Η συμπερίληψη και οι …ευθύνες της

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Τα τελευταία χρόνια γίνεται, κατά τη γνώμη μας, κατάχρηση της έννοιας «συμπερίληψη». Το ότι θα φτάναμε, βέβαια, στο σημείο να θεωρούμε τη συμπερίληψη «υπεύθυνη» και για τις ανθρώπινες τραγωδίες, ξεπερνά και την πλέον νοσηρή φαντασία!

Για τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ, το πρόσφατο αεροπορικό δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε 67 ανθρώπους, οφείλεται στα προγράμματα συμπερίληψης, στα οποία έδωσαν προτεραιότητα οι προηγούμενοι Πρόεδροι, Ομπάμα και Μπάιντεν. Αυτοί, κατά την άποψή του, αντί να φροντίσουν για την αεροπορική ασφάλεια με την τοποθέτηση μόνο «ικανών» ανθρώπων σε καίριες θέσεις, εστίασαν στην προώθηση της συμπερίληψης στο εργασιακό περιβάλλον! Για αυτό και αποφάσισε εν μία νυκτί να διακόψει τα προγράμματα της συμπερίληψης και της πολυπολιτισμικότητας στις δημόσιες υπηρεσίες!

Σε αντίθεση με τις παραπάνω δηλώσεις του Προέδρου Τραμπ και τις συγκλίνουσες απόψεις των στενών συνεργατών του, οι λαοί της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, θεωρούν απαραίτητη την ομαλή συνύπαρξη όλων των ατόμων στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς διακρίσεις φύλου, φυλής, θρησκεύματος, σεξουαλικού προσανατολισμού κ.λπ. Επιπλέον η συμπερίληψη είναι απαραίτητη ως ηθική επιταγή με βασική επιδίωξη την ανάδειξη της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και τη δημιουργία ενός πολιτισμού, ο οποίος θα αποδέχεται όλες τις κοινωνικές ομάδες χωρίς αποκλεισμούς και ανώφελες διακρίσεις. Είναι γεγονός, βέβαια, πως για να επιτευχθεί η αποδοχή και η ειρηνική συνύπαρξη των πάντων, χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά, καθώς τόσο στον Δυτικό κόσμο όσο και στην Ελλάδα πολλοί παράγοντες εμποδίζουν την εδραίωση της συμπερίληψης. Σ’ ένα δε μεγάλο μέρος της παγκόσμιας κοινότητας μορφές διαφορετικότητας όχι μόνο δεν είναι αποδεκτές αλλά κρίνονται και καταδικαστέες!

Ως έννοια και διαδικασία η συμπερίληψη εισέβαλε και στον χώρο της Εκπαίδευσης με τον όρο Συμπεριληπτική Εκπαίδευση. Ήρθε, κατά την άποψή μας, να αντικαταστήσει τους παλαιότερους όρους της ένταξης, ενσωμάτωσης, ενισχυτικής διδασκαλίας, συνεκπαίδευσης κ.λπ. αλλάζοντας τις συνθήκες και τα μέσα εργασίας στα σχολεία, ώστε η διδασκαλία να είναι αποτελεσματική και υποστηρικτική για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές. Όπως δε σημειώνεται από το Ι.Ε.Π. η Συμπεριληπτική Εκπαίδευση είναι μια συνεχής διαδικασία βελτίωσης του σχολικού κλίματος στο επίπεδο αναβάθμισης της ποιότητας της μάθησης αλλά και στη θετική ανάπτυξη και εξέλιξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Σ’ αυτή τη νέα και κοπιώδη προσπάθεια με τη συμμετοχή μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών, όλοι θα απολαμβάνουν, χωρίς αποκλεισμούς, αυθαιρεσίες και αθέμιτους ανταγωνισμούς, δημοκρατικά και ισότιμα το δικαίωμα της εκπαίδευσης. Στον σχεδιασμό αυτό η Συμπεριληπτική Εκπαίδευση θα συνεπικουρείται στο μαθησιακό επίπεδο από τον «ψηφιακό βοηθό τεχνητής νοημοσύνης», ο οποίος θα εντοπίζει τα μαθησιακά κενά κάθε μαθητή, χωρίς το πρόσθετο κόστος της φροντιστηριακής διδασκαλίας. Ως προς το δεύτερο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων, που αποτελεί κατά την άποψή μας και τον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, η σχέση εκπαιδευτικού και μαθητή θα είναι, όπως πάντα, καθοριστική.

Στον αντίποδα των προαναφερθέντων στις Η.Π.Α., τη χώρα όπου «η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα», εν μέσω μιας ευρύτερης προσπάθειας να αποτραπεί η διδασκαλία πρακτικών πολυμορφίας, ισότητας και ενσωμάτωσης, απαγορεύτηκε, μεταξύ άλλων, από τα σχολεία το παιδικό βιβλίο με τίτλο: «Για ένα κορίτσι με φακίδες». Πρόκειται για το «Freckleface Strawberry», της βραβευμένης με OSKAR Αμερικανίδας ηθοποιού, Julianne Moore, με θέμα «ένα επτάχρονο κορίτσι που αντιπαθεί τις φακίδες του, αλλά τελικά μαθαίνει να ζει με αυτές, συνειδητοποιώντας ότι είναι διαφορετικό, όπως και όλοι οι άλλοι».

Αναρωτιέστε, γιατί απαγορεύτηκε αυτό το βιβλίο; >>>>

Οι σκαπανείς του πνεύματος, των γραμμάτων της ιστορίας και του πολιτισμού μας, φαίνονται! - > Και δεν πρέπει το έργο τους να περνάει στη λήθη και τη λησμονιά … ...

…«Καλώς ήλθατε, ήλθατε στην ώρα σας»... 

Καλοτάξιδο να είναι το Νέο σας βιβλίο!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Ο Γιάννης Σπεστιώτης και  η Τζένη Ντεστάκου  γράφουν 

στο  οπισθόφυλλο του Νέου τους βιβλίου! 

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ         

Η «αναστήλωση» ενός ξεχασμένου σχολείου

-  Καλέ γιαγιά, τι όμορφα που γράφεις!

Έλεγε η εγγονή στην ηλικιωμένη γυναίκα, θαυμάζοντας τα ολοστρόγγυλα γράμματά της και τον καλοδουλεμένο γραφικό της χαρακτήρα.

Πάντα συνήθιζε η γιαγιά να σημειώνει με ευκολία κάθε πρωί τις δουλειές της ημέρας, αφού, όπως έλεγε, τα χρόνια πέρασαν και το μυαλό … φύρανε…

-  Μην ξεχνάς ότι έχω τελειώσει το Σχολαρχείο στις αρχές του περασμένου αιώνα! απαντούσε εκείνη χαμογελώντας. Η Καλλιγραφία και τα Ελληνικά, συνέχιζε, ήταν τα σπουδαιότερα από τα μαθήματα που μας δίδασκαν τότε. Θυμάμαι, ακόμη, με νοσταλγία τα μικρά σε μέγεθος και σχήμα βιβλία μας με τα λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο φύλλα του!. Νομίζω πως κάποια έχω φυλάξει στο πατάρι…

Είχε και η Ερμιόνη το δικό της Σχολαρχείο! «Ελληνικό Σχολείο» ήταν επίσημη ονομασία του, συστάθηκε το 1890 και λειτούργησε μέχρι το 1909. Σ’ αυτό φοίτησαν 132 παιδιά του τόπου μας και κάποια είχαν λαμπρή σταδιοδρομία στη μετέπειτα ζωή τους.

Το Ε.Σ. Ερμιόνης δεν είχε ντόπιους Ελληνοδιδασκάλους ούτε δικό του κτήριο και έμενε… στο νοίκι! Ίσως και γι’ αυτό γρήγορα να ξεχάστηκε. Το ανακαλύψαμε στα Αρχεία, «διπλωμένο» σε μια κόλλα χαρτί από τον επιθεωρητή Ιωάννη Μεγαρέα κι αυτό μας αποκάλυψε τα μυστικά του!

Αν θέλετε κι εσείς να μάθετε περισσότερα και να γνωρίσετε το γενεαλογικό σας δέντρο, διαβάστε το νέο μας βιβλίο: «ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (ΣΧΟΛΑΡΧΕΙΟΝ) ΕΡΜΙΟΝΗΣ» και η χαμένη ιστορία του!

Σημ. Τα «Ελληνικά Σχολεία» λειτούργησαν στη χώρα μας έναν αιώνα περίπου, από το 1836 έως και το 1929.

Γιάννης Μ. Σπετσιώτης – Τζένη Δ. Ντεστάκου

Σημαντικά άρθρα του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη και Τζένης Δ. Ντεστάκου στο blog -> μετά Χάκερ εποχή -> 13 Ιανουαρίου 2019....

Κάντε κλικ στους συνδέσμους και στις παλαιότερες αναρτήσεις... 

>>>για να φρεσκάρετε στη μνήμη σας πολύτιμες πτυχές της ιστορίας μας, των παραδόσεων των ηθών και των εθίμων της προηγούμενης κοινωνικής μας ζωής 

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης (20)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιωτης (3)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης (118)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης - Καρκαβίτσας (1)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης - Τζένη Ντεστάσκου (45)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης -> κλήδονας (1)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης –Τζένη Ντεστάκου (10)

>.>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης ο Προφήτης Ηλίας της Κουβέρτας.... (1)

>>> ·         Γιάννης Σπετσιώτης προς εμένα ... (1)

·       >>> Γιάννης Σπετσιώτης- Πρόεδρος Ερμιονικού Συνδέσμου (1)

•